All Chapters of The Billionaire's Runaway Maid: Chapter 671 - Chapter 680

Hindi na ako sumagot at pilit na lang na inilike ang kanyang mensahe. Nasaan siya noong alas-siyete ng gabi? Kahit isang oras man lang sana... kahit pumunta lang siya sa akin doon at umalis din ng alas-otso para pumunta sa bar at magpakasaya kasama ang iba. Pero hindi niya ginawa. Ni hindi man lang pumasok sa isip niya ang pumunta.Bumagsak ang telepono mula sa nanginginig kong mga kamay patungo sa aking kandungan. Isinubsob ko ang aking mukha sa manibela at doon humagulgol nang walang patid. Nag-alala ako para sa kanya... Bago ko pa naisip na nakikipagpalitan lang pala siya ng halik sa ibang babae, ang unang pumasok sa utak ko ay baka naaksidente siya. Mas inalala ko pa ang kaligtasan at buhay niya kaysa sa sarili kong damdamin.At ngayon... naroon lang pala siya, ibinibigay ang buong atensyon sa isang babaeng hindi naman niya kilala. Habang ako—na nagpakahirap, nagmakaawa, at nagpakababa kahit sa araw ng kaarawan ko—ay hindi man lang niya nagagawaran ng kahit kaunting pagpapahalaga.

"Nakita ko ang mga bago mong biling damit, anak. Alam ko ang tumatakbo sa isip mo.""Gusto ko lang po magbago ng estilo, Mom," sagot ko na wala pa ring gana.Pinagdaop niya ang kaniyang mga kamay. "Ayon na nga! Dahil pa rin iyon sa gusto mong maging tipo niyang babae. Mag-modelo ka. Baguhin mo ang sarili mo at malay mo, bigyan ka na niya ng pansin. Alam kong gagana ito dahil ginawa ko rin iyan noon. Tingnan mo ako ngayon! Nakasama ko ang Tito Rue mo—isang sikat at mayamang negosyante."Iyan ang laging ipinagmamayabang ng aking ina. Ako naman ay tatango lang at sasagot kapag kailangan. Ngunit ang paggamit niya sa pangalan ni Tyron para kumbinsihin ako ay unti-unting nagiging epektibo."Tama lang na makakuha ka ng isang Del Rico. Ang kapatid mong si Evangeline ay nakakuha ng isa," Inilapag niya ang mga maiikling damit na pasalubong daw sa akin. "Dapat ikaw rin.""Maghapon ka po rito?" tanong ko habang binubuklat ang mga inilalabas niyang pasalubong.Umiling siya. "Uuwi rin ako agad. May

Hindi ko na kayang maghintay pa para sa appointment ko sa kaniyang klinika sa susunod na araw. Inayos ko ang aking sarili at nagtungo sa Bachelor's Hub—ang dating lugar kung saan siya naglalagi.Alas-onse na ng gabi. Malaki na ang ipinagbago ng lugar—mas naging elegante at mas malawak. Nakaakyat ako sa palapag kung saan naroon ang kwartong madalas nilang inookupa. Hawak ko pa rin ang lumang keycard. Iniswipe ko ito at laking gulat ko nang mag-click ang pinto.Dahan-dahan ko itong binuksan.Laking gulat ko nang makita si Noriel kasama ang ilang hindi pamilyar na mukha, pati na rin sina Zath at ang kapatid nito."Eve?!" bulalas ni Zath.Nakatitig silang lahat sa akin. Ang dating simpleng si Eve ay isang sikat at napakagandang modelo na ngayon. Ang kaniyang suot ay isang mamahaling damit na nagpapakita ng kaniyang magandang hubog.Angalaw kong hinawi ang buhok sa aking mukha at ngumiti nang may kumpiyansa."Si Tyron?" tanong ko.Nagtama ang mga paningin nila. Tinitigan ako ni Noriel mula

Hindi magiging masaya si Tita Alesha kapag nalaman ito, ngunit bukod doon, nag-aalala ako na baka maadik siya rito at hindi na makahanap ng pag-asa sa huli. Umiling ako at pilit na sinalubong ang mga mata niyang nag-aalab sa galit."Hindi ikaw 'to, Ty," sabi ko sa kanya.Nagsimulang gumalaw ang kanyang mga labi hanggang sa maging isang walang awang ngisi."Hindi ako 'to?" maangas niyang tanong. "Akala mo naman kung kilala mo ang totoong ako, Avaya."Lalong lumapit ang kanyang mukha, at ang kanyang ilong ay dahan-dahang humaplos sa aking pisngi dahilan upang mapasinghap ako at magulo ang aking paghinga. Ang aking dibdib ay nanginig sa bilis ng tibok ng puso ko. Ang pinaghalong amoy ng sigarilyo at menthol ay tila nanunukso sa aking mga pandama. Ang kanyang mainit na hininga ay yumakap sa akin habang mas lalong humihigpit ang kanyang hawak sa akin."K-kahit ano pang sabihin mo, Del Rico," pinatag ko ang aking boses. "Hindi ko hahayaang gamitin mo 'yan sa harap ko!"Ang kanyang katahimik

With each passing moment of wakefulness, I became increasingly aware of a subtle but persistent sensation of unease spreading through my body, akin to the aftermath of what happened last night, as if I had wrestled with invisible foes in my sleep, leaving behind a lingering ache in my every fiber. Hanggang sa paggising ko, parang pasan ko pa rin ang bigat ng desisyong ginawa ko kagabi na hanggang ngayo'y binabayaran ko ng kirot.If I knew that this would hurt like hell the very next day, what would I do last night? What would I choose? Ipagsasawalang-bahala ko ba ang bisyo niya para lang hindi ko maranasan itong pisikal na paghihirap ngayon?Holding onto my thighs, I couldn't decide how to get up without keeping them tightly pressed. This is literally a piece of cake to anyone but not me. Para akong pinarurusahan sa bawat galaw, isang malaking paalala na hindi na ako ang dating Eve na inosente sa mga ganitong bagay.Hindi ba pwedeng tapos na? Wala na? Ganoon? Bakit masakit, hindi ba?