Semua Bab ม่านหมอก: Bab 231 - Bab 240

ในรอบหลายวันที่ไม่ได้กลับบ้าน แต่มั่นใจว่าไม่ได้ทิ้งช่วงนานจนพ่อจะพาใครเข้ามาอยู่ในบ้านได้ นอกซะจากว่าพ่อของเธอตั้งใจ ตั้งใจพาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่ในบ้านที่แม่ของเธอเคยอยู่ ขนมก้าวขาลงจากแท็กซี่ เป็นแม่บ้านที่เคยเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่วันที่เธอเกิดที่เป็นคนวิ่งออกมารับหน้า“คุณหนูของจันทร์…” ในอกของคนเลี้ยงดูวูบไหวและน้ำตาคลอตีตื้นขึ้นมาทันที หลายวันมานี้เป็นห่วงจับใจแต่ทำอะไรไม่ได้เลย คนเป็นพ่อพยายามตามปรับความเข้าใจเพราะเธอใช้จังหวะที่คุณผู้ชายไม่ได้มีภรรยาใหม่ตามติดบอกเรื่องที่คุณหนูโทรมาถาม ได้ยินเสียงทะเลาะกันใหญ่โต คนที่ปิดบังลูกเองก็ทุกข์ไม่ต่างกัน“แม่จันทร์สบายดีไหมคะ หนูซื้อขนมมาฝากด้วยค่ะ หวานน้อยแม่จันทร์ทานได้” “โถ่คุณหนูขา จันทร์เป็นแค่แม่บ้าน”“แต่แม่จันทร์ก็รักหนูมาก รักหนู รักคุณแม่ ในวันที่ไม่เหลือใครหนูก็มีแต่แม่จันทร์” นางจันทร์สวมกอดร่างบอบบางอย่างหวงแหน ในตอนที่คุณหนูโตเป็นสาว ต้องเรียนหนังสือและเลือกที่จะออกไปพักที่คอนโดความห่างมันก็เกิดขึ้น แต่ก็ยังคิดถึงและเป็นห่วงอยู่ทุกวัน“จันทร์คิดถึงคุณหนูมากนะคะ” “รู้แล้ว เนี่ย! แล้วก็ร้องไห้เหมือนหนูตอนเด็กๆ เลย” สอง

ในเมื่อเข้าใจตรงกัน สภาพต่อจากนั้นก็ไม่ต้องเดา เขาพุ่งเข้าไปจูบเธอทันที“อืม~” ฉลามครางในลำคออย่างพอใจ สองมือประคองใบหน้าสวย ขณะที่เขาจูบลิ้นเล็กก็ตวัดจูบตอบลิ้นสากที่ตวัดพัวพันอยู่ในโพรงปากเธอแขนเรียวกระหวัดขึ้นมาโอบเกี่ยวลำคอหนา ฉลามเองก็เริ่มเลื่อนฝ่ามือลูบไล้ไปตามเรือนร่างเย้ายวน บีบเคล้นทุกจุดที่มือลากผ่าน เอาให้สาวหลงมันไม่ยาก กับเธอก็คงเช่นกันดวงตาคมกริบหวานหยาดเยิ้ม ริมฝีปากเปรอะน้ำลายใสหลังจากที่ต่างฝ่ายต่างป้อนจูบให้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือหนาดันเสื้อตัวเก๋ที่ขนมสวมใส่ตามด้วยการดันบราสีดำขึ้นไปกองที่เนินอกอวบอิ่ม ส่งผลให้ความอวบอัดขาวผ่องปรากฏแก่สายตาฉลามไม่รอช้า รีบเลื่อนใบหน้าเข้าไปซุกไซ้ทันที สูดดมกลิ่นหอมจากกายสาวก่อนจะกดริมฝีปากลงที่ปลายถัน ตวัดปลายลิ้นหยอกเย้า เลียวนซ้ำๆ ก่อนจะขบเม้มครอบครองดูดดุนไม่ต่างจากทารกที่กระหายน้ำนมมารดานมโคตรสวย ปลายถันสีชมพูที่มีแค่กูที่ได้สัมผัสแค่คนเดียว!“อ่ะ อ๊า! สะ เสียวค่ะ” ขนมบิดกายเร่าๆ ความเสียวซ่านส่งผลให้คนถูกปรนเปรอแอ่นอก เปิดทางให้ลิ้นและปากสนุกกับความนุ่มของอกสวยมือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้ที่หน้าท้องแบนราบ ปลายจมูกโด่งคมสูดดม

“ว่า?” ไม่กล้าสบตานานก่อนจะมองเลยไปที่ไอ้ตัวที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง ฉลามยิ้มมุมปาก บอกเลยว่าต่อให้เด็กมึงจะน่ารักแค่ไหนกูก็ไม่ใจอ่อน เดี๋ยวทำให้แตกกัน เลิกกันแม่งตอนนี้เลย“ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้เจอกันเลย พี่ๆ สบายดีไหมคะ”“ดีๆ” ติณห์ยิ้มรับ ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยแก้เก้อ เด็กมันทัก ไม่รับไหว้นี่ก็ใจร้ายไป ปกติไม่ใช่คนใจร้ายอะไรขนาดนั้นอยู่แล้ว“พี่ลีโอ โกรธอะไรไหม ไม่ยิ้มเลย~”“สงสัยเป็นเมนส์มั้ง”“ไอ้สัด! กูเป็นผู้ชาย” คนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นเมนส์ด่ากราด คนยั่วหลุดขำ ส่วนคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวได้แต่ยิ้มเจือนๆ ออกมา“ขอโทษค่ะ พี่ลีโอน่าจะอารมณ์ไม่ดี มีอะไรให้หนูช่วยไหม”“…!” มี! ช่วยหน่อยดิ ช่วยไปไกลๆ ไอ้เหี้ยหลามหน่อย ไม่อยากให้มันหลงคนแบบเธอขนมมองคนตัวโตรอคำตอบ สายตาค่อนข้างเป็นมิตร แต่ก็แอบสังเกตเห็นว่าวันนี้คนที่ชอบหยอกเธอดูตึงมากไปหน่อย เหมือนมีเรื่องอะไรที่โกรธเธอ ไม่ชอบเธอ!“ไม่ๆ” ลีโอตอบกลับ ทั้งที่เขาตึงใส่แต่เด็กมันกลับยิ้มให้ ยิ้มแบบเป็นมิตร มิจฉาชีพอะดิไม่ว่า“ไหนบอกว่าเลิกคุยแล้ว” อยู่เงียบๆ ให้คนบาปกินกันไปเรื่อยๆ ไม่ใช่กูครับ ลีโอเลิกคิ้วมองคนสองคนสลับกัน และกลายเป็นขนมที่ห

ตอนนี้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา บรรยากาศมันก็จะตึงเครียดหน่อยเพราะมีคนบางคนโกรธเขาอยู่ ไม่มองหน้าและไม่ทักทายกันเลยทุกคนในกลุ่มเริ่มเลิ่กลั่ก ไอ้ติณห์ส่งสัญญาณให้ง้อในขณะที่เซย์กับองศามองเงียบๆ“มึง…” ฉลามกระทุ้งข้อศอกเข้าหาตัวของลีโอไม่แรงนักพร้อมกับเริ่มกระซิบ“อะไรของมึง”“เมื่อกี้ที่กูวิ่งตามขนมไป…”“ไอ้สัด ใช่เวลาที่มึงจะมาพูดไหม” ลีโอปรายตามองจีน่าที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าจีน่าโกรธมันเรื่องอะไร แล้วใช่เวลาที่จะมาคุยเรื่องนี้กันไหมถึงจะกระซิบเบาแค่ไหนก็ไม่อยากคุยโว้ย! กลัวโดนจับได้!“ไม่ กูแค่จะบอกมึงว่า…น้องตาแดงอีกแล้วนะ” ลีโอชะงัก คิ้วดกเข้มขมวดเข้าหากันทันที“บอกกูเพื่อ?”“มึงทำน้องร้องไง”“ไอ้เหี้ย กูทำตอนไหน?”“ก็มึงตึงใส่เขา เขายิ้มจนปวดแก้มแต่มึงมองแรงแบบพร้อมเข้าไปบีบคอเขาเลย”“เกินไป กูไม่ได้แสดงออกขนาดนั้น” ลีโอส่ายหัวแรงๆ กูทำเหี้ยอะไรแบบนั้นซะที่ไหน ไอ้เหี้ยหลามมึงกำลังกวนตีนกูแน่ๆ“กูพูดจริง เด็กมันอ่อนไหวง่าย โดนตะคอกใส่ก็ร้องแล้ว แต่นี่น้องบอกมึงเป็นคนน่ารัก พี่ลีโอนิสัยดี มาวันที่มึงตึงใส่เขา ร้องไห้ตาแดงเลย” ลีโอยกมือขึ้นยีผมตัวเองอย่างหงุด

98/988 ปิ่งป่อง! ปิ่งป่อง! ปิ่งป่อง! นิ้วยาวเหยียดรัวจิ้มก่อนที่ดวงตาคมกริบจะเพ่งเล็งไปที่ประตู ความร้อนอกร้อนใจมีมากแค่ไหนเดาจากการที่เขามาถึงที่นี่ภายในเวลาสิบนาทีทั้งที่ไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้า คิดว่าเมาจนได้ที่จะมาหา ไม่คิดว่าจะมีหมาที่มาถึงก่อน อย่าให้กูเจอ เดี๋ยวจะขยี้ให้จมตีน! แกร๊ก~ ประตูห้องชุดถูกดึงให้เปิดออกก่อนที่ใบหน้าจิ้มลิ้มจะโผล่ออกมาบริเวณช่องว่าง ขนมโผล่แค่ใบหน้าออกมาเท่านั้น ร่างกายไม่โผล่ตาม และตอนนี้หน้าสวยๆ ไม่ได้ทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นมาเลย! “ขา~ ไหนบอกว่าดื่มอยู่กับเพื่อนไง” “ขอเข้าห้อง” “ยังเข้าไม่ได้” “…!” ประกายตาของฉลามแข็งกร้าว เธอจะเอาอีกคนใช่ไหม จากที่แค่จะเหยียบหน้ามัน เธออยากโดนอีกคนใช่ไหม “เพราะ?” “โป๊อยู่~” จากที่ได้ยินคำตอบ ฝ่ามือใหญ่คว้าหมับที่ขอบประตูพร้อมกับดันให้เปิดทันที อย่าให้รู้ว่าที่โป๊อยู่เพราะร่างกายกำลังเสียดสีกัน มันจมกองเลือดแน่ๆ คาตีนกูแน่ๆ มึง! ขนมที่ตอนแรกโผล่มาแค่ใบหน้ารีบกระชับชุดคลุมอาบน้ำเป็นพัลวัน ฉลามจ้องเขม็งพร้อมกับกวาดสายตามองรอบๆ ห้องอีกครั้ง ดันประตูให้ปิด ผิดคำพูดกับคนที่บอกว่า ‘ห้ามปิดประตูเด็ดขาดเดี๋