พิษร้ายพ่ายรักแฟนเก่า (20+)

ตอนที่1

นี่คือก้าวแรกที่เหยียบประเทศไทย หลังจากที่ฉันย้ายกลับไปเรียนกับพ่อต่อที่ออสเตรเลีย นี่ก็ 5 ปีแล้ว ที่ฉันพึ่งได้กลับมาที่นี้ จริงๆ ฉันไม่คิดจะกลับมาที่ประเทศไทยอีกเลยตั้งแต่ฉันเจอเหตุการณ์อันเลวทราม แต่วันนี้ที่กลับมาเพราะ ฉันต้องมางานแต่งเพื่อนสนิทของฉัน และ พ่อก็ให้ฉันกลับมาดูงานแทนท่านหน่อยที่เมืองไทย

ตื้ด ตื้ด

' Hello Dad ' ฉันกดรับสายพ่อ

' Are you there yet? '

' ถึงพอดีเลยคะ กำลังรอแม่มารับคะ '

' พ่อฝากด้วยนะลูก อีก2-3 วันพ่อจะบินตามไป ฝากหอมแก้มแม่ด้วย ' ไม่ต้องตกใจนะคะ พ่อฉันพูดไทยได้ สำเนียงไทยดีมากๆ พ่อฉันคนออสเตรเลีย แต่พูดไทยได้เก่งมาก เพราะแม่ของฉัน ช่วยสอนให้ตั้งแต่พ่อกับแม่จีบกันนู้นแหละ

' Ok Dad. Love you นะคะ ' ฉันกดวางสายพ่อ แล้วเดินไปรอกระเป๋า พอได้กระเป๋าเดินทางฉันก็โทรศัพท์โทรหาคุณนายมุก แม่ฉันเองแหละ

พอได้พูดสายกับถึงได้รู้ว่าแม่มารอตรงฝั่งขาออกแล้ว ฉันรีบเดินไปหาแม่ที่รถ

ฉันเห็นรถแม่จอดอยู่คนขับรถรีบเดินมารับกระเป๋าจากฉัน ฉันจำได้ว่าคนนี้คือใคร เขาเป็นใครไม่รู้ แต่ฉันเกิดมาก็เจอพี่เขาเลย และเขาเป็นคนที่อยู่เล่นด้วยกับฉันตลอด

" สวัสดีครับคุณหนู " เขาเดินมารับกระเป๋า

" พี่องศา คิดถึงจังเลยค่ะ " ฉันกระโดดกอดพี่เขา ฉันกับพี่องศาสนิทกันมาก ถึงจะไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ แต่พี่องศาดูแลฉันเหมือนน้องตัวเอง

" ไปเถอะ คุณน้ารออยู่บนรถ " พี่องศาพูดยิ้มพร้อมยกกระเป๋าไป

" แม่ สวัสดีค่ะ คิดถึงจังเลยยค่าาา " พอขึ้นรถไปได้ฉันก็อ้อนแม่ฉันทันที

" 555 แม่ก็คิดถึงลูก " แม่กอดฉันแล้วลูบผมฉัน รถเคลื่อนออกจากสนามบิน พี่องศาเป็นคนขับรถให้

" ตาองศา เดี๋ยวแวะร้านอาหารด้วยนะลูก "

" ครับคุณน้า "

พี่องศาเจอร้านอาหารก็แวะ พอเข้ามาด้านในพวกเราก็สั่งอาหาร

" ทำไมวันนี้พี่องศาว่างมาเป็นพลขับให้แม่ได้ล่ะ "

" วันนี้พี่เคลียร์งานหมดแล้ว คุณลุงโทรมา บอกว่าจะมีเด็กแสบกลับมา เลยต้องมารอรับ "

" แม่คะ "

" ว่าไงลูก อยากกลับมาอยู่ไทยแล้วใช่ไหม "

" ไอ้ อยากกลับมันก็อยากแหละคะ แต่.... "

" เอาเถอะ เอาที่ลูกสะดวกใจ เพราะยังไงบ้านเราก็บินไปบินมากันตลอด "

" แม่กับพี่องศาต้องเหงามากแน่ๆ ไม่มีหนูอยู่ "

" 5555 ใช่ๆ "

อาหารเริ่มทยอยเสิร์ฟ ฉัน แม่ และพี่องศาพูดคุยกันไปเรื่อย พออิ่มพวกเราก็กลับบ้านกัน พี่องศา ไม่ได้นอนบ้านเพราะเห็นว่าจะกลับไปดูงานต่อ และจะนอนที่คอนโดเลย

" พี่องศาคะ นะๆ พาน้องไปเที่ยวหน่อยนะๆ " ฉันกำลังเดินตามพี่องศามาที่รถ เพื่ออ้อนให้พี่องศาพาไปเที่ยวเปิดหูเปิดตา

" ไม่ได้ครับคุณหนูมิเชลล์ อยู่กับคุณน้าบ้างเถอะเรา "

" ชิ มิเชลล์จะไม่คุยกับพี่แล้วนะ "

" โอเคๆ แต่ไม่ใช่วันนี้นะ วันนี้พี่ต้องไปดูงานให้คุณลุงก่อน " พี่องศาพูดยิ้ม

" โอเคค่าาา รักพี่องศาที่สุดเลย " ฉันกระโดดกอดพี่เขา

พี่องศาเดินขึ้นรถไป ฉันยืนโบกมือให้พี่เขาจนเขาขับรถออกจากรั้วบ้านไป

" อ้อนพี่เขาตลอดเลยนะ ตัวแสบ "

" ก็มีแต่พี่องศาเนี่ยแหละคะ ที่ตามใจมิเชลล์ "

" จ้าๆ ว่าแต่ เตรียมชุดไปงานแต่งของจันเจ้าแล้วเหรอ "

" โอ๊ะ แม่คะ มานี่ๆ " ฉันจับมือแม่เดินเข้าบ้าน เพื่อมาพูดคุยบ้างเรื่อง

" ตอนที่จันเจ้าบอกจะแต่งงานหนูตกใจมากเลยนะคะ มันเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ และพี่องศา "

" แม่ก็ไม่รู้ยังไง แต่ทั้งคู่เหมือนห่างกันไปสักพักใหญ่แล้ว "

" อันนี้หนูรู้ เพราะจันเจ้าเล่าให้ฟังว่าพี่องศามีคนอื่น จะใช่เหรอคะ "

" แล้วหนูสงสัยอะไรทำไมไม่ถามจันเจ้าล่ะลูก "

" รายนั่นนะคะ คุณอาไพโรจน์ ให้ตัดขาดการติดต่อจากหนู คงกลัวว่าจันเจ้าจะติดต่อพี่องศาผ่านหนูแหละมั้ง "

ฉันนั่งเมาท์กับคุณแม่จนดึก จากนั่นเราทั้งคู่ก็แยกย้ายกันนอน แต่ว่าฉันนอนไม่หลับ ไม่หลับจริงๆ จะโทรหาจันเจ้าก็ไม่ได้ งั้นโทรหาคนอื่นก็ได้ ฉันมีเพื่อนที่เมืองไทย เยอะอยู่นะ แต่ที่สนิทๆ เลย ก็คงมีจันเจ้า ซัมเมอร์ และก็ไอริน ยัยพวกนี้เรียนกับฉันมาตั้งประถม จนมาเรียน มัธยมก็ยังเรียนที่เดียวกัน พ่อแม่ของเรารู้จักกันด้วยแหละ

ฉันชั่งใจอยู่ว่าจะโทรดีไหม ระหว่างที่เดินคิดไปมาสายตาก็ไปสะดุดกับรูปภาพ ที่ฉันจำได้ว่าทิ้งมันไปหมดแล้ว ฉันหยิบภาพถ่ายนั้นขึ้นมาดู ในภาพเป็นความทรงจำที่เลวร้ายสำหรับฉันมาก ฉันที่เคยคิดว่ารักแท้นั่นมีอยู่จริง ทุกอย่างต้องจบลงเพราะความมักง่ายของผู้ชายเจ้าชู้ จนทำให้ฉันเปลี่ยนความคิด และทิ้งทุกอย่างที่นี้เพื่อไปเรียกต่อที่ออสเตรเลีย จากที่บูชารักแท้มาตลอด ตอนนี้ฉันคิดว่ารักแท้แค่ลมปาก คนเราเหมือนได้สิ่งที่ต้องการ มันก็เปลี่ยนสันดานตัวเองทันที ฉันเสียใจจนเกือบคิดสั้น แต่ดีที่พี่องศากลับมาเจอฉันก่อน ไม่งั้นชีวิตฉันคงจบลง ต่อจากนี้ไป ฉันขออย่าได้พบเจอผู้ชายคนนี้อีกเลย

" สารเลว "