All Chapters of เพียงใจริรัก : Chapter 71 - Chapter 80

“สี่สัปดาห์แล้วนะเฮีย”“ทำไมเพิ่งตรวจ เมื่อคืนเฮียเพิ่งจัดหนักไปเอง” ภามกังวลว่าบทรักเมื่อคืนจะกระทบกระเทือนเจ้าตัวเล็ก“เฮียก็รู้ว่าครั้งที่แล้วไม่ได้เกี่ยวกับที่เรามีเซ็กซ์กัน” แม้ภามจะรู้ว่าที่เธอแท้งลูกครั้งก่อนเป็นเพราะลูกไม่แข็งแรง แต่บางครั้งเพียงใจก็ได้ยินว่าเขาโทษตัวเอง“เข้าใจ แต่ครั้งนี้เฮียจะระวัง เธอจะไม่ได้กินเฮียอย่างน้อยอีกสามเดือน” คนกังวลประกาศกร้าวว่าจะไม่กินเมียสามเดือนให้ลูกผ่านช่วงไตรมาสแรกและตรวจโครโมโซมให้เรียบร้อยก่อนถึงจะกินเมียท้อง“โห นานขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เพียงใจทำสายตาล้อเลียนคนที่บอกว่าจะอดทั้งหมดสามเดือน“เฮียตั้งใจไว้แล้ว ถ้าเธอท้องอีกครั้งเฮียจะระมัดระวังในทุก ๆ เรื่อง” ภามกอดเธออีกครั้งเมื่อแต่งตัวให้เธอเสร็จแล้ว เขามองแท่งตรวจการตั้งครรภ์แล้วก็ยิ้ม“ดีใจขนาดนั้นเชียว” เพียงใจเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเขายิ้มกับที่ตรวจและมองมันอย่างหลงใหล“ดีใจ เมื่อคืนเฮียฝันด้วยนะ”“ฝันว่าไงคะ”“ฝันว่าเพียงถือลูกแก้วลูกใหญ่มากมาให้เฮีย” ในฝันเพียงใจใช้มือสองข้างประคองลูกแก้วขนาดใหญ่และยื่นให้เขา“ฝันดีหรือฝันร้ายคะ”บทที่ 42 สิบเอ็ดสัปดาห์วัดใจ “ฝันดีครับ หมายความว่าเราจ

เขากอดปลอบเธอสะอื้นฮักอยู่ในอกดังเช่นภาพในอดีต ร่ำไห้และบอกเขาดังเช่นเดิม“เพียงอยากเก็บลูกไว้ เพียงไม่ทำแท้งนะคะ ไม่ทำ ฮือ” โชคร้ายเขาสามารถใช้คำนี้กับครอบครัวเขาได้หรือไม่ เราไม่มีพันธุกรรมแต่กลับเจอปัญหาโครโมโซมไม่สมบูรณ์ถึงสองครั้งติด“เฮียภาม” เขาหันมองตามเสียงเรียกของเพียงใจ มือของเธอเต็มไปด้วยเลือด เรียวขาทั้งสองข้างของเธอเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด“เพียง!!!” ภามรวบร่างบางที่หมดสติไว้ในอ้อมกอด เลือดสีแดงสดหยดลงพื้นจนน่าตกใจ เขาตบแก้มนิ่มเบา ๆ หวังให้เธอฟื้นตื่นขึ้นมามองหน้ากัน“คุณหมอ!” ภามมองหาคนที่จะช่วยเมียเขาทั่วทั้งห้องแต่พวกเขาไปไหนหมด ทำไมมีเพียงเขากับเพียงใจเท่านั้น ไม่นะไม่“เฮียภาม! เฮียภาม!”“ครับ เพียงเป็นอะไรไหม”“ไม่ได้เป็นอะไร ถึงแล้วค่ะเฮีย” ภามหันมองรอบตัวภาพที่เห็นเวลานี้รถตู้กำลังจอดที่หน้าโรงพยาบาล“เพียง!” เขาดึงร่างเมียรักเข้าสู้อ้อมกอด รัดเธอไว้แน่น ขอบคุณสิ่งที่เขาเพิ่งเห็นเป็นเพียงความฝันเท่านั้น คงเพราะเมื่อคืนภามหลับ ๆ ตื่น ๆ กังวลใจเรื่องลูกอยู่ไม่น้อยพอขึ้นรถตู้เขาก็เลยหลับและฝันไปสินะ“เฮียเป็นอะไร” เธอกอดปลอบเขา ตบแผ่นหลังกว้างเพื่อปลอบโยนคนตัวโตที่ห

“ทำไรกันอะ เฮียภามส่องกระโปรงเจ่เจ้เหรอ” คนเข้ามาบ้านโดยที่ไม่ได้เคาะถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นพี่สาวนั่งบนโซฟาโดยที่มีสามีนั่งอยู่ข้างล่างพร้อมทั้งยกขาขึ้นแบบนั้น พอใจคิดได้อย่างเดียวว่าเฮียภามกำลังส่องดูกางเกงในเมียหรือไม่ก็กำลัง…บัดสีบัดเถลิง“คิดอะไรยายพอเถอะ เฮียตัดเล็บเท้าให้เมีย” ภามหันไปบ่นยายน้องเมียจอมมโน“อย่ามาหลอกพอใจเสียให้ยากเลย พอใจรู้ว่าเฮียภามตัดเล็บไม่เป็น ต้องให้เจ่เจ้ตัดให้ตลอด เรื่องนี้พอใจรู้พอใจเห็น” นอกจากไม่เชื่อแล้วพอใจยังนั่งลงข้าง ๆ ภามดูตำแหน่งที่ภามมองพี่สาวเธอ“เห็นไหมเนี่ย เห็นกางเกงในเจ่เจ้ชัดมากสีชมพู เฮียภามลามก” คนเป็นน้องสาวโวยวายเมื่อส่องเห็นกางเกงในพี่สาวจริง ๆ อย่างที่เธอคิด“เมียเฮีย เฮียเห็นยิ่งกว่ากางเกงในเสียอีก ไม่งั้นจะท้องได้ไง” ภามเถียงน้องเมียอย่างรำคาญ ส่วนเจ้าของกางเกงในที่กำลังมีประเด็นใช้มือกดกระโปรงชุดคลุมท้องสีชมพูลายดอกไว้ ไม่ให้ใครเห็นกางเกงในอีก“พอเถอะทั้งสองคนเลย ไม่มีอะไรจะคุยกันแล้วหรือไง” เพียงใจรีบเอ่ยห้ามเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะเถียงกันต่อว่าด้วยเรื่องกางเกงใน“พอใจเอาต้มจับฉ่ายมาให้ค่ะ แม่บอกเจ่เจ้อยากกิน” คนส่งข้าวบอก

“อะไรเฮียขยันหอมจัง” เพียงใจว่าคนที่ชอบหอมเธอตลอด“เมียเฮียสวย”“สวยอะไรเล่า” คนเขินที่อยู่ในชุดสายเดี่ยวลูกไม้สีขาวกับกระโปรงสีน้ำตาลเข้ม ผมของเธอถักเปียยาวด้วยฝีมือของคุณสามี ใบหน้าอิ่มเอิบมีน้ำมีนวล ผิวพรรณก็ดีขึ้นกว่าเมื่อครั้งไม่มีลูกเสียอีกเพียงใจมักเขินอายเวลาที่โดนคุณสามีชมเสมอ แม้จะแต่งงานกันแล้วแต่ความเขินกลับเพิ่มมากขึ้น“เฮียขอไปเยี่ยมลูกอีกครั้งก่อนจะงดยาวเลย” คนต้องงดยาวทำหน้าสลดเล็กน้อย ช่วงใกล้คลอดคุณหมอแนะนำว่าต้องงดกิจกรรมงดรอบนี้คงยาวเลยหลังคลอดโน่นแหละ แต่เขาศึกษาและถามหมอมาแล้วว่าหลังคลอดพักแค่หนึ่งเดือนก็มีกิจกรรมได้เลย“เฮียอย่าดูดแรง น้ำนมไหลแล้วเนี่ย อา...”“เฮียกำลังกระตุ้นน้ำนมไง” คนหื่นที่เอาเรื่องกระตุ้นน้ำนมมาบังหน้า“เฮีย...เสียว เอาเถอะ” เสียงกระเส่าของคุณแม่คนสวยร้องขอความใหญ่ยาว ผู้เป็นคุณพ่อก็ถึงเวลาที่ต้องละจากเต้างามเพื่อไปซ้อนหลังคุณแม่อายุครรภ์ที่มากและท้องที่นูนทำให้ท่าที่ทำได้ในเวลานี้คือทำจากด้านหลังและนอนตะแคงเท่านั้น เมื่ออยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมไม่เป็นอันตรายต่อลูกน้อย เขาก็ฝังตัวตนเข้าไปเยี่ยมลูกชายจากด้านหลัง ในท่านี้คุณแม่ทั้งเสียวทั้ง

ความสุขที่อาบล้นเวลานี้ช่างล้ำค่านัก แค่เสียงร้องไห้ของลูกก็ทำให้มีความสุขได้ขนาดนี้เชียวหรือ หากอีกหน่อยเป็นเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยของลูกจะให้ความสุขกับแม่คนนี้ได้มากแค่ไหนกันนะเพียงใจเกินกว่าจะจินตนาการได้“คุณแม่ลุกขึ้นจากเตียงค่ะ” เสียงพยาบาลทำให้คุณแม่ที่เพิ่งตื่นขยับตัวออกจากขาหยั่งเมื่อกลับถึงห้องพักพิเศษก็เห็นผู้เป็นสามีรีบลุกมาช่วยอุ้มเธอจากเตียงขนย้ายผู้ป่วยมายังเตียงในห้องพัก“อย่าลืมลุกเข้าห้องน้ำนะคะ” พยาบาลย้ำกับคุณแม่ที่เวลานี้ใส่เพียงผ้าอนามัยแบบกางเกง“เป็นไงบ้างเพียง อยากนอนไหม” เวลานี้เกือบหกทุ่มแล้วลูกอยู่ในห้องเด็ก ส่วนภามมานั่งรอเมียรักอยู่ในห้องพักผู้ป่วย เป็นห่วงทั้งลูกทั้งเมีย เวลานี้ได้เห็นหน้าเมียแล้ว ความห่วงของภามเบาลงบ้าง แต่คงจะดีกว่านี้ถ้าได้กอดทั้งแม่ทั้งลูก“อยากเข้าห้องน้ำ”“เฮียอุ้มนะ”“ไม่ต้อง หมออยากให้เดิน” เพียงใจห้ามทันทีเมื่อเห็นว่าภามกำลังจะอุ้ม“ไม่เจ็บเหรอ” ภามถามอย่างเป็นห่วง“เจ็บแต่ทนได้” เพียงใจบอกตามความจริง แต่ไม่ได้เจ็บมากเท่ากับตอนเจ็บท้องคลอดคุณแม่เข้าห้องน้ำโดยมีคุณพ่อคอยพยุงเข้าห้องน้ำ ในจังหวะที่เพียงใจถอดผ้าอนามัยออกและเลื