Semua Bab My Crazy Life as the CEO's Wife: Bab 121 - Bab 130

3rd Person’s POV "Caroline," pormal na bati ni Doña Rina habang nakatukod sa kanyang walking stick. Tinignan niya ang dalaga mula ulo hanggang paa. "It’s good to see you again, hija.” Umakyat ang kilabot sa sistema ni Caroline nang marinig niyang sabihin iyon ni Donya Rina. Hindi pa rin nawawala sa isipan niya ang huling pagkikita nila, kung saan dinala siya nito sa basement ng mansyon ng mga Del Fierro. “You too, Lola.” Tumingin si Sheena kay Caroline habang nakataas ang isang kilay. "Oh, look who decided to grace us with her presence. Nakapasok ka pala rito, Caroline? Mabuti hindi ka nasunog sa entrance?" Pasimpleng nagkatinginan si Sheena at Caroline saka parehong ngumisi. Bahagyang napangiti si Caroline. "Ang simbahan ay bukas para sa lahat, Ate Sheena. Lalo na sa mga naghahanap ng katotohanan at hustisya." Sa hindi maipaliwanag na dahilan, pakiramdam ni Rhea ay para sa kanya ang mga salitang iyon. Mabilis na humakbang si Sheena habang nakakrus ang mga braso. "If you

Caroline’s POVHindi mawala wala ang ngiti ko mula pa kaninang umaga. I’m currently lying in bed habang nakatitig sa kisame at nirereplay sa utak ko ang lahat ng nangyari kanina. It’s very satisfying. Especially because I got to help Dra. Santos get her revenge. Pakiramdam ko ang sama sama ko for doing it inside the church. Pero hindi rin naman ako nagsisisi. Dapat lang na maexpose ang mga kasalanan niya. Bonus na lang na sa harap ng Diyos nangyari ang lahat ng iyon.“Ay palaka!”Nagising ako sa pagmumuni muni nang biglang gumuhit asa langit ang napakalaking kidlat na sinamahan pa ng napakalakas na kulog. Rinig na rinig ko ang dagundong non na parang pumapalo sa mismong bubong namin. At sa hindi inaasahan ay biglang namatay pa ang lahat ng ilaw.Blackout…"Gosh, seriously?" bulong ko sa sarili ko habang dahan dahang itinaas ang phone ko para buksan ang flashlight.Five percent na lang ang battery ko. Great. Just great.Dapat sana ay may automatic backup generator kami, pero dahil mat

Caroline’s POV Hinalikan niya nang marahan ang likod ng kamay ko. "Siguro napapraning lang ako… but recently I realized that losing you would be the ruin of me.." Tinitigan ko ang mukha niya. His eyes are full of sincerity and longing. Pinkawalan ko ang isang malalim na buntong hininga bago ako dahan-dahang ngumiti. "Sobrang korny mo," bulong ko, "At tsaka, nagtampo lang naman ako sa iyo. Kung saan saan ka na napunta. Overthinker ka pala? Hahaha!” I tried to lighten the mood. Nawala ang kaba sa mukha niya at napalitan ng isang napakasayang ngiti. He looks so relieved. "So... ibig sabihin ba nito, pinapatawad mo na ako?" Tumingin ako sa kanya nang nakataas ang isang kilay, "Pinapatawad na. Pero gusto ko pa rin ng suyo!" I crossed my arms. "Anong klaseng suyo ba ang gusto ng Misis ko?”. Bago pa ako makasagot, lumapit siya sa kinaroroonan ko at dahan-dahan akong hinawakan sa bewang para itayo. Ipinalupot niya ang mga braso niya sa akin nang napakahigpit, iyong tipong parang

Caroline’s POV Nagsimulang magbulungan nang mahina ang ibang Department Heads. Namutla si Anthony at bahagyang nanginginig ang mga kamay habang pilit na iniaayos ang mga papel niya sa podium. "S-Sir, I can adjust the risk budget immediately if you think it's an unnecessary expenditure—" "It is completely unnecessary and a waste of company resources," walang alinlangan na hatol ni Tobias. Umayos siya ng upo mula sa pagkakasandal, kinuha ang mga printed documents mula sa folder sa harap ko, at dahan-dahang binuklat ang mga ito. Pero halatang hindi naman sa mga papel nakatutok ang isip niya. Ang mga tingin niya ay papalit-palit sa folder at sa akin. I swallowed hard. Naramdaman ko ang matinding kaba at init sa buong mukha ko. Pasimple kong tinapik ang hita niya sa ilalim ng mesa para ipaalam na sumusobra na siya sa pagiging possessive at out of line na siya sa meeting, pero hindi man lang siya natinag o lumingon sa akin. Biglang ibinagsak ni Tobias ang printed report sa ibabaw ng g

Caroline’s POV Hindi na ako nakaimik pa nang muli niya akong lapitan. Isang halik pa ang ibinagsak niya sa akin, mas matindi, mas nagmamarka. Mabilis niyang itinaas ang isang binti ko para ipulupot sa bewang niya habang iniaangat ako nang kaunti. Napahawak ako sa mga balikat niya. Ni hindi ako makapalag, o mas tamang sabihin na ayoko nang pumalag? "I’m warning you, Carol," bulong niya habang nakadikit ang mga labi niya sa akin, hingal na hingal. "Don't ever drink coffee from another man again. You are mine. Every single inch of you is mine. Naiintindihan mo?" Pumikit ako, ramdam ko ang tuluyang pagkalunod sa halo halong emosyong ipinaparamdam niya sa akin. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Pilit kong pinalalabas na naiinis ako, pero ang totoo, bumabaligtad ang tiyan ko sa matinding kilig dahil sa possessiveness ng lalaking 'to. "You're crazy, Tobias Lion Del Fierro," mahinang tugon ko sabay yakap sa leeg niya. "Crazy for you. And I won't apologize for it," sagot niya bago ako muling