Todos los capítulos de ม่านหมอก: Capítulo 211 - Capítulo 220

“…ขอไลน์ได้ไหมครับ” หนุ่มหล่ออีกมุมของผับเข้ามาทักทายขนมหลังจากที่แอบมองอยู่นาน พอแน่ใจว่าวันนี้เธอน่าจะมากับเพื่อน ไม่มีใครมาคุมเลยมองว่านี่เป็นโอกาสดีถ้าอยากทำความรู้จักกัน ตากลมโตมองคนตรงหน้าอย่างเป็นมิตร รอยยิ้มสดใสผุดขึ้นบนใบหน้าทำคนมองอยู่แทบใจละลาย “เราชื่อโก้นะ แล้วเธอ…”“ขนม”“ชื่อเธอน่ารักจัง ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” “ขอบคุณค่ะ ยินดีค่ะ”“มากันสองคนเหรอครับ” หนุ่มคนเดิมชวนคุยพร้อมกับสร้างความเป็นกันเองด้วยการโน้มตัวไปด้านหน้า สายตาหลุดความพึงพอใจออกมาอย่างชัดเจน“เพื่อนอีกสองคนไปเข้าห้องน้ำค่ะ”“ยังมีเก้าอี้ว่างอยู่ ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ” “ได้นะ แต่เดี๋ยวก็กลับแล้ว เพื่อนมาก็จะแยกย้ายแล้วค่ะ” คนบอกยิ้มเก๋ ไม่ได้เป็นคนที่สานสัมพันธ์กับใครง่ายๆ แต่ก็ไม่ได้ทำท่าไม่ชอบหน้าใครแบบเปิดเผยเช่นกันไม่ชอบความบาดหมาง ก็แค่คุย แต่ไม่ได้คิดอะไร! “เสียดายจัง เรายังไม่รู้จักกันเลย เป็นไปได้ไหมถ้าเราจะขอไปส่งเธอ” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของการเข้าหา ทว่าสายตาคนบอกจริงจังหนักมาก เห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าเขามองเธออยู่ตั้งนาน “อยากรู้จักจริงๆ นะ เธอสเปคเราเลย” “โทรหามีไรไหม” เสียงของใครอีกคนแทรกข

“พี่ๆ หวัดดีค่ะ~” ขนมทักทายทุกคนพร้อมกับยกมือไหว้ ไล่สายตามองทุกคนช้าๆ ไปหยุดที่พี่ผู้หญิงสองคน ซึ่งคนที่มากับเธอแนะนำให้รู้คร่าวๆ แล้วว่าใครเป็นใคร “พี่จีหวัดดีค่ะ พี่ขวัญด้วยนะคะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ~” คนอายุน้อยที่สุดฉีกยิ้มจนตายี๋ จำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอเล่นไม่เนียนเท่าไหร่ ถือว่าตอบแทนที่เขาช่วยเธอไว้หลายครั้ง พยายามกว่าเดิมหน่อยก็แล้วกัน“หวัดดีค่ะ น่ารักจัง ชื่ออะไรเอ่ย”“ขนมค่ะ” จีน่ายิ้มกลับอย่างเป็นมิตร ไม่ยักรู้ว่าฉลามกล้าควงใครออกงานแบบนี้ด้วย ปกติรีบกินรีบทิ้ง เวลาจะกินแต่ละทียังแอบกิน คนนี้มาแปลก หรือพิเศษยังไง?“นั่นเซย์แฟนจีน่า องศาแฟนน้องขวัญสองคนนี้หมั้นกันแล้ว แล้วนั่นก็ลีโอ ติณห์” “แก๊งนี้น่าตาดีกันทุกคนเลยค่ะ จะเข้าแก๊งนี้ได้ต้องคัดหน้าตาก่อนใช่ไหมคะ” “น่ารัก มิน่าคนแถวนี้ถึงหลง” ลีโอโพล่งขึ้น ในมือเคาะซองบุหรี่ ใครจะไปยอมสบตาทั้งที่รู้ว่าใครบางคนกำลังจ้องมอง กูช่วยก็ดีแค่ไหน ไม่รู้หรอกว่ามันกล้าด่าไหม แต่จำเป็นต้องเอาตัวรอดไว้ก่อน “ซุ่มเงียบนะมึง” องศาหรี่ตามองในขณะที่แขนโอบเอวของขวัญ รู้สึกแปลกๆ กับการชวนเที่ยวกระทันหันอยู่เหมือนกัน ติดที่คนชวนคือลีโอไม่ใช่

ครืด~ ครืด~โทรศัพท์มือถือที่วางข้างลำตัวกระพริบขึ้นพร้อมเสียงสั่น มือเรียวพลิกจากการคว่ำหน้า เห็นว่าเป็นเบอร์ของคุณพ่อก็รีบเอ่ยขอตัวขึ้นมา“เดี๋ยวหนูมานะคะ รับโทรศัพท์ค่ะ”“ได้ๆ อย่าคุยนานนะพี่คิดถึง” ลีโอเป็นคนตอบ ยิ้มแฉ่งให้เด็กของเพื่อนก่อนจะมองเลยไปที่เพื่อนตัวเองแบบกวนๆ“นี่ พวกแกเล่นอะไรกันเนี่ย งงไปหมดแล้ว” จีน่าเปิดฉากเมื่อมีโอกาสอยู่แบบกันเองอีกครั้ง เธอมองบุคคลที่น่าสงสัย สบตาแบบเรียงตัวก่อนจะหยุดมองนานที่ฉลาม ซึ่งครั้งนี้ไอ้เพื่อนตัวดีมันหลบตา“เล่นบ้าอะไรล่ะ ไม่ได้ทำอะไรเลยเนี่ย”“แกนั่นแหละตัวดี พาสาวมาด้วย แต่เพื่อนตัวเองก็แซวน้องไม่หยุด นี่เล่นบ้าอะไรกัน เอาจริงๆ จ้างเด็กมาเอ็นเตอร์เทนหรืออะไรเอาดีๆ” ผิดไหมถ้าจะคิดว่าน้องไม่ได้เป็นเด็กใคร น้องแค่ถูกจ้างมาเพื่อนปรนเปรอไอ้คนโสดสองสามคนที่นั่งเรียงกัน“ไร้สาระน่าจี”“อย่าให้รู้”“เหี้ยเซย์ มึงเคลียร์เมียมึงดิ ดุเหมือนกูเป็นลูกพวกมึงเนี่ย”“ไม่ต้องพูด” แล้วคนมีเมียก็ถูกสั่งห้าม เออเอาเข้าไป วันนี้เข้าใจแล้วว่าต่อให้จะเก่งมาจากไหนมันก็เถียงเมียไม่เคยได้อยู่ดี“ฮัล…”(สวัสดีค่ะ พอดีเมื่อสักครู่ที่คุณติดต่อมาแล้วคุณปรินทร์ไม่

ได้ไม่ได้ไม่รู้ รู้แต่ว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่มีความสุขตอนอยู่ใต้ร่างของเขา ไม่มีใครไม่ครวญครางในยามที่ถูกเขากระแทกซ้ำๆ!ริมฝีปากหยักได้รูปตะโบมดูดดุนที่กลีบปากนุ่ม ลิ้นชื้นเกี่ยวกระหวัดควานหาความหวานที่ผสานกับความขมจางๆ ของแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปก่อนหน้า ฝ่ามือหนาบีบเคล้นหน้าอกใหญ่เกินขนาดที่พอสัมผัสของจริงถึงได้รู้ว่าแน่นมาก ลากริมฝีปากมาหยุดที่ลำคอกระทั่งอีกคนเชิดใบหน้าขึ้นเปล่งเสียงครางออกมา“อ๊าส์…” แค่รู้ว่าเธอเต็มใจความอยากมันยิ่งมีมากกว่าเก่า ฉลามเกี่ยวเรียวขาขาวมาแนบเอวสอบ อุ้มกระเตงคนตัวเล็กกว่าไปที่เตียงทันทีวางลงบนเตียงปุ๊บ ถอดเสื้อผ้าของเธอปั๊บ มีบ้างที่เห็นความหวาดกลัวและความคิดมากในแววตาคู่นั้น แต่มันไม่ทันแล้ว แข็งไปแล้ว หยุดไม่ได้ทำได้แค่ไปให้สุด หยุดที่เสร็จด้วยกันทั้งคู่ มันได้แค่นั้นจริงๆ“หน้าอกเธอสวยจัง” ปลดบราปุ๊บชมปั๊บ ขาวทั้งตัว หุ่นโคตรดี จังหวะที่ยื่นมือออกไปลูบไล้ต้นขา ขนมย้ำออกมาอีกครั้งเป็นคำพูดที่ตอกย้ำให้ชัดขึ้นว่าเธอตรงสเปคเขามาก แบบนี้แหละที่อยากได้มานาน“เอาเฉยๆ นะ ไม่เป็นอะไรกัน”“ตามนั้น พี่ชอบคนแบบเธอ” จบคำดันร่างบางลงกับเตียงพร้อมกับก้าวขาขึ้นไ

หลายความรู้สึกที่ประเดประดังเข้ามาหลังจากที่ประตูปิดลง เรื่องครอบครัวก็ยังเสียใจไม่หาย ซ้ำยังมานึกเสียดายความสาวที่เสียไปเมื่อคืน ยอมรับว่าความรู้สึกพังๆ มันทำให้เธอพลาดพลั้งคิดโง่ๆ และทำตัวโง่ๆ สุดท้ายจะโทษใครก็คงไม่ได้เพราะเธอผิดเองพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติเมื่ออีกคนถือข้าวและยาแก้ปวดเข้ามาให้ ขนมยิ้มรับ ควบคุมความรู้สึกของตัวเองมากที่สุด แต่สุดท้ายก็ต้องพูดถึงเรื่องเมื่อคืนอีกอยู่ดี“เมื่อคืนโกรธพี่ไหม” คนถามจ้องมองปฏิกิริยาคนตอบ แต่เธอส่ายหน้าทันที“เมามากเลยอ่ะ จำอะไรไม่ได้เลย”“พี่เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ” ดวงตาคมกริบยังคงจ้องมองอีกคนอย่างเก่า อยากรู้ว่าเธอจะโกรธไหม รู้สึกอะไรยังไง เธอเมาเขารู้ ก็อยากให้ตกลงกันดีๆ ถ้าเธอต้องการอะไรหรืออยากได้แบบไหนแค่บอกออกมา“พี่ป้องกันใช่ไหมอ่ะ”“อือ ใส่ถุงทั้งสามรอบ”“งั้นเหรอ…” ขนมก้มหน้าแล้วเบือนหน้าหนี อยากรู้ว่าเธอยังจะบอกว่าจำไม่ได้อยู่ไหม“รอบที่สี่เกือบเอาสดแต่เธอหลับกลางอากาศ”“ดีแล้ว อันตรายอย่าทำแบบนั้นเลย วันนี้จะทำอะไรบ้างอ่ะ ขอนอนต่อสักสองชั่วโมงได้ไหม” แล้วลุกออกไปเลยไม่สนใจเรื่องที่คุย ไม่แยแสสิ่งที่เธอเสียให้เขาแล้ว เหมือนไม่