All Chapters of การ์เซียที่แท้จริง: Chapter 1 - Chapter 8

ฉันตรวจสอบแฟ้มประวัติของผู้สมัครคนอื่นๆ จนเสร็จเรียบร้อยประตูเปิดออก เดวิด จอห์นสัน เดินกลับเข้ามาข้างใน ตัวเขาโค้งลงเล็กน้อยขณะนำทางหญิงชราคนหนึ่งเข้ามา"คุณสมิธ นี่คือคุณนายแฮริงตัน คุณย่าของอิซาเบลครับ"เขาส่งสายตาตัดสินและตักเตือนมาให้ฉันอย่างจริงจัง ก่อนจะปิดประตูกลับไปฉันเงยหน้าขึ้นมองเธอสวมชุดเดรสผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม ผมสีเงินถูกหวีจัดทรงอย่างประณีต แว่นตากรอบทองวางอยู่บนสันจมูก เธออยู่ในวัยเจ็ดสิบกว่าแล้วแต่ว่าแทบไม่มีริ้วรอยให้เห็น ดูอ่อนเยาว์กว่าวัยอย่างน่าอัศจรรย์"คุณสมิธ" เธอนั่งลงด้วยท่าทางถือดีของคนที่ตลอดชีวิตไม่เคยรู้จักกับความยากลำบาก "หลานสาวของฉันต้องการมาฝึกงานที่สำนักงานกฎหมายของคุณ จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยซะ"เธอดันซองจดหมายหนาปึกซองหนึ่งส่งมาให้บนโต๊ะทำงานฉันมองไปที่มือของเธอ มันช่างอวบอิ่มและขาวผ่อง มีแหวนมรกตสวมอยู่บนนิ้ว มือคู่นั้นคงไม่เคยต้องทำงานหนักเลยสักวันในชีวิตแต่มือของคนที่ชื่อกาเซียร์ตัวจริง มือของย่าฉันน่ะ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นเลย ย่าใช้ทั้งชีวิตเย็บซ่อมบังเหียนม้าและปะซ่อมชุดเอี๊ยมทำงานท่ามกลางแสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมันก๊าด ข้อนิ้วของย่

เช้าวันรุ่งขึ้น ห้องประชุมของสำนักงานกฎหมายถูกเปลี่ยนโฉมไป ป้ายแบนเนอร์สีแดงผืนใหญ่ถูกขึงพาดเต็มฝาผนัง มีข้อความระบุว่า: ผดุงความยุติธรรมในการจ้างงาน ปกป้องหลักกฎหมายเดวิด จอห์นสัน และกรรมการสัมภาษณ์อีกสองคนนั่งประจำอยู่ที่โต๊ะหลักแดเนียล แฮริงตัน และคุณนายแฮริงตันนั่งอยู่ในโซนแขกผู้มีเกียรติ โดยมีอิซาเบลนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสองนักข่าวจากทุกสำนักพิมพ์สายกฎหมายเบียดเสียดกันจนเต็มห้อง กล้องถ่ายรูปตั้งเรียงรายเป็นสองแถว อุปกรณ์ไลฟ์สดส่งสัญญาณไฟสีแดงกระพริบถี่ฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟชั้นล่างและเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา การถ่ายทอดสดเริ่มขึ้นแล้วเดวิด จอห์นสัน จัดเนคไทให้ตรงก่อนจะเดินไปยังโพเดียม "เรียนสื่อมวลชนทุกท่าน ขอบคุณที่สละเวลามาในวันนี้ การแถลงข่าวในวันนี้เกี่ยวข้องกับกรณีที่ เอเวอลีน สมิธ อดีตหุ้นส่วน ได้ทำการปฏิเสธผู้สมัครที่โดดเด่นอย่างเจตนาร้ายในระหว่างกระบวนการสรรหาบุคลากรของเรา"เขาเว้นจังหวะพลางขมวดคิ้ว "สำนักงานกฎหมายแห่งนี้ยืนหยัดเพื่อความถูกต้องและความยุติธรรมเสมอมา หลังจากที่เราตรวจสอบแล้ว เราได้รับการยืนยันว่าคุณสมิธได้คัดผู้สมัครที่ได้คะแนนอันดับหนึ่งอย่าง อ

ชั่วพริบตาเดียว ความสุขุมของเขาพังทลายลง ริมฝีปากของเขาเม้มแน่นแต่แล้วเขาก็ยืดตัวตรง สายตาแข็งกร้าวขึ้น "คุณสมิธ ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณมีความแค้นฝังหุ่นอะไรกับครอบครัวของผม แต่ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าผมกับภรรยารักมั่นและซื่อสัตย์ต่อกันมาตลอดห้าสิบปี""ภรรยาของคุณเหรอคะ?"ฉันพูดแทรกพลางชี้มือไปยังผู้หญิงที่นั่งข้างๆ เขา "คุณหมายถึงผู้หญิงคนนี้ หรือว่ากาเซียร์ที่คุณทอดทิ้งไว้ในชนบททุรกันดารแห่งนั้นกันแน่?"ความเงียบงันเข้าปกคลุมมุมปากของเขากระตุกผู้หญิงคนนั้นลุกขึ้นยืนทันที "เหลวไหล! แกเป็นใครถึงได้มาแต่งเรื่องโกหกไร้สาระแบบนี้!"ฉันไม่แม้แต่จะชายตามองเธอ ทำเพียงแค่กดรีโมตอีกครั้งรูปถ่ายสีซีดใบหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ภาพของหญิงสาวผมถักเปียสองข้าง ยืนอยู่ใต้ต้นคอตตอนวูดเก่าแก่ เธอหน้าตาคล้ายฉันมาก คล้ายกันจนน่าตกใจฉันหันไปมองแดเนียล แฮริงตัน "ศาสตราจารย์คะ คุณยังจำใบหน้านี้ได้ไหม?"เขาจ้องมองหน้าจอ ลูกกระเดือกของเขาขยับกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง"นั่นก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมเคยรู้จักตอนอยู่ชนบททางตะวันตก เธอมาชอบผม แต่ผมปฏิเสธเธอไปอย่างเด็ดขาดแล้ว อย่ามาบิดเบือนความจริงด้วยรูปถ่ายแค่ใบเดียว

เสียงไซเรนตำรวจดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายเดินเข้ามาข้างใน "แดเนียล แฮริงตัน และ ลิลลี่ โจนส์ คุณอยู่ภายใต้การจับกุมในข้อหาฉ้อโกงสวมสิทธิ์ตัวตนและสวมสิทธิ์ในสิทธิทางกฎหมายของผู้อื่นโดยมิชอบ"เสียงกุญแจมือสับล็อกเข้าที่ข้อมือของเขาดังคลิกขณะที่เจ้าหน้าที่ควบคุมตัวเขาเดินจากไป เขาหันกลับมามองโกศอัฐิในอ้อมแขนของแม่ฉัน"ยกโทษให้ผมด้วย กาเซียร์ ยกโทษให้ผมด้วย"มันสายเกินไปถึงห้าสิบปีย่าของฉันไม่มีวันได้ยินเสียงนั้นอีกแล้วแต่นั่นก็ไม่เป็นไรหรอกเพราะฉันได้ชำระแค้นนี้อย่างสาสมแล้วคืนนั้น มหาวิทยาลัยแห่งรัฐได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการ แดเนียล แฮริงตัน ถูกไล่ออกเป็นการถาวร เรียกคืนเกียรติยศทั้งหมด และถูกส่งตัวเพื่อดำเนินคดีทางอาญาทางราชบัณฑิตยสถานแห่งชาติทางวิจิตรศิลป์ได้ประกาศเพิกถอนสมาชิกภาพของ ลิลลี่ โจนส์ ริบคืนตำแหน่งทั้งหมด และสั่งห้ามกลับเข้ามาร่วมสมาคมอีกเป็นการถาวรส่วนอิซาเบล แฮริงตัน ถูกเพิกถอนปริญญาบัตรและถูกสั่งห้ามประกอบวิชาชีพกฎหมายไปตลอดชีวิตฉันอ่านประกาศแต่ละฉบับก่อนจะกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ลงแม่นั่งอยู่ข้างๆ ฉัน มือของแม่ยังคงสั่นเทา พวกมันสั่