Lahat ng Kabanata ng From Maid to Billionaire's Wife: Kabanata 201 - Kabanata 210

POV: AngeloUminit ang buo kong mukha at pakiramdam ko ay sasabog ang aking dibdib sa matinding gigil. Ilang pulgada na lang... ilang pulgada na lang at naidampi ko na ang aking mga labi sa mga labi ni Jamilla matapos ang napakatamis niyang pag-amin na mahal niya ako! Subalit dahil sa pambubulahaw ng babaeng ito, hindi lang naputol ang aming sandali—itinulak pa ako ng asawa ko at patakbong lumabas sa matinding kahihiyan!Tinitigan ko nang napakatiim at napakalamig ang junior associate na nakatayo malapit sa pintuan."Bakit hindi ka kumakatok bago ka pumasok sa opisina ko?!" sigaw ko sa maawtoridad at nanginginig kong boses sa galit. "Wala ka man lang ba kahit konting etiquette o respeto sa privacy ng CEO mo?!"Subalit sa halip na matakot o humingi man lang ng paumanhin, parang balewala lang sa kaniya ang aking pagsusungit. Nagpakendeng-kendeng pa itong lumapit sa aking harapan habang iniaayos ang kaniyang maikling palda. May ngiti sa kaniyang mga labi na tila ba sanay na sanay siyang

POV: JamillaTawa ako ng tawa habang mabilis na tumatakbo patungo sa pantry, pilit na pinipigilan ang malakas na hagikgik na gustong sumabog mula sa aking dibdib. Walang tao sa paligid dahil lunch break ngayon ng mga empleyado, kaya malayang-malaya akong makakapag-isa rito.Pumasok ako sa loob at agad na lumapit sa counter. Nakakatuwa! Hinding-hindi ko talaga pinalagpas ang pagkakataon na bilugin ang ulo ng nakaiiritang babaeng 'yun. Ang arte-arte, para ring si Celeste kung umarte at umasta—mataas ang tingin sa sarili, matapobre, at abang-aba na maangkin ang asawa ko! Aba, wala akong balak sabihin sa kaniyang ako ang legal na Misis Graham. Mas masarap kayang paikutin, utuin, at bilugin ang ulo ng mga taong tulad niya na akala mo'y kung sinong mautak!Kumuha ako ng isang mamahaling ceramic cup mula sa cabinet. Nilagyan ko iyon ng dalawang kutsarang patis, kaunting toyo para maging madilim ang kulay, at kaunting asukal. Kumuha ako ng mainit na tubig sa dispenser at isinalin iyon sa tasa

Hindi ko talaga mapigilan ang matataas kong hagikgik habang nakaupo sa harap ni Angelo sa kaniyang malaking executive glass table. Kakatapos lang kaming dalhan ng lunch ni Justine—at ngayon ay masaya kaming dalawa na kumakain ng mainit na adobo at kanin.Napatigil si Angelo sa pagsubo ng kanyang pagkain. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang kubyertos at nakataas ang isang kilay na nakatitig sa akin. May bakas ng ngiti at matinding pagtataka sa kaniyang magagandang mata."Mukhang masaya ang asawa ko ah?" tanong niya sa kaniyang malalim at malambing na boses. "Kanina ka pa hagikgik nang hagikgik mula nang pumasok si Justine. Mukha may kalokohan kang ginawa, ano yun?""Ay, kasi naman, Angelo!" pabulong kong wika habang itinutukod ang dalawa kong siko sa mesa at pinalapit ang aking mukha sa kaniya. "Gawa ni Samantha.""Anong ginawa mo kay Samantha?" mas lalong napakunot ang kaniyang noo."Di ga pumasok siya rine kanina at nabulahaw tayo? No'ng lumabas siya at nakita akong nakaupo sa d

Hindi na nakatagal si Samantha. Halos patakbo siyang lumabas ng executive floor habang nakahawak sa kaniyang tiyan at namumutla ang mukha—nag-early out ang lola mo dahil sa matinding pagkulo at pagwawala ng kaniyang bituka!Hindi man lang ako nakonsensya kahit katiting. Masyado kasi siyang mayabang, matapobre, at akala mo kung sinong reyna kung umasta sa harap ko. Nararapat lang sa kaniya 'yun para mabawasan ang hangin sa kaniyang ulo!Habang nangingiti pa rin ako habang nakatitig sa pinto ng elevator na pinaglabasan niya, dahan-dahang lumapit sa aking desk si Mark."Jamilla," nakangiti niyang bati habang isinisiksik ang kaniyang mga kamay sa kaniyang bulsa. "Saan ka ba umuuwi?"Ngumiti lang ako nang napakatamis at nagkibit-balikat upang manatiling ligtas ang aking lihim. "Ah, doon lang... nakikitira lang ako sa isang kakilala.""Talaga? Baka naman pwedeng—"TOOOT!TOOOT!Hindi pa man nailuluwa ni Mark ang kaniyang kasunod na sasabihin, biglang tumunog ang intercom sa ibabaw ng aking

Bahagyang lumapad ang ngisi ni Samantha dahil akala niya ay nag-aalangan na ako. Subalit pinalitaw ko ang isang napatamis at napakahinahong ngiti sa aking mga labi. Bahagya kong itinagilid ang aking ulo at humalukipkip habang nakatitig nang diretso sa kaniyang nanggagalaiting mukha."Sige ho, Ma'am Samantha," malamig kong hamon habang itinuturo ang telepono sa kaniyang tabi. "Sige ho, tumawag na kayo ng HR ngayon din. Tawagin niyo ho ang HR Manager para magkaalaman na tayo rito."Nanlaki ang kaniyang mga mata. Tila hindi siya makapaniwala na hindi man lang ako nasindak o nanginginig sa kaniyang banta. Walang bahid ng pag-aalinlangan sa aking mukha, na mas lalong nagpatingkad sa kaniyang inis."Talagang hinahamon mo ako, huh?!" sigaw niya habang nanginginig ang kaniyang mga kamay sa matinding galit. "Well, your wish is granted! Tingnan natin kung makakapagmatigas ka pa kapag pinag-pack ng gamit ang sarili mo!"Hindi nga siya nahiya. Sa harap ng napakaraming empleyadong nakatitig at nag