เข้าสู่ระบบBahagyang natigilan si Gilbert.Nag-aalala siyang baka may nasabi siyang mali.Iniabot ni Mariposa ññang kamay niya at pinunasan ang mga luhang kumapit sa kanyang mukha.Nang iangat niya ang kanyang tingin, nakita niyang nakatingin sa kanya si Gilbert. Malalim ang mga mata nito, banayad ang tingin, at puno ng lambing na kailanman ay hindi pa niya naramdaman mula noon.Ganoon din siya kung tumingin sa kanya.Marahil ay dahil naparami ang inom niya ngayong gabi.Kung hindi, hindi niya sasabihin ang mga bagay na iyon, lalo na’t hindi naman siya karaniwang nagpapakita ng ganoong pag-aalala para aliwin siya.Kapag lasing ang isang tao, mas lumalabas ang tunay niyang pagkatao kaysa kapag siya’y matino.Bahagyang ikiniling ni Mariposa ang kanyang ulo at hinalikan ang leeg ni Gilbert, sa mismong bahagi ng kanyang Adam’s apple.“Babalik na ako sa kuwarto ko.” aniya.Pagkatapos ng halik, bahagya siyang nakonsensiya.Sa ganitong sitwasyon, nakagawa siya ng isang bagay na maaaring magdulot ng pro
Medyo nagalit si Mariposa.Siya ang may sakit, hindi siya.Pinilit niyang ibuka ang bibig nito, isinubo ang lahat ng gamot, at inilagay ang baso sa kamay ni Gilbert.Hindi ito gumalaw kahit kaunti.Hinayaan lang nitong matunaw ang balat ng gamot sa kanyang bibig, hanggang sa maramdaman ang pait. Napuno ng pait ang kanyang bibig, at napakunot ang kanyang noo.Ngunit matigas ang ulo nito at patuloy na nakatitig kay Mariposa na nakatayo sa harap niya.Sa tingin pa lang niya, nakakaramdam na rin ng pait si Mariposa.Napakasama talaga ng ugali ng lalaking ito!Wala na siyang nagawa kundi ilapit ang baso sa labi nito at sabihin, "Uminom ka na ng tubig."Sa tulong lang ng kamay niya pumayag uminom ng tubig si Gilbert at lunukin ang mapait na gamot na matagal nang natunaw ang balat.Siguradong sobrang pait nito, naubos niya ang buong baso ng tubig, pero gusot-gusot pa rin ang kanyang mukha.Ang robot na naghatid ng gamot ay nagdala rin ng pagkain para sa pasyente.Habang binubuksan niya ang b
Sa kabilang dako, sobrang nag-aalala si Lorence.Nagpadala pa siya ng ilang mensahe kay Mariposa, at pati ang robot sa tapat ng pinto ay nag-abot rin ng gamot.Bumuntong-hininga si Mariposa. Wala na siyang nagawa kundi magsuot ng jacket at umakyat sa itaas.Palagi sa suite nakatira si Gilbert dito, at mayroon itong passcode. Nag-isip sandali si Mariposa, nagpasok ng numero, mali. Sinubukan pa ang isa mali pa rin.Sa huli, inilagay niya ang numero ng telepono nito, at bumukas ang pinto.Kinuha niya ang gamot mula sa robot at pumasok, pero wala siyang nakita. Pagpasok sa kwarto, nakita niya si Gilbert na nakahiga sa kama, maayos pa ang suot pero amoy na amoy ng alak.Lumapit si Mariposa at bahagyang sinipa ang binti nito. "Boss Gil? Ayos lang ba kayo? Nandito na ang gamot ninyo, aalis na ako."Lumingon siya, pero bago pa siya makalabas...Biglang may humawak sa kanyang baywang at hila siya palikod nang madiin.Nahulog si Mariposa sa matigas na yakap, at sabay na binalot siya ng amoy ng
Sabi niya natatakot siyang tanggalin ko siya sa trabaho.Pero alam kong hindi iyon ang totoo.Ang pabiro at mapanuksong tawa ni Gilbert ay umalingawngaw sa tainga ni Mariposa.Kung ayaw mo akong papasukin... ibig bang sabihin ay may iba kang balak papasukin?Naalala niya ang sinabi ni Mariposa noong gabing bumaba ito ng sasakyan.Sa susunod na ipakilala ako ng nanay ko sa iba, tiyak na pupunta ako.Sino ang balak mong makilala?Lumingon si Mariposa sa kabilang direksyon, ayaw siyang tingnan.Ngunit ang mainit niyang hininga ay patuloy pa ring dumadapo sa kanyang mukha, walang matakbuhan.Sa hindi sinasadya, sumayad ang labi niya sa pisngi ni Mariposa, at lalong uminit ang mukha nito."Hindi ko alam... depende kung sino ang makikilala ng nanay ko."Hindi naman siya ang nasusunod pagdating sa mga ganitong bagay.Sa huli, pwede naman siyang maglagay ng larawan sa parke para sa mga naghahanap ng mapapangasawa.Baka may lumapit din sa kanya.Dahan-dahang hinaplos ng mga daliri ni Gilbert a
Anong sinasabi niya?Yung lalaking kasama ko kanina? Si Ferdinand?Katulad ko, katrabaho lang din nila siya, kahit na mas mataas pa nga ang katungkulan niya kaysa sa kanya.Kung hindi niya ito binanggit, nakalimutan ko na nga halos ang tungkol sa kanya.Hindi naman masyadong malakas ang pagkakapatong ng kamay ni Gilbert sa pinto, pero nang isara ko ito, naipit pa rin ang kamay niya.Napadaing ang lalaki.Mabilis na binuksan muli ni Mariposa ang pinto.Hindi naman iyon tuluyang nakasara; hinila ko lang nang kaunti.Sino ang mag-aakala na hindi man lang siya umiwas?Sa pagkakabukas ng pinto, mabilis na pumasok si Gilbert sa kwarto.Bukas pa rin ang pinto at tuluy-tuloy ang tunog ng alarma.Isinara ito ni Gilbert sa likuran niya.Hinawakan ni Mariposa ang kamay niya, may mapulang marka na dahil sa pagkakaipit. Hindi naman sugat, pero siguradong mamamaga ito mamaya.Hindi naman mukhang malala.Ayaw naman niyang masaktan ang kanyang boss sa labas ng kanyang kwarto.Pinanood ni Gilbert ang
Sa pagpapadala ng mensaheng boses, wala siyang pagtitimpi sa pagpuna kay Gilbert.Siyempre naman, hindi magandang bagay na maglakbay para sa trabaho sa katapusan ng linggo.Alam din naman ni Gina na nasa Lungsod Corilla rin si Gilbert para sa trabaho.Kumbaga, pinagsisisihan nila ang lahat: habang pinapalapit ang damdamin ng dalawa, sabay-sabay nilang pinupuna ang ganitong sistema.Ipinaliwanag ni Mariposa ang lahat kay Mahalia at pumayag na rin siyang tulungan si Felis sa kanyang lakbayin.Mahigpit na niyakap ni Felis si Mariposa, at idiniin ang kanyang kamay sa dibdib nito."Salamat, mahal. Kung lalaki lang sana ako, hihilingin kong makatulog ka sa piling ko kahit isang gabi lang bilang pasasalamat." anito.Itinulak siya ni Mariposs palayo, tila nandidiri."Hindi ko gusto ang mga lalaking katulad mo." aniya.Napadaing nang labis si Felis.Si Janice na tahimik lang sa buong oras, nakangiting pinanood ang kanilang pagbibiruan.Hindi inaasahan na may asawa at anak na pala si Mariposa.







