Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 90

Sa loob ng isang malaki at marangyang villa, nadagdagan na naman ang sugat sa gwapong mukha ni Steven.Sinipa niya nang malakas ang mamahaling coffee table hanggang tumumba ito, at nagkalat sa paligid ang mga piraso ng basag na salamin.Kinuha niya ang phone niya at tumawag sa isang numero. Puno ng galit ang boses niya.“Send your men. I want Zayne gone.”Damn it.Akala ba nito madali lang siyang apihin? Aagawin ang mana niya, tapos pati ang babaeng gusto niya?Sisiguraduhin niyang pagsisisihan ni Zayne na lumaban ito sa kanya! Hindi nagtagal, pumasok ang dalawang bodyguard kasama ang isang babae.Si Bernadette iyon.Puno ng sugat ang katawan niya. Marumi at punit ang damit niya. Napakagulo ng itsura niya.“Steven, ngayon mo lang ako pinalabas? I almost died in there!”Umiiyak niyang sigaw habang paos ang boses.“Ginamit mo ang daga para takutin ang ibang tao, pero ikaw mismo takot sa daga?”Inis na sagot ni Steven.Tumayo si Bernadette mula sa sahig. Puno ng galit at pa

Marahang hinaplos ni Sariah ang maliit na ulo ni Little Peanut at malambing siyang kinausap.“Pag-uwi natin, ibibili ka ni Ate. Be good, kunin mo na ang maliit mong bag.”Tumingala si Little Peanut sa kanya. May kaunting pagkalito sa malalaki nitong mata.“Ate, hindi ka ba happy?”“Hindi naman malungkot si Ate.”“Ate, isuot mo na ulit ang lucky beads mo!”Biglang bumigat ang puso ni Sariah. Sa isang iglap, namula ang mga mata niya.Ang tinatawag nitong lucky beads ay ang bracelet niya. Pero sira na iyon.Huminga siya nang malalim at pinigilan ang sakit na bumabara sa lalamunan niya.“Sige na, huwag na nating pag-usapan 'yan. Uwi na tayo.”Lumuhod si Sariah at yumuko para isuot ang sapatos ni Little Peanut. Pilit niyang pinipigilan na hindi tumulo ang luha niya.Tahimik na pinanood ni Zayne ang eksenang iyon. Kinuha niya mula sa kamay ng butler ang isang itim na velvet box.May mahinang tunog nang buksan niya ito.Sa loob ay isang kumikinang na set ng blue diamond jewelry.

Una niyang tinanggal ang cufflinks niya, pagkatapos ay dahan-dahang sinimulang tanggalin ang mga butones mula sa kuwelyo pababa.Kung ano ang balak niyang gawin pagkatapos, hindi na kailangan pang sabihin.“Sige... pinapatawad na kita.” Sa gulat, agad na napaupo si Sariah. “Pero kapag nangahas ka ulit sa susunod—”Hindi na niya natapos ang sasabihin.Bago pa siya makalayo ng dalawang hakbang, lumapit na si Zayne sa kanya. Hinawakan nito ang maliit niyang baywang at agad siyang hinalikan.“Hmm…”Nagulat si Sariah at sinubukan siyang itulak, pero wala iyong naging epekto.Dominante ang kilos nito, puno ng emosyon, na para bang gusto siya nitong tuluyang yakapin at hindi na pakawalan.Habang hinahalikan siya, binuhat siya nito papunta sa sofa at maingat na inayos ang posisyon niya para maging komportable siya.Matagal pa ang lumipas bago nito binitawan ang labi niya at marahang inilipat ang mga halik sa leeg niya.Hindi niya namalayan na tatlong butones na pala ng damit niya ang

Pero kung si Chappell mismo ang pupunta para kunin siya, siguradong magiging interesting iyon.Mabuti na lang at mabait ang mga pulis. Dahil madadaanan naman nila, inihatid nila sina Sariah palabas ng mahigpit ang security na villa area.Pagkababa ng sasakyan, agad kinuha ni Sariah ang phone niya at tinawagan si Sharmaine. Paulit-ulit na tumunog ang tawag sa kanyang tainga. Pero hanggang sa huli, walang sumagot.*Sa kabilang banda, sobrang tense na ang sitwasyon sa restaurant.Ang marangyang French restaurant na kumikinang sa ganda ay buong ni-reserve ni Alexis para sa kanilang dalawa.Ngayong araw, gusto lang niya itong makasabay kumain at makapag-usap nang maayos.Dalawang araw na niya itong hindi nakikita.Hindi rin alam ni Sharmaine kung anong pakulo na naman ang binabalak ng lalaking ito ngayong gabi kaya nagdala siya ng backup.Ginamit niya ang lahat ng paraan, pati ang utang na loob nito noong nakaraang taon nang ma-trap ito at pinakain niya ito ng labindalawang bun, b

Medyo kinakabahan si Sariah.Paulit-ulit na tumutunog ang doorbell, sunod-sunod na parang wala man lang balak bigyan siya ng pagkakataong huminga.Mabilis siyang bumangon mula sa kama, basta na lang kumuha ng robe at sinuot ito bago nagmadaling pumunta sa pintuan.Pagkabukas niya ng pinto, ang taong nakatayo sa labas ay si Cian na maayos ang suot.May dala pa itong dalawang magagandang thermal bag.“Assistant Cian?”Napahinga nang maluwag si Sariah. Ang kaninang kaba na halos umabot na sa lalamunan niya ay unti-unting nawala.“Secretary Quiambao.”Gaya ng dati, propesyonal pa rin ang ekspresyon ni Cian habang iniabot sa kanya ang dala nito.“Mr. Suarez asked me to deliver your dinner.”“Ah... okay. Thank you.”Medyo natigilan siya at kusang inabot ang mga bag.Mainit-init pa ang hawak niya. Tapos na sana ang misyon ni Cian pero hindi agad ito umalis.Sa halip, nagdagdag pa ito ng isang pangungusap.“Mr. Suarez cooked everything himself.”Biglang kumabog nang malakas ang