Semua Bab My Crazy Life as the CEO's Wife: Bab 131 - Bab 140

Caroline’s POV ISANG oras na akong nakahiga sa heated lounge chair ng isang exclusive 5 star luxury spa sa BGC, pero imbes na ma-relax ang mga kalamnan ko, pakiramdam ko ay lalong sumasakit ang ulo ko. Naka-towel robe ako, may cucumber slices sa tabi ng herbal tea ko, at may soothing ambiance music na tumutugtog sa background. Pero ang utak ko? Nasa Nueva Ecija. "Girl, seryoso. Parang puputok na 'yung ugat sa noo mo," natatawang sabi ni Jade habang nakahiga sa katapat kong lounge chair, pilit na inaayos ang face mask sa mukha niya. "Nandito tayo para mag-unwind. Kalimutan mo muna si Tobias." "Paano ko kakalimutan?" inis kong bulong sabay hablot sa tea cup ko. "Nawawala 'yung magaling na CEO. Nag-iwan lang ng note sa desk ko na may urgent off site operation daw siya para sa expansion ng kung anong hindi naman niya ibinigay ang detalye. Napakalabo!" "Huwag ka na ma-stress. Tinawagan ako ni Kael kanina," singit ni Jade habang humahagikgik. "Nasa gitna raw sila ng bukid nila Lolo. Kun

Caroline’s POV "PAGBALIK na pagbalik natin sa bahay, talagang itatapon ko 'yang dalawang garapon sa basurahan, Tobias! O kaya ipapakain ko sa 'yo 'yang mga gagamba mo, seryoso ako!" Nakahalukipkip ako sa passenger seat ng sasakyan habang masama ang tingin ko kay Tobias na nagmamaneho papuntang BGC. May suot siyang dark sunglasses at simpleng white linen shirt. Ang gwapo na sana eh, pero ang nakakairita, may nakakalokong ngiti na kanina pa naglalaro sa mga labi niya. "Sweetheart, hear me out first, okay?" depensa agad niya. Inabot niya ang kanang kamay ko at pilit hinawakan iyon habang ang isang kamay niya ay nasa manibela. "Magagaling 'yung mga 'yun! Nanalo 'yung berde sa Nueva Ecija! Kael even said it’s a rare species of orb weaver. Minsan lang makakita ng gano'n kagaling makipaglaban. Nanalo nga ako ng ten thousa—" "Ano?! Hinuthutan mo pa ng sampung libo ang mga magsasaka ron?!” I can’t believe him! “Hindi ah!” agad niyang depensa, “Pustahan iyon. They know what they’re doing.

Caroline’s POV Natawa ako habang inaalayan ako ng mga assistant na umupo muna habang si Tobias naman ang pumasok sa men's fitting section. Ilang minuto ang lumipas, bumukas ang curtain ng fitting room ni Tobias. Napasinghap ako. He’s wearing a tailored white suit na may napakalinis na tabas, gawa sa mamahaling Italian wool na sakto sa lapad ng balikat at slim niyang posture. At para bumagay sa baby pink gown ko, may nakatali na pastel pink ribbon sa neckline ng kaniyang inner dress shirt. "Well?" pagmamayabang ni Tobias habang iniaayos ang cuffs ng sleeves niya at lumalapit sa akin. "Ano sa tingin mo, sweetheart? Bagay ba? Mukha na ba akong regalo na pwededeng pwede mong buksan ngayong gabi?" Natawa ako nang napakalakas habang tumatayo at saka inayos ang ribbon sa damit niya. "Mukha kang magbebenta ng donut!” Napasimangot siya, “Pero seryoso, Tobias... bagay na bagay sa 'yo. White suit with a pastel pink ribbon... napakalinis, napakasosyal, at napakagwapo mong tingnan." "Siyemp

Caroline’s POV Bahagyang tumaas ang balahibo ko sa katawan. Hindi ko maiwasang kilabutan dahil sa mga ngiti at salita niya. Pero sinikap kong itago iyon. Hindi ko ipapakita sa kaniya na natatakot ako. "Anong ginagawa mo rito, Raegan?" kaswal kong tanong. "Wala rito si Tobias." "I know," pilyo siyang napangiti habang nakatitig sa mga bandage sa braso ko. "I saw him downstairs talking to the police chief. Silang dalawa ng Lolo ko, naghahanap ng suspect... busy busyhan sa paghahanap sa taong gumawa nito." Lalong lumapad ang pagkakangisi niya, “What a bunch of losers.” Naningkit ang mga mata ko. Tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata. "Ikaw ang may gawa nito." Hindi iyon isang tanong. Sinabi ko iyon sa kanya para ipaalam na alam kong siya mismo ang gumawa nito. Hindi agad sumagot si Raegan. Humakbang siya nang mas malapit, iniyuko ang katawan sa gilid ng bakal na hawakan ng kama ko, at saka may ibinulong na nagpamanhid sa buong sistema ko. "That’s a very heavy accusation, C

3rd Person’s POV "I'm fine. Caroline is the one who needs attention—" "Tobias, hubarin mo 'yang damit mo kung ayaw mong ako mismo ang maghubad niyan," putol ni Caroline. Ang boses niya ay seryosong seryoso at puno ng otoridad dahilan para tuluyang mapipi si Tobias. Napabuntong hininga na lamang ang binata at dahan dahang hinubad ang kaniyang shirt. Napaingit siya nang bahagya nang sumabit ang tela sa tuyong dugo sa kaniyang likod. Nang makita ni Dra. Santos ang matinding pinsala sa likod ng binata, napailing na lamang ito. "Diyos ko, Tobias. Paano mo natiis 'to nang magdamag? Fresh cuts 'to mula sa glass shards at may severe blunt trauma ka. Kung hindi pa nakita ito ni Caroline, hindi ka pa magpapagamot?" sermon ni Dra. “I was just busy, I—” “Caroline hija,” baling ng Doctor sa kanya. “Yes Doc?” “Ang pagpili ng mapapangasawa, hindi iyan basta basta. Dapat hanapin mo din iyong lalakeng inaalagaan ang sarili. Naku, ayaw kitang mabyuda ng maaga. Tignan mo naman itong fiance’ m