Semua Bab เตียงพิศวาส (nc35+): Bab 61 - Bab 70

ด้านคนที่ทนดูภาพบาดตาบาดใจไม่ไหวตอนนี้วิ่งกลับห้องพักตัวเองอย่างเร่งรีบ โดยไม่สนใจคนถามระหว่างทาง เมื่อมาถึงห้องก็รีบเปิดประตูห้องเข้าไปและ ล็อกตามทันที เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องเพียงลำพังแล้วก็ปล่อยโฮออกมาทันทีด้วยความอัดอั้นตันใจกับเรื่องราวทุกอย่างที่ผ่านมา ปัง! ปัง! ปัง! เขาวิ่งตามมาทันเห็นตอนหญิงสาวหายลับเข้าไปในห้องพักพอดี พอมาถึงหน้าห้องเลยทุบประตูให้คนข้างในเปิดให้ตน แต่ดูเหมือนมันไม่ง่ายเลยที่สาวเจ้าจะเปิดออกมาให้ “ฟินเปิดห้องเดี๋ยวนี้ เราต้องคุยกันนะ” เงียบ! ไม่มีเสียงใดตอบรับออกมาจากข้างในห้อง มีเพียงแต่เสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวที่ดังแผ่วออกมาด้านนอก จนทำให้คนที่กำลังร้อนใจปนโมโหคลายความเดือดดาลในใจลงได้บ้าง เมื่อคิดว่าสาวเจ้ากำลังร้องไห้เพราะตัวเองอยู่ “ฟินเธอร้องไห้เหรอ? เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่เปิดพี่จะเปิดเข้าไปเองแล้วนะ” ว่าแล้วก็เอากุญแจสำรองออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก็ตัวชายหนุ่มนั้นเป็นเจ้าของฟาร์มมุกแห่งนี้ จึงไม่แปลกที่จะมีกุญแจห้องพักของพนักงานทุกคน อัครัฐไม่ใจเย็นรออีกแล้ว จึงนำกุญแจมาไขเข้าไปให้องของหญิงสาว เพีย

“อะ! โอ๊ย! อ๊า! นายหัวขาแบบนี้แหละฟินชอบ อะ! อา!” เพียงแค่แก่นกายหนากระแทกเข้ามาหาอย่างหนักหน่วง ความเสียวซ่านก็ทแยงเข้ามาอีกครั้ง จนต้องบิดเร้าครวญครางไปมาเหมือนอย่างคราแรกอีกครั้ง “เรียกพี่เอี่ยว คนดีเรียกพี่เอี่ยว อย่าเรียกนายหัว อะ! โอว์!” มือหนาอีกข้างปล่อยวางจากหัวเตียงมากอบกุมทรวงอกกลมกลึงของสาวเจ้าไว้ในมือ พร้อมบีบเคล้าคลึงอย่างหนักหน่วง แถมสะโพกสอบก็กระแทกสาดซัดเข้าหาร่างเล็กอย่างเอาเป็นเอาตาย จนเกิดเสียงเนินเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวทั่วห้องไปหมด ตับๆๆๆ “พะ...พี่เอี่ยวขา....ฟินไม่ไหวแล้วค่ะ จะถึงสวรรค์อีกรอบแล้ว อะ! อื้อ! อ๊า!” ร่างเล็กบิดเร้ายกเอวเล็กของตนขึ้นตอบรับทุกแรงกระแทกลงมาของชายหนุ่ม “อะ! อ๊า! เสียวมันดีเหลือเกินฟินนาเล่ของพี่เอี่ยว อูว์! อ๊ากกกกก” เสียงแหบพร่าคำรามออกมาสุดเสียง เมื่อตอนนี้ตัวสาวเจ้าและเขานั้นกำลังกระแทกยกสอดแทรกเข้าหากันอย่างเมามัน จนเตียงนอนเกินเสียงดังเอี๊ยดๆ ไม่หยุด “กรี๊ดดดดด ฟินจะถึงแล้วพี่เอี่ยวขา อูว์!” สาวเจ้าโอบรัดแผ่นหลังของชายเหนือร่าง จิกเล็บมือยาวๆ ลากไล้เป็นทางยาวเพื่อระบ

“ฟินก็จะทำแบบนี้ไงคะ อะ! อื้อ!” เอ่ยจบก็คว้าแก่นกายแข็งร้อนตรงกลางหว่างขาชายหนุ่มเข้ามาในปากเล็กของตนจนเต็มปากไปหมด “โอว์! คนดีดูดมัน เลียมันเลย พี่อยากเสร็จในปากฟินจะแย่อยู่แล้ว อ๊า!” ตอนนี้ชายหนุ่มทั้งเสียวทั้งตื่นเต้นเมื่อตัวเองเป็นฝ่ายถูกหญิงสาวทรมานบ้าง “อะ! อื้อ!” ตอนนี้มือเล็กจับหน้าขาอ่อนข้างขวาของชายหนุ่มไว้ ส่วนอีกมือจับโคนแก่นกายของชายหนุ่ม ส่วนปากเล็กนั้นก็ดูดเลียแก่นกายร้อนของชายหนุ่มเข้าออกไปมา ตวัดเรียวลิ้นไปตามแท่งร้อนตั้งแต่โคนมายังปลายยอด พร้อมกับดูดกลืนกิน ทำแบบนี้ไปมา แถมมือก็ลูบไล้หน้าขาอ่อนของชายหนุ่มเพื่อปลุกเร้าเพิ่มความเสียวไปในตัว ฝ่ายชายหนุ่มผู้ถูกหญิงสาวปรนเปรอได้แต่คำรามครวญคราง เมื่อไม่สามารถจะหยุดความเสียวซ่านครั้งนี้ได้ ร่างหนาบิดไปมาบนเตียง พร้อมกับคำรามออกสุดเสียงปานใจจะขาดไม่มีผิด “อ๊า! โอว์! ฟินจ๋า....พี่เอี่ยวจะเสร็จแล้วนะ อะ!ยูว์!....ซี้ดดดดดด” ว่าแล้วก็คำรามออกมาอีกครั้ง พร้อมกับปล่อยน้ำรักของตนในปากของสาวเจ้า จนเอ่อล้นออกมานอกปากเลยตอนนี้ “อะ! อื้อ! ฟินดูดกินมัน เลียกินมันเลยคนดี” เอ่ยส

“ฟินแกต้องหนี โอกาสไม่ได้มีมาบ่อยๆ นะ ถ้าไม่รีบหนีไปตอนนี้แกจะไม่ได้หนีอีกเลย จะได้อยู่เป็นนางบำเรอของเขาตลอดไปเลยนะ ว่าแต่แกจะหนีไปอยู่ไหนถึงจะปลอดภัย” เมื่อเหลือตัวคนเดียวภายในห้อง และร้องไห้จนพอใจแล้วก็เช็ดน้ำตาพร้อมกับเอ่ยถามตัวเองไปมา “ใช่แล้วพี่หนุ่ม พี่หนุ่มต้องช่วยเราได้แน่ๆ” ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์ในลิ้นชักข้างหัวเตียงมาต่อสายหา ภานุวัฒน์ และไม่นานปลายสายก็รับ แล้วมิราวลีก็เอ่ยขอไปอยู่กับภานุวัฒน์สักพักและห้ามบอกให้ใครรู้ว่าเธอหนีไปอยู่ที่นั่นโดยเฉพาะอัครัฐ แล้วภานุวัฒน์ก็รับปากเธอแล้วว่าจะไม่บอกใคร หลังจากวางสายก็รีบเก็บข้าวของและเสื้อผ้าที่มีไม่กี่ชุดใส่กระเป๋าเดินทางใบเล็ก เธอเลือกเอาแต่สิ่งที่จำเป็นไปเท่านั้น เมื่อเห็นว่าทุกอย่างพร้อมแล้วจึงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวพร้อมชุดที่จะใส่เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดกางเกงยีนขายาวและเสื้อยืด และแล้วตอนนี้เธอก็พร้อมที่จะหนีไปจากผู้ชายสารเลวคนนี้แล้ว ด้านอัครัฐที่ออกมาดูมุกที่ฟาร์มรู้สึกใจหวิวๆ ยังไงชอบกล เหมือนกับว่าตนเองกำลังจะสูญเสียอะไรบางอย่างไป ลางสังหรณ์ของเขาบอกแบบนั้

ณ ภูเก็ตหลังจากกลับมาจากฟาร์มมุก ชายหนุ่มก็แวะมาห้องพักของมิราวลีทันที เพื่อจะมานอนกกกอดหญิงสาว แต่เมื่อเคาะประตูเท่าไหร่ก็ไม่มีคนมาเปิดให้ จึงถือวิสาสะเอากุญแจมาไขเข้าไป แต่สิ่งที่พบเห็นมีแต่ความว่างเปล่า แถมตู้เสื้อผ้าก็เปิดทิ้งไว้ อัครัฐจึงเดินไปสำรวจเสื้อผ้าของหญิงสาวและกระเป๋า ใช่เสื้อผ้าเธอหายไปไม่เยอะ แถมกระเป๋าใบเล็กก็ยังหายอีก “เธอหนีไปแล้ว เธอหนีไปแล้วจริงๆ ปัง!” ว่าพร้อมกับผลักประตูตู้เสื้อผ้าปิดอย่างรุนแรงด้วยความกรุ่นโกรธ “ทำไม ทำไมฟินต้องหนีไปด้วย พี่บอกรักเธอ เธอไม่ได้ยินรึไงก่อนออกไป” พึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง เพื่อจะสั่งให้คนงานตามหาหญิงสาว แต่ยังเดินไม่ทันพ้นห้องเสียงมือถือก็ดังขึ้น “ฮัลโหล!” รับสายโดยไม่ดูชื่อว่าใครโทรมา ‘เสียงดุไปได้ไอ้เอี่ยว เมียมึงหายมึงรู้รึยัง’ เป็น เตวิทย์เองที่โทรมาเย้ยเพื่อนรัก ทำไมเขาจะไม่รู้ว่า ภานุวัฒน์โทรหาและบอกเรื่องมิราวลีกับตนนั้นเพราะอะไร เพราะอยากให้เขานั้นโทรมาบอกไอ้เพื่อนเลวคนนี้ไงเล่า “ไอ้เต มึงรู้ได้ไงว่าเมียกูหาย หรือว่าฟินหนีไปอยู่กับมึง บอกกูม