Todos os capítulos de The Cold Billionaire Falls for His Sassy Maid: Capítulo 191 - Capítulo 200

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa kard na hawak ko habang naglalakad sa pasilyo.May pangalan ko na nga, may schedule pa. Kulang na lang lagyan ng attendance sheet at pamasahe.Kung tutuusin, hindi naman bago sa akin ang magtrabaho. Ang bago ay iyong kailangan ko pang humingi ng pahintulot para lang makagalaw sa loob ng bahay na hindi ko naman ginustong tirhan.Pagbalik ko sa kuwarto, nadatnan ko si Sha na nakaupo sa harap ng salamin habang sinusuklay ang buhok. Nasa kandungan niya ang isang maliit na supot ng pagkain.“Aba, buhay ka pa,” bati niya. “Akala ko ikukulong ka na sa opisina ng amo mo.”“Wala ka bang ibang alam na pambungad?”“Meron. Good morning, Your Majesty.”Inihagis ko sa kama ang kard.Napatingin siya roon. “Ano 'yan?”“Katibayan na empleyado na ako rito.”Kinuha niya iyon at binasa. “May access ka sa library? Naku, Chayo. Baka naman puwede mo akong ipasok. Gusto kong makakita ng librong hindi ko kayang bilhin.”“Hindi ito libreng pasyalan.”“Grabe ka. W

Pagdating ko sa kuwarto, nadatnan ko si Sha na nakaupo sa sahig habang may inaayos na mga gamit sa isang maliit na bag.Napahinto ako sa pintuan. “Anong ginagawa mo?”Napatingala siya. “Iniisip ko lang kung paano ko maitatago ang mga gamit ko rito. Ang daming kabinet, nakakatakot. Baka kapag naglagay ako ng medyas, may lumabas na bodyguard.”Hindi ako nakisabay sa biro niya at napansin niya iyon. “Uy. Anong nangyari?”Isinara ko ang pinto at naupo sa kama. “May nakita akong dokumento.”“Anong dokumento?”“About sa aksidente ni Niko.”Dahan-dahan niyang ibinaba ang mga gamit. “Chayo…”May pag-iingat sa boses niya na hindi ko nagustuhan.“May pangalan ni Sef.”Nanatili siyang nakatingin sa akin, hindi siya agad nagsalita. At sapat na iyon para lalo akong kabahan.“May alam ka ba?”“Wala.”“Sha…”“Wala akong alam sa aksidente, Chayo.”Napatingin ako sa mga kamay niya. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa isang damit, na para bang may gusto siyang pigilang mahulog.“Bakit parang may iniisip

“That's enough for today.”Nabalik ako sa ulirat at napatingin kay Zale. “Hindi pa ako tapos.”“You need a break.”“Hindi ikaw ang magdedesisyon niyan.”He gave me a hard look. “Chayo.”“Anong Chayo? Kung may alam ka pang iba, sabihin mo na.”He closed the folder. “Not everything I know can be disclosed.”Naramdaman kong bumalik ang galit ko. “Ayan na naman tayo. Kung may alam ka, sabihin mo. Kung wala, huwag mo akong bigyan ng mga kakarampot na impormasyon na lalo lang nagpapagulo sa isip ko.”“I'm not obligated to explain everything to you.”“Pero obligadong sumunod ako sa iyo?” sarkastiko kong agap.Hindi siya sumagot. Sa huli, napailing ako at tumalikod. Pagdating ko sa pinto, may naalala na naman akong isang bagay.“Zale.”“What?”“Kung totoo ang sinabi ni Sef na may isang bagay akong hindi dapat malaman sa iyo…”Nakita kong bahagyang tumigas ang panga niya. Hindi ko alam kung dahil sa pangalan ni Sef o dahil sa sinabi ko.“Then I suggest you ask yourself why he said that,” masun

“What's that?”Hindi ko namalayang nakapasok na pala si Zale sa silid na ginagamit ko bilang pansamantalang opisina.Nasa kamay ko ang papel nang marinig ko ang boses niya. Mabilis ko iyong isinara sa palad.“Wala...”His eyes dropped to my hand.b“I'm not asking twice.”“Hindi rin ako sasagot nang dalawang beses.”Bahagyang tumaas ang kilay niya. Hindi ko alam kung naaliw siya o nainis. Sa lalaking ito, minsan mahirap pag-ibahin ang dalawa.Lumapit siya sa mesa at inilapag ang ilang folder. “Your schedule has changed. The meeting this afternoon has been moved.”“Good for you.”“Chayo...”“Ano?”“Show me.”Napatingin ako sa kanya. May mga araw na gusto kong itanong kung ipinanganak ba siyang ganoon o pinili niyang gawing libangan ang mangialam sa buhay ng ibang tao.“May nag-iwan lang sa labas ng kuwarto ko.”Inilabas ko ang papel at iniabot sa kanya. Binasa naman niya iyon.Walang nagbago sa mukha niya, pero napansin ko ang paghinto ng daliri niya sa gilid ng papel. “Who gave this to

“Bakit kailangan pang apat?”Napatingin ako sa apat na lalaking nakatayo sa tabi ng sasakyan. Dalawa sa kanila ang nakasuot ng itim na polo, habang ang dalawa naman ay may suot na amerikana na para bang pupunta kami sa isang mahalagang pagtitipon at hindi sa dati naming apartment.Sa tabi ko, abala si Sha sa pag-aayos ng strap ng bag niya.“Baka naman may libreng pagkain sa pupuntahan natin,” bulong niya.“Hindi tayo mamamasyal.”“Alam ko. Nagpapakalma lang ako ng sarili ko.”Hindi ko na siya sinagot. Nasa likod namin si Zale, may kausap sa cellphone. Hindi ko alam kung may kinalaman ba sa pag-alis namin ang tawag niya o isa na naman iyon sa mga negosyong hindi ko gustong malaman.Nang matapos siya, lumapit siya sa amin. “You'll stay together. If anything feels wrong, you tell me immediately.”“Paano kung ikaw mismo ang dahilan kung bakit may mali?” tanong ko.Hindi man lang siya kumurap nang tugunan niya ako. “Then you'll tell me that, too.”“Ang bait mo naman.”“Get in the car, Chay