All Chapters of ทะลุมิติไปเป็นพระชายาของท่านอ๋องพิการ พร้อมระบบฟาร์มสวนผัก: Chapter 1 - Chapter 10

44 Chapters

ตอนที่ 1โชคชะตาที่ถูกยัดเยียด

ตอนที่ 1โชคชะตาที่ถูกยัดเยียด“อือ...”เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากลำคอที่แห้งผาก แสนดีพยายามจะขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้น แต่ความรู้สึกแรกที่จู่โจมเข้าใส่คือความเจ็บปวดแปลบที่กลางกระหม่อม ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบอย่างแรง มันเจ็บจนหัวแทบจะระเบิด“โอ๊ย...” เธอครางออกมาอีกครั้งอย่างลืมตัวเมื่อปรือตาขึ้นได้ ภาพแรกที่เห็นกลับไม่ใช่เพดานสีขาวสะอาดตาหรือกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาลที่ควรจะเป็น สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือขื่อหลังคาไม้เก่าที่มีหยากไย่เกาะหนาเตอะ“ที่นี่มัน... ที่ไหนกัน?”แสนดีพยายามยันกายลุกขึ้นนั่งด้วยความมึนงง แต่เพียงแค่ขยับตัว โลกทั้งใบก็หมุนคว้าง พลันความทรงจำสายหนึ่งที่ไม่ใช่ของเธอก็ไหล่บ่าเข้ามาในสมองราวกับทำนบเขื่อนแตก ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ซ้อนทับเข้ามาจนหัวแทบระเบิดเป็นเสี่ยงๆร่างนี้มีชื่อว่า "ซ่งหว่านหนิง" บุตรสาวที่เกิดจากสาวใช้ข้างห้องของขุนนางเจ้ากรมพิธีการ หลังจากมารดาจากไปชีวิตของนางไม่ต่างจากขยะในจวนตระกูลซ่งที่ไม่มีใครเหลียวแล จนกระทั่งนางถูกบีบบังคับให้แต่งงานกับรุ่ยอ๋องแทนคุณหนูรอง รุ่ยอ๋องคืออดีตเทพสงครามผู้เกรียงไกร หลังจากที่เขาทำศึกกับเผ่าซางหมางเสร็จฮ
last updateLast Updated : 2026-06-25
Read more

ตอนที่ 2ท่านอ๋องผู้โดดเดี่ยว

ตอนที่ 2ท่านอ๋องผู้โดดเดี่ยวหว่านหนิงนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง นางเป็นคนรักความสะอาดและสุขภาพเป็นชีวิตจิตใจ การต้องมาเจอสภาพคนที่ไม่รู้เช่นนี้แม้จะรู้สึกสงสารมากเพียงใด แต่กลิ่นไม่พึงประสงค์ก็ทำให้ในใจลึกๆ ของนางอยากจะวิ่งหนีไปเสียให้พ้นเดี๋ยวนี้ แต่เมื่อสบตาที่สั่นไหวด้วยความอับอายของชายตรงหน้า หัวใจของนางก็กระตุกวูบ‘เอาเถอะแสนดี ในเมื่อมาอยู่ในร่างนี้แล้ว จะทิ้งให้เขาอยู่ในสภาพเช่นนี้ต่อไปก็ไม่ใช่เรื่อง’ นางปลอบใจตัวเอง“ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น ข้าเป็นพระชายาของท่านนะ” หว่านหนิงกล่าวพลางถกแขนเสื้อขึ้นอย่างมุ่งมั่น “และข้าก็ไม่ได้สมเพชท่านด้วย ข้าแค่จะมาทำความสะอาด”“ข้าบอกให้... ออกไปอย่างไงเล่า!” เซี่ยจื่อรุ่ยรวบรวมเรี่ยวแรงที่มีเพียงน้อยนิดตะคอกออกมา แต่มันกลับเหมือนเสียงขู่ฟ่อของแมวที่บาดเจ็บหนัก เขาพยายามจะพลิกตัวหนี แต่มันกลับทำให้เขาสูญเสียการทรงตัวและเกือบจะตกเตียงหว่านหนิงถลาเข้าไปรับร่างของเขาไว้ทันท่วงที กลิ่นเหม็นรุนแรงปะทะเข้าจมูกของนางอย่างจัง แต่นางกลับไม่ถอยหนี สองมือพยายามพยุงร่างที่หนักกว่านางนิดหน่อยให้มั่นคง“อยู่นิ่งๆ ถ้าท่านตกลงไปตอนนี้ ข้าคงอุ้มท่านขึ้นมาบนเตียงไม่ไหว
last updateLast Updated : 2026-06-25
Read more

ตอนที่ 3 หัวไชเท้าป่า

ตอนที่ 3 หัวไชเท้าป่าแสงแดดยามเช้าที่สาดส่องลงมาทำให้เซี่ยจื่อรุ่ยต้องหรี่ตาลงด้วยความไม่คุ้นชิน ลมเย็นๆ พัดผ่านใบหน้าของเขา ความรู้สึกถึงพื้นที่โล่งกว้างทำให้เขารู้สึกแปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูกนางพาเขามาหยุดอยู่ที่ข้างบ่อน้ำเก่าหลังเรือน ที่นี่มีต้นทับทิมที่แห้งเหี่ยวต้นหนึ่งและลานหินที่พอจะใช้ทำความสะอาดได้“ท่านนั่งรอตรงนี้ก่อนนะเจ้าคะ” หว่านหนิงเอ่ยก่อนจะเดินไปสำรวจที่บ่อน้ำ นางเรียกน้ำวิเศษออกมาจากมิติฟาร์มผสมกับน้ำในบ่อเพื่อให้มีปริมาณเพียงพอต่อการชำระล้างร่างกายของเขานางเดินกลับมาเข็นรถของเขาเข้าไปใกล้บ่อมากขึ้น ก่อนจะดึงลอกถึงน้ำขึ้นมา แล้วหยิบกระบวยตักน้ำขึ้นมาแล้วค่อยๆ ราดลงบนศีรษะของเขา เซี่ยจื่อรุ่ยสะดุ้งตัวโยนเมื่อสัมผัสกับความเย็นจัด แต่เพียงพริบตา ความเย็นนั้นกลับทำให้ร่างกายของเขารู้สึกสบายอย่างประหลาด“หลับตาลงนะเจ้าคะ น้ำจะเข้าตา”มือเรียวบางเริ่มสางเส้นผมที่พันกันยุ่งเหยิง ที่นี่ไม่มีแชมพู แต่มีผลมะคำดีควายที่นางเห็นหล่นอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้ๆ นางรีบไปเก็บมาทุบและขยี้กับน้ำจนเกิดฟองอ่อนๆ แล้วนำมาสระผมให้เขานิ้วมือนุ่มของหว่านหนิงนวดคลึงไปตามหนังศีรษะชำนาญ แรงกดที่พอเห
last updateLast Updated : 2026-06-25
Read more

ตอนที่ 4 สตรีหน้าหนา

ตอนที่ 4 สตรีหน้าหนาหว่านหนิงไม่รอฟังเสียงคัดค้าน นางเดินไปที่หีบไม้ใบเล็กซึ่งเป็นสมบัติเพียงชิ้นเดียวที่นางพกติดตัวมาจากจวนเสนาบดี นางรื้อหาชุดชั้นในที่เป็นผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตาออกมาสองสามชุด ชุดเหล่านี้เป็นที่เจ้าของร่างเดิมตั้งใจตัดเย็บไว้ใส่ตอนนอนเพื่อความสบายตัวนางกลับมาที่เตียงแล้วเริ่มแกะผ้าห่มที่ห่อตัวเขาไว้ออก“หยุดนะ! ซ่งหว่านหนิง! เจ้าจะทำอะไร!” เซี่ยจื่อรุ่ยหน้าแดงก่ำ พยายามจะคว้าขอบผ้าห่มไว้“ข้าก็จะแต่งตัวให้ท่านน่ะสิ ท่านจะอายไปทำไม เมื่อครู่ข้ายังเช็ดถูให้ท่านจนหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว” นางเอ่ยหน้าตาเฉยพลางดึงผ้าห่มออกอย่างรวดเร็วเซี่ยจื่อรุ่ยใบหน้าขึ้นสีระเรื่อด้วยความอับอายระคนตกใจ “ข้าคือรุ่ยอ๋อง! ต่อให้ข้าต้องตาย ข้าก็จะไม่ยอมลดตัวลงไปใส่ชุดสตรีเด็ดขาด!”“โธ่... ท่านอ๋อง ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้นะเจ้าคะ แล้วตอนนี้ก็ไม่มีใครเห็นท่านนอกจากข้าด้วย” หว่านหนิงถอนหายใจพลางคลี่ชุดออกเซี่ยจื่อรุ่ยที่ตอนนี้ไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน ทำได้เพียงนอนหลับตาแน่น พยายามกลั้นใจให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่เขารู้สึกว่าเสียเกียรติที่สุดนี้ไป หว่านหนิงค่อยๆ สวมเสื้อผ้าฝ้ายสีขาวให้เขา นางต้องประคองร่างผอม
last updateLast Updated : 2026-06-25
Read more

ตอนที่ 5 สั่งสอนคนพาล

ตอนที่ 5 สั่งสอนคนพาลแสงแดดสุดท้ายของวันลับขอบฟ้าไปแล้ว ความมืดมิดเริ่มโรยตัวปกคลุมจวนที่รกร้าง แต่ภายในห้องครัวท้ายเรือนหลัก กลับมีแสงไฟวับแวมจากเตาฟืน นางลงมือทำอาหารอย่างคล่องแคล่ว ยกหม้อดินเผามาตั้งบนเตาใส่น้ำวิเศษและผักที่หั่นลงไปขั้นตอนสำคัญอยู่ที่ไข่เป็ดหากเป็นไข่เป็ดธรรมดานางคงกังวลเรื่องกลิ่นคาว แต่นี่เป็นไข่จากมิติทำให้นางไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น หว่านหนิงตอกไข่ลงในถ้วยบิ่นๆ ไข่แดงของมันมีสีส้มจัดจนเกือบแดง นางตีไข่จนฟูเล็กน้อยแล้วเทลงในน้ำแกงผักกาดขาวที่กำลังเดือดพล่าน กลิ่นหอมละมุนของไข่สดและผักที่เต็มไปด้วยปราณพลังวิญญาณโชยฟุ้งไปทั่วห้องครัวที่เพิ่งทำความสะอาดเสร็จเมื่ออาหารสุกแล้ว หว่านหนิงก็ตักใส่ชามดินเผา นางเดินประคองถาดอหารอย่างระมัดระวังกลับไปที่ห้องนอนของเซี่ยจื่อรุ่ยภายในห้องนอนยามนี้เงียบสงัด มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาของชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียง เซี่ยจื่อรุ่ยลืมตาขึ้นเมื่อได้กลิ่นหอมของอาหารลอยมา เขาขยับตัวเล็กน้อย แสงสว่างจากตะเกียงน้ำมันเก่าๆ ที่หว่านหนิงจุดไว้ทำให้เขาเห็นเงาร่างผอมบางของนางเดินเข้ามาใกล้“เจ้าหายไปไหนมา...” เขาถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ไม่ได้
last updateLast Updated : 2026-06-25
Read more

ตอนที่ 6 สงสัย

ตอนที่ 6 สงสัยหว่านหนิงยืนมองจนแน่ใจว่าพวกมันลับสายตาไปแล้ว นางจึงเดินกลับเข้าเรือน ทว่าเมื่อก้าวพ้นธรณีประตูห้องโถง เสียงทุ้มต่ำก็ดังมาจากด้านหลังฉากกั้น“พวกมันรังแกเจ้าใช่ไหม?” เขาพูดพลางกำมือแน่นด้วยความเจ็บใจ ที่ตนออกไปช่วยอะไรนางไม่ได้นางรีบเดินมาหาเขา “ท่านอ๋องรู้?”“แม้ข้าจะเดินไม่ได้ แต่หูข้ายังดีอยู่” เขาจ้องมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ข้าขอโทษ... ที่ทำให้เจ้าต้องมาลำบากและถูกพวกคนเลวหยามเกียรติเยี่ยงนี้”“ลำบากอะไรกันเจ้าคะ ข้าออกจะสนุกดี” หว่านหนิงยิ้มกว้างพลางนั่งลงข้างเตียง“เจ้า... เจ้าไปเรียนวิชาป้องกันตัวมาจากที่ไหน?” เขาถามเสียงแผ่วหว่านหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแห้งๆ “อ๋อ... ตอนเด็กๆ ข้าชอบแอบดูพวกบ่าวในจวนฝึกน่ะ เลยพอจะมีฝีมืออยู่บ้าง”“เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?” เขาถามเสียงเรียบ แต่นัยน์ตาคมกริบนั่นกลับสั่นไหวด้วยความห่วงใยที่ปิดไม่มิด“ไม่เลยเจ้าค่ะ สายมากแล้วงั้นข้าไปเตรียมมื้อเช้าก่อนนะ”หว่านหนิงเดินไปเปิดบานหน้าต่างไม้เก่า ๆ ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ลมเย็นของยอดเขาพัดผ่านเข้ามาหอบเอาความสดชื่นและกลิ่นดินแห้งจาง ๆ เข้ามาแทนที่กลิ่นอับ นางหั
last updateLast Updated : 2026-06-25
Read more

ตอนที่ 7 ขยายอาณาเขต

ตอนที่ 7 ขยายอาณาเขตเพียงไม่กี่ชั่วโมงในมิติ ซึ่งเทียบเท่ากับไม่กี่เค่อในโลกภายนอก ผักที่นางปลูกไว้ก็เริ่มแทงยอดอ่อนชูไสว กะหล่ำปลีเริ่มม้วนใบเป็นหัวแน่น มะเขือเทศเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีส้มและแดงอย่างรวดเร็ว หว่านหนิงเดินเก็บผลผลิตใส่ตะกร้าด้วยรอยยิ้มกว้าง ทุกครั้งที่มือนางถอนผัก เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย[ยินดีด้วย! ท่านเก็บเกี่ยวผลผลิตได้รับแต้มประสบการณ์เป็นโบนัส!][ยินดีด้วย! เลเวลฟาร์มของท่านเลื่อนสู่ระดับ 2... 3... 4...]จนกระทั่งเสียง “ติ๊ง!” ครั้งสุดท้ายที่ดังและกังวานกว่าครั้งไหนๆ ดังขึ้นในหัว[ยินดีด้วย! โฮสต์บรรลุเลเวล 5 แล้ว! ระบบทำการอัปเกรดพื้นที่มิติฟาร์มสวนผักจาก 1 ไร่ เป็น 2 ไร่โดยอัตโนมัติ!][ปลดล็อกร้านค้าแลกเปลี่ยนระดับกลาง: ท่านสามารถขายผลผลิตเพื่อแลกเป็นเหรียญทองฟาร์ม และซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคที่หลากหลายขึ้นได้]“ในที่สุด!” หว่านหนิงตะโกนออกมาอย่างดีใจ นางรีบเก็บเกี่ยวผลผลิตทั้งหมด กองผักนานาชนิดสูงพูนเท่าภูเขาขนาดย่อม“ระบบ ขายผลผลิตที่อยู่ในตะกร้าทั้งหมด!”[คำนวณราคาขาย... หัวไชเท้า ผักกาดขาว กะหล่ำปลี มะเขือม่วง... ท่านได้รับ 500 เหรียญฟาร์ม!]ห
last updateLast Updated : 2026-07-02
Read more

ตอนที่ 8 สมุนไพรวิเศษ

ตอนที่ 8 สมุนไพรวิเศษนางวางถาดลงบนโต๊ะข้างเตียง ดวงตาของเซี่ยจื่อรุ่ยที่เคยสงบนิ่งพลันเบิกกว้างขึ้น นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองไปยังชามกระเบื้องที่มีน้ำซุปสีเหลืองอ่อนและมีซี่โครงหมูกับก้อนหมูสับหลายชิ้นลอยอยู่เต็มถ้วย“นี่มัน... เนื้อหมู?” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากจะเชื่อ ผู้หญิงคนนี้จะทำให้เขาแปลกใจไปถึงเมื่อไร“หว่านหนิง เจ้าไปเอาเนื้อหมูมาจากที่ใด?!”เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้าข้อมือบางของนางไว้แน่น นัยน์ตาคมกริบจ้องเขม็งราวกับจะคาดคั้นความจริง“เจ้าไม่ได้ไปขโมยใครมาใช่ไหม? หรือว่าพวกทหารยามด้านนอกนั่น... เจ้าไปตกลงอะไรกับพวกมัน?” น้ำเสียงของเขาเริ่มสั่นด้วยความโกรธที่แฝงไปด้วยความกังวล เขากลัวว่านางจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อเศษเนื้อเพียงไม่กี่ชิ้นมาให้เขาประทังชีวิตหว่านหนิงสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกบีบข้อมืออย่างแรง แต่นางก็ไม่ได้สบัดหนี นางกลับหัวเราะออกมาเบาๆ จนไหล่บางสั่น“ท่านอ๋อง... ท่านมองข้าเป็นคนยังไงกัน? ข้าน่ะหรือจะไปลดตัวแลกอะไรกับทหารชั้นต่ำพวกนั้น หรือจะไปขโมยของใครมาให้ท่านกิน” นางค่อยๆ แกะมือของเขาออก“ข้าบอกท่านแล้วไงว่า ข้าเป็นคนมีโชค เมื่อตอนกลา
last updateLast Updated : 2026-07-02
Read more

ตอนที่ 9 เจ้าเป็นสตรีแบบไหนกันแน่

ตอนที่ 9 เจ้าเป็นสตรีแบบไหนกันแน่ภายในถูกแบ่งเป็นสัดส่วนอย่างดี มีห้องครัวที่กว้างขวางพร้อมเตาไฟที่ทำจากหินเกรดพรีเมียม ชั้นเก็บของมีสินค้าที่นางเพิ่งกดสั่งซื้อมา และห้องโถงกลางที่มีเก้าอี้ไม้ตัวยาวไว้สำหรับนั่งพักผ่อนหว่านหนิงเดินสำรวจภายในเรือนไม้หอมหมื่นลี้ด้วยความตื่นเต้น นางลูบไล้ไปตามเครื่องเรือนที่ดูเรียบง่ายแต่ดูดี ก่อนจะเดินกลับไปยังห้องครัวอีกครั้ง“เอาล่ะ ในเมื่อมีครัวดีๆ แล้ว ก็ต้องจัดมื้อใหญ่ฉลองเสียหน่อย”นางกดเปิดร้านค้ามิติอีกครั้ง คราวนี้เป้าหมายของนางคือวัตถุดิบระดับพรีเมียม นิ้วเรียวจิ้มไปที่รูปไก่ดำภูเขาพันปีซึ่งในคำอธิบายระบุว่ามีสรรพคุณบำรุงโลหิตและฟื้นฟูธาตุหยางได้ดีเยี่ยม ราคาของมันสูงถึง 80 เหรียญฟาร์ม แต่นางไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะกดซื้อมาร่างของไก่ดำที่ถูกทำความสะอาดมาอย่างดีปรากฏขึ้นบนโต๊ะหินในครัว หว่านหนิงเดินออกไปที่แปลงสมุนไพรวิเศษข้างเรือน หญ้าฟื้นฟูเลือดและหญ้าสมานกระดูกที่เพิ่งปลูกไปเมื่อครู่ บัดนี้โตโผล่พ้นดินมาหนึ่งคืบแล้ว นางเก็บพวกมันมาอย่างละหนึ่งกำมือ กลิ่นของสมุนไพรเหล่านี้หอมเย็นคล้ายพิมเสนผสมกับกลิ่นหอมของดินหลังฝนตกใหม่ๆนางนำไก่ไปล้างในซ
last updateLast Updated : 2026-07-04
Read more

ตอนที่ 10 ไก่ดำตุ๋น

ตอนที่ 10 ไก่ดำตุ๋นเมื่อเข้ามาในบ้านมิติ หว่านหนิงก็รีบเดินเข้าไปในครัวเปิดฝาหม้อตุ๋นดินเผาดู กลิ่นหอมของไก่ดำตุ๋นสมุนไพรพุ่งกระจายเข้าจมูกทันที น้ำซุปสีดำเข้มดูไม่ค่อยชวนน่ากินเท่าไหร่นัก แต่เต็มไปด้วยสารอาหารและปราณพลังวิญญาณที่เข้มข้น เนื้อไก่ดำเปื่อยนุ่มจนแทบจะหลุดออกจากกระดูก หญ้าฟื้นฟูเลือดและหญ้าสมานกระดูกละลายกลายเป็นส่วนหนึ่งของน้ำซุปจนเกือบหมด“มาแล้วๆ” นางเดินถือถาดเข้ามาในห้องนอนด้วยรอยยิ้มกว้างเซี่ยจื่อรุ่ยมองดูน้ำซุปสีดำประหลาดในถ้วยด้วยความสงสัย “นี่คือไก่รึ? เหตุใดมันถึงดำเช่นนี้? หรือเจ้าต้มมันจนลืม?”“ต้มจนลืมอะไรเล่า นี่เขาเรียกว่าไก่ดำเป็นของบำรุงชั้นยอด ถึงหน้าตาของมันจะดูไม่ค่อยน่ากินเท่าไหร่ แต่เนื้อของมันช่วยบำรุงกำลังได้ดีกว่าไก่ทั่วไปหลายเท่า และข้ายังใส่สมุนไพรหายากลงไปด้วยหน้าตามันเลยเป็นแบบนี้”นางตักน้ำซุปขึ้นมาเป่าแล้วจ่อที่ปากเขา “ลองชิมดูก่อน ถ้าไม่อร่อยค่อยด่าข้า”เซี่ยจื่อรุ่ยยอมอ้าปากรับน้ำซุปคำแรก ทันทีที่ของเหลวอุ่นๆ ไหลลงคอ รสชาติที่กลมกล่อม หอมเย็น และหวานละมุนอย่างประหลาดก็แผ่ซ่านไปทั่วลิ้น ความร้อนที่เกิดจากสมุนไพรวิเศษเริ่มเคลื่อนที่ไปตามจุ
last updateLast Updated : 2026-07-04
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status