พลาดรักวิศวะเลว의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 24

ช่วงบ่ายของวันต่อมา ทันทีที่คลาสเรียนช่วงบ่ายจบลง บรรยากาศบริเวณหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ก็เริ่มคึกคักขึ้นทันที นักศึกษาปีหนึ่งจากหลายสาขาทยอยเดินออกจากอาคารเรียน แล้วมุ่งหน้าไปยังลานกิจกรรมขนาดใหญ่หน้าคณะตามกำหนดการรับน้องวันแรกที่รุ่นพี่แจ้งเอาไว้ก่อนหน้านี้ บางคนยังสะพายกระเป๋าอยู่บนไหล่ บางคนถือแก้วน้ำหรือชีตเรียนติดมือมา บางกลุ่มเดินจับกลุ่มคุยกันเสียงดังด้วยความตื่นเต้น ขณะที่อีกหลายคนยังมีสีหน้าดูเก้ๆกังๆ เพราะเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยได้ไม่นานและยังจำหน้าเพื่อนร่วมสาขาแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ เสียงเรียกของรุ่นพี่ปีสองดังสลับกันไปทั่วทั้งลาน “น้องเครื่องกลมาทางนี้เลยนะครับ ใครยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องนั่งตรงไหน ให้มองหาป้ายชื่อสาขาไว้ก่อนนะครับ อย่าเพิ่งเดินตามเพื่อนไปเรื่อย เดี๋ยวสุดท้ายได้ไปนั่งผิดสาขาแล้วจะหาว่าพี่ไม่เตือน” “น้องไฟฟ้าอยู่ฝั่งซ้ายค่ะ ใครยังไม่ได้ป้ายชื่อแวะมารับกับพี่ตรงนี้ก่อนนะคะ เขียนชื่อเล่นให้ตัวใหญ่ๆหน่อย พวกพี่จะได้เรียกถูกเวลาเล่นกิจกรรม” “โยธาอยู่ทางนี้ครับ น้องผู้ชายเสื้อขาวตรงนั้นครับ ใช่ครับ คนที่กำลังยืนทำหน้างงอยู่ ไม่ต้องหันไปมองคนอื่นแล้วครับ พี่เรี

“น้องๆครับ ตั้งแต่ช่วงนี้เป็นต้นไป ขอความร่วมมือทุกคนนั่งให้เรียบร้อยและตั้งใจฟังกันหน่อยนะครับ เดี๋ยวจะมีรุ่นพี่อีกกลุ่มเข้ามาชี้แจงเรื่องระเบียบและกติกาของกิจกรรมรับน้อง” ทันทีที่เสียงของรุ่นพี่ปีสองดังขึ้นผ่านโทรโข่ง บรรยากาศบริเวณลานกิจกรรมที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะก็ค่อยๆเงียบลงทีละน้อย รุ่นน้องปีหนึ่งพากันนั่งฟังอย่างตั้งใจ หลายคนรีบขยับป้ายชื่อที่ห้อยอยู่ตรงหน้าอกให้หันออกด้านหน้า บางคนจัดเสื้อนักศึกษาให้เข้าที่ ส่วนคนที่นั่งคุยกันอยู่ก่อนหน้านี้ก็รีบหันกลับไปด้านหน้าและนั่งให้เป็นระเบียบกว่าเดิม ความสนุกสนานจากกิจกรรมละลายพฤติกรรมเมื่อครู่เหมือนถูกลดระดับลงไปโดยอัตโนมัติ เพราะเพียงได้ยินคำว่าเรื่องระเบียบ หลายคนก็เริ่มนั่งหลังตรงขึ้นมาอย่างไม่ได้นัดหมาย ลูกพีชเองกลับยังไม่ได้สนใจอะไรมากนัก หญิงสาวก้มหน้าจัดชายกระโปรงนักศึกษาของตัวเองให้เรียบร้อย จนกระทั่ง กึก กึก ข้อศอกของเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ สะกิดเข้าที่ต้นแขนของเธอถี่ๆ “แก… แก หันไปดูทางนั้นเร็ว” ลูกพีชหยุดมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนสะกิดด้วยสีหน้าติดรำคาญเล็กน้อย “อะไรของแกอีกน่ะ ไผ่อ