เสี่ยเถื่อน(วายร้าย) のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

“ฉันท้าให้เขาฆ่าฉันเอง ความจริงเขาน่าจะฆ่าฉันให้ตาย ๆ ไปเลย จะได้ไม่ต้องทุกข์ทนแบบนี้ เขามันน่ารังเกียจ ฉันขยะแขยงเขา เขาไปเอากับผู้หญิงคนอื่นมาแล้วก็กลับมาเอาฉัน ฉันสกปรกแล้วคุณเนม ฉันรังเกียจตัวเอง ฉันไม่ชอบใช้คนร่วมกับใคร ฉันไม่เหลืออะไรให้มั่นใจในตัวเองอีกต่อไปแล้ว ฮือ ฮือ…ฮือ” ยิ่งคิดฉันยิ่งรังเกียจร่างกายตัวเอง“ชีวิตคนเรามีค่ามากนะคุณอ้าย กว่าจะได้เกิดมามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ”“แต่ถ้าอยู่ในที่ที่เปรียบเหมือนนรกแบบนี้สู้ฉันตายเลยไม่ดีกว่าเหรอ ฉันไม่อยากอยู่แล้ว”“คุณยังไม่ทันได้สู้เลยนะ ทำไมถึงด่วนพิพากษาชีวิตตัวเองขนาดนั้น แม่คุณคงไม่ได้อยากให้คุณมีจุดจบเร็วขนาดนี้”“แม่… ใช่ แม่อยากให้ฉันมีความสุข เรื่องปัญหาในครอบครัวแม่ถึงไม่บอกฉัน แต่ฉันก็เลือกเดินมาตกหลุมพรางที่เขาวางไว้เอง ฉันอยากตาย คุณเนม คุณไม่ต้องฆ่าฉันก็ได้ แค่ยื่นปืนให้ฉัน ฉันก็จบชีวิตตัวเองได้ คุณเอามาไหม คุณเอามันมาไหม อยู่ไหน มันอยู่ไหน คุณเอาให้ฉันสิ ให้ฉันตายเถอะนะ”ฉันผละกอดเขาออก แล้วเริ่มจับค้นตามตัวเขา เพราะเขาชอบพกปืนติดตัวตลอด แต่วันนี้เขาไม่พกมันมา“ทำไม ทำไมวันนี้คุณไม่เอามา ทำไม ฮือ…” ฉันมองใบหน้านิ่

“ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่มีทางทรยศคุณ ถึงแม้คุณจะใจร้ายกับฉันแค่ไหน ฉันก็ไม่มีทางรักคนอื่นนอกจากคุณ เชื่อฉันสิ เชื่อฉันว่าฉันไม่มีทางทำอย่างที่เขาพูด” ฉันวิงวอนผู้ชายตรงหน้าฉันไม่ได้กลัวความตาย แต่ฉันอยากจะให้เขารู้ว่า ฉันไม่เคยคิดจะทรยศเขา ถ้าฉันจะตาย ฉันก็ไม่ได้อยากตายด้วยข้อหาคบชู้สู่ชาย“คิดว่ากูควรเชื่อผู้หญิงที่ยอมจดทะเบียนสมรสกับกูง่าย ๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ โทษทีว่ะ กูเชื่อเพื่อนกู” เขาตั้งท่าจะยิง“ฆ่าฉัน เพราะฉันก็อยากตายเหมือนกัน แต่ก่อนตายฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันไม่เคยคิดทรยศคุณ ฆ่าฉัน ฉันจะขอบคุณมากถ้าคุณฆ่าฉันซะ” ฉันจับปลายกระบอกปืนจ่อติดที่หน้าผากของตัวเองแล้วหลับตาลงฉันพร้อมที่จะตายเต็มทนแล้ว“อย่าฆ่าอ้าย กูขอร้องในฐานะเพื่อน ปล่อยอ้ายไปไอ้เสือ” มือหนากุมมือฉันที่จับปลายกระบอกปืน“ทำไมกูต้องไว้ชีวิตผู้หญิงคนนี้”“กูรักอ้าย กูทนเห็นอ้ายตายไม่ได้” คุณเนมพูดบ้าอะไร“เฮอะ… ถ้ามึงกล้าพูดว่ารัก แสดงว่ามันคงสำคัญกับมึงจริง ๆ กูให้ครึ่งชั่วโมง มึงต้องจัดการผู้หญิงคนนี้ออกไปให้ไกลจากสายตากู อย่าให้กูเห็นหน้าอีก” เขาชักปืนลงเมื่อสั่งคุณเนมจบและตอนนี้เขากำลังมองหน้าฉัน“ไปซะ ไปจากชีวิตฉัน

“ฉันเพิ่งสัญญากับน้องทิวไปว่าจะไม่ทิ้งแกไปไหน จะรอแกกลับมาเมืองไทย แกคงเสียใจมาก” ฉันเริ่มพูดพร้อมตาที่ไหลรินฉันไม่อยากให้น้องทิวเสียใจ เขาเป็นเด็กน่ารักที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไร“ผมจะบอกหลานว่าคุณไปทำงานต่างประเทศ งานคุณยุ่งมาก ไม่มีเวลาโทรหา และเมื่อนานเข้าผมจะบอกว่าคุณล้มป่วยต้องการการพักผ่อน พอนานเข้าไปกว่านั้น น้องทิวก็จะลืมคุณ”“มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ คุณคิดว่าน้องทิวจะเชื่อเหรอ” ฉันทักท้วงคำบอกเล่าของคุณเนม“น้องทิวยังเด็กครับ พอเจออะไรใหม่ ๆ ได้คุ้นเคยกับอย่างอื่นบ่อย ๆ ใจก็จะฝักใฝ่ และลืมเรื่องอื่นในทันที และคุณคงเป็นหนึ่งในนั้น”“ตรรกะของพวกคุณป่วยเหรอคะ เด็กอายุเท่าน้องทิวกำลังจดจำนะคะ” ฉันถกเถียง“เรามีวิธีจัดการในแบบของเราครับ ตอนนี้คุณเป็นคนอื่นแล้ว ไม่ต้องมาสนใจโลกของเราอีก คุณแค่มีชีวิตอยู่ต่อในแบบของคุณก็พอ”“…” เขาคงหมายความว่าไม่ควรเสือกสินะ ฉันมันก็แค่ผู้หญิงที่ถูกเขี่ยทิ้ง ไม่ได้มีค่าอะไรในสายตาคงเหมือนผู้หญิงขายตัวที่หมดสภาพเขาก็ถีบส่งออกมา“เลี้ยวซ้ายแยกหน้านะคะ ฉันจะไปบ้านคนรู้จัก” ฉันรีบบอกก่อนจะถึงทางแยก“ทำไมไม่กลับคอนโดครับ” คุณเนมถามทันที เพราะจุดมุ

พี่ป้อนเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง จึงมักจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดเป็นรายอาทิตย์แทนการอยู่ประจำส่วนพ่อแม่ของพี่ป้อน เสียไปเมื่อหลายปีก่อน พี่ป้อนเป็นลูกชายคนเดียวทุกอย่างของพ่อและแม่จึงเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวกับผู้หญิงที่เป็นคนรัก ตั้งแต่ที่ฉันรู้จักพี่ป้อนมา ก็ไม่เห็นว่าเขาจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักที‘พี่จะมีแฟนได้ไง ถ้าเผื่ออ้ายต้องการให้พี่อยู่ข้าง ๆ ในยามที่อ้ายทุกข์ใจ ถ้าพี่มัวแต่มีแฟน อ้ายของพี่ก็คงจะน้อยใจแย่’ประโยคนี้พี่ป้อนเคยบอกกับฉันเมื่อหลายปีมาแล้ว ตอนนั้นฉันจำได้ว่าฉันถามเขาว่าทำไมถึงไม่มีแฟนสักทีแล้วฉันก็ได้คำตอบนี้นี่แหละตั้งแต่นั้นมาฉันจึงไม่คิดจะถามไถ่เขาในเรื่องนี้อีก…สามวันผ่านไปกับการเริ่มต้นใหม่แบบที่ยังไม่จริงจังมากนัก สามวันกับการไม่มีผู้ชายใจร้ายคนนั้นให้บอกว่าไม่คิดถึง มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ในเมื่อฉันรักเขา แต่สิ่งที่เขาทำกับฉัน ฉันจะพยายามเกลียดเขากับพี่ป้อนเขามักกลับมาทานข้าวกับฉันเสมอ เขาบอกว่าไม่อยากให้ฉันต้องทานข้าวคนเดียวตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมออกไปข้างนอก ฉันยังไม่อยากพบเจอผู้คน ส่วนยัยโรสเพื่อนฉันก็คะยั้นคะยอให้ฉันไปอยู่กับนางก่อน แต่ฉันก็ยังไม่ได้ไ

พี่สะใภ้ฉันพูดยาวเหยียด“จำเป็นไหมที่ฉันต้องเชื่อคำพูดของคุณ ในเมื่อวันนั้นคุณควงกันออกจากห้องพร้อมบอกว่าอยากกอดอยากรักกัน” ฉันแย้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์นั้น“นั่นคือสิ่งที่เฮียขอ แต่คนที่โทรตามฉันคือพี่เนม เฮียอยากให้คุณเกลียดเฮีย อยากให้คุณเลิกรักเฮีย จริงอยู่ว่าตอนแรกเฮียหลอกคุณให้รัก แต่พอนานเข้าเฮียก็รักคุณ และเฮียไม่อยากให้คุณทุกข์ใจและสงสารเฮียไปมากกว่านี้… คุณคงได้รูปจากผู้หญิงที่ชื่อนีน่า รูปพวกนั้นมันคือการจัดฉาก ฉันอยู่กับเฮียตลอดเวลาสามวัน ส่วนนีน่าเฮียก็จ้างเธอแสดงละครบทนั้นด้วยเงินก้อนโต และสั่งให้เธอหุบปาก ถ้าหากเจอคุณตั้งแต่มีคุณ เฮียไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น”แล้วเธอก็พูด ในเรื่องที่ฉันเริ่มไม่เข้าใจสาเหตุ และไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะเชื่อได้ไหม“สาเหตุล่ะ ถ้ามันเป็นความจริง เหตุผลอะไรต้องทำแบบนั้น ช่วยสร้างเรื่องโกหกให้ฉันฟังอีกสักหน่อยซิ” ฉันเอ่ยเย้ย ๆ คงคิดว่าฉันโง่มากที่จะเชื่อคำพูดของเธอสินะ“เฮ้อ… พี่เนมโทรหาฉัน เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ตอนที่เฮียอยู่เชียงรายกับคุณ พี่เนมบอกว่าอาการของเฮียเริ่มหนักขึ้น ให้ฉันเคลียร์ตัวเองให้ว่างแล้วเริ่มทำตามแผนได้เลย วันนั้นคุ