مشاركة

บทที่ 9

مؤلف: ประทีปอู๋
หลังจากผ่านไปสองปี ฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟร้านหนึ่งที่อเมริกา

กำลังฟังวิทยุในประเทศ

[มีรายงานว่าสวี
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย   บทที่ 10

    "ต้องขอบคุณพอลที่โผล่มาอัดฉัน ที่ฉันไม่ได้มาหาเธอในทันที ก็เพราะว่า..."เขาเลิกขากางเกงขึ้นนิดหน่อย เผยให้เห็นกำไลข้อเท้าอีเอ็มแล้วก็พูดอย่างจนปัญญา "ฉันจ้างทนายที่เก่งที่สุด สู้คดีอยู่นานมาก ถึงได้รอลงอาญาได้หนึ่งปี แล้วก็มีโอกาสมาเจอเธอฉันรู้ดีว่าไม่ว่าฉันจะพูดอะไร หรือทำอะไร เธอก็คงไม่มีวันยกโทษให้ฉันแต่ฉันก็ยังอยากจะมาเจอเธออยู่ดี อยากมาดูว่าเธอมีความสุขดีไหม ขอโทษนะ...เพราะฉันไม่ดีเองฉันรักเธอนะหว่านหว่าน ฉันควรจะรู้ใจตัวเองให้เร็วกว่านี้ คนที่ผมรักคือเธอ ตอนที่ได้ยินข่าวว่าเธอตาย ตอนนั้นฉัน...""ซินดี้! เร็ว ๆ สิ!"เพื่อนร่วมทีมเดินป่าตะโกนเรียกฉันอยู่ข้างหน้าสวี่จือหย่วนยังไม่ทันพูดจบเขาไม่ได้พูดอะไรต่อด้วยเขาจ้องมองฉันอยู่ตลอดพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปากเหมือนอยากจะสลักใบหน้าของฉันไว้ในหัวฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย"พูดจบหรือยัง ฉันต้องไปแล้ว"สวี่จือหย่วนพยักหน้าอย่างอาลัยอาวรณ์ แต่กลับยังหลีกทางให้ฉันก้าวเท้าเดินจากไปอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยเขาตะโกนรั้งฉันจากด้านหลัง"หว่านหว่าน"ร่างกายของฉันชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้หันกลับไปมองน้ำเสียงของเ

  • ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย   บทที่ 9

    หลังจากผ่านไปสองปี ฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟร้านหนึ่งที่อเมริกากำลังฟังวิทยุในประเทศ [มีรายงานว่าสวี่จือหย่วน อดีตประธานสวี่กรุ๊ป ถูกอัยการฟ้องร้องในข้อหาบงการข่มขืนและเจตนาฆ่า หลังจากกระบวนการพิจารณาคดีที่ยาวนานถึงสองปี ในที่สุดศาลให้ตัดสินจำคุกตลอดชีวิต รอลงอาญาหนึ่งปี เพิกถอนสิทธิทางการเมืองตลอดชีวิต]พอได้ยินถึงตรงนี้ กาแฟในมือของฉันก็กระเพื่อมเล็กน้อยก่อนที่มันจะกลับมานิ่งสนิทตามเดิมเสียงฝีเท้าอันเร่งรีบของพอลดังขึ้นจากทางด้านหลัง"พี่หว่าน พี่ลืมของอีกแล้วนะ"ระหว่างที่พูด เขาก็ยื่นกระเป๋าของฉันส่งมาให้"ไม่ต้องให้ผมไปเป็นเพื่อนจริงเหรอ"ฉันส่ายหน้ายิ้ม"ทีมเดินป่าของเราครั้งนี้มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น นายอยากจะตามไปด้วยเหรอ"พอลรีบส่ายหน้ารัว ๆเขาเบื่อผู้หญิงที่สุด ชอบส่งเสียงจุกจิกน่ารำคาญเขาชอบคนแบบพี่หว่าน อ่อนโยนและรักความเงียบสงบฟังเสียงแล้วรื่นหู มองดูก็สบายตาแต่เขาก็ยังกำชับอย่างไม่วางใจ"ถ้าเหนื่อยหรือมีเรื่องอะไร ต้องโทรหาผมทันทีเลยนะ ผมจะรีบไปรับ"พูดจบแล้วก็ยังคงไม่วางใจอยู่ดี"หรือจะให้ผมขับรถตามหลังพวกพี่ไปคอยคุ้มกันดีล่ะ!"ฉันตอบอย่างจนใจ"ไม่เ

  • ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย   บทที่ 8

    "ปล่อยฉันออกไป พวกแกปล่อยฉันออกไปนะ ฉันไม่ยอมอยู่ที่นี่หรอก!"ประตูถูกปิดสนิทสวี่จือหย่วนเดินเข้าไปในห้องอีกห้องหนึ่งแล้วยกเท้าถีบเข้าที่เป้ากางเกงของหลินเฟิงอย่างแรงเขามองรายงานผลตรวจดีเอ็นเอที่เพิ่งเร่งทำด่วน แล้วก็แสยะยิ้มอีกครั้ง"พวกแกกล้าร่วมมือกันปั่นหัวฉัน!"หลินเฟิงร้องครางด้วยความเจ็บปวด แต่มุมปากกลับเหยียดยิ้ม "ประธานสวี่ ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อ แต่ผมเองก็โดนยัยนั่นหลอกเหมือนกัน"สวี่จือหย่วนไม่ได้พูดอะไรในตอนที่หันหลังเดินจากไป เขาได้ทิ้งท้ายไว้อย่างชัดเจน"พาลูกของแกไสหัวไปซะ"หลินเฟิงรีบซักไซ้ "แล้วยัยนั่นล่ะ"สวี่จือหย่วนชะงักไปครู่หนึ่งแล้วตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก "หล่อนต้องลงนรกไปกราบขอขมาหว่านหว่าน"สวี่จือหย่วนนั่งรออยู่ตรงหน้าประตูห้องนั่นเองในห้องนั้น เสียงกรีดร้องด่าทอของเจียงหนิงดังแว่วมา "อย่ามาโดนตัวฉันนะ! กรี๊ด พวกแกอย่ามาจับตัวฉัน! สวี่จือหย่วน ฉันผิดไปแล้ว นายปล่อยฉันไปเถอะนะ! ช่วยฉันด้วย ได้โปรดเถอะ!"ชายหนุ่มนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่ขยับไปไหนในอ้อมแขนของเขากอดกล่องอัฐิเอาไว้คอยลูบคลำมันเบา ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า "หว่

  • ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย   บทที่ 7

    สวี่จือหย่วนไม่ได้สนใจเธอ เขาแค่ยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่เปิดอีเมลฉบับนั้นไปตรงหน้าเธอเขาพูดด้วยน้ำเสียงปกติ แต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก"อีเมลฉบับนี้ เธอเป็นคนส่ง ใช่ไหม"เจียงหนิงเบิกตากว้างโดยสัญชาตญาณ แล้วพึมพำ"ฉันลบไปแล้วนี่...เป็นไปได้ยังไง..."สวี่จือหย่วนหลุดหัวเราะออกมาแต่ดวงตากลับแดงก่ำขึ้นมาเขาไม่มีทางยอมรับได้ ว่าแค่เพราะกลอุบายต่ำช้าตื้น ๆ แบบนี้จะบีบให้ภรรยาของตัวเองเดินเข้าสู่ทางตัน จู่ ๆ เขา ก็พุ่งเข้าไปบีบคอเจียงหนิง"ทำแบบนี้ทำไม?! หว่านหว่านเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอนะ ทำไมต้องบีบให้ถึงตาย!หว่านหว่านไม่ได้ทำอะไรผิดเลย! พวกเราต่างหากที่ทรยศนอกใจ มันเป็นความผิดพวกเรา! เธอมันสมควรตายจริง ๆ ฉันจะฆ่าเธอ จะส่งเธอไปขอขมาหว่านหว่าน!"เจียงหนิงถูกบีบคอจนหน้าแดงก่ำ จนแทบจะขาดใจอยู่แล้วหลินเฟิงใช้แรงทั้งหมดกระชากตัวสวี่จือหย่วนออกดึงเจียงหนิงมาปกป้องไว้ทางด้านหลังเขาคิดไม่ถึงเลยว่าสวี่จือหย่วนจะบ้าคลั่งได้ถึงขนาดนี้ตอนนี้จึงเริ่มมีท่าทีลนลานอยู่บ้าง"ประธานสวี่ครับ ฆ่าคนมันผิดกฎหมายนะ"สวี่จือหย่วนดึงสติกลับมา แล้วจู่ ๆ ก็กระตุก

  • ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย   บทที่ 6

    เขาเพิ่งจะรู้สึกตัว ว่าคนที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อวันก่อน ตอนนี้กลายเป็นเพียงกล่องใบเล็ก ๆ ใบหนึ่งไปเสียแล้วทันใดนั้น สวี่จือหย่วนก็ร้องไห้โฮจนแทบพูดไม่เป็นภาษา"ฉันขอโทษ...ฉันขอโทษจริง ๆ!"แต่ไม่มีใครตอบเขาอีกแล้วจะไม่มีใครกะพริบตาเป็นประกายดั่งดวงดาวให้เขาอีก ไม่มีใครคอยประคองถ้วยซุปร้อน ๆ มาให้เขาตอนดึกอีกแล้วปล่อยให้ในกระเพาะอาหารเจ็บจนปั่นป่วนเหมือนเขากำลังตั้งใจลงโทษตัวเองอยู่ทั้งที่ยาแก้ปวดก็ตั้งอยู่ในตู้ข้างเตียง แต่เขากลับไม่ทำอะไรเขากอดกล่องใบนั้นไว้แน่น กลัวว่าอีกประเดี๋ยวมันจะหายไปกระทั่งเสียงลูกบิดประตูหมุนดังขึ้นผู้ช่วยเดินเข้ามาข้างในเขาพูดอย่างกระอักกระอ่วน "ท่านประธานครับ คุณเจียงมาขอพบครับ"ดวงตาที่ไร้แววของสวี่จือหย่วนถึงได้วูบไหวเล็กน้อยเขาเค้นเสียงแหบพร่าซักไซ้"ทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้""ท่าน...ท่านประธานครับ ก็คุณส่งอีเมลให้พวกเราเองนี่ครับ คุณจำไม่ได้เหรอครับ" ผู้ช่วยตอบอย่างระมัดระวัง สวี่จือหย่วนลุกพรวดพราดขึ้นมาทันทีในดวงตาฉายแววกระหายเลือด "ฉันไปส่งอีเมลให้พวกแกตั้งเมื่อไรกัน?!"ผู้ช่วยลนลาน ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตาสวี่จือห

  • ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย   บทที่ 5

    ตอนที่สวี่จือหย่วนรีบมาถึงสถานประกอบพิธีศพ งานศพก็ได้เริ่มขึ้นแล้วท่ามกลางเสียงร้องไห้ระงม เขาเหลือบตาขึ้นมองตาม แล้วก็ได้เห็นรูปถ่ายสีขาวดำที่ตั้งอยู่กลางโถงเขาเอื้อมมือไปขยี้ตาของตัวเองตามสัญชาตญาณคิดว่าตัวเองมองผิดไปแต่เมื่อเขาเดินเข้าไปใกล้ เขาก็หลอกตัวเองไม่ได้อีกแล้วสวี่จือหย่วนมองทุกสิ่งตรงหน้าด้วยความมึนงงสับสนพร้อมพึมพำว่า "เป็นไปได้ยังไง เรื่องแบบนี้มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน! "ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะตาย"หยางซู ผู้จัดการส่วนตัวดวงตาแดงก่ำ จ้องมองเขาอย่างโกรธแค้น"แกมาที่นี่ทำไมไสหัวไปซะ ไปให้พ้น!"พี่หว่านไม่อยากเห็นหน้าแก รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้!"สวี่จือหย่วนยังช็อกเมื่อได้รู้ข่าวการตายของฉันเขาไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองแต่กลับมองหยางซูด้วยสายตาแห่งความหวัง"เธอยังไม่ตายใช่ไหม นายเอาตัวกู้เฟยหว่านไปซ่อนไว้ที่ไหน ไปเรียกเธอออกมาเถอะ บอกเธอว่าเลิกเล่นละครได้แล้ว ฉันให้คนลบคลิปวิดีโอพวกนั้นไปหมดแล้ว เรื่องที่เธอทำกับเจียงหนิง ฉันจะไม่ถือสาอีกนายบอกให้เธอกลับมาเถอะ"เมื่อเห็นเขาพูดอย่างมั่นใจเป็นตุเป็นตะ หยางซูก็โกรธจัดจนก้าวเข้าไปตบหน้าเขาฉาดใหญ่"หุบปากไป

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status