Semua Bab From Maid to Billionaire's Wife: Bab 591 - Bab 600

"Ano ba ang mga gusto niya, babe?" tanong ko, pilit na pinananatiling paimbabaw na magaan at mausisa ang tono ko. "May mga bagay ba siyang kinahihiligan? Mga paboritong pagkain? Mga bagay na totoong nagpapasaya sa kaniya?"Napatingin siya sa akin nang mabilis bago muling ibinalik ang pansin sa kalsada. "Bakit mo itinatanong?""Dahil gusto ko siyang makilala at maging malapit sa kaniya... Hindi naman kailangang maging magkarival o komplikado ang lahat, 'di ba? Baka puwede akong magsimula sa maliliit na bagay para makuha ang loob niya."Bahagya siyang ngumiti, kitang-kita ang paghanga sa sinabi ko. "Well, mahilig sa kape si Mommy."Agad akong nag-angat ng mukha, naging matalas ang radar ko. "Kape?""Oo. Lalo na 'yung mga bagong timpla at specialty beans. Mahilig siyang sumubok ng iba't ibang klase ng kape, pero may mga paborito siyang brand. Kapag may bago siyang natitikman at nagustuhan, madalas ay iyon na ang gusto niyang inumin sa loob ng ilang linggo."Tumango ako habang maingat na

Pagpasok ko pa lang sa malaking pintuan ng opisina, agad kong naramdaman ang kakaibang lamig at tensiyon sa paligid.Hindi naman dahil sa air conditioner na nakasabit sa kisame, kundi dahil sa mga matang panaka-nakang sumusulyap sa direksiyon ko. May ilang empleyadong abala sa kani-kanilang ginagawa, may mga nag-uusap nang pabulong sa harap ng computer, at mayroon ding tila sadyang humihinto sa pagsasalita tuwing napapadaan ako sa kanilang tabi.Hindi ko na kailangang hulaan kung ano ang pinag-uusapan nila.Siguradong ako na naman ang paborito nilang paksa nitong mga nakaraang araw—ang dating secretary ni Amiel na biglang inilipat sa chairman's office; ang girlfriend ng nag-iisang tagapagmana ng kumpanya na pinagkakaisang walang alam kundi mag-ayos ng sarili; ang babaeng pinaluhod at pinaiyak dahil sa tumpok ng mga dokumentong ipinapagawa sa kaniya.Napangiwi ako sa sarili kong isip.'Kung alam lang ninyo kung gaano kabilis mawalan ng trabaho ang mga gurang na tulad ninyo kapag ako na

'Ano na naman?'Bago pa ako makapagtanong, mabilis na lumapit sa mesa ko ang secretary ni Rendy."Ikaw!"Napakurap ako, pinalalabas ang inosenteng mukha. "Ako?""Ikaw ba ang gumawa ng kapeng ipinadala mo sa opisina ng chairman?"Napatingin ang mga empleyadong nasa malapit. May ilang tumigil sa pag-ta-type, at may isang babaeng nag-angat ng ulo mula sa mga dokumentong binabasa niya upang makiusisa sa eksena.Agad kong naramdaman ang pag-init ng aking mga pisngi—hindi dahil sa hiya, kundi dahil sa matinding inis sa pangingialam ng matandang ito."Oo," sagot ko nang mahina at nag-aalinlangan. "Bakit ba?""Anong klaseng kape ang ginawa mo?!"Napakunot ang noo ko. "Kape lang.""Kape lang?" Halos mapataas ang boses niya sa galit. "Alam mo ba kung gaano kapait at katapang ang timpla mo?!"Napatitig ako sa kaniya. 'Napakapait?' Hindi naman ganoon kapait ang tinikman ko kanina bago ko isalin sa tasa."Pasensya na kung hindi niya nagustuhan. Hindi ko naman alam ang eksaktong gustong timpla ng c

"Come in."Bumukas ang pinto at sumilip ang ulo ni Micah."Good morning, Sir."Napatingin ako sa kaniya. Nakaayos ang buhok niya sa isang malinis na bagsak, at nakasuot siya ng cream-colored blouse na ipinares sa itim na pencil skirt. Hindi tulad noong una ko siyang nakitang kasama ng pamilya namin sa mamahaling restaurant, mas pormal ngunit napakasimple ng suot niya ngayon. Wala siyang masyadong alahas, at maayos at kumportable ang pagkakabagay ng lahat sa kaniya.May hawak din siyang maliit na tray. At sa ibabaw niyon ay isang tasa ng makinang na porcelain cup na may maasok na kape.Agad akong napakunot-noo. "Ano naman 'yan?"Pumasok siya at maingat na isinara ang pinto sa kaniyang likuran. "Kape.""Alam kong kape 'yan.""Wow." Inilapag niya ang tray sa tabi ng aking desk. "Marunong ka pa lang tumingin at magbasa ng inumin. Akala ko kasi puro trabaho at pagiging seryoso lang ang alam mo."Sinamaan ko siya ng tingin.Ngumiti lang siya nang malapad—'yung tipong hindi man lang natitina

Hindi ko alam. Ang alam ko lang, ayokong maging dahilan ito para magbago ang tingin ko kay Audrey.Kaya maingat kong inilapag ang tasa sa ibabaw ng mesa at itinulak iyon nang kaunti palayo sa akin. Hindi ko na kailangang uminom pa. Hindi ko na rin kailangang pag-isipan kung sino ang mas mahusay magtimpla ng kape.Hindi iyon mahalaga. Ang mahalaga ay ang babaeng mahal ko—si Audrey. Ang babaeng pinili ko kahit hindi siya sang-ayon sa gusto ng pamilya ko. Ang babaeng ipinagtanggol ko kahit ilang beses akong nakipagtalo sa sarili kong ina. Ang babaeng handa kong samahan kahit kailangan kong harapin ang lahat ng problemang kasama ng aming relasyon.Hindi ko siya ipagpapalit dahil lang sa isang tasa ng kape.Napailing ako at muling kinuha ang mga dokumento sa mesa ko. Kailangan kong magtrabaho; kailangan kong ituon ang isip ko sa mga bagay na talagang mahalaga.Pero bago ko pa tuluyang maibalik ang atensiyon ko sa mga papeles, muling bumukas ang pinto ng opisina ko. Sumilip si Micah."Amiel