บทที่ 21ไม่เจอกันนานคิดถึงจังเลย“ทำหน้าทำตา มึงมีความสุขมากหรือไง” เจโรมถามคนที่เอาแต่นั่งยิ้มมองเขาตาเยิ้ม ไม่ต่างจากพวกเสี่ยแก่ ๆ ที่จ้องเด็กเอ็นชงเหล้า“คิดถึง”“แค่อาทิตย์เดียว กูคุยกับมึงทุกคืน เอาเวลาไหนไปคิดถึง”“กูก็คิดถึงมึงตลอดเวลาแหละ”“หยุดเพ้อเจ้อ จะกินไหมข้าวเนี่ยสั่งดิ” เจโรมเค้นเสียงอย่างข่มอารมณ์ ถึงแม้จะทำท่าทางหงุดหงิดรำคาญแค่ไหน แต่เขาก็รู้สึกดีเมื่อเห็นว่าอีกคนมีความสุขสบายดี“กว่าจะได้เจอกันก็เป็นอาทิตย์ ให้กูได้พร่ำพรรณนาถึงความรักที่กูมีให้มึงเถอะ”“แต่กูหิว”“งั้นมึงสั่งเลย กูกินได้หมดอะ” เต็นท์ตอบสายตายังคงจ้องมองใบหน้าของคนตรงข้าม“มึงนี่นะ”“แล้วมึงคิดถึงกูไหมสรุป”“ไม่”“โอ๊ยเสียใจ” เต็นท์ทำท่าโอดโอยจนเจโรมส่ายหัว ดูเหมือนเขาเองก็เริ่มชินกับความวุ่นวายนี้ไปแล้วเจโรมแม้จะทำท่ากวาดสายตามองเมนูอาหารแต่ก็แอบเหลือบตาเลยไปมองอีกคนด้วย เขายังเห็นความแตกต่างในตอนนี้กับอาทิตย์ที่แล้วมากนัก เพราะสัญญากับอีกฝ่ายไปแล้วว่าจะมาหาทุกสัปดาห์ วันอาทิตย์เป็นวันที่พวกเขานัดกัน เต็นท์เองก็หยุดพักจากการฝึกพวกเขาเลยออกมาหาอะไรกินในร้านใกล้ ๆ กับสนามยิงปืน เป็นร้านที่เขาเองก็
Last Updated : 2026-08-04
LOGIN
