All Chapters of A Mistaken Night with the Billionaire CEO: Chapter 11 - Chapter 20

BRIXInis na inis ako habang nakatingin kay Megan na masayang nakikipag-usap kay Jake. Kahit gaano ko kontrolin ang sarili ko, I really couldn't help myself from getting jealous. Shit! Bakit ba ako nagkakaganito sa isang babae? At sa anak pa talaga ng taong kinamumuhian ko? Tsk. Totally absurd!"Hoy, okay ka lang ba?" bulong sa akin ni Carla. "I guess, you're out of your mind. Nakakahiya sa ibang mga executives."Bigla akong natauhan sa sinabi niya kaya agad kong ibinaling ang atensyon sa mga kausap ko. "Uhm, sorry gentlemen for not paying attention. Pagod lang siguro ako.""We understand, Mr. de Silva. Maybe, masyado mo lang iniisip ang responsibility mo as the new CEO of the company."Nagkatawanan ang lahat. Napangiti na rin ako sa sinabi nila. Hindi ko naman iniisip 'yon because I believe I can handle my responsibilities as CEO. Bago ko pa tinanggap ang posisyon, inihanda ko na ang sarili ko sa pressure, expectation at problema na maaring kakaharapin ng kumpanya. But tonight, none

MEGANMatapos kong maibaba ang intercom, napasulyap ako kay Rica. Kumislap na naman ang mga mata niya na parang nanunukso sa akin. "Puntahan mo na ang prince charming mo at nami-miss ka nu'n." Aniya habang nakangiti. "Ang bunganga mo talaga, Rica. Baka may makakarinig pa sa 'yo. Remember na CEO 'yang tinutukoy mo."Mas lalo lang ngumisi ang bruha kong kaibigan. Wala talagang kasawa-sawang tuksuhin ako. Parang part na 'yon ng everyday routine niya."Sus, tayo lang naman ang nandito eh. Nasa hiwalay na office cubicle naman ang Accounting Manager natin at clerk."Napairap na lamang ako habang naghahanda sa pagpunta ko sa opisina ni Brix. "Nakakainis talaga! Kapapasok ko palang, pinapatawag na kaagad!""Naku, kahit naman naiinis ka, you have nothing to do, he is our boss. O sya, puntahan mo na, baka may ipag-uutos 'yon sa 'yo regarding work-related matters."Bahagya akong natigilan. Oo nga pala. Bakit ko ba kaagad iniisip na personal ang sadya niya sa akin? Tsk.“Fine. Pupunta na ako.”

MEGANPinilit kong ituon ang sarili ko sa mga reports na kailangan kong tapusin. But damn it! Patuloy na sumisiksik si Brix sa utak ko. Ang gagong yon! May fiancee na pala at may gana pang paniwalain ako sa mga matatamis niyang salita? Indeed a womanizer! "Girl, okay ka lang ba?" Biglang tanong ni Rica. Hindi ko alam na kanina pa pala niya ako pinagmamasdan. "Parang bad trip ka ah." Mabilis akong umiling. I couldn't tell her that it's because of Brix at ang pagsulpot ng fiancee niya. Baka tuksuhin na naman niya ako. Not this time, wala ako sa mood. "I'm fine, girl. Gusto ko lang matapos na 'tong ginagawa para makauwi ako ng maaga mamaya. Pupunta pa kasi ako ng ospital." Tumango lang si Rica at nagpatuloy sa pagtipa ng keyboard sa kanyang computer. Buti nalang din at hindi na ako kinulit pa. Siguro nakikita niya talagang bad trip ako kaya tahimik na lamang siya. Naging abala ang sumunod na mga oras at hindi ko namalayan na tanghali na pala. Kaya pala kumakalam na ang tiyan ko sa gu

MEGANHindi ko na kayang magtagal pa roon. Parang unti-unting sumisikip ang dibdib ko at nahihirapan akong huminga. Mahigpit kong niyakap ang folder sa dibdib ko at mabilis na humakbang palayo sa opisina ni Brix. Hindi ko na inisip kung may makakita sa akin o kung may magtatanong kung saan ako pupunta. Ang tanging gusto ko lang ay makalayo. Mabilis akong sumakay ng elevator at pinindot ang button para sa rooftop.Pagdating ko roon, napalinga ako at nang matiyak kong walang tao roon, ay saka ko pa lamang tuluyang pinakawalan ang mga luha ko. Napahawak ako sa railing ng rooftop habang napahagulgol. Matagal na pala niyang alam. Matagal na niyang alam na ang tatay ko ang lalaking kalaguyo ng nanay niya at inilihim lang niya sa akin dahil iba pala ang plano niya.And that night, sa hotel room, hindi pala aksidente 'yon. He did that on purpose! Sinadya niyang pumasok sa kwarto ko para maisakatuparan ang paghihiganti niya, and he succeeded. Nakuha niya ang pagkakababae ko. Mas lalo akong nap

BRIXPagdating namin sa ospital, tahimik lang si Megan sa tabi ko. Kanina pa siya walang imik simula nang umalis kami sa opisina. Ilang beses ko siyang sinulyapan habang nagmamaneho, pero ni isang beses ay hindi niya ako kinausap.She looked exhausted. And somehow, seeing her like that made me uneasy.“Are you okay?” tanong ko habang naglalakad kami papasok sa hospital lobby.“Yes, sir.”Napabuntong-hininga ako. “Stop calling me sir when we're not in the office.” Bahagya siyang napatingin sa akin, pero agad ding umiwas.“Okay, Brix."Marahan lang akong tumango at sinabayan siya papunta sa elevator. Habang umaakyat ito sa floor kung saan naka-confine ang kanyang ina, hindi ko maiwasang mapansin ang mahigpit niyang pagkakahawak sa strap ng bag niya.She was so uneasy na parang may kinikimkim sa loob. "Megan okay ka lang ba?" "Yes, I'm fine." Matipid niyang sagot habang iniiwas ang tingin sa akin.Makalipas ang ilang sandali, nakarating na kami sa private room ng Nanay niya.Pagbukas niy