Todos los capítulos de From Maid to Billionaire's Wife: Capítulo 601 - Capítulo 610

Alas-dos ng hapon nang magsimula ang paghahanda para sa board meeting.Maaga akong nakarating sa malaking executive conference room kasama si Micah. Kailangan kong maging facilitator sa mahalagang pulong na iyon dahil may ilang kritikal na usaping kailangang pagdesisyunan ng mga board members—kabilang na ang pagpapalawak ng isa sa mga pangunahing departamento ng kumpanya at ang pag-apruba sa bagong budget allocation para sa susunod na quarter.Hindi biro ang meeting na ito. Kabilang sa mga dadalo ang mga senior directors, department heads, at ilang matatandang investors na kilala sa pagiging sobrang maselan at kritikal pagdating sa mga numero at presentasyon. May ilan sa kanilang hindi nag-aatubiling magtanong at manggisa kahit nasa kalagitnaan ka pa lamang ng paliwanag. May mga taong kayang magpabagal at magpa-postpone ng isang buong meeting dahil lamang sa isang maling numero o isang dokumentong hindi tugma sa kanilang hawak.Kaya naman, bilang facilitator, kailangan kong tiyaking wa

"Good afternoon, everyone," bati ko sa pormal at seryosong boses habang tumatayo sa kabisera ng mesa."Good afternoon, Mr. Robles."Nagpalitan kami ng ilang mabilis na pagbati bago pormal na nagsipag-upuan ang lahat ng board members.Sa tabi ng pintuan, maingat na tinitiyak ni Micah na tama ang leather folder na naibibigay sa bawat director. Hindi siya nagmamadali, pero napakabilis at organisado ng kaniyang mga kilos. Binabati niya ang bawat isa gamit ang isang maayos na ngiti at tinutulungan ang mga nangangailangan ng karagdagang kopya ng dokumento.Nang mapansin niyang may isang director na hindi agad makita ang kaniyang pangalan sa opisyal na attendance sheet, agad niya itong nilapitan nang may buong paggalang."Director Santos, I apologize. Your name is on the second page. I separated the list according to the departments, but I can provide you with a consolidated copy if you prefer," malamig at kumpiyansa niyang paliwanag.Ni hindi man lamang siya nataranta o nagdalawang-salita.

Napatingin ako kay Micah, na kasalukuyang maingat na tumutulong sa isang director na ibalik ang mga dokumento sa tamang folder."Micah prepared it," sagot ko kay Director Santos.Bahagyang napataas ang kilay ng matanda, kitang-kita ang gulat sa kaniyang mga mata. "Really? She's only been with you for a week, hasn't she?""Yes, Director.""Impressive," tumango-tango siya nang may matinding paghanga. "She clearly understands the material. And she knows how to present it without wasting everyone's time.""She's doing well.""Well? Keep her, Mr. Robles. People like that are extremely valuable to the company."Pagkasabi niyon ay ngumiti siya sa akin, tinapik muli ang balikat ko, at tuluyang lumabas ng conference room.Naiwan akong nakatayo sa tabi ng malaking mesa, hawak ang sarili kong leather folder.'Keep her...'Napailing ako sa sarili ko.Hindi naman ako ang magpapasya kung hanggang kailan mananatili si Micah bilang executive secretary ko. Alam kong pansamantala lamang ang lahat ng ito

Si Audrey ay hindi lumaki sa mundong ginagalawan nina Micah at ng mga magulang nito. Hindi siya anak ng mga tycoon. Hindi siya sanay sa mga board meeting at business negotiations. Hindi rin siya nagmula sa pamilyang may malawak at matatag na koneksiyon sa negosyo.At marahil, iyon ang isa sa mga dahilan kung bakit hindi ko siya kailanman hinusgahan nang ganoon kahigpit.Hindi ko hiniling na maging katulad siya ng ibang tao. Hindi ko siya pinilit na makipagsabayan sa mga taong mas may malawak na karanasan sa kaniya. Gusto ko lamang na maging komportable siya sa trabaho niya. Gusto ko lamang na magkaroon siya ng pagkakataong matuto nang paunti-unti.Gusto ko lamang na hindi siya masaktan.Ngunit habang iniisip ko iyon, isang mabigat na tanong ang hindi ko maiwasang itanong sa sarili ko: 'Hanggang kailan ko siya kailangang protektahan mula sa mga bagay na dapat ay matutunan niyang harapin nang mag-isa?'Napatingin ako sa summary report na nasa aking mesa.Hindi ko gustong maging malupit s

Natahimik ako sandali habang inilalabas ang sasakyan sa parking. "How was your day down there?"Nakarinig ako ng mahinang buntong-hininga sa kabilang linya. "Same as usual... Maraming panggigipit at pinapagawa. May ilang documents na pinabalik sa akin dahil may mali raw sa formatting, tapos may report na kailangan kong ulitin dahil hindi raw tugma ang figures sa finance."Napahigpit ang hawak ko sa manibela habang nakikinig. "Did you ask someone to explain the corrections to you?""Yes... pero parang naiinis lang sila kapag nagtatanong ako.""Then ask them to show you properly. You can't learn if they only tell you that something is wrong without explaining why," paliwanag ko sa kaniya."Alam ko naman, Amiel. Pero minsan, pakiramdam ko ayaw talaga nila sa akin at pinag-iinitan lang ako."Napapikit ako saglit sa pulang ilaw ng trapiko. Hindi ko gustong isipin na totoo ang sinasabi niya, ngunit hindi ko rin gustong ipagpalagay na walang dahilan ang mga empleyado upang mainis kung paulit