All Chapters of My Crazy Life as the CEO's Wife: Chapter 101 - Chapter 110

3rd Person’s POV Nagmumukhang talipapa ang likod ng mamahaling SUV ni Tobias. Nakatayo siya sa tapat ng bukas na trunk ng kanyang sasakyan habang nakatitig sa salansan ng mga pasalubong na isinisiksik nina Lola at Lolo. May tatlong buwig ng saging, dalawang basket ng pinyang itinabas mismo ni Tobias sa bukid kahapon, limang garapon ng burong tilapia na si Lola mismo ang gumawa, nakabalot na tuyo, at iba’t ibang kakanin na nakabalot sa dahon ng saging. "Lola, I think this is enough to feed a small village," may halong lambing na apela ni Tobias. "We might not have enough room for our luggage." "Naku, Tobias, Hijo!" depensa agad ni Lola habang isinisiksik pa ang isang bag ng tinaklob. "Kulang pa nga 'yan! Masasarap ang mga 'yan at fresh na fresh pa. Ipamigay niyo ang iba sa mga pamilya at kaibigan niyp Maynila para matikman nila ang lasa ng mga pagkain namin dito sa Talugtug!" "Ipinagbalot din kita ng inihaw na hito, Tobias," dagdag pa ni Lolo Lito sabay tapik sa balikat ng binata.

3rd Person’s POV Hindi nagsalita si Caroline. Naramdaman niya ang matinding panlalamig ng kanyang mga kamay. Kahit pilit niyang pinaninindigan ang pagiging pormal sa harap ni Victor, nang marinig niyang siya ang ginagawang bargaining chip para malutas ang lahat ng problemang ito ay tuluyan siyang nanlumo. “Tell me, may relasyon ba kayong dalawa?” Walang sumagot sa tanong ni Victor. Ang pinakamalaking tanong na tumatakbo ngayon sa isip ni Tobias ay kung paano nalaman ng mga Solis ang tungkol sa kanila ni Caroline. Dahan-dahang humarap si Tobias mula sa salamin. Nakita niya ang bahagyang pagyuko ni Caroline. Kahit gustong-gusto niyang hawakan ang kamay ng dalaga o yakapin ito to comfort her, alam niyang nakatitig si Victor. Si Victor na ngayon ayalam niyang nagdududa na. Naging blangko at malamig ang mukha ni Tobias. Lumakad siya patungo sa pwesto ni Caroline, hindi man lang tiningnan ang sobreng naglalaman ng ultimatum mula sa pamilya ni Amanda. Nang makalapit siya sa pwesto ni

3rd Person’s POV Puno pa rin ng yabag ng mga empleyado ang hallway ng opisina kahit lagpas na sa oras ng uwian. Pagkatapos ng press conference, sunod-sunod ang tawag ng mga investors, gustong magpaliwanag ng mga board members, at walang tigil sa pagtunog ang landline ng CEO’s office. They are all panicking especially those who betrayed the company. Sa gitna ng lahat ng ito, si Caroline ang nagsisilbing shock absorber. Nakatali ang buhok ng dalaga sa isang messy bun, hawak ang wireless headset sa isang tainga habang mabilis na nagta-type sa laptop. Ang mga mata niya ay bahagyang mamula-mula na sa pagod, pero para siyang robot na hindi matigil tigil sa pagtatrabaho. Sa tagal niya bilang executive assistant ni Tobias, nakasanayan niya nang huwag pakinggan ang daing ng katawann niya. "Yes, Director Go. The official SEC disclosure will be emailed within the hour. Everything is under control... Yes, Mr. Del Fierro is currently in a meeting." Nang maibaba ang linya, napasandal si Caroli

Caroline’s POV “Nasaan na kaya yun? Sabi niya babalikan niya ako pero wala pa rin siya.” Napilitan akong bumaba mag-isa dahil ako na lang ang natitira sa executive floor. Pagdating ko sa main lobby, agad kong naramdaman ang malamig na hangin galing sa labas. Pumunta ako sa tapat ng building pero wala roon ang kotse ni Tobias. I tried calling him multiple times but to no avail. Isang kumikintab na pulang Subaru ang biglang tumigil sa mismong entrance. Bago pa man ako makalapit, agad na lumabas ang isang pamilyar na mukha at sinalubong ako. Mabilis akong pinagbuksan ng p***o ng personal driver niya. "Ma'am Caroline, pumasok na po kayo. Ihahatid ko na po kayo sa venue kung saan naghihintay si Mr. Del Fierro," magalang na bati sa akin ng driver sabay yuko nang kaunti. Where is he? Ang sabi niya kakainkami sa labas kaya nag-ayos ako kahit papaano. Pero habang tumatagal ang biyahe, napansin kong pataas nang pataas 'yung dinadaanan naming kalsada hanggang sa pumasok kami sa driveway ng

Caroline’s POV “Caroline calm down, hindi pa nakakaalis ang ibang cleaner.” Pinanlakihan niya ako ng mga mata pero hindi maalis ang ngiti sa mga labi niya. “I don't care, Tobias!” hinawakan ko ang kwelyo ng polo niya at pilit siyang inilapit sa akin. “They'll see us, just five more minutes, after they leave.” Hinawakan niya ang dalawang kamay ko, at patuloy akong pinakikiusapan. “I don't care! I'm ovulating!” Everyone was stunned because of what they heard. But I really don't care. Naiwan ang mga staff sa labas habang hinila ko naman siya sa kwarto. Mabilis ko siyang itinulak sa kama saka ko inilock ang p***o. “Caroline, what's going on with you?! Hahaha!” Panay ang tawa niya sa kama. Habang lumalapit, I started unbuttoning my blouse. “You turned me on, it's your fault.” Napakalaki ng ngisi niya. Lalo na nang tuluyan kong hubarin ang suot kong blusa. Tumambad sa kanya ang malulusog kong dibdib. My cleav*ge is defined dahil na rin sa suot kong push-up bra. “Fvck, I mi