บททั้งหมดของ หวนแค้นคืนรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

"อือ......."เปลือกตาของพิชชาเปิดขึ้นช้า ๆ เธอบิดขี้เกียจเพื่อขับไล่ความเมื่อยล้าจากการนอน ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นอย่างงัวเงียใบหน้าของเธอหันมองทางหน้าต่าง ปรากฎว่าพายุได้หยุดลงแล้ว อีกทั้งแสงแดดของวันใหม่ก็กำลังสว่างขึ้น เธอนอนหลับไปหลายชั่วโมงด้วยความอ่อนเพลีย และนิ่งพอจำได้ว่าเมื่อคืนนี้วงแขนหนาโอบกอดเธอไว้ทั้งคืน ริมฝีปากสวยก็เม้มเข้าหากันแน่นพิชชารีบสบัดหัวไล่ความคิดทั้งหมด ก่อนจะลุกขึ้นจัดการตัวเองเตรียมพร้อมสำหรับบ่ายที่จะถึงนี้"พี่พิชชา มาทานข้าวเช้าด้วยกันสิคะ"อัญญาว่าเสียงใส ตักข้าวต้มหมูใส่ถ้วยให้กับเธอ"ว่าแต่เมื่อวานนี้กลับกันตอนไหนหรอคะ""คุณคิมกับอัญพึ่งกลับมาช่วงเช้ามืดนี่เองค่ะ เมื่อวานอยู่ดี ๆ ท่านประธานก็นึกคึกให้ไปหาร้านของขวัญเตรียมไว้ให้คุณจอร์น"อัญญาหันมองประธานหนุ่ม ก่อนจะพูดต่ออุบอิบเสียงเบา"ทั้ง ๆ ที่ไปก่อนไปเจอกันก็ได้"อีธานเหลือบตามามอง จนอัญญารีบเปลี่ยนเรื่อง"วันนี้สีหน้าดูดีขึ้นนะคะ แสดงว่าเมื่อคืนนอนหลับสบายแน่ ๆ แต่ถ้าเป็นอัญคงนอนไม่หลับหรอกค่ะ พายุเข้านี่เนอะ......"เด็กสาวพูดจ้อต่อ ใบหน้าของพิชชาเห่อร้อนขึ้นมาจนเธอไม่กล้าหันไปมองประธานหนุ่ม มือเล็

"อือ....."เปลือกตาสวยเปิดขึ้นช้า ๆ ก่อนพิชชาจะขยี้ตาเบา ๆ เมื่อได้สติเธอก็ต้องชะงัก เพราะตอนนี้อยู่ในรถหรูคุ้นตา"ตื่นแล้วหรอ"ใบหน้าสวยหันขวับมองคนด้านข้าง เมื่อเรื่ิองในร้านหนังสือผุดเข้ามาในความจำ เธอก็รีบถอยจนชิดประตูด้วยความกลัวโดนเขารังแกอีก และโมโหอยู่ในใจ"ลงไปได้แล้ว ฉันไม่มีเวลามาเฝ้าเธอทั้งวัน"ใบหน้าเรียบเฉยของเขาทำให้พิชชารีบปลดล็อคประตู และลงจากรถอย่างรวดเร็ว เธอเร่งฝีเท้าเข้าไปในคอนโด โดยที่ไม่ได้หันกลับมามองอีธานอีก'ครับนาย'อีธานเหยียบคันเร่งออกจากคอนโดเล็ก ๆ ของพิชชาด้วยความหงุดหงิด "ไปหาตัวผู้ชายคนนั้นมา"'ครับ?'คิมที่อยู่ปลายสาย จับต้นชนปลายไม่ถูก จนอีธานหงุดหงิดขึ้นไปอีก"แฟนของพิชชา"มือหนากำพวงมาลัยไว้แน่น เท้าก็เหยียบคันเร่งจนเข็มความเร็วดีดขึ้นอย่างรวดเร็ว'ครับนาย'คิมวางสายไปแล้ว แต่ความหงุดหงิดของเขายังคงพลุ่งพล่านอยู่ในใจ ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นคนเห็นแก่เงินมากขนาดนั้น แต่กลับเลือกผู้ชายที่ดูแลเธอไม่ได้ ปล่อยให้เธออยู่คอนโดเล็ก ๆ โทรม ๆ เขาอยากเห็นหน้าผู้ชายที่เธอเลือกสะเหลือเกินติ้ด! ๆนัยน์ตาคมเลื่อนมองโทรศัพท์ ก่อนริมฝีปากหนาจะยกยิ้ม ดูเหมือนว่าเรื่องสน

Chapter 17 : รังแก"ว้าว ขอบคุณท่านประธานมากนะคะ"อัญญายิ้มกว้าง ลงมือกินบุฟเฟต์ขนาดย่อมที่ประธานหนุ่มสั่งคนจัดหามาให้เป็นพิเศษ ทั้งอาหารทะเล เนื้อ และอีกมากมาย"ดื่มกันสักหน่อยไหมครับ"บรรยากาศยามพลบค่ำ ที่มีเเสงไฟสีนวลสว่าง ลมทะเลเย็นสบาย และโต๊ะอาหารแสนหรู แต่คิมไม่ได้รู้สึกว่าบรรยากาศนั้นดีนัก จึงหาตัวสร้างบรรยากาศอย่างเครื่องดื่มมึนเมา หวังให้ทุกคนผ่อนคลาย โดยเฉพาะเจ้านายหนุ่มที่ตาเขียวปั๊ด คิมมองปราดเดียวก็รู้ว่าอารมณ์เสีย"นี่ครับ"คิมรินไวน์ให้เจ้านาย ชาเลต และอัญญา ก่อนจะชะงักเมื่อจำได้ว่าพอชชานั้นคออ่อนมาก"เอ่อ เดี๋ยวผมรินน้ำผลไม้ให้นะครับ""ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้ถือว่าได้ลองอะไรใหม่ๆ"มือเล็กยื่นแก้วให้คิมรินให้ แม้จะไม่ชอบไวน์หรือเครื่องดื่มมึนเมา แต่ถ้ากินแล้วทำให้เธอมองผ่านใบหน้าคมตรงหน้าได้ พิชชาก็ยอม"ฝากอัญญากับคุณคิมแบกกลับห้องด้วยนะคะ"ทั้งสามคนพูดกันอย่างขำขัน โดยไม่รู้เลยว่านัยน์ตาคู่คมเหลือบมองเรื่อนร้างอันสมส่วนในชุดบิกินี่สีเขียวโชว์สัดส่วนอันเปียกโชกนิ่ง แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจ ว่าความรู้สึกร้อนรุ่มในอกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนั้นหมายความว่าอย่างไร หรือเขากำลั

"ฉันไม่ชอบคนเก่งแต่ปากหรอกนะคะ ถ้าจะเอาคืน ก็มาเลย"แม้ในใจจะปวดหนึบ แต่เมื่อคืนก่อนเธอก็เสียตัวให้ผู้ชายทรามตรงหน้าไปแล้ว นี่จะได้เป็นครั้งสุดท้าย ที่เธอจะตัดทุกอย่างให้สิ้นลงตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ทั้งหัวใจที่เคยรัก และความทรงจำอันหอมหวนเมื่อครั้งเยาว์วัยพิชชายันตัวที่อิดโรยขึ้นยืนข้างเตียงช้าๆ ก่อนจะดึงกางเดงขาสั้นลง จนเผยให้เห็นเนินสามเหลี่ยมเกลี้ยงเกลาน่ามอง เธอนั่งลงบนเตียงและนอนราบลงช้าๆ หลับตาลงราวกับต่อจากนี้ เธอจะทำหน้าที่ตุ๊กตาบำเรอแค้นให้เขา จนกว่าเขาจะสาแก่ใจ"ดี"อีธานกระตุกยิ้ม มือก็ถอดเสื้อยืดของตัวเองออก พร้อมกับร่นกางเกงลงจนลำตัวเปลือเปล่ายืนนิ่งอยู่ปลายเท้าของเธอ นัยน์ตาคมทอดมองใบหน้าของหญิงสาวที่เขาเคยให้ใจไปด้วยความแค้นที่สุมอยู่ในอก สิบปีที่ผ่านมา คืนนี้เขาจะทำให้เธอได้รับรู้ ว่าความเจ็บปวดที่ติดอยู่ในใจเหมือนเงาของผีร้ายตามหลอกหลอน มันเป็นยังไงพรึ่บ!ลำตัวหนาขึ้นคร่อมพิชชา อีธานไม่ได้สนใจความสวยงามหรือน่าค้นหาของเธอ ฝ่ามือหนาจับเรียวขาเล็กแยกออกจากกันกว้าง ก่อนจะจับแกนลำอวบของตัวเองที่ค่อยๆแข็งตัวขึ้นจ่อไปยังถ้ำรักสีสวย และถูมันไปมามือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น พิชช

"สวัสดีครับพิชชา ไม่เจอกันนานเลยนะครับ"ริมฝีปากสวยยกยิ้มกว้าง ก่อนจะยกมือขึ้นจับมือของไมค์ที่ยื่นมา"สวัสดีค่ะไมค์ สบายดีนะคะ""สบายดีมากครับ ยิ่งเห็นหน้าพิชชา ยิ่งสบายดีไปใหญ่เลย"ทั้งสองคนหัวเราะเบาๆ พูดคุยสัปเพเหระเกี่ยวกับงานที่กำลังจะจัดในช่วงเย็น หลังจากได้นอนเต็มอิ่มและตกตะกอนเรื่องราวทั้งหมด พิชชาก็เหมือนมีแรงและได้พลีงชีวิตคืน เธอเลือกจะไม่จมปลักกับความรู้สึกแย่ๆ และคนแย่ๆแบบประธานหนุ่มอีธาน"สนิทกันมากรึไง"มือหนายกไวน์ขึ้นกระดกด้วยอารมณ์ที่เริ่มร้อนเล็กน้อย ตาคมจ้องมองชสยหญิงที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล กำลังยืนคุยกีนอย่างออกรสออกชาติ ราวกับสนิทสนมกันมานานนม"ดูๆไปแล้วก็เหมือนจะสนิทกันมากนะครับนาย"คิมที่นึกว่าเจ้านายถามตัวเองก็ตอบ หากแต่กลับถูกสายตาคมตวัดมามองจนต้องวิ่งแจ้นหนีไปทางอัญญาที่กำลังเช็คความเรียบร้อยงานอยู่"คุณไมค์กับคุณพิชชานี่สนิทกันตั้งแต่ตอนไหนหรอครับ"อัญญาปรายตามองคู่หนุ่มสาวที่พอยืนใกล้กันก็เหมาะสมกันมากจนเธอต้องเผลอยิ้มออกมาบางๆ"ไม่รู้สิคะ แต่ดูเหมาะสมกันนะ"อัญญาพูดเสียงดัง จนอีธานที่ยืนอยู่ไม่ไกลคิ้วกระตุก"เหมาะสมก็บ้าแล้ว"เขาสบถอย่างหัวเสีย ผู้หญิงที่แ