《ONE MORE NIGHT》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

JECELLE POVNakatago ako sa may pintuan ng kabilang kwarto, bahagyang nakasandal sa dingding habang pinakikinggan ang bawat salitang binibitawan ni Christopher. Halos hindi ako makahinga sa tindi ng emosyong bumabalot sa akin. Sa bawat pagtaas ng kanyang boses, sa bawat matigas na pahayag na ipinapakita niya kay Vanessa, nararamdaman ko ang lakas ng kabog ng aking puso—mabilis, malakas, tila gustong kumawala sa aking dibdib.Hindi ko maipaliwanag nang lubos kung ano ang nararamdaman ko. May kaunting kaba, oo, dahil sa tindi ng kanyang galit, ngunit higit sa lahat ay may matinding ligaya at katiyakan. Sa loob ng mahabang panahon, sanay akong lumaban mag-isa, sanay akong ipagtanggol ang sarili ko nang walang hinihinging tulong mula sa sinuman. Ngunit ngayon, may lalaking handang tumayo sa harap ko, handang ipagtanggol ang pangalan ko, at handang ipakita sa lahat kung gaano ako kahalaga sa kanya.Masaya ako, bulong ko sa aking sarili habang pinupunasan ang kaunting luha ng tuwa na kusang

Christopher POV Heto naman ang realidad—ang bahaging hindi nakikita ng sinuman sa labas. Sa loob ng mga sandaling magkasama lang kami, malaya kong maipapakita ang lahat ng nasa puso ko: ang matinding pagnanasa, ang malalim na lambing, at ang pagmamahal na unti-unti nang bumubuo sa aking buong pagkatao. Ngunit sa sandaling bumukas ang pinto ng opisina at muling humarap sa mundo ng negosyo, sa mga mapagmasid na mata, at sa mga taong handang humusga, kailangan kong isuot muli ang matigas at walang emosyong maskara na nakasanayan na nilang makita. Hindi ibig sabihin nito ay ikinahihiya ko siya. Sa kabaligtaran, lalo ko pang nadarama kung gaano kahalaga si Jecelle Mendez sa akin. Ang pagtatago ay hindi tanda ng kahinaan, kundi pansamantalang pag-iingat. Alam kong hindi pa handa ang lahat sa kung ano ang mayroon kami. May mga pader pa kaming kailangang gibain, may mga maling haka-haka na kailangang itama, at higit sa lahat, kailangan kong siguraduhin na kapag tuluyan ko na siyang inihay

Ang unang sinag ng araw ay dahan-dahang tumagos sa mga makapal na kurtina, nag-iwan ng malalambot na gintong liwanag sa buong silid at nagbigay ng mainit na kislap sa aming mga hubad na katawan na nakahiga pa rin sa gitna ng magulong kumot. Ang gabi ay puno ng matinding pagnanasa at wagas na pag-aangkin, ngunit sa pagsikat ng araw, tila hindi pa sapat ang lahat—parang may kakaibang uhaw na hindi matapos-tapos, isang pagnanais na muling magsimula ang araw sa paraang tanging kaming dalawa lamang ang makaiintindihan. Nagising ako sa mahinang haplos ng kanyang mga daliri sa aking dibdib, dahan-dahan itong gumagapang pababa, na tila naglalaro sa bawat linya ng aking kalamnan. Nang imulat ko ang aking mga mata, nakita ko si Jecelle na nakasandal sa kanyang siko, ang kanyang buhok ay nakakalat na parang itim na seda sa unan, at ang kanyang mga mata ay puno pa rin ng init at pagnanasa kahit na halatang pagod din siya. “Magandang umaga, Darling,” bulong niya, ang kanyang boses ay paos pa mul

Pagkatapos ng aming kakaibang almusal na naging sagana sa init at tamis, nanatili akong nakahiga nang mahigpit sa ibabaw ng dibdib ni Christopher. Ang tibok ng kanyang puso ay nagsisilbing mahinang tugtog na tila nagpapakalma sa aking diwa, habang ang init ng kanyang balat ay tumatagos sa aking buong katawan. Sa unang tingin, maaaring isipin ng sinuman na pagod na kami at kailangan nang magpahinga matapos ang mahabang gabi at umagang puno ng pagnanasa. Ngunit sa kabila ng maraming beses na pag-uugnay ng aming mga katawan, nararamdaman ko pa rin ang kakaibang sigla—parang may apoy na hindi namamatay sa loob ko, na lalong sumisigla sa tuwing nadadampian ng aking balat ang kanya.Hindi ko mapigilan ang sarili ko. Kahit nakapikit pa siya at tila nagpapahinga, ang aking mga kamay ay kusang gumagapang pababa at pataas sa kanyang malawak na dibdib, habang ang aking mukha ay dahan-dahang lumalapit sa kanyang balat. Ang amoy niya—pinaghalong pabango, pawis, at ang kakaibang halimuyak ng kanyan

Pagkatapos ng mahabang oras ng pagmamahalan na tila walang katapusan, dahan-dahan akong binuhat ni Christopher mula sa ibabaw ng kama. Ang kanyang mga braso ay mahigpit ngunit malambing na nakapulupot sa aking likod at sa ilalim ng aking mga tuhod, habang ang kanyang dibdib ay mainit pa rin at basa ng kaunting pawis. Kahit na nararamdaman ko ang bigat ng pagod sa aking mga buto, ang init ng kanyang katawan ay tila muling nagbibigay ng bagong lakas sa aking sistema. “Maligo muna tayo, Darling,” bulong niya habang dahan-dahang naglalakad papunta sa malaking banyo. “Linisin natin ang isa’t isa… pero huwag mong isipin na matatapos na ang ating gabi.” Nang makapasok kami sa loob, binuksan niya ang gripo ng shower. Ang mainit na tubig ay agad na bumuhos mula sa itaas, bumabalot sa aming mga hubad na katawan at nagdadala ng kakaibang ginhawa habang ang mga patak nito ay dumadaloy pababa sa aming balat. Ang usok na dulot ng init ay unti-unting bumalot sa buong silid, na nagbibigay ng mas ma