All Chapters of เพียงใจริรัก : Chapter 61 - Chapter 70

วันนี้ภามมาส่งเพียงใจที่ทำงานเหมือนอย่างที่เคยทำเป็นประจำตลอดหนึ่งเดือน “เฮียสูทจะยับ” และเหมือนทุกครั้งที่เพียงใจจะเอ่ยเตือนเขาเรื่องสูทเขาจะยับ แต่คนอย่างภามมีหรือจะใส่ใจ ก่อนขึ้นตึกทำงานเขาต้องได้กอดจูบลูบคลำเมียรักเสียก่อนถึงจะยอมไปทำงาน “เพียง...” “ขา...” “เย็นนี้ไปคอนโดเฮียกันนะ” “ยังไม่ทันได้ทำงานชวนกลับคอนโดแล้ว” เธอเอ่ยเย้า “ก็มันใกล้ ๆ แวะไปตอนเที่ยงยังได้” ภามว่า เสียงหัวเราะของคนบนตักทำเขาต้องเงยหน้าขึ้นมองเธอ “คิดถึงตอนนั้นใช่ไหม” “อืม ก็เฮียหื่นมากอะ” “ตอนนั้นมันทนถึงเย็นไม่ไหว” ช่วงนั้นภามงานยุ่งมากและต้องไปต่างประเทศหลายวันกลับมาถึงบ้านตอนดึก เช้าก็มาทำงาน พอตอนเที่ยงก็แวะมาหาเพียงใจบอกว่าจะพาเธอไปกินข้าว “ไม่ได้กินข้าว แต่ได้กันจนถึงเย็น” “บ้า!” คนเขินทุบอกสามีหนึ่งที ภามหัวเราะชอบใจ ชอบเวลาได้เห็นเธอเขินอายแบบนี้ “เฮียไปทำงานก่อนนะ ตอนเที่ยงเพียงขึ้นไปกินข้าวกับเฮียนะ แล้วเย็นเราค่อยไปรำลึกความหลังกัน” ภามบีบแก้มนุ่ม จุ๊บปากและปล่อยให้เธอลุกจากตักเขา สามีของเธอเดิน

“อา...เฮีย” เสียงหวานครางกระเส่าพร้อมทั้งยกสะโพกป้อนเนินเนื้อให้เขาดูดเลียให้ชุ่มฉ่ำกว่าเดิม ลิ้นของภามทำเธอแดดิ้นได้ทุกครั้ง ไม่ว่าจะครั้งแรกหรือครั้งนี้นิ้วเรียวยาวที่ตัดเล็บจนสั้นและสะอาดถูกกดเข้าในรอยแยกที่ฉ่ำแฉะด้วยน้ำรัก เขากดนิ้วทั้งสองเข้าจนสุดทางควานหาจุดขรุขระในร่องเหลือบนั้น เมื่อพบเจอก็กดบี้คลึงเล่นให้เธอกรีดร้องและกระเด้งเอวเข้าสู้กับความเสียวความเสียวเล่นงานร่างบาง เธอแอ่นกายกรีดร้องให้กับความเสียดเสียวที่เขามอบให้ สะโพกยกลอยกระเด้งเด้าเข้าหานิ้วมือที่เข้าออกสลับกดคลึงจุดจีสปอตในกายเธอยอดเกสรสีแดงสดของกลีบสาวล่อลิ้นล่อปากให้ภามต้องลงลิ้นดูดเลียจนเกิดเสียงดัง ร่องรูเล็ก ๆ ตรงปลายติ่งตอดลิ้นเขาตุบ ๆอา...โคตรดี ทั้งน้ำเธอ กลิ่นเธอและร่องรักของเธอตอดนิ้วเขาแทบขาด เมื่อกดคลึงเข้าออกและควานลึก เพียงไม่นานร่างบางก็สั่นสะท้านเมื่อเธอได้เยือนดินแดนแห่งความสุขภามหยัดกายขึ้นมองคนบนเตียงที่เสร็จสมคาปากเขาอย่างรักใคร่ การได้มอบความสุขให้คนที่รัก ทำให้หัวใจของเขาอิ่มเอมและสุขล้นไปพร้อมกับเธอ “เฮีย...สดได้เลย เอาเพียงแรง ๆ เพียงฉีดยาคุม” เธอจับมือเขาไว้ในจังหวะที่ภามกำลังจะเอื้อม

“เพียงใจบอกว่ากลัวไม่กล้ามีแล้วอะ เฮีย ๆ แบบนี้พวกเราก็อดอุ้มหลานน่ะสิ” ประทีปบ่นกับเฮียทั้งสาม “ก็อย่างที่กูบอกว่าเด็กสมัยนี้เขาไม่ชอบมีลูกกันแล้ว” ชวีบอกกับสองคนอีกครั้ง เขาเองก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีหลาน “พวกแกมันไม่มีวาสนา” ภาคีว่าคนทั้งสามเพราะเขาเป็นคนเดียวที่เวลานี้มีหลาน “แต่ถ้าเพียงใจท้องแล้วผิดหวังอีกทีปก็ไม่อยากให้ลูกเสียใจ ไม่มีหลานก็ไม่เป็นไรขอให้ลูกมีความสุขก็พอ” ประทีปเอ่ยอย่างคนเข้าใจชีวิต คนอุ้มท้องไม่ใช่เขา ถ้าเกิดลูกสาวบอกไม่อยากมีแล้ว คนเป็นพ่ออย่างเขาก็เคารพการตัดสินใจของลูก “จริง ตอนเห็นเพียงใจกับภามร้องไห้” หัวใจคนเป็นพ่ออย่างกูทำใจไม่ได้เลย “ถ้าเพียงใจกลัวเด็กไม่แข็งแรงก็ผสมข้างนอกก่อนแล้วค่อยเลือกตัวอ่อนที่สมบูรณ์แล้วค่อยใส่กลับไปก็ได้นะ” ชวีผู้มีลูกชายเป็นหมอเอ่ยแนะนำอย่างคนมีความรู้ “กูคิดว่าเรื่องนี้เพียงใจกับภามน่าจะรู้ดี แต่เพราะเพิ่งสูญเสียมาทั้งสองก็เลยอยากใช้ชีวิตแบบสองคนผัวเมียไปก่อน” ภาคบอกกับทุกคนตามที่เขาได้คุยกับภาม พวกเขาอยากใช้ชีวิตด้วยกันสองคนไปสักพักก่อน “คราวนี้ถ้าอยากมีลูก คงต้องจริงจังป

บทที่ 40 ชีวิตคู่ภามและเพียงใจได้มีเวลาใช้ชีวิตร่วมกันอย่างจริงจังที่เพนต์เฮาส์ในช่วงวันจันทร์ถึงศุกร์ เสาร์อาทิตย์ทั้งสองถึงจะกลับบ้าน ความหวานของทั้งสองเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของคนพบเห็น ดอกไม้ช่อใหญ่ถูกส่งมาให้ภรรยาแทบทุกวัน เพียงใจถึงกับต้องเอ่ยปากขอร้องว่าให้เขาส่งให้เธอเพียงสัปดาห์ละหนึ่งช่อก็พอ แม้ภามจะไม่ถูกใจสิ่งนี้ แต่เมื่อเมียรักลงทุนขอร้องอ้อนวอนแน่นอนว่าภามต้องตามใจ ขัดอะไรเขาขัดได้หมดแหละยกเว้นขัดใจเมียรักนี่ทำไม่ได้จริง ๆ ตั้งแต่ตัดสินใจว่าจะมีลูกกันอีกครั้งภามและเพียงใจก็เตรียมพร้อมร่างกาย พวกเขาตื่นเช้าเพื่อมาออกกำลังกาย เข้านอนเร็วขึ้น กินอาหารที่มีประโยชน์นอกจากนี้ยังพบแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพเพื่อวางแผนการตั้งครรภ์ นอกจากนี้ทั้งสองยังเข้าพบจิตแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพจิตหลังผ่านการสูญเสียครั้งนั้นจนเกิดความกลัวที่สำคัญทั้งสองได้มีเวลาท่องเที่ยวด้วยกันในวันหยุด ได้ทำอะไรร่วมกันหลายอย่างดั่งคนที่เป็นคู่ชีวิตได้ทำตื่นเช้ามาเพื่อออกกำลังกายด้วยกัน จากนั้นก็เดินไปทำงานด้วยกัน ตอนเย็นแวะกินข้าวด้วยกันก่อนกลับเข้าห้อง ใช้เวลาดูซีรีส์ด้วยกัน อาบน้ำเกาหลั

“นี่เฮียจะขอใครแต่งงาน” เพียงใจแหวใส่คนที่ยืนอึ้ง ใบหน้าซีดเผือดตรงหน้า อย่าบอกนะว่าเขากำลังนอกใจเธอ ทั้งที่เพิ่งแต่งงานกันยังไม่ครบปี“เพียงใจเย็น ๆ”“เพียงไม่ได้ใจร้อน นี่เฮียว่าเพียงเหรอ” คนไม่ได้ใจร้อนแต่เวลานี้ลมออกหูแล้ว นี่เขากล้านอกใจเธอโดยขอคนอื่นแต่งงานทั้งที่เธอกำลังท้องลูกของเขาเนี่ยนะ“เปล่า ๆ เฮียไม่ได้ว่าเพียงเลยใครจะกล้าว่าเมีย”ภามกอดคนโมโหไว้แน่นกำปั้นน้อย ๆ ของเธอทุบลงบนกล้ามแขนแน่นหลายต่อหลายครั้ง“ไม่ต้องมาหอม” เพียงใจเบี่ยงหน้าหนีคนกำลังหอมแก้มเธอหลายฟอด“เฮียจะขอใครแต่งงานได้ถ้าไม่ใช่เมียเฮีย” เพียงใจนิ่งอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน เมียเขาก็คือเธอใช่ไหมหรือเฮียภามมีเมียคนอื่นอีกแต่เราแต่งงานกันแล้วนี่นา“เฮียยังไม่เคยขอเธอแต่งงานเลย”“เฮีย” คนกำลังจะโดนขอแต่งงาน เสียงกำลังสั่น“จะครบปีแล้วนะที่เราจัดงานแต่งงาน แต่เฮียยังไม่เคยขอเธอแต่งงานเลยนะ” ภามคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว เธอกับเขาแต่งงานกันก็จริง หากแต่เวลานั้นการแต่งงานเรียกว่าจำเป็นต้องแต่งก็คงไม่ผิด เธอท้องและเราต้องแต่งงานกันเพื่อให้ถูกต้อง“แต่งงานกับเฮียนะเพียง เฮียรักเธอ อยากอยู่กับเธอไปตลอดชีวิต อยากสร้างครอบคร