All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นธิดาอ๋องทรราช: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 10พันธมิตรคนสำคัญ"บุกรุกพื้นที่หวงห้าม! ระบบกำลังจัดการผู้บุกรุก" เสี่ยวเฮยร้องรายงานผลกับหลี่หยางจื่อ เมื่อมันหยุดเวลาเสร็จสิ้นแล้ว“เจ้านี่คือตัวอะไรกัน แมวเช่นนั้นหริอ?” เฉิงโจวชิงเอ่ยขึ้นสีหน้าประหลาดใจ แต่เขายังไม่ได้เตรียมป้องกันตัวเองแต่อย่างไร กลับยิ่งเดินเข้าใกล้เสี่ยวเฮยที่พาตัวเองมาบังหลี่หยางจื่อไว้แม้จะไม่เกิดผลอะไร“บังอาจล่วงรู้ความลับของโฮสต์ เสี่ยวเฮยต้องกำจัดศัตรู!” เสี่ยวเฮยที่มีความกล้าใหญ่เกินตัวยังคงพยายามปกป้องโฮสต์ของมันโดยไม่เกรงกลัวหลี่หยางจื่อรีบยกมือห้ามเสี่ยวเฮยให้ใจเย็น แต่ไม่ทันเสียแล้ว เสี่ยวเฮยกำลังเตรียมตัวปล่อยคลื่นพลังบางอย่างเพื่อทำให้เฉิงโจวชิงสลบ หลังจากนั้นมันจะล้างความทรงจำ และบิดเบือนความทรงจำของท่านอ๋องน้อยคนนี้เสีย!"หยุดเดี๋ยวนี้! เสี่ยวเฮยนายห้ามทำร้ายเขานะ!" หลี่หยางจื่อตะโกนด้วยความตกใจ"ระบบต้องการปกปิดความลับ หากไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จะมีบทลงโทษทันทีนะขอรับโฮสต์" เสี่ยวเฮยกล่าวด้วยเสียงเย็นชาและขึ้นหน้าต่างคำเตือนสีแดงตัวใหญ่ให้หลี่หยางจื่ออ่านข้อตกลงหลี่หยางจื่อไม่มีทางเลือก นางเสนอตัวเองขอยอมรับบทลงโทษจากระบบแทน นางกระ

บทที่ 12 โจมตีด้วยข่าวลือ ตำหนักเย็นไม่อาจทำเป็นไม่รู้ร้อนหนาวได้ ข่าวลือชั่วร้ายของพระชายารองในคราวนี้สร้างความคุกรุ่นจนทำให้ตำหนักเย็นเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่ก่อนไป๋หมิ่นเหยาทำเพียงสร้างข่าวโจมตีเรื่องคุณสมบัติของหลี่เซียนอี หากว่าครั้งนี้ไป๋หมิ่นเหยาสร้างเรื่องที่ใหญ่มากมาโจมตีเสียแล้ว การเป็นพระชายาอ๋องไม่ว่าจะได้รับการปฏิบัติตนจากผู้อื่นอย่างไรย่อมต้องแบกรับให้ได้ หากแต่มีข้อแม้ว่าการกระทำของตนนั้นต้องเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้อื่นในฐานะผู้ที่เป็นหน้าเป็นตาให้กับเหล่าเชื้อพระวงศ์ สิ่งใดควรทำและไม่ควรทำย่อมถูกบัญญัติไว้อย่างชัดเจน อย่างเช่นเรื่องทำการค้านี้ ไม่ว่าจะขายอะไรก็ไม่ได้รับอนุญาต เดิมทีหลี่หยางจื่อตั้งใจจะใช้ระบบสู้ชีวิตช่วยในการทำการขาย นางเล็งไอเท็มเอาไว้หลายอย่างแล้ว ไม่ได้คิดจะทำตัวโง่งมด้วยการออกหน้า แต่ดูเหมือนว่ากลิ่นสมุนไพรและสีสันงดงามสดใสของดอกไม้จะไปแตะตาของไป๋หมิ่นเหยาเข้า จนฝ่ายนั้นเดาออกว่านางกำลังตั้งใจจะทำอะไร และยังปล่อยเข้าลือไวเสียจนตั้งตัวไม่ทัน! การบริจาคทานให้ผู้ยากไร้ที่ทำเป็นกิจวัตรประวันก็ไม่ใช่เรื่องดีทั้งยังจะถูกจับตา เป็นความจริงที่หลี

บทที่ 14 แผนการร้ายที่ไม่จบสิ้น ตั้งแต่วันนั้นก็ผ่านมาสองวันแล้วแต่หลี่หยางจื่อก็ยังคงนั่งอยู่ในจวนด้านในตำหนักเย็น ดวงตาของนางจับจ้องไปยังหน้าต่างโฮโลแกรมของระบบเสี่ยวเฮยที่ลอยอยู่ตรงหน้า ในขณะที่หูฟังเสียงของหมิงหมิงกับไป๋ไป๋ หญิงรับใช้ทั้งสองที่รีบเข้ามารายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "คุณหนูเจ้าคะ ข่าวลือเรื่องพระชายาเอกวางยาท่านอ๋องกำลังลุกลามไปทั่ว ผู้คนในตำหนักใหญ่เริ่มกล่าวหาพระชายาเอกอย่างเปิดเผยแล้วเพคะ" หลี่หยางจื่อกัดริมฝีปากแน่น นางหันไปมองเฉิงโจวชิงที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ในเชิงขอความเห็น นับตั้งแต่รวบรวมหลักฐานตอบโต้พวกคนชั่ว อ๋องน้อยก็คอยไปมาหาสู่จากตำหนักใหญ่โดยอาศัยการพรางตาของระบบสู้ชีวิตที่เสี่ยวเฮยเป็นคนจัดการให้ จึงไม่มีใครเห็นท่านอ๋องน้อยเฉิงโจวชิงจนเกิดข้อสงสัย ต่างก็แค่คิดว่าเขามาพักที่ตำหนักหยุนเฉียงเพื่อสังเกตความเคลื่อนไหวของผู้คนในตำหนักโดยเฉพาะตำหนักเย็นก็เท่านั้น ดวงตาของหลี่หยางจื่อเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้ นางพูดถึงสิ่งที่ระบบสู้ชีวิตแสดงให้เห็น "เป็นฝีมือของพระชายารองไป๋หมิ่นเหยาอย่างแน่นอน ท่านอ๋องน้อย เป็นไปตามที่พวกเราคาดเดาเอาไว้พวกเขาเริ่มลงมือแล้ว

บทที่ 16ไอเท็มลับของหลี่หยางจื่อ ณ โถงประชุมหลักของตำหนักหยุนเฉียง ขุนนางผู้ทรงอิทธิพลในราชสำนักต่างก็มารวมตัวกันเพื่อรับฟังข้อสรุปเกี่ยวกับข่าวลือและเหตุการณ์อื้อฉาวในตำหนักหยุนเฉียงที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ตามที่ได้นัดหมายกันเอาไว้ว่าจะให้โอกาสพระชายาเอก หลี่เซียนอีได้ชี้แจงความบริสุทธิ์ในเรื่องที่ถูกกล่าวหา หลี่หยางจื่อ และเฉิงโจวชิงได้เตรียมการอย่างรอบคอบ เพื่อเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพระชายารอง ไป๋หมิ่นเหยากับจางเจี้ยนเฉิงบรรยากาศในที่ประชุมเต็มไปด้วยอึมครึมที่เกิดจากความกดดัน หลี่เซียนอี พระชายาเอกผู้ซึ่งถูกมองด้วยสายตาสงสัยจากขุนนางบางส่วน มีสีหน้าสงบนิ่งและไร้ท่าทีตื่นกลัวดังเช่นเมื่อครั้งที่แล้วหลี่หยางจื่อยืนอยู่เคียงข้างเสด็จแม่ของนาง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นกับแผนการที่วางไว้ ซึ่งก็คือการเปิดตัวพยานบุคคลลึกลับนั่นเอง เพื่อไม่ให้เกิดข้อสงสัยแล้ว หลี่หยางจื่อทำกระทั่งซื้อยาระงับความกลัวเพิ่มความกล้าให้เสด็จแม่ของนางด้วย เมื่อเสด็จแม่สงบจิตใจแล้ว หลี่หยางจื่อก็เริ่มทำหน้าที่ของนางตามที่รับอาสามาจากมารดา ด้วยความที่เรื่องดี ๆ ในช่วงนี้เกิด

บทที่ 18 ถูกย้อนกลับ หลังจบงานเลี้ยงที่แสนวุ่นวายไปแล้ว จางเจี้ยนเฉิงก็ถูกจับกุมไปขังไว้ในคุกมืดชั่วคราวเพื่อรอรับการไต่สวนอีกครั้งในเร็ววัน ตำหนักหยุนเฉียงถูกปกคลุมไปด้วยความหวาดระแวง ไม่มีใครเคลื่อนไหวอะไรให้พิรุธถูกแสดง แต่ภายใต้ความนิ่งสงบนั้นกลับเต็มไปด้วยเงาแห่งการวางแผน และการเตรียมพร้อมที่ทุกฝ่ายต่างก็รู้อยู่แก่ใจ หลี่หยางจื่อและเฉิงโจวชิง รู้ดีว่าความพยายามลอบสังหารในงานเลี้ยงเป็นเพียงจุดเริ่มต้น พวกเขาต้องเตรียมพร้อมรับมือแผนการที่ซับซ้อนกว่าเดิม แสงไฟจากตะเกียงในห้องทำงานของหลี่หยางจื่อที่ตำหนักเย็นสาดส่องให้เห็นเงาร่างของหลี่หยางจื่อที่นั่งอยู่ด้านหนึ่งของโต๊ะ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ขณะที่เฉิงโจวชิงก็กำลังยืนกอดอกมองหน้าต่างของระบบที่กำลังสอดแนมตำหนักหยุนเฉียงในทุกซอกมุมอยู่ด้วนความเคร่งขรึม หลี่หยางจื่อกางแผนที่ของตำหนักหยุนเฉียงวางไว้บนโต๊ะ นางชี้ไปยังตำแหน่งสำคัญจุดเดียวกันกับตำแหน่งที่หน้าต่างโฮโลแกรมของระบบสู้ชีวิตกำลังแสดงอยู่ "จางเจี้ยนเฉิงอาจถูกจับกุมแล้ว แต่หม่อมฉันรู้ดีว่าเขาต้องมีพรรคพวกที่ยังคงปฏิบัติตามแผนการของเขา พวกเราต้องจับตาดูจุดเห