Share

Chapter 17 : รังแก

Author: KhunRaFah
last update Petsa ng paglalathala: 2026-07-13 16:19:41

Chapter 17 : รังแก

"ว้าว ขอบคุณท่านประธานมากนะคะ"

อัญญายิ้มกว้าง ลงมือกินบุฟเฟต์ขนาดย่อมที่ประธานหน
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 38 : ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้

    Chapter 38ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ติ้ด...ติ้ด...นัยน์ตาสวยเปิดขึ้นเล็กน้อยอย่างสลึมสลือ สิ่งที่เธอได้ยินมีเพียงเสรยงความวุ่นวายรอบข้างที่กำลังดังอื้ออึง แต่เธอไม่สามารถจับใจความได้เลย"พี่พิชชา! อย่าเป็นอะไรนะคะ!"เธอทำได้เพียงมองใบหน้าอาบน้ำตาของอัญญาลางๆ แม้แต่แรงจะยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้อัญญา เธอยังไม่สามารถทำได้ ก่อนที่เปลือกตาอ่อนแรงจะปิดลงช้าๆ"ขอทางด้วยครับ ญาติรอด้านนอกนะครับ!"สภาพหน้าห้องฉุกเฉิน ที่เต็มไปด้วยรอยเลือด และผู้คน ทั้งหมอ พยาบาล และนักกู้ชีพออกันอยู่เต็มไปหมดรถเข็นของผู้บาดเจ็บจากเหตุการรถชนกลางเมืองสองเตียง ถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินพร้อมกับคนมากมายที่กรูเข้าไปทันที"ฮือ!"อัญญาน้ำตาไหลพราก นั่งลงบนเก้าอี้หน้าห้องอย่างหมดแรง ส่วนคิมที่ยืนนิ่งด้วยรอยเลือดเปรอะเปื้อนเต็มตัวไปหมด ก็ตกใจไม่ต่างกัน"ฮืออ! พี่พิชชา!"เสียงร้องไห้สะอื้นอย่างสติหบุด ทำให้คิมได้สติ กำมือที่สั่นเทาของตนเองเอาไว้แน่น ก่อนจะรีบส่งข้อความหาใครบางคน และรีบนั่งลงขนาบข้างอัญญา ที่ดูไม่ดีสักนิด"คุณอัญ ไม่เป็นไรนะครับ คุณพิชชากับท่านประธานต้องไม่เป็นไร"มือหนาโอบไหล่เล็กที่สั่นเทาเอาไว้แน่น แม้ตัวเองจ

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 37 : จุดเปลี่ยน

    Chapter 37จุดเปลี่ยน"ใจร้ายได้ก็ใจร้ายไป พี่ไม่ยอมแพ้ซะอย่าง ต่อให้เธอจะด่าจะตี พี่ก็จะทนไม้ทนมือ ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่ คุณภรรยา"พรึ่บ!พิชชาผลักอกหนาของเขาออก จนร่างหนาเซถอยหลังเล็กน้อย"หน้าด้านหน้าทน ไม่รู้ทำไมชีวิตฉันถึงไม่หลุดพ้นบ่วงกรรมกับผู้ชายแบบคุณสักที"คำด่าของเธอ อีธานไม่สะทกสะท้านแม้แต่เสี้ยววิ หากเป็นคืนก่อนเขาคงจะแวงตาที่ไหววูบลงเล็กน้อยบ้าง แต่นี่เหมือนเขาเตรียมใจมาเพื่อให้เธอถากถางเขาอย่างเต็มทีื่"คนมันเกิดมาคู่กัน มันก็ต้องวนเวียนอยู่ใกล้กันแบบนี้แหละ"อีธานกอดอก ส่งยิ้มให้เธอพลางพูดออกมาอย่างไม่เป็นปัญหา ผิดกับเธอที่คิ้วจะผูกกันเป็นโบว์อยู่รอมร่อ"ถ้าท่านประธานไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวนะคะ""เดี๋ยวครับ"เรียวขาเล็กที่สาวเท้ากำลังจะก้าวพ้นจากห้อง กลับถูกรั้งเอาไว้ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ของอีธานในลุคประธานหนุ่ม จนเธอต้องหันมามอง"ผมจะบอกว่าเที่ยงนี้เรามีคุยกับลูกค้า คุณไปศึกษาเอกสารบนโต๊ะให้ละเอียด ผมให้คนไปวางเอาไว้แล้วครับ"ใบหน้าคมและซุ่มเสียงเหมาะสมกับตำแหน่ง พาให้พิชชาเลิกคิ้ว ก่อนจะพยักหน้ารับและเดินออกไปจากห้อง"ฟู่ว....ไบโพลาร์รึไงนะ"เมื่อหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 36 : ใกล้กันจนใกล้ใจ

    Chapter 36ใกล้กันจนใกล้ใจ"ฉันทราบค่ะ เห็นคนมาหลายประเภท โดยเฉพาะผู้ชายบางคน เข้าใจลึกซึ้งเลยว่าผู้ชายประเภทไหนแย่ที่สุด"ครั้งนี้คำกระแนะกระแหนของเธอได้ผล เล่นเอาคิมเงียบปาก ตัดใจในการคุยกับคนตัวเล็กอย่างจำยอมอากาศในตอนดึกเริ่มหนาวขึ้นถนัด แม้จะปิดไฟไปพักใหญ่ แต่อากาศที่หนาวจนเย็นไปถึงกระดูก ชนิดที่เสื้อแขนยาวขายาว กระทั่งผ้าห่มผืนหนาก็เอาไม่อยู่ ทำให้ทั้งคิมและอัญญาข่มตาหลับไม่ลง"คุณอัญนอนรึยังครับ"คนตัวโตที่นอนอยู่อีกฝั่งของเตียงเอ่ยถาม"ย...ยังค่ะ"เสียงสั่นระริกของคนตัวเล็ก เรียกความสนใจให้คิมได้เป็นอย่างดี แม่ตัวเล็กคงไม่รู้ ว่าสีหน้าในความมืดของเขามันแฝงความเป็นห่วงขนาดไหน"ฮีทเตอร์น่าจะเสีย เดี๋ยวผมดูให้นะครับ""ไม่ต้องค่ะ"ยังไม่ทันที่จะได้หยัดตัวลุก เขาก็ถูกคนตัวเล็กรั้งไว้ด้วยเสียงสั่นๆ"ฉันไม่อยากรบกวนพวกเค้ามากกว่านี้แล้ว ฉันยังพอนอนได้ค่ะ คุณล่ะคะ"อัญญาพยายามประคองน้ำเสียงให้เป็นปกติ แต่มันกลับยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้คนคัวโตด้านข้าง โดยที่เธอไม่สามารถรับรู้ได้"ถ้าเกิดช็อก หรือไม่สบายขึ้นมาล่ะครับ เคยคิดบ้างไหมว่าคนอื่นเค้าจะเป็นห่วง"น้ำเสียงตำหนิของคิมทำเอาอัญญาชะ

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 35 : พยายามง้อ

    Chapter 35พยายามง้อ"หายไปจากชีวิตของฉันไงล่ะคะ"คนตัวโตนิ่งลง ได้แต่เบือนหน้าหนีสายตาของพิชชา ด้วยหัวใจดวงหนาที่ปวดร้าวขึ้น"พี่ทำไม่ได้"ไม่ใช่คำตอบแปลกใหม่อะไร พิชชาจึงได้แต่ก้มหน้ากินอาหารในจานต่อ โดยที่บทสนทนาบนโต๊ะเงียบลงเมื่อมื้ออาหารจบลง รถคันหรูก็จอดลง ณ หน้าฌรงแรมหรู ก่อนอีธานจะรีบเดินมาเปิดประตูให้เธออีกครั้ง"ระวังหัวด้วย"เสียงอ่อนโยน และมือหนาที่กันหัวของเธอเอาไว้ ดูไม่ได้สลักสำคัญอะไรในสายตาของพิชชา เธอหยัดตัวและเดินเข้าไปในด้านในโรงแรม โดยมีอีธานรีบสาวเท้าไปติดๆ"เหนื่อยไหม อยากได้อะไรรึเปล่า"แม้ในลิฟต์ อีธานก็ยังไม่ละความพยายาม "เหนื่อยค่ะ เหนื่อยมาก อยากให้คุณเลิกพูด เลิกถามอะไรฉันสักที"พิชชาพูดเสียงเรียบ"พี่ขอโทษ"ประตูลิฟต์เปิดออก และร่างระหงก็สาวเท้าเดินกลับเข้าห้อง ประตูปิดลงต่อหน้าต่อตาเขา โดยที่ไม่มีโอกาสได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกไปอีก"เห้อ"ร่างหนาล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียงใหญ่ แม้ร่างกายจะเหนื่อยแค่ไหน ก็ไม่สู้ในหัวที่กำลังคิดไม่ตก เกี่ยวกับเรื่องคนตัวเล็กข้างห้องติ้ด!ๆมือหนาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมามองหน้าจอ เป็นคิมที่ต่อสายเข้ามาในเวลาเกือบสามทุ่ม"ว่าไง"'นายครับ ผ

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 34 : บอสวุ่นวาย

    Chapter 34บอสวุ่นวาย"คุณพิชชา น้ำผลไม้กับขนมค่ะ"พนักงานสาวเดินเข้ามาภายในห้อง วาวถาดเล็กลงบนโต๊ะด้วยรอยยิ้มหวาน จนคิ้วสวยเลิกขึ้นเล็กน้อย"ขอบคุณค่ะ แต่ดิฉันไม่ได้สั่งนะคะ""ท่านประธานสั่งค่ะ บอกว่าเดี๋ยวจะท้องว่างจนเกินไป ทานให้อร่อยนะคะ"ประตูถูกปิดลงพร้อมๆ กับลมหายใจหงุดหงิดที่ถูกพ่นออกมา นัยน์ตากลมโตหันมองขนมและน้ำผลไม้สีสวยนิ่ง ทำงานวันแรกก็ทำเลินเล่อ ออกนอกหน้านอกตาขนาดนี้ อีกไม่กี่วันทั้งบริษัทคงจะเหม็นขี้หน้าจนไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วย เพราะคนตัวโตนั่นแล้วมือเล็กคว้าโทรศัพท์ประจำโต๊ะกดโทรออกด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง และไม่นานนัก เสียงคุ้นหูจากปลายสายก็ดังขึ้น"พิชชา อยากได้อะไรหรอ หรือให้พี่ไปหาไหม"น้ำเสียงดีใจของคนตัวโตปลายสายปิดเเทบไม่มิด อีธานถึงกับลุกขึ้นเดิน หวังตรงดิ่งมาหาเธอ จนลืมไปว่าโทรศัพท์ในห้องยังมีสายติดอยู่ด้วยซ้ำไป"ไม่ต้องทำเกินหน้าที่ค่ะ"แต่ก็เหมือนน้ำเสียงราบเรียบของเธอ หยุดยั้งรอยยิ้มกว้างของริมฝีปากหนาให้ปิดลงทนควัน อีธานเม้มริมฝีปากหนาเข้าหากันเล็กน้อย เหมือนกับกำแพงในใจของคนตัวเล็กที่สร้างขึ้นเพื่อปิดกั้นเขา มันจะได้ผล เพราะตอนนี้อีธานรู้สึกเจ็บที่หัวใจดวงห

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 33 : พรหม(ไม่ได้)ลิขิต

    "เจอกันนะคะพี่พิชชา""สู้ๆนะคะน้องอัญ"พิชชายกยิ้ม โบกมือให้กับอัญญาและคิมที่ขึ้นรถไปยังมหาลัยจนลับตาในที่สุดส่วนเธอก็เรียกอูเบอร์ พลางขึ้นไปบนรถ ตรงไปยังบริษัทใหญ่สาขาฟินแลนด์ที่ไมค์จัดการให้ วันนี้เป็นการทำงานวันแรก พิชชาจึงแอบตื่นเต้นเล็กน้อยช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตเหมือนกับได้รีเซ็ตใหม่ อีธานหายไปจากเธอเหมือนไร้ตัวตน เธอเองก็เริ่มคุ้นชินกับชีวิตแบบนี้ขึ้นอีกนิด"เอ้ะ"พิชชาท้วงเสียงเบา เมื่อรถเลี้ยวไปยังอีกทาง ทั้งๆที่บริษัทนั้นอยู่ถัดไปอีกสิบกิโล"คุณคะ เลี้ยวผิดนะคะ"เธอพูดเป็นภาษาอังกฤษ แต่คนขับก็ไม่ได้แสดงออกอะไร"ถูกแล้วนะครับ"คนขับตอบกลับมาด้วยเสียงคุ้นหูเป็นภาษาไทย จนร่างเล็กแข็งทื่อไปทั้งตัว"อีธาน"เธอจ้องเขาอย่างตกใจผ่านกระจก นัยน์ตาคู่คมเองก็มองผ่านกระจกมาที่เธอเช่นเดียวกัน"จอดเดี๋ยวนี้ค่ะ!"เธอสั่งเสียงแข็ง แต่คนตัวโตก็ไม่คิดจะยอมหยุดรถลงง่ายๆ"นี่คุณ! หูหนวกรึไงคะ!"รถยังแล่นไปตามทางด้วยความเร็วที่เพิ่มมากขึ้น จนพิชชาผงะ หวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย เธอเงียบไปสักพัก จนอีธานน่าจะสัมผัสได้ เขาจึงลดความเร็วรถลงพิชชาเงียบ เธอไม่รู้จะต่อต้านหรือจะก่นด่าผู้ชายตรงหน้าอย่างไ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status