Lahat ng Kabanata ng From Maid to Billionaire's Wife: Kabanata 191 - Kabanata 200

Nakarating kami sa isang maliit ngunit napakagandang lumang simbahan sa ibaba ng bundok dito sa Zambales. Pagkababa na pagkababa namin mula sa sasakyan, nalaman naming katatapos lang pala ng unang misa at nag-aalisan na ang naggagandahang entourage at mga nagsisimba. Dahil medyo matagal pa ang kasunod na schedule at ayaw naming makipagsiksikan sa dagsa ng tao, nagkasundo kaming pumasok na lamang muna sa loob upang magdasal nang tahimik at magpasalamat.Malamig at banayad ang simoy ng hangin sa loob ng kapilya, habang bumabalot ang isang napakapayapa at banal na katahimikan. Magkahawak-kamay kaming lumakad patungo sa gitnang bahagi ng mga nakalinyang wooden pew at sabay na lumuhod sa tapat ng napakarangyang altar.Pinagdaop ko ang aking mga kamay at dahan-dahang ipinikit ang aking mga mata. Sa gitna ng katahimikang iyon, taimtim akong nanalangin sa Diyos—buong pusong nagpapasalamat sa panibagong pagkakataong ibinigay Niya sa aming dalawa, sa kapayapaang unti-unting pumapalit sa pait ng

"Ala eh, talagang wala kaming pakialam kung sino man 'yang ipinagmamalaki mo!" sarkastikong sagot ng matangkad na saleslady habang nakakrus ang mga braso at nakatingala nang may buong pagmamay-abang. Ginagaya niya ang aking accent. "Kahit presidente pa ng Pilipinas ang sabihin mong nagbigay sa 'yo niyan, hindi mababago ang katotohanang peke ang bag mo at wala kang pambili sa shop na 'to!""Tama! Umalis ka na riyan bago ka pa namin ipahuli!" dugtong ng kasamahan nito habang patuloy na nakaturo ang daliri sa akin.Subalit bago ko pa man maibuka ang aking bibig upang sumagot, isang malamig, maawtoridad, at napakatimtim na boses ang biglang umalingawngaw mula sa glass door ng boutique."Anong nangyayari rito?"Tila biglang huminto ang ikot ng mundo sa loob ng luxury shop. Mabilis na naglingunan ang tatlong empleyado patungo sa pinto. Si Angelo—nakatayo roon, nakasuot ng kaniyang eleganteng polo shirt, nakasaksak ang kabilang kamay sa bulsa ng kaniyang pantalon, at may napakadilim at nakat

"Okay ka lang ba?" tanong ko kay Jamilla habang nakasakay kami sa backseat ng aming sasakyan. Kitang-kita ko pa rin ang kaunting pamumula ng kaniyang mga mata at ang bakas ng galit na pilit niyang pinakakalma sa kaniyang dibdib."Okay lang ako..." pabulong niyang sagot habang dahan-dahang tumitingin sa akin. Bahagya siyang ngumiti at masuyong pinalupot ang kaniyang mga daliri sa aking kamay. "Salamat... salamat sa pagtatanggol mo sa akin kanina.""You don't have to thank me, wifey..." Inabot ko ang kaniyang pisngi at dahan-dahan iyon hinaplos gamit ang aking hinlalaki. "Asawa kita. Kaya saan man tayo makarating, lagi akong nasa side mo. Hindi ako kailanman papayag na may mang-aapi o magpapababa sa 'yo nang ganun-ganun na lang."Bumuntong-hininga siya nang malalim at paitaas na sumandal sa aking bahagi. "Hindi ko lang talaga akalaing may mga taong ganoon... 'yung magiging napakasama at mapanghusga sa mga taong sa tingin nila ay hindi kasingtaas ng antas ng buhay ng mga nakagawiang VIP

"G-Good afternoon po, Sir Angelo!" nauutal na bati ng dalawang junior designers habang halos manigas ang kanilang mga binti sa matinding takot.Tinitigan ko sila nang matalim—isang titig na sapat na upang malaman nilang nasa bingit ng panganib ang kani-kanilang mga karera sa kompanyang ito. Mabilis na nagkatinginan ang dalawa, saka nanginig ng bahagya bago mabilis na nagpaalam, at halos magkakandarapa sa pagmamadaling makalayo sa aming harapan.Nang makalayo ang dalawa, dahan-dahang napatingin sa akin si Jamilla mula sa kaniyang upuan. Sa halip na matakot sa aking madilim na aura, sumilay ang isang napakalambing at nakalolokong ngiti sa kaniyang mga labi."Salamat, Angelo..." masuyo niyang wika habang inaayos ang kaniyang mga gamit sa ibabaw ng desk. "Nahihiya kasi akong itaboy sila nang basta-basta kanina habang nagtatanong. Baka isipin nilang napakasungit ko namang bago rito."Hindi ako kumibo. Isang malamig na irap lang ang ibinigay ko sa kaniya habang nakakrus ang aking mga bra

Sa gitna ng aming napakatinding titigan at ng mainit niyang hawak sa aking baywang, dahan-dahan niyang iniyuko ang kaniyang mukha upang patatagin ang kaniyang paningin sa akin. Ang kaniyang mga mata ay puno ng pag-aabang, pangamba, at matinding pag-aasam."At ikaw, Jamilla...?" mahinang bulong ni Angelo sa aking mga labi, nanginginig ang kaniyang boses sa labis na emosyon. "Ano ba talaga ang nararamdaman mo para sa akin?"Napatitig ako sa kaniyang guwapong mukha. Nakikita ko ang kaniyang kaba at ang kaniyang pagiging vulnerable sa harap ko—isang bagay na bihira kong makita sa kaniya. Sa kabila ng matinding kilig na kumakatok sa aking dibdib, sumulpot muli ang aking pilyang pag-uugali. Gusto ko muna siyang patakamin at asarin nang kaunti.Napakagat-labi ako, binigyan siya ng isang napakatamis na ngiti, at pabulong na sumagot, "Secret..."Agad na napatigil si Angelo. Ang kaniyang mga mata ay nanlaki nang bahagya bago mabilis na nagdilim ang kaniyang buong mukha at mababanaag ang matind