จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับมาถึงบ้านได้ยังไงตอนที่สวี่จือหย่วนกลับมา สภาพในบ้านก็พังยับเยินแล้วรูปถ่ายพรีเวดดิ้งถูกฉันเขวี้ยงลงพื้น เศษกระจกแตกกระจายเกลื่อนพื้นอักษรมงคลสีแดงตัวใหญ่บนผนังถูกฉันฉีกจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แม้แต่เตียงเรือนหอก็ถูกทุบจนพังสวี่จือหย่วนยืนอยู่ตรงโถงทางเข้า เขาสูบบุหรี่เงียบ ๆ จนหมดไปหนึ่งมวนจากนั้นก็เดินเข้ามาตรวจดูมือของฉัน "บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"ฉันสะบัดมือเขาออกอย่างแรง ข่มความแค้นในใจไม่ไหวอีกต่อไปฉันคาดคั้นด้วยดวงตาแดงก่ำ"เพราะอะไร"สวี่จือหย่วนเลิกคิ้วเล็กน้อย"เรื่องที่แต่งงานกับเธอเหรอ"เขาทำท่าเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างจริงจัง แล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา"เธอทำอะไรก็รอบคอบ นิสัยก็เรียบร้อย แถมยังยอมทิ้งอาชีพการงาน ออกจากวงการบันเทิงมาอยู่บ้านเพื่อฉันได้ เหมาะจะเป็นภรรยา ไม่เหมือนเจียงหนิง คุณหนูที่ไม่แคร์อะไรเลยแบบนั้น เรื่องงานบ้านงานเรือนอย่าหวังพึ่งเธอเลย"ยิ่งเขาพูดตรงไปตรงมามากเท่าไร หัวใจของฉันก็ยิ่งเจ็บปวดรุนแรงขึ้นเท่านั้นพอเห็นฉันน้ำตาคลอ สวี่จือหย่วนก็ก้าวเข้ามาดึงฉันไว้ในอ้อมกอด"พอแล้ว ฉันก็บอกเ
閱讀更多
