ฮั่วหมิงโจวพยายามใช้ทุกวิถีทางมาเอาใจฉันฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเขา คนที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่นเสมอ จะทำถึงขนาดนี้เขาอาศัยอยู่ในช่องบันไดเพียงหวังว่าจะได้เจอกับฉันบ้างเป็นครั้งคราวเมื่อฉันกลับมาที่อพาร์ตเมนต์เขาที่เคยถือว่าตัวเองสูงส่งนั้น กลับยอมทำถึงขนาดนี้ เป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเขาไปอาศัยอยู่ในทางเดินของอาคารก็เพื่อเสี่ยงดวง หวังว่าจะได้เจอฉันกลับมาที่อพาร์ตเมนต์เป็นบางครั้งแม้แต่ไปเปิดห้องพักโรงแรมเพื่ออาบน้ำเขาก็ต้องรีบวิ่งไป กลัวว่าจะพลาดโอกาสเจอฉัน และเพราะอย่างนั้น ถึงได้ล้มไปหลายครั้งบนถนนเส้นนั้น แผลที่เข่าเลยไม่เคยหายดีสักที“ไม่จำเป็น” ฉันหลบเลี่ยงอาหารเช้าที่เขายื่นมาให้อีกครั้งฮั่วหมิงโจวเหนื่อยล้าจนไม่มีแม้แต่แรงจะพูด ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด เสื้อผ้าบนตัวหลวมโคร่งข้อมือที่เปลือยเปล่ามีแต่หนังหุ้มกระดูก เส้นเลือดก็มองเห็นได้ชัด"ชิวฉือ คุณยอมรับเถอะนะ......""คุณก็แค่คิดเสียว่าไม่สิ้นเปลืองอาหาร กินมันเถอะ ได้ไหม?"“คุณให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้นหน่อย ผมขอคุณล่ะ ชิวฉือ ผมจะ......กลายเป็น คนบ้าแล้วจริงๆ......”ฉันโยนอาหารเช้าลงไปที่ข้างๆ เท้า
Read more