Todos los capítulos de หลังคุณหนูปลอมจาม ฉันก็หนาวตาย: Capítulo 1 - Capítulo 9

เพราะความหนาวจัด ฉันจึงแข็งตายอยู่ในห้องเย็นร้างหลังตายไปแล้วฉันถึงได้รู้ว่า คุณหนูปลอมเปลี่ยนอุณหภูมิที่พี่ใหญ่ตั้งไว้จากติดลบสิบองศาเป็นติดลบห้าสิบองศา ทั้งยังทำให้มือถือเพียงเครื่องเดียวที่ฉันใช้ขอความช่วยเหลือแข็งจนพังหลังวิญญาณถูกกักไว้ข้างกายพี่ชายทั้งสาม ตลอดสามวันที่ผ่านมา ฉันได้แต่มองพวกเขาคอยถามไถ่ดูแลหลินเนี่ยนเนี่ยนอย่างใกล้ชิดพี่ใหญ่ยอมยกเลิกดีลความร่วมมือมูลค่าหมื่นล้าน เพียงเพื่อเคี่ยวน้ำขิงให้เธอด้วยตัวเองหนึ่งถ้วยพี่รองเลื่อนการประชุมวิชาการแพทย์นานาชาติ คอยเฝ้าอยู่ข้างเตียงคนไข้ไม่ห่างพี่สามถึงขั้นเหมาซื้อดอกไม้ไฟทั่วเมือง เพียงเพื่อให้เธอยิ้มออกหลังเพิ่งหายป่วยหนักพวกเขาดูเหมือนกำลังแอบแข่งกัน เพียงเพื่อประคบประหงมหลินเนี่ยนเนี่ยนจนแทบยกขึ้นฟ้าแต่กลับไม่มีใครนึกถึงเลยว่า ฉันยังถูกขังอยู่ในห้องเย็น กระทั่งศพก็แข็งใสราวกับน้ำแข็งแล้วจนกระทั่งสามวันต่อมา คุณหนูปลอมออกจากโรงพยาบาลกลับบ้านพ่อบ้านหน้าซีดเผือดเดินเข้ามาต้อนรับ ก่อนจะอดพูดออกมาไม่ได้“คุณชายทั้งสาม คุณหนูรั่วอยู่ในห้องเย็นมาสามวันแล้ว ยังไม่มีความเคลื่อนไหวเลย…”เดิมทีฉันคิดว่า อย่างน้อยพ

ฉันลอยตามฝีเท้าพี่ชายทั้งสามไปโดยไม่รู้ตัว ใจยิ่งหดหู่ลงเรื่อย ๆโถงทางเดินชั้นใต้ดินหนาวเย็นบาดกระดูก พี่ชายทั้งสามก้าวยาว ๆ ไปหยุดหน้าห้องเย็นร้างพี่ใหญ่หลินจิ่งถิงถีบประตูเหล็กที่จับน้ำค้างแข็งขาวโพลนเต็มบาน จนเกิดเสียงทึบหนักดังสนั่น“หลินรั่ว เลิกแกล้งตายได้แล้ว ไสหัวออกมา!”“เธอทำให้เนี่ยนเนี่ยนโกรธจนโรคหัวใจกำเริบ วันนี้เธอต้องคุกเข่าโขกหัวขอโทษเนี่ยนเนี่ยน!”ภายในประตูเงียบสนิทไม่มีเสียงตอบกลับแม้แต่น้อยวิญญาณของฉันลอยอยู่กลางอากาศ มองใบหน้าที่บิดเบี้ยวเพราะความโกรธของเขาอย่างเย็นชาเขาไม่รู้เลยว่า คนหลังประตูบานนั้นไม่เหลือแม้แต่ลมหายใจมานานแล้วเห็นข้างในไม่มีความเคลื่อนไหว พี่รองหลินจิ่งยวนก็ดันแว่นกรอบทอง มุมปากยกยิ้มเยาะ“ยังเล่นละครเรียกความสงสารอีก? คิดว่าไม่พูดแล้วพวกเราจะใจอ่อนเหรอ?”“คนที่หนาวจัดจะร้องขอความช่วยเหลือตามสัญชาตญาณ เธอไม่ส่งเสียงสักแอะ แกล้งได้ไม่เนียนเลยสักนิด!”พี่สามหลินจิ่งเจ๋อยิ่งมีสีหน้าดุดัน คว้าคอเสื้อคนรับใช้ที่กำลังตัวสั่นทันที“เธอติดสินบนพวกนาย แล้วแอบหนีออกไปตั้งนานแล้วใช่ไหม?”“ใช้วิธีสกปรกอย่างการเงียบใส่มาขู่พวกเรา เธอคิด

โทรศัพท์หลุดจากมือหลินจิ่งยวน กระแทกพื้นห้องเย็นดังแกร๊กพี่ใหญ่ก้มลงจะเก็บ ท่าทางเชื่องช้าจนไม่เหมือนเขาเขาจ้องข้อความสั้น ๆ นั้นอยู่นานจากนั้นมือของเขาก็เริ่มสั่น จากปลายนิ้วลามไปถึงแขน แล้วลามไปทั้งร่าง“พี่ ฉันหนาว ช่วยฉันด้วย”ส่งไม่สำเร็จข้างช่องข้อความ มีเครื่องหมายตกใจสีแดงตั้งนิ่งอยู่เธอส่งแล้วเธอขอความช่วยเหลือแล้วไม่ใช่ว่าเธอไม่ส่งข้อความสำนึกผิดเลยสักข้อความเธออยู่ในห้องเย็นราวถ้ำน้ำแข็งแห่งนี้ ใช้นิ้วที่แข็งชาพิมพ์ข้อความสั้น ๆ นี้ออกมาแต่ส่งไม่ออกเพราะโทรศัพท์ถูกความเย็นจัดจนพังหลินจิ่งถิงนึกถึงคำพูดของตัวเองเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ตอนตบโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“สามวันแล้ว ไม่มีข้อความสำนึกผิดสักข้อความ ยังคิดว่าตัวเองถูกจริง ๆ เหรอ?”เขาก้มลงทันที ชกพื้นเต็มแรงพื้นน้ำแข็งแตกร้าว ข้อนิ้วแตกจนเลือดซึมออกมาตามซอกนิ้วเขาไม่รู้สึกเจ็บเลย“คุณชายใหญ่!”พ่อบ้านพุ่งเข้ามาดึงเขา“อย่าแตะฉัน”เสียงเขาต่ำราวกับถูกบดออกมาจากส่วนลึกของอกพี่สามเดินกลับมาจากหน้าประตู ใบหน้ายังซีดจากการอาเจียนเขาเห็นตัวเลขบนแผงควบคุมอุณหภูมิ ทั้งร่างนิ่งค้างไปสามวินาที“ติดล

พ่อบ้านดึงภาพวงจรปิดได้เร็วมากระบบรักษาความปลอดภัยของวิลล่า พี่ใหญ่เป็นคนจ้างคนมาออกแบบเอง ได้ชื่อว่าครอบคลุมทุกมุมไร้จุดบอด แม้แต่มุมสวนยังติดกล้องอินฟราเรดสำหรับมองกลางคืนไว้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทางเดินหน้าห้องเย็นชั้นใต้ดินจอโปรเจกเตอร์ถูกกางขึ้นในห้องรับแขก พ่อบ้านมือสั่นขณะต่อสายหลินเนี่ยนเนี่ยนคุกเข่าอยู่บนพื้น สีหน้าจากซีดขาวค่อย ๆ กลายเป็นหม่นเทาเธออ้าปากเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ลำคอกลับเหมือนถูกสำลีอุดไว้ภาพวงจรปิดสว่างขึ้นเวลา: สามวันก่อน 19:47:23ในภาพ สามพี่น้องหิ้วปีกหลินรั่วเดินไปทางห้องเย็นหลินรั่วถูกพี่รองกับพี่สามจับแขนขนาบซ้ายขวา ปลายเท้าลากไปกับพื้นเป็นรอยขาด ๆ หาย ๆเธอกำลังดิ้นรนแต่เด็กสาวอายุสิบเจ็ดปีคนหนึ่ง เด็กสาวที่ข้อต่อเสื่อมเหมือนคนแก่อายุหกสิบ จะดิ้นสู้ผู้ชายโตเต็มวัยสามคนได้อย่างไร“พี่ ฉันไม่ได้ผลักเธอ ไม่ใช่ฉันจริง ๆ”วงจรปิดมีเสียงเสียงของหลินรั่วดังออกมาจากลำโพง เจือเสียงสะอื้น สั่นเครือ และเต็มไปด้วยคำวิงวอนสิ้นหวังผู้ชายสามคนในห้องรับแขกตัวแข็งค้างขึ้นมาพร้อมกันภาพยังดำเนินต่อไปพี่ใหญ่ผลักหลินรั่วเข้าไปในห้องเย็นด้วยมือเ

คดีของหลินเนี่ยนเนี่ยนตัดสินเร็วมากทั้งจงใจปรับอุณหภูมิห้องเย็น อุดช่องระบายอากาศ และทำลายอุปกรณ์ขอความช่วยเหลือ หลักฐานหลายส่วนเชื่อมโยงกันอย่างครบถ้วนวันที่ศาลมีคำพิพากษาชั้นต้น พี่สามยืนอยู่หน้าศาล เงยหน้ามองท้องฟ้าสีหม่นมัวนักข่าวคนหนึ่งพุ่งเข้ามา ยื่นไมค์จ่อหน้าเขา“ทนายหลิน...ไม่สิ คุณหลิน ขอถามว่าคุณมีความเห็นอย่างไรกับคำตัดสินครั้งนี้”เขาก้มหน้าลง มองนักข่าวแวบหนึ่ง"เบาไป"พูดจบ เขาก็หันหลังขึ้นรถ ไม่หันกลับมาอีกหลังจากนั้น วิญญาณของฉันอยู่ที่วิลล่าตระกูลหลินอีกนานมากนานจนฉันเห็นฤดูกาลเปลี่ยนจากปลายใบไม้ร่วงเข้าสู่ฤดูหนาวจัดพี่ใหญ่ล็อกห้องเดิมของฉันไว้ไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปแต่ทุกสุดสัปดาห์ เขาจะเปิดประตูเอง แล้วนั่งอยู่ข้างเตียงของฉันตลอดบ่ายบนโต๊ะมีงานแกะสลักไม้จันทน์แดงชิ้นที่สองของฉันที่ยังทำไม่เสร็จวางอยู่โครงร่างที่แกะไปได้เพียงครึ่งเดียว ดูออกว่าเป็นกระต่ายน้อยตัวหนึ่งฉันเกิดปีเถาะเขาหยิบมันขึ้นมาดูครั้งหนึ่ง แล้ววางกลับลงไปสัปดาห์ต่อมาก็หยิบขึ้นมาดูอีกครั้งราวกับกำลังรอให้ฉันกลับมาแกะมันต่อจนเสร็จพี่รองดึงประวัติการรักษาของฉันออกมาจากระ