CHAPTER 33 คุกเข่าอ้อนวอน ฉัตรเดชาเดินไปหน้าห้องนอนที่หลินหลินนอนอยู่ เอื้อมมือหนาไปบิดลูกบิดประตูพบว่ามันไม่ได้ล็อกเอาไว้“ไม่เป็นไรหรอกมั้ง” เขาบ่นพึมพำทะเลาะกับตัวเองชั่วครู่ กลัวว่าอีกคนจะโกรธที่ถือวิสาสะเข้าไป แต่อีกใจก็อยากอยู่กับลูกเมียตัวเองยอมรับว่าวินาทีแรกที่รู้ว่าหลินหลินท้องนั้นเขาตั้งตัวไม่ถูก เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะได้เป็นพ่อคนเร็วขนาดนี้ แต่เมื่อได้สติขึ้นมาหัวใจที่เหี่ยวเฉานั้นกลับชุ่มชื้นขึ้นมาราวกับได้น้ำฝนฉัตรเดชาเดินเจ้าไปในห้องช้าๆ พบว่าโคมไฟหัวเตียงเปิดเอาไว้ รู้ดีว่าหลินหลินนั้นไม่ค่อยชอบความมืดเวลาอยู่คนเดียวมากเท่าไหร่ แต่ถ้าให้ปล่อยเปิดไว้อย่างนั้นก็กลัวว่าเธอจะหลับไม่สนิทฉัตรเดชาถือวิสาสะอีกรอบปิดโคมไฟของเธอ จากนั้นก็ค่อยๆ ขยับไปนอนข้างๆ หญิงสาวเบาๆ ไม่ให้เธอรู้ตัวเขาคิดถึงร่างนุ่มนิ่มนี้มาก อยากอยู่ใกล้ๆ ไม่ห่างไปไหนเลย“เฮียรักหลินนะ” คนนอนหลับพริ้มไม่รู้เรื่องอะไรค่อยๆ มุดตัวที่อกกว้างทำให้เขาได้นอนกอดอย่างถนัด
最終更新日 : 2026-07-18
