All Chapters of I Became The Devil Billionaire's Maid: Chapter 1 - Chapter 10

Napahigpit ang hawak ni Serene sa dala niyang tray ng mga oras na iyon. Sunod-sunod ang naging paglunok niya. Pumayag siya sa alok ng babae kanina na maging waitress sa club na iyon. Hindi lang ito isang ordinaryong club dahil ang mga customer ay mga mayayaman at ang kwento pa nito ay malalaki sila magbigay ng tip.Kapag natipuhan daw siya ng mga ito ay pwede silang pumasok sa mga kwarto na nakahilera sa loob kung saan magaganap ang mga transaksyon. Ayaw niya sanang pumayag dahil ano na lang ang sasabihin ng mga tao sa kaniya kung sakali? Isa pa, kailangan niya ba talagang ibaba ang dangal niya para lang humanap ng pera? Marami pa naman sanang paraan hindi ba? Kailangan niyang lunukin ang lahat, idagdag pa na hindi naman siya mapapakain ng kaartehan niya hindi ba?Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto kung saan niya dadalhin ang alak na inorder nila. Sa pagkakaalam niya ay isang grupo ang nasa loob. Sa totoo lang ay kabang-kaba siya, kanina pa malakas ang tibok ng puso niya pero nan

Bumaba ang mga labi ng lalaki patungo sa kanyang leeg, pababa sa kanyang balikat. Nakausot siya ng isang oversize na t-shirt ng mga oras na iyon at wala siyang suot sa ilalim nito. Bago pa man siya magpunta doon ay nilinaw na ng lalaki sa kaniya kung ano ang magiging trabaho niya kaya hindi na siya nagsuot pa ng kahit anong damit.Buo na ang desisyon niya at ang kalooban niya na gawin ang bagay na iyon ngunit habang nasa ganitong sitwasyon siya ay parang gusto niyang umatras. Parang gusto niyang bawiin ang lahat. Parang gusto niya na lang maghanap ng ibang trabaho dahil baka may paraan pa para mabayaran niya ang utang niya sa lalaki.Napakagat-labi siya, pilit na pinipigilan ang sariling hindi mapahikbi dahil sa labag na labag ang loob niya sa ginagawa nito sa kaniya.Halos mapasinghap siya nang maramdaman niya ang labi nito sa ibabaw ng pagkababae niya. Mahigpit niyang isinara ang kanyang mga hita na pilit naman nitong ibinubuka.Tumigil ito at tumingin sa kaniya ng sobrang naiinis.

Huminga ng malalim si Serene para pakalmahin ang sarili niya. Kanina lang ay may dumating sa apartment nila at nagpakilalang assistant daw ito ni Damien— ang lalaking iyon. Sinabi nito sa kaniya na gusto daw siyang makausap ng kanyang boss at sa totoo lang ay wala siyang ideya kung bakit.Noong huli silang magkita ay galit na galit ito sa kaniya dahil hindi niya magawa kung ano ang gusto nito. At sa totoo lang, aaminin niyang hindi niya rin alam kung bakit siya pumayag na sumama doon ngayon. Pero sigurado siya na dahil gusto niya rin na humingi pa ng isang pagkakataon para sa pag-aaral ng kapatid niya.Ilang sandali pa ay dahan-dahan na niyang itinulak ang pinto sa harap niya at pumasok. Sa loob ng silid ay nakita niya ang lalaking nakaupo sa sofa, may hawak na baso ng alak at halatang hinihintay siya. Isang malamig na tingin ang kaagad nitong ipinukol sa kaniya. “You came, at last…” sabi nito na may ismid sa mukha.Napalunok siya at nanatili lang sa kanyang kinatatayuan. Ni hindi siy

Napakagat labi si Serene pagkatapos niyang punasan ang kanyang sarili. Pakiramdam niya ay napakarumi niya noong mga oras na iyon dahil sa nangyari. Sa totoo lang ay hindi niya talaga akalain na ganun ang gagawin sa kaniya ng lalaking nasa harapan niya. Napaka walang puso nito at higit sa lahat ay wala itong awa.Ni hindi nito inisip ang nararamdaman niya at wala yata itong balak na intindihin talaga iyon. Kanina pa ang nag-uunahang pumatak ang kanyang mga luha at kanina niya pa ito pilit na pinipigilan ngunit kanina pa rin patak ng patak. Tinatanong niya ang sarili niya kung talaga bang handa na siyang tanggapin ang sitwasyon niyang iyon.Pero ang lahat ng iyon ay ginagawa niya lang naman para sa kanyang kapatid. Para sa ikabubuti nito at higit sa lahat ay para makapagtapos ito. Kailangan niyang magtiis hanggat kaya niya. Kung iyon na lang talaga ang tanging paraan, wala na siyang pagpipilian pa.Ilang sandali pa ay narinig niya ang malamig nitong boses. “You need to live with me, ala

Hinintay pa talaga ni Serene na lumabas ang lalaki sa silid nito. Nang bumukas ang pinto at lumabas ito ay kaagad siyang lumapit dito. Sinulyapan siya nito. Ang madilim nitong ekspresyon ang kaagad na bumungad sa kaniya. Napakasungit nito! Pero sino nga ba ang hindi magsusungit kung unang higop nito ay mapait kaagad, kahit sino naman talaga siguro diba?“What?” inis na tanong nito sa kaniya.Yumuko siya dahil hindi niya kayang salubungin ang mga mata nitong halos tumagos sa kaniya sa sobrang talim. “Uhm, I’m sorry for the coffee sir. Sa susunod ay lalagyan ko na po ng asukal.” Narinig niya lang ang pag-ismid nito ngunit hindi sumagot sa halip ay tinalikuran siya. Nagulat siya sandali ngunit mabilis niya rin naman itong sinundan patungo sa pinto. Tumigil ito sa paglalakad at humarap sa kaniya. “Ano ba?! Bakit ka ba sunod ng sunod?” nawawalan na ng pasensyang tanong nito sa kaniya.“Uhm, ano kasi sir… ang dami ko kasing niluto kagabi tapos ininit ko ngayon. Sayang naman kung hindi niyo