تسجيل الدخول
รอวันที่หมอกจาง ฟ้ากระจ่าง
4
مشاركة:
تقرير
เพิ่งออกจากโรงพยาบาลหลังจากทำแท้ง ฉันได้ส่งข้อความไปหาสามี 【ฉันทำแท้งแล้ว】 ฮั่วหมิงโจว:【1】 ฉันจ้องมองตัวเลขนั้น จู่ๆ ก็รู้สึกขำเล็กน้อย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ก่อนที่ฉันจะไปทำงานที่มีความเสี่ยงสูง ได้รายงานให้เขาทราบ สิ่งที่ได้รับคือ【1】 เตือนเขาว่าถ้าติดต่อฉันไม่ได้ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง อย่าลืมตามหาฉัน สิ่งที่ได้รับก็ยังเป็น【1】 เมื่อฉันเจอเหตุการณ์ดินถล่ม ถูกฝังอยู่ด้านล่าง ขาดการติดต่อไปถึงเจ็ดสิบสองชั่วโมงเต็มๆ ในความหวาดกลัวสุดขีด ฉันส่งข้อความขอความช่วยเหลือไปหาฮั่วหมิงโจวทั้งหมดสามร้อยเก้าข้อความ เขาตอบกลับ【1】ให้ฉันสามร้อยเก้าครั้ง ถึงได้สะดุ้งรู้ว่า ที่ฉันได้รับมานั้น เป็นเพียงการตอบกลับอัตโนมัติมาโดยตลอด ฮั่วหมิงโจวไม่ดูข้อความของฉัน แน่นอนว่าก็ย่อมไม่รู้ว่า เมื่อครึ่งเดือนก่อน ฉันได้บอกเขาแล้วว่าฉันจะไปปฏิบัติงานต่างพื้นที่ ฉันจะทำแท้งวันนี้ พลังและความกระตือรือร้นของเขา ล้วนเป็นของผู้หญิงคนนั้นที่คอยเติมเต็มไทม์ไลน์ของเขาเสมอ 【วันครบรอบหนึ่งพันวัน และเป็นวันเกิดของเฉียวอี๋ด้วย】 รูปประกอบคือบันทึกการสนทนาระหว่างเขากับเฉียวอี๋
عرض المزيدالفصل الأول
บทที่1
أحدث فصل
รอวันที่หมอกจาง ฟ้ากระจ่าง บทที่12
ฮั่วหมิงโจวกลับไปที่เป่ยเฉิง ไม่ออกจากบ้านเป็นเวลาหนึ่งเดือนอยู่แต่ในบ้านที่เขากับหลินชิวฉือเคยอยู่ด้วยกันทุกวัน ปิดม่านไว้มิดชิด นอนท่ามกลางกองขวดเหล้าเปล่า ตื่นมาก็ดื่ม ดื่มจนเมาก็นอนเขาไม่สามารถยอมรับจุดจบแบบนี้ได้ ทำได้เพียงใช้เหล้าเพื่อกลบความรู้สึกของตัวเอง อย่างน้อย ในฝันนั้น เขายังคงฝันถึงหลินชิวฉือได้ยังสามารถเพ้อหวังว่าหลินชิวฉือยังคงรักเขาอยู่แต่ในที่สุด ฮั่วหมิงโจวก็ตระหนักด้วยความหวาดกลัวได้ว่า หลินชิวฉือคงจะเกลียดเขามากเสียจน แม้แต่ในความฝันก็ไม่ยอมให้เขาเข้ามาแม้แต่ความหวังลวง ๆ สักนิด ก็ไม่ยอมมอบให้เขา ฮั่วหมิงโจวพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงเขาขังตัวเองอยู่ในอดีต แต่ละวันนอกจากเหล้า ก็กอดอัลบั้มรูปไว้ แล้วพลิกดูภาพทีละใบราวกับการทรมานตัวเองด้วยการรื้อฟื้นความทรงจำยิ่งงดงาม ตอนนี้ก็ยิ่งเจ็บปวดทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึก ฮั่วหมิงโจวลุกขึ้นอย่างเลื่อนลอย เดินไปที่ครัว เปิดตู้เย็น ข้างในยังเหลือเกี๊ยวที่หลินชิวฉือห่อไว้ให้เขาเห็นได้ชัดว่ามันขึ้นราแล้วแต่เขากลับเสียดายจนไม่ยอมกิน มีเพียงเวลาที่คิดถึงหลินชิวฉือมาก ถึงจะยอมหยิบออกมาค่อยๆ ลิ้มรสอ
รอวันที่หมอกจาง ฟ้ากระจ่าง บทที่11
ฮั่วหมิงโจวพยายามใช้ทุกวิถีทางมาเอาใจฉันฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเขา คนที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่นเสมอ จะทำถึงขนาดนี้เขาอาศัยอยู่ในช่องบันไดเพียงหวังว่าจะได้เจอกับฉันบ้างเป็นครั้งคราวเมื่อฉันกลับมาที่อพาร์ตเมนต์เขาที่เคยถือว่าตัวเองสูงส่งนั้น กลับยอมทำถึงขนาดนี้ เป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเขาไปอาศัยอยู่ในทางเดินของอาคารก็เพื่อเสี่ยงดวง หวังว่าจะได้เจอฉันกลับมาที่อพาร์ตเมนต์เป็นบางครั้งแม้แต่ไปเปิดห้องพักโรงแรมเพื่ออาบน้ำเขาก็ต้องรีบวิ่งไป กลัวว่าจะพลาดโอกาสเจอฉัน และเพราะอย่างนั้น ถึงได้ล้มไปหลายครั้งบนถนนเส้นนั้น แผลที่เข่าเลยไม่เคยหายดีสักที“ไม่จำเป็น” ฉันหลบเลี่ยงอาหารเช้าที่เขายื่นมาให้อีกครั้งฮั่วหมิงโจวเหนื่อยล้าจนไม่มีแม้แต่แรงจะพูด ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด เสื้อผ้าบนตัวหลวมโคร่งข้อมือที่เปลือยเปล่ามีแต่หนังหุ้มกระดูก เส้นเลือดก็มองเห็นได้ชัด"ชิวฉือ คุณยอมรับเถอะนะ......""คุณก็แค่คิดเสียว่าไม่สิ้นเปลืองอาหาร กินมันเถอะ ได้ไหม?"“คุณให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้นหน่อย ผมขอคุณล่ะ ชิวฉือ ผมจะ......กลายเป็น คนบ้าแล้วจริงๆ......”ฉันโยนอาหารเช้าลงไปที่ข้างๆ เท้า
รอวันที่หมอกจาง ฟ้ากระจ่าง บทที่10
ฉันไม่ได้เจอฮั่วหมิงโจวติดต่อกันหลายวันแล้วอยู่ในโรงพยาบาลต่างแดน ไม่มีใครดูแล คงจะลำบากไม่น้อย ฉันกลับหวังว่าเขาจะรู้จักถอยเมื่อเจอความยากลำบาก แต่ไม่นาน ฮั่วหมิงโจวก็ปรากฏตัวต่อหน้าฉันต่อ ตั้งแต่ชั้นล่างของบริษัท ไปจนถึงบนถนน สุดท้ายเขาถึงขั้นตามมาถึงหน้าบ้านฉันกอดปลาสดตัวหนึ่งไว้ในอ้อมแขน บอกว่าจะทำอาหารให้ฉันกิน ฉันเพิ่งกลับจากงานเลี้ยงสังสรรค์ ฤทธิ์สุราอยู่ไม่หมด เลยไม่ทันกันเขา ปล่อยให้เขาฉวยโอกาสเข้ามาในบ้านฉันจนได้ สมองก็มึน จึงตัดสินใจไม่ถือสากับเขาสั่งการฮั่วหมิงโจวอย่างไม่รู้สึกผิดหรือเกรงใจ "ต้มซุปแก้เมาค้างให้ฉัน""เตรียมน้ำล้างเท้าให้ฉัน ช่วยฉันล้างเท้า"ฮั่วหมิงโจวกลับมีความสุขมาก เขาจับเท้าฉันไว้ ใช้ผ้าเช็ดน้ำอย่างละเอียดถี่ถ้วน จริงๆ แล้วฮั่วหมิงโจวเป็นคนที่เอาใจใส่คนมาโดยตลอด ตั้งแต่ตอนเราพึ่งแต่งงานกัน ทุกครั้งที่เลิกงาน ฉันก็จะได้กินกับข้าวและซุปที่ร้อนๆ และสดใหม่อยู่เสมอทุกครั้งที่เหนื่อย ก็จะมีผ้าขนหนูอุ่นๆ มาประคบข้อมือ และใช้แผ่นมาสก์ตาอุ่นช่วยผ่อนคลายดวงตา เพียงแต่ว่าคนที่เขาเอาใจใส่ก็เปลี่ยนไปในภายหลังถ้าเกิดว่า ฉันหมายถึงว่าถ้าเกิด
รอวันที่หมอกจาง ฟ้ากระจ่าง บทที่9
ในเช้าวันหนึ่งที่ธรรมดาฉันไปทำงานที่บริษัทตามปกติ ทันทีที่เพิ่งเดินมาถึงหน้าอาคารสำนักงาน ก็เห็นฮั่วหมิงโจวเลยเขาก็นั่งยองๆ อยู่ที่ริมทางใต้ต้นอู๋ถง สวมเสื้อโค้ทสีดำเรียบๆ ผมยุ่งเหยิง คางมีตอหนวดขึ้นมา ดวงตาปิดสนิท ใต้ตาเต็มไปด้วยรอยคล้ำเขียวดำ ฉันเดินผ่านข้างเขาไปเหยียบโดนใบไม้แห้งกรอบแผ่นหนึ่ง ฮั่วหมิงโจวก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที ความง่วงนอนในดวงตาของเขายังไม่จางหายไป เมื่อเห็นฉัน ก็เซลุกขึ้นทันทีแต่กลับล้มหลายครั้ง และเสื้อผ้าก็ถูกกิ่งไม้เกี่ยวขาด“ชิวฉือ......”“คุณ คุณรอผมด้วย......”ในที่สุดเขาก็ตั้งสติได้ และตามมาอย่างรวดเร็ว เสียงแหบห้าวมากฉันไม่อยากเสียเวลากับเขากำลังจะเดินไป ฮั่วหมิงโจวกลับโผเข้ามากอดฉันแน่นทันที กลิ่นหอมของไม้ที่คุ้นเคยลอยอบอวลอยู่ปลายจมูก กลิ่นที่เคยทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยนั้น ตอนนี้กลับทำให้ฉันอยากอาเจียน ฉันพยายามดิ้นรนสุดแรงเพื่อให้หลุดออกมา แต่ฮั่วหมิงโจวกลับกอดฉันไว้อย่างแน่น ราวกับแขนเป็นห่วงเหล็ก เหมือนจะบีบฉันให้จมหายเข้าไปในกระดูก "ผมคิดถึงคุณ......ผมคิดถึงคุณมาก......""ผมตามหาคุณมาสองปี......ผมจะบ้าไปแล้วจริงๆ......ชิวฉื
قد تعجبك أيضًا
คนรักลับๆ ตลอดกาล
บุปผาร่วงโรย19.9K وجهات النظرเขานิทราในราตรีนิรันดร์
ห้วงฝัน4.8K وجهات النظرยามหิมะร่วงโรย
นิจนิรันดร์12.7K وجهات النظرความรักจมลึกลงทะเลแห่งราตรี
เสี่ยวหลีฮวา5.1K وجهات النظرหลังลาจาก ดอกท้อยังบานอยู่
หรงเซิง17.9K وجهات النظرก็แค่มีลูกกับคนอื่น ถึงขั้นต้องหย่าเลยเหรอ?
หวังหนิวตุ้น10.3K وجهات النظر
روايات إصدار جديدة
ความสำคัญอันดับหนึ่ง
คุณเจ็ด2.3K وجهات النظرเมื่อฉันเสียความทรงจำไป สามพี่น้องก็บ้าคลั่ง
ไป๋ซาง2.8K وجهات النظرหลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน
สิบสตางค์2.9K وجهات النظرจากกันในวันดอกไม้ผลิบาน
สการ์เล็ตเฟลม705 وجهات النظرสามีชอบแกล้งตาย เดี๋ยวฉันจัดให้เอง
เจ้าหนูหมัดเล็ก1.8K وجهات النظرแค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ
มู่สุ่ย3.3K وجهات النظر
