Short
ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย

ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย

By:  ประทีปอู๋Completed
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10Chapters
6.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หลังจากเพื่อนสนิทคลอดลูกเสร็จ ฉันก็อุ้มเด็กน้อยมาหยอกเล่น "เด็กดี นี่แม่ทูนหัวนะ ส่วนนี่ก็พ่อทูนหัว" สวี่จือหย่วนที่ยืนอยู่ด้านข้างพลันเอ่ยปากขึ้นมา "ไม่ใช่พ่อทูนหัวหรอก เป็นพ่อแท้ ๆ " ฉันคิดว่าตัวเองฟังผิดไป นึกไม่ถึงว่าเขาจะยกมุมปากยิ้มอย่างไม่หยี่ระ แล้วพูดซ้ำอีก "เด็กคนนี้เป็นลูกของฉันเอง ก็วันที่พ่อของเธอตายนั่นแหละ ฉันกับเจียงหนิงมีอะไรกันทั้งคืน ใช้ถุงยางไปทั้งกล่องเลย" ฉันยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ลำคอเหมือนถูกกรอกด้วยน้ำตะกั่ว หาเสียงตัวเองไม่เจอซะแล้ว ผ่านไปพักใหญ่กว่าฉันจะเค้นคำพูดออกมาได้ "แต่เราเพิ่งจะไปจดทะเบียนสมรสกันเมื่อวานนี้เองนะ" สวี่จือหย่วนหัวเราะขณะโอบกอดปลอบใจฉัน "ไม่ต้องห่วง ฉันกับยัยนั่นอย่างมากก็เป็นแค่คู่นอน ถ้าคิดจะแต่งงานคงแต่งกันไปนานแล้ว" พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดมุขตลกร้าย "เจียงหนิงยังไม่ได้บอกเธอสินะ พวกเราเคยคบกัน และฉันก็เป็นผู้ชายคนแรกของยัยนั่นด้วย"

View More

Chapter 1

บทที่ 1

Di sebuah gudang terbengkalai yang terletak di pinggiran kota ….

Winda yang sedang meringkuk di lantai hampir saja kehilangan kesadarannya karena rasa sakit yang dia rasakan akibat kesepuluh kuku jarinya dicabut dan terus meneteskan darah tanpa henti. Sementara itu, Luna hanya tersenyum seperti orang gila sambil memegang sebuah tang di tangan kanannya.

“Gimana, Winda? Sakit?” ucap Luna tertawa sambil menginjak jari Winda, “Sudah lama aku mau nyiksa kamu! Kalau bukan karena ada Hengky yang selama ini jagain kamu, kamu pikir kamu bisa hidup sampai detik ini? Sayangnya kamu sendiri yang bodoh mau saja bercerai sama Hengky cuma demi Jefri! Hahaha …. jadi ini bukan salahku!”

Luna merasa cemburu seketika mengungkit nama Hengky dan langsung menendang perut Winda untuk melampiaskan emosinya. Alhasil, Winda yang kesakitan sampai tubuhnya mengejang pun langsung memuntahkan darah segar dari mulutnya dalam jumlah yang cukup banyak.

“Luna … kenapa? Kenapa?!” jerit Winda dengan mata memerah.

Dalam hati Winda bertanya-tanya apa yang membuat Luna begitu jahat kepadanya. Selama ini dia tidak pernah menyakiti perasaan adik tirinya itu, lantas apa yang membuat Luna menculik dirinya? Kenapa Luna harus menyiksa dirinya?!

“Kenapa? Karena kamu menghalangi aku! Atas dasar apa kamu harus terlahir jadi anak sulung keluarga Atmaja? Kenapa Hengky suka sama kamu dan nggak menganggap aku sedikit pun? Atas hak apa Hengky bersikeras ngasih perusahaannya buat kamu?! Kalau kamu mati, perusahaannya bakal jadi punyaku dan Hengky bakal tertarik sama aku!”

Kemudian, Luna menjambak rambut Winda dan membenturkan kepalanya ke permukaan lantai yang dingin hingga dia tersungkur lemas tak berdaya. Setelah itu, Luna mengambil tabung bensin yang sudah dia siapkan dan menyiramkannya ke sekitar Winda. Lalu dia melemparkan korek api ke atas minyak itu dan seketika api pun berkobar.

Luna langsung pergi dari gudang itu meninggalkan Winda sendirian dengan rasa bersalahnya yang sudah tak terbendung lagi. Selama hidupnya ini, Winda telah melakukan kesalahan besar ….

Andaikan Winda bisa terlahir kembali, dia takkan lagi mengabaikan pria yang begitu menyayanginya. Hengky ….

“Winda!”

Tiba-tiba terdengar jeritan tajam yang sontak membuat Winda membuka matanya lebar-lebar. Di antara lautan api yang menutupi pandangannya, dia melihat sosok Hengky yang berdiri tegak menyerukan namanya. Kedua mata mereka saling bertukar pandang, dan seketika itu pula wajah Hengky yang biasanya begitu tampan dan memesona dipenuhi dengan ekspresi terkejut.

Winda pun meneteskan air matanya dan berusaha memanggilnya, tapi entah mengapa tidak ada suara sedikit pun yang keluar dari mulutnya. Sesaat sebelum Winda kehilangan kesadaran, dia melihat Hengky berlari menembus kobaran api untuk menolongnya ….

“Jangan ….”

“Jangan … Hengky … jangan!”

“Winda, segitu bencinya kamu sma aku?”

Seketika terdengar suara yang berat di telinga Winda, yang mana membuat tubuhnya sontak gemetaran. Suara itu …. Dia pun langsung menolehkan kepalanya ke asal suara itu, tapi kepalanya terasa pusing karena gerakannya terlalu mendadak. Sekujur tubuhnya terasa sakit seperti habis terlindas mobil, terutama di bagian itu ….

Melihat Winda yang tak kunjung merespons, Hengky pun turun dari ranjangnya dan masuk ke kamar mandi. Perlahan-lahan, kondisi Winda sudah semakin membaik dan kepalanya tidak sesakit tadi. Dia pun menguatkan dirinya untuk bangun dari kasur dan betapa terkejutnya dia ketika melihat apa yang ada di sekelilingnya.

Tempatnya berada saat ini adalah kamar di mana dia tidur dengan Hengky setelah mereka berdua menikah. Bagaimana mungkin … ini bisa terjadi? Bukankah Winda sudah mati?

Ketika selimutnya terjatuh, Winda mendapati tubuhnya tak berbusana, dan lagi satu badannya juga dipenuhi dengan bekas mereka bersenang-senang semalam. Spontan dia pun meraih ponsel yang terletak di meja samping dan memeriksa tanggal hari itu.

Tahun 2022? Winda kembali ke satun tahun yang lalu?!

Winda masih ingat tepat di hari ini juga satu tahun yang lalu, Luna mengajaknya pergi ke acara ulang tahun Jefri. Di situ Winda dibuat mabuk dan ketika tersadar, dia telah berhubungan intim dengan Hengky.

Saat itu Winda mengira Hengky memanfaatkan situasi Winda yang sedang mabuk dan memaksanya untuk berhubungan badan, tapi Winda baru mengetahui kenyataannya dari Luna langsung sesaat sebelum kematiannya bahwa malam itu minumannya ditaburi obat. Kalau Hengky tidak datang tepat waktu untuk membawa Winda pergi, entah apa yang akan terjadi padanya. Mengingat hal itu membuat Winda mengepalkan tangannya dengar erat disertai kebencian yang terpancar jelas melalui matanya.

Hengky yang baru saja keluar dari kamar mandi melihat hal itu dan spontan tersenyum. Apakah Winda sebenci itu pada Hengky karena sudah merebut keperawanannya?

“Aku tidur di kamar tamu,” kata Hengky dan hendak pergi.

Begitu melihat tangan Hengky sudah memutar kenop pintu, Winda pun langsung memanggilnya, “Sayang!”

Tubuh Hengky langsung membatu di tempat dan kedua matanya terbelalak seketika mendengar seruan Winda.

Tadi Winda memanggilnya dengan sebutan apa? Sayang …?

“Kamu tenang saja, aku nggak bakal apa-apain Jefri. Besok dia sudah dibebasin.”

Entah mengapa Winda merasa bersalah ketika melihat tampak samping wajah Hengky yang terlihat begitu dingin. Di kehidupan sebelumnya, Winda hanya akan bersikap baik kepada Hengky apabila dia ada maunya saja. Hengky pasti berpikir Winda memanggilnya dengan sebutan sayang untuk melindungi Jefri.

“Ini bukan demi Jefri!” ujar Winda yang khawatir Hengky akan salah paham.

Hengky pun menolehkan kepalanya dan menatap Winda keheranan.

“Maksud aku … kamu boleh tetap di sini,” kata Winda dengan wajah merah merona.

Hengky hanya menarik napas dalam-dalam mengira kalau dirinya salah dengar.

“Kamu ... mau aku tanda tangan surat cerai?”

Winda langsung panik ketika menyadari Hengky telah salah paham dengan maksudnya. Sebelum Winda sempat menanggapi pertanyaan itu, Hengky sudah mengambil selembar kertas dari laci meja. Di atas kertas itu juga tertulis “Surat Cerai”.

Betapa takutnya Winda ketika melihat Hengky membaca surat tersebut sampai habis dan mengambil sebuah pen dari atas meja untuk menandatanganinya. Sontak, Winda langsung mengenakan jubah tidurnya dan berseru, “Jangan ditandatangani!”

Dia pun segera melompat dari kasur dan mengambil surat tersebut, lalu tanpa ada rasa ragu sedikit pun merobek kertas itu sampai hingga serpihan saja. Hengky yang melihat serpiha surat itu sudah berceceran di lantai hanya bisa menatap Winda keheranan. Bukankah Winda sendiri yang menulis surat itu? Bukankah selama ini dia yang ingin bercerai? Hengky sudah memutuskan untuk memenuhi keinginannya, tapi kenapa Winda ….

“Sayang, kita nggak usah cerai, ya? Sekarang sudah malam, gimana kalau kita tidur bareng?” ucap Winda sambil dengan manjanya memukul-mukul dada Hengky.

“Nggak usah, aku tidur di kamar tamu saja,” tolak Hengky.

Lantas, Hengky pun langsung membalikkan badannya dan keluar dari kamar itu, hingga hanya pintu yang memisahkan mereka.

Senyuman di wajah Winda pun dalam sekejap menghilang, tergantikan oleh kegelisahan yang mencuat dari hatinya. Dia ingin segera mengejar Hengky, tapi otot kakinya kram dan membuatnya terkapar di ranjang.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Manu Namwong
Manu Namwong
ดีมากกกกกกกกก
2026-07-24 11:08:17
0
1
10 Chapters
บทที่ 1
จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับมาถึงบ้านได้ยังไงตอนที่สวี่จือหย่วนกลับมา สภาพในบ้านก็พังยับเยินแล้วรูปถ่ายพรีเวดดิ้งถูกฉันเขวี้ยงลงพื้น เศษกระจกแตกกระจายเกลื่อนพื้นอักษรมงคลสีแดงตัวใหญ่บนผนังถูกฉันฉีกจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แม้แต่เตียงเรือนหอก็ถูกทุบจนพังสวี่จือหย่วนยืนอยู่ตรงโถงทางเข้า เขาสูบบุหรี่เงียบ ๆ จนหมดไปหนึ่งมวนจากนั้นก็เดินเข้ามาตรวจดูมือของฉัน "บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"ฉันสะบัดมือเขาออกอย่างแรง ข่มความแค้นในใจไม่ไหวอีกต่อไปฉันคาดคั้นด้วยดวงตาแดงก่ำ"เพราะอะไร"สวี่จือหย่วนเลิกคิ้วเล็กน้อย"เรื่องที่แต่งงานกับเธอเหรอ"เขาทำท่าเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างจริงจัง แล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา"เธอทำอะไรก็รอบคอบ นิสัยก็เรียบร้อย แถมยังยอมทิ้งอาชีพการงาน ออกจากวงการบันเทิงมาอยู่บ้านเพื่อฉันได้ เหมาะจะเป็นภรรยา ไม่เหมือนเจียงหนิง คุณหนูที่ไม่แคร์อะไรเลยแบบนั้น เรื่องงานบ้านงานเรือนอย่าหวังพึ่งเธอเลย"ยิ่งเขาพูดตรงไปตรงมามากเท่าไร หัวใจของฉันก็ยิ่งเจ็บปวดรุนแรงขึ้นเท่านั้นพอเห็นฉันน้ำตาคลอ สวี่จือหย่วนก็ก้าวเข้ามาดึงฉันไว้ในอ้อมกอด"พอแล้ว ฉันก็บอกเ
Read more
บทที่ 2
เขาเพิ่งจะเงยหน้าขึ้น ขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะกำลังจะเอ่ยปากพูด แต่กลับถูกเสียงริงโทนดังขัดจังหวะ พอมองชื่อบนหน้าจอ เขายกมุมปากยิ้มก่อนกดรับสาย"มีอะไรเหรอครับคุณหนูฉันเคี่ยวซุปไว้ให้เธอแล้วนะ ถ้าเบื่อก็เล่นกับลูกไปก่อน"จู่ ๆ เขาก็ชะงักไปเขามองฉันด้วยแววตาที่สื่อความหมายลึกซึ้ง จากนั้นก็ตอบกลับปลายสายประโยคหนึ่ง"เธอไม่รู้หรอก ไม่ต้องห่วง"หลังจากวางสาย เขาก็หันมามองฉัน"เจียงหนิงยังไม่รู้ว่าฉันบอกเรื่องทุกอย่างกับเธอหมดแล้วเธอก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ไปเถอะ ยัยนั่นไม่อยากเสียเพื่อนอย่างเธอไป"พูดจบ เขาก็ตักซุปใส่กล่องเก็บความร้อนแล้วรีบเดินออกจากประตูไปฉันตะโกนรั้งเขาไว้ แล้วพูดซ้ำ "หย่ากันเถอะ"เขาหันกลับมาพร้อมสีหน้าที่ไม่เข้าใจ"เราเพิ่งจะจดทะเบียนสมรสกันเองนะ จะหย่าอะไร เธออยากให้เรากลายเป็นเรื่องน่าขำของคนในวงการเหรอ ไว้หน้ากันบ้างสิ เลิกงี่เง่าได้แล้ว"ฉันคว้าแจกันที่อยู่ข้างมือ แล้วขว้างลงตรงหน้าเขาอย่างแรงพร้อมแผดเสียงคำราม "ฉันงี่เง่าเหรอ""ตอนที่ฉันร้องไห้อยู่ในงานศพพ่อ พวกนายขึ้นเตียงกันลับหลังฉัน พวกนายเคยไว้หน้ากันบ้างไหม ถึงขั้นมีลูกด้วยกันแล้ว มีสิทธิ
Read more
บทที่ 3
สวี่จือหย่วนดวงตาแดงก่ำเหมือนอสูร"กู้เฟยหว่าน เจียงหนิงฆ่าตัวตาย ก็เพราะคำพูดประโยคนั้นของเธอ"ฉันยืนอึ้งอยู่กับที่ "นายว่าอะไรนะ"เขาตะคอกใส่ฉันด้วยอารมณ์รุนแรง "เธอก็รู้ทั้งรู้ว่าเจียงหนิงเพิ่งคลอดลูก อารมณ์ยังไม่คงที่ แล้วไปกระตุ้นเธอทำไม?!"เขายัดฉันเข้าไปในรถโดยไม่รอให้ฉันพูดอะไร"เธอกับเจียงหนิงก็มีเลือดกรุ๊ปพิเศษเหมือนกัน มีแค่เธอคนเดียวที่ช่วยได้!"เขาขับรถฝ่าไฟแดงติดต่อกันหลายแยก แล้วลากฉันเข้าไปในโรงพยาบาล"หมอครับ เธอมีเลือดกรุ๊ปพิเศษ เธอให้เลือดได้!"ตอนที่เขาพูด ตัวของเขาสั่นเทาไปหมดฉันไม่เคยเห็นสวี่จือหย่วนหมดสภาพขนาดนี้มาก่อนเลยฉันได้แต่ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น ในสมองขาวโพลนไปหมดฉันปล่อยให้เขาดึงทึ้งฉันเข้าไปในห้องเจาะเลือดเหมือนเป็นหุ่นเชิดปล่อยให้เขาถลกแขนเสื้อของฉันขึ้นอย่างหยาบคายฉันไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ ต่อสิ่งรอบตัว ในหัวมีแต่ภาพของสวี่จือหย่วนที่กระวนกระวายเพราะเจียงหนิงจนมีเสียงของหมอดังขึ้นข้างหู "ขอโทษด้วยครับคุณผู้ชาย คุณผู้หญิงท่านนี้กำลังตั้งครรภ์อยู่ ไม่เหมาะที่จะบริจาคเลือดครับ"ฉันยื่นมือไปลูบหน้าท้องของตัวเองอย่างสับสนแต่วินาทีถัด
Read more
บทที่ 4
[ฉันจะส่งเจียงหนิงกับลูกไปที่อื่น แล้วจะตัดขาดกับเธอ][รอให้ร่างกายเธอฟื้นตัวแล้ว พวกเราไปฮันนีมูนกันนะ]ฉันปิดหน้าจอลงอย่างเย็นชา ไม่มีการตอบกลับใด ๆพอคิดถึงลูกที่เสียไป น้ำตาก็ไหลจนชุ่มหมอนฉันอาภัพเรื่องญาติพี่น้อง หลังจากที่พ่อจากไป บนโลกใบนี้ก็ไม่เหลือญาติที่ไหนอีกแล้วฉันก็เลยวาดฝันอยู่เสมอ ว่าจะได้มีลูกที่มีสายเลือดผูกพันกับตัวเองสักคนแต่สวี่จือหย่วนกลับเป็นคนฆ่าลูกของฉันด้วยมือของเขาเองฉันนอนเบิ่งตาโพลงอยู่อย่างนั้นจนฟ้าสว่างฉันเรียกพยาบาลมาเพื่อช่วยดำเนินเรื่องออกจากโรงพยาบาลสวี่จือหย่วนเดินเข้ามาตอนนี้พอดี ใบหน้าของเขามืดครึ้ม เขาไม่พูดไม่จาสักคำ เงื้อมมือตบเข้าที่หน้าฉันฉาดใหญ่ฉันถูกตบจนหูอื้อ มีเสียงวิ้ง ๆ ดังขึ้นในหัว สมองขาวโพลนไปหมดจนกระทั่งได้กลิ่นคาวเลือดที่มุมปาก ถึงได้รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นเขาจิกกระชากผมของฉัน แล้วกดหน้าของฉันลงกับหน้าจอโทรศัพท์มือถือบนหน้าจอนั้นคือข่าวที่คำค้นหาติดเทรนด์ฮอต [นักร้องสาวชื่อดังเจียงหนิงท้องก่อนแต่ง ภาพหลุดอนาจารในอดีตถูกแฉยับ]ใต้เทรนด์ฮอตนั้น เต็มไปด้วยรูปถ่ายตอนที่เจียงหนิงเคยถูกโจรลักพาตัวไปย่ำยี น้ำเสีย
Read more
บทที่ 5
ตอนที่สวี่จือหย่วนรีบมาถึงสถานประกอบพิธีศพ งานศพก็ได้เริ่มขึ้นแล้วท่ามกลางเสียงร้องไห้ระงม เขาเหลือบตาขึ้นมองตาม แล้วก็ได้เห็นรูปถ่ายสีขาวดำที่ตั้งอยู่กลางโถงเขาเอื้อมมือไปขยี้ตาของตัวเองตามสัญชาตญาณคิดว่าตัวเองมองผิดไปแต่เมื่อเขาเดินเข้าไปใกล้ เขาก็หลอกตัวเองไม่ได้อีกแล้วสวี่จือหย่วนมองทุกสิ่งตรงหน้าด้วยความมึนงงสับสนพร้อมพึมพำว่า "เป็นไปได้ยังไง เรื่องแบบนี้มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน! "ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะตาย"หยางซู ผู้จัดการส่วนตัวดวงตาแดงก่ำ จ้องมองเขาอย่างโกรธแค้น"แกมาที่นี่ทำไมไสหัวไปซะ ไปให้พ้น!"พี่หว่านไม่อยากเห็นหน้าแก รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้!"สวี่จือหย่วนยังช็อกเมื่อได้รู้ข่าวการตายของฉันเขาไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองแต่กลับมองหยางซูด้วยสายตาแห่งความหวัง"เธอยังไม่ตายใช่ไหม นายเอาตัวกู้เฟยหว่านไปซ่อนไว้ที่ไหน ไปเรียกเธอออกมาเถอะ บอกเธอว่าเลิกเล่นละครได้แล้ว ฉันให้คนลบคลิปวิดีโอพวกนั้นไปหมดแล้ว เรื่องที่เธอทำกับเจียงหนิง ฉันจะไม่ถือสาอีกนายบอกให้เธอกลับมาเถอะ"เมื่อเห็นเขาพูดอย่างมั่นใจเป็นตุเป็นตะ หยางซูก็โกรธจัดจนก้าวเข้าไปตบหน้าเขาฉาดใหญ่"หุบปากไป
Read more
บทที่ 6
เขาเพิ่งจะรู้สึกตัว ว่าคนที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อวันก่อน ตอนนี้กลายเป็นเพียงกล่องใบเล็ก ๆ ใบหนึ่งไปเสียแล้วทันใดนั้น สวี่จือหย่วนก็ร้องไห้โฮจนแทบพูดไม่เป็นภาษา"ฉันขอโทษ...ฉันขอโทษจริง ๆ!"แต่ไม่มีใครตอบเขาอีกแล้วจะไม่มีใครกะพริบตาเป็นประกายดั่งดวงดาวให้เขาอีก ไม่มีใครคอยประคองถ้วยซุปร้อน ๆ มาให้เขาตอนดึกอีกแล้วปล่อยให้ในกระเพาะอาหารเจ็บจนปั่นป่วนเหมือนเขากำลังตั้งใจลงโทษตัวเองอยู่ทั้งที่ยาแก้ปวดก็ตั้งอยู่ในตู้ข้างเตียง แต่เขากลับไม่ทำอะไรเขากอดกล่องใบนั้นไว้แน่น กลัวว่าอีกประเดี๋ยวมันจะหายไปกระทั่งเสียงลูกบิดประตูหมุนดังขึ้นผู้ช่วยเดินเข้ามาข้างในเขาพูดอย่างกระอักกระอ่วน "ท่านประธานครับ คุณเจียงมาขอพบครับ"ดวงตาที่ไร้แววของสวี่จือหย่วนถึงได้วูบไหวเล็กน้อยเขาเค้นเสียงแหบพร่าซักไซ้"ทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้""ท่าน...ท่านประธานครับ ก็คุณส่งอีเมลให้พวกเราเองนี่ครับ คุณจำไม่ได้เหรอครับ" ผู้ช่วยตอบอย่างระมัดระวัง สวี่จือหย่วนลุกพรวดพราดขึ้นมาทันทีในดวงตาฉายแววกระหายเลือด "ฉันไปส่งอีเมลให้พวกแกตั้งเมื่อไรกัน?!"ผู้ช่วยลนลาน ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตาสวี่จือห
Read more
บทที่ 7
สวี่จือหย่วนไม่ได้สนใจเธอ เขาแค่ยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่เปิดอีเมลฉบับนั้นไปตรงหน้าเธอเขาพูดด้วยน้ำเสียงปกติ แต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก"อีเมลฉบับนี้ เธอเป็นคนส่ง ใช่ไหม"เจียงหนิงเบิกตากว้างโดยสัญชาตญาณ แล้วพึมพำ"ฉันลบไปแล้วนี่...เป็นไปได้ยังไง..."สวี่จือหย่วนหลุดหัวเราะออกมาแต่ดวงตากลับแดงก่ำขึ้นมาเขาไม่มีทางยอมรับได้ ว่าแค่เพราะกลอุบายต่ำช้าตื้น ๆ แบบนี้จะบีบให้ภรรยาของตัวเองเดินเข้าสู่ทางตัน จู่ ๆ เขา ก็พุ่งเข้าไปบีบคอเจียงหนิง"ทำแบบนี้ทำไม?! หว่านหว่านเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอนะ ทำไมต้องบีบให้ถึงตาย!หว่านหว่านไม่ได้ทำอะไรผิดเลย! พวกเราต่างหากที่ทรยศนอกใจ มันเป็นความผิดพวกเรา! เธอมันสมควรตายจริง ๆ ฉันจะฆ่าเธอ จะส่งเธอไปขอขมาหว่านหว่าน!"เจียงหนิงถูกบีบคอจนหน้าแดงก่ำ จนแทบจะขาดใจอยู่แล้วหลินเฟิงใช้แรงทั้งหมดกระชากตัวสวี่จือหย่วนออกดึงเจียงหนิงมาปกป้องไว้ทางด้านหลังเขาคิดไม่ถึงเลยว่าสวี่จือหย่วนจะบ้าคลั่งได้ถึงขนาดนี้ตอนนี้จึงเริ่มมีท่าทีลนลานอยู่บ้าง"ประธานสวี่ครับ ฆ่าคนมันผิดกฎหมายนะ"สวี่จือหย่วนดึงสติกลับมา แล้วจู่ ๆ ก็กระตุก
Read more
บทที่ 8
"ปล่อยฉันออกไป พวกแกปล่อยฉันออกไปนะ ฉันไม่ยอมอยู่ที่นี่หรอก!"ประตูถูกปิดสนิทสวี่จือหย่วนเดินเข้าไปในห้องอีกห้องหนึ่งแล้วยกเท้าถีบเข้าที่เป้ากางเกงของหลินเฟิงอย่างแรงเขามองรายงานผลตรวจดีเอ็นเอที่เพิ่งเร่งทำด่วน แล้วก็แสยะยิ้มอีกครั้ง"พวกแกกล้าร่วมมือกันปั่นหัวฉัน!"หลินเฟิงร้องครางด้วยความเจ็บปวด แต่มุมปากกลับเหยียดยิ้ม "ประธานสวี่ ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อ แต่ผมเองก็โดนยัยนั่นหลอกเหมือนกัน"สวี่จือหย่วนไม่ได้พูดอะไรในตอนที่หันหลังเดินจากไป เขาได้ทิ้งท้ายไว้อย่างชัดเจน"พาลูกของแกไสหัวไปซะ"หลินเฟิงรีบซักไซ้ "แล้วยัยนั่นล่ะ"สวี่จือหย่วนชะงักไปครู่หนึ่งแล้วตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก "หล่อนต้องลงนรกไปกราบขอขมาหว่านหว่าน"สวี่จือหย่วนนั่งรออยู่ตรงหน้าประตูห้องนั่นเองในห้องนั้น เสียงกรีดร้องด่าทอของเจียงหนิงดังแว่วมา "อย่ามาโดนตัวฉันนะ! กรี๊ด พวกแกอย่ามาจับตัวฉัน! สวี่จือหย่วน ฉันผิดไปแล้ว นายปล่อยฉันไปเถอะนะ! ช่วยฉันด้วย ได้โปรดเถอะ!"ชายหนุ่มนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่ขยับไปไหนในอ้อมแขนของเขากอดกล่องอัฐิเอาไว้คอยลูบคลำมันเบา ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า "หว่
Read more
บทที่ 9
หลังจากผ่านไปสองปี ฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟร้านหนึ่งที่อเมริกากำลังฟังวิทยุในประเทศ [มีรายงานว่าสวี่จือหย่วน อดีตประธานสวี่กรุ๊ป ถูกอัยการฟ้องร้องในข้อหาบงการข่มขืนและเจตนาฆ่า หลังจากกระบวนการพิจารณาคดีที่ยาวนานถึงสองปี ในที่สุดศาลให้ตัดสินจำคุกตลอดชีวิต รอลงอาญาหนึ่งปี เพิกถอนสิทธิทางการเมืองตลอดชีวิต]พอได้ยินถึงตรงนี้ กาแฟในมือของฉันก็กระเพื่อมเล็กน้อยก่อนที่มันจะกลับมานิ่งสนิทตามเดิมเสียงฝีเท้าอันเร่งรีบของพอลดังขึ้นจากทางด้านหลัง"พี่หว่าน พี่ลืมของอีกแล้วนะ"ระหว่างที่พูด เขาก็ยื่นกระเป๋าของฉันส่งมาให้"ไม่ต้องให้ผมไปเป็นเพื่อนจริงเหรอ"ฉันส่ายหน้ายิ้ม"ทีมเดินป่าของเราครั้งนี้มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น นายอยากจะตามไปด้วยเหรอ"พอลรีบส่ายหน้ารัว ๆเขาเบื่อผู้หญิงที่สุด ชอบส่งเสียงจุกจิกน่ารำคาญเขาชอบคนแบบพี่หว่าน อ่อนโยนและรักความเงียบสงบฟังเสียงแล้วรื่นหู มองดูก็สบายตาแต่เขาก็ยังกำชับอย่างไม่วางใจ"ถ้าเหนื่อยหรือมีเรื่องอะไร ต้องโทรหาผมทันทีเลยนะ ผมจะรีบไปรับ"พูดจบแล้วก็ยังคงไม่วางใจอยู่ดี"หรือจะให้ผมขับรถตามหลังพวกพี่ไปคอยคุ้มกันดีล่ะ!"ฉันตอบอย่างจนใจ"ไม่เ
Read more
บทที่ 10
"ต้องขอบคุณพอลที่โผล่มาอัดฉัน ที่ฉันไม่ได้มาหาเธอในทันที ก็เพราะว่า..."เขาเลิกขากางเกงขึ้นนิดหน่อย เผยให้เห็นกำไลข้อเท้าอีเอ็มแล้วก็พูดอย่างจนปัญญา "ฉันจ้างทนายที่เก่งที่สุด สู้คดีอยู่นานมาก ถึงได้รอลงอาญาได้หนึ่งปี แล้วก็มีโอกาสมาเจอเธอฉันรู้ดีว่าไม่ว่าฉันจะพูดอะไร หรือทำอะไร เธอก็คงไม่มีวันยกโทษให้ฉันแต่ฉันก็ยังอยากจะมาเจอเธออยู่ดี อยากมาดูว่าเธอมีความสุขดีไหม ขอโทษนะ...เพราะฉันไม่ดีเองฉันรักเธอนะหว่านหว่าน ฉันควรจะรู้ใจตัวเองให้เร็วกว่านี้ คนที่ผมรักคือเธอ ตอนที่ได้ยินข่าวว่าเธอตาย ตอนนั้นฉัน...""ซินดี้! เร็ว ๆ สิ!"เพื่อนร่วมทีมเดินป่าตะโกนเรียกฉันอยู่ข้างหน้าสวี่จือหย่วนยังไม่ทันพูดจบเขาไม่ได้พูดอะไรต่อด้วยเขาจ้องมองฉันอยู่ตลอดพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปากเหมือนอยากจะสลักใบหน้าของฉันไว้ในหัวฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย"พูดจบหรือยัง ฉันต้องไปแล้ว"สวี่จือหย่วนพยักหน้าอย่างอาลัยอาวรณ์ แต่กลับยังหลีกทางให้ฉันก้าวเท้าเดินจากไปอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยเขาตะโกนรั้งฉันจากด้านหลัง"หว่านหว่าน"ร่างกายของฉันชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้หันกลับไปมองน้ำเสียงของเ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status