تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 1
أحدث فصل
การ์เซียที่แท้จริง บทที่ 8
เสียงไซเรนตำรวจดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายเดินเข้ามาข้างใน "แดเนียล แฮริงตัน และ ลิลลี่ โจนส์ คุณอยู่ภายใต้การจับกุมในข้อหาฉ้อโกงสวมสิทธิ์ตัวตนและสวมสิทธิ์ในสิทธิทางกฎหมายของผู้อื่นโดยมิชอบ"เสียงกุญแจมือสับล็อกเข้าที่ข้อมือของเขาดังคลิกขณะที่เจ้าหน้าที่ควบคุมตัวเขาเดินจากไป เขาหันกลับมามองโกศอัฐิในอ้อมแขนของแม่ฉัน"ยกโทษให้ผมด้วย กาเซียร์ ยกโทษให้ผมด้วย"มันสายเกินไปถึงห้าสิบปีย่าของฉันไม่มีวันได้ยินเสียงนั้นอีกแล้วแต่นั่นก็ไม่เป็นไรหรอกเพราะฉันได้ชำระแค้นนี้อย่างสาสมแล้วคืนนั้น มหาวิทยาลัยแห่งรัฐได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการ แดเนียล แฮริงตัน ถูกไล่ออกเป็นการถาวร เรียกคืนเกียรติยศทั้งหมด และถูกส่งตัวเพื่อดำเนินคดีทางอาญาทางราชบัณฑิตยสถานแห่งชาติทางวิจิตรศิลป์ได้ประกาศเพิกถอนสมาชิกภาพของ ลิลลี่ โจนส์ ริบคืนตำแหน่งทั้งหมด และสั่งห้ามกลับเข้ามาร่วมสมาคมอีกเป็นการถาวรส่วนอิซาเบล แฮริงตัน ถูกเพิกถอนปริญญาบัตรและถูกสั่งห้ามประกอบวิชาชีพกฎหมายไปตลอดชีวิตฉันอ่านประกาศแต่ละฉบับก่อนจะกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ลงแม่นั่งอยู่ข้างๆ ฉัน มือของแม่ยังคงสั่นเทา พวกมันสั่
การ์เซียที่แท้จริง บทที่ 7
แผ่นหลังของแม่ค่อมลงเล็กน้อย เธออายุเพียงแค่ห้าสิบปีเศษเท่านั้น แต่ว่าเส้นผมกลับหงอกขาวไปเกือบหมดแล้วในอ้อมแขนของแม่โอบกอดโกศอัฐิสีดำใบหนึ่งไว้ ที่หน้าโกศมีรูปถ่ายติดอยู่... มันคือเถ้ากระดูกของย่าฉันเองแม่ก้าวเดินทีละก้าวตรงมายังด้านหน้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาแดเนียล แฮริงตันใบหน้านั้น... ถอดแบบมาจากใบหน้าของเขาไม่มีผิดเพี้ยนความเงียบเข้าปกคลุม ไม่มีใครปริปากพูด มีเพียงแสงแฟลชจากกล้องที่รัวสาดส่องเข้ามาจากนั้น แม่ก็ชูแผ่นกระดาษใบหนึ่งขึ้นมา มันคือใบสูติบัตรของเธอบนกระดาษระบุปี ค.ศ. 1976 อย่างชัดเจน ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่แดเนียล แฮริงตัน หนีออกจากชนบททางตะวันตกวันเกิด: วันที่ 13 มิถุนายน วันที่นั้นตรงกับที่ระบุไว้ในจดหมายของเขาพอดิบพอดีช่องคอมเมนต์ระเบิดตัวขึ้นอีกระลอก"หน้าแบบนี้ ไม่ต้องตรวจดีเอ็นเอแล้วแหละ สำเนาถูกต้องขนาดนี้""ไอ้สัตว์นรกตัวไหนมันกล้าทิ้งเมียที่กำลังท้องไว้ในชนบททุรกันดาร เพื่อหนีไปเอาดีเป็นศาสตราจารย์ได้ลงคอ?""แล้วยังมีหน้ามายืนพล่ามเรื่องความถูกต้องเป็นธรรมบนเวทีอีกนะ อยู่มาจนป่านนี้ได้ยังไงก่อน""แล้วยังสั่งสอนหลานสาวให้เป็นคนแบบนี้อีกเหรอ?"ยอ
การ์เซียที่แท้จริง บทที่ 6
ชั่วพริบตาเดียว ความสุขุมของเขาพังทลายลง ริมฝีปากของเขาเม้มแน่นแต่แล้วเขาก็ยืดตัวตรง สายตาแข็งกร้าวขึ้น "คุณสมิธ ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณมีความแค้นฝังหุ่นอะไรกับครอบครัวของผม แต่ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าผมกับภรรยารักมั่นและซื่อสัตย์ต่อกันมาตลอดห้าสิบปี""ภรรยาของคุณเหรอคะ?"ฉันพูดแทรกพลางชี้มือไปยังผู้หญิงที่นั่งข้างๆ เขา "คุณหมายถึงผู้หญิงคนนี้ หรือว่ากาเซียร์ที่คุณทอดทิ้งไว้ในชนบททุรกันดารแห่งนั้นกันแน่?"ความเงียบงันเข้าปกคลุมมุมปากของเขากระตุกผู้หญิงคนนั้นลุกขึ้นยืนทันที "เหลวไหล! แกเป็นใครถึงได้มาแต่งเรื่องโกหกไร้สาระแบบนี้!"ฉันไม่แม้แต่จะชายตามองเธอ ทำเพียงแค่กดรีโมตอีกครั้งรูปถ่ายสีซีดใบหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ภาพของหญิงสาวผมถักเปียสองข้าง ยืนอยู่ใต้ต้นคอตตอนวูดเก่าแก่ เธอหน้าตาคล้ายฉันมาก คล้ายกันจนน่าตกใจฉันหันไปมองแดเนียล แฮริงตัน "ศาสตราจารย์คะ คุณยังจำใบหน้านี้ได้ไหม?"เขาจ้องมองหน้าจอ ลูกกระเดือกของเขาขยับกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง"นั่นก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมเคยรู้จักตอนอยู่ชนบททางตะวันตก เธอมาชอบผม แต่ผมปฏิเสธเธอไปอย่างเด็ดขาดแล้ว อย่ามาบิดเบือนความจริงด้วยรูปถ่ายแค่ใบเดียว
การ์เซียที่แท้จริง บทที่ 5
ใบหน้าของอิซาเบลแข็งค้างไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะขมวดคิ้วพร้อมกับดวงตาที่ยังคงแดงก่ำ "คุณสมิธ ทำแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ? มาปรักปรำฉันต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้?"ฉันมองเธอด้วยความสงบ "คุณแฮริงตัน ใครๆ ต่างก็บอกว่าคุณเป็นคนเก่ง ถ้าอย่างนั้นช่วยบอกฉันทีสิคะ ในผลงานตีพิมพ์ทั้งหกฉบับของคุณ คุณอ้างอิงคดีไหน หลักกฎหมายอะไร หรือใช้หนังสือเล่มไหนบ้าง?"เธออ้าปากค้าง แววตาฉายความตื่นตระหนกแวบหนึ่งก่อนจะรีบเก็บอาการอย่างรวดเร็ว "ฉันไม่หลงกลติดกับดักของคุณหรอกค่ะ"ความคิดเห็นในไลฟ์ต่างชื่นชม: หัวไวมาก!ฉันพยักหน้ารับแล้วก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีก "งั้นฉันบอกให้ก็ได้ค่ะ ตอนปีหนึ่งคุณซื้อรายงานจากนักศึกษาที่ยากจนคนหนึ่ง ปีสองก็ซื้ออีกฉบับ พอปีสามกับปีสี่ก็ซื้ออีกปีละสองฉบับ ผลงานวิจัยทั้งหกฉบับนั้นเขียนขึ้นโดยเหล่านักศึกษาที่ฉันคอยเป็นที่ปรึกษาให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย คุณเอาผลงานของพวกเขาไปแล้วใส่ชื่อตัวเองลงไปแทน พวกเขาไม่กล้าส่งเสียงเรียกร้องเพราะคุณเป็นหลานสาวของแดเนียล แฮริงตัน"ฉันกดรีโมตคอนโทรลในมือหน้าจอขนาดใหญ่แสดงเอกสารต้นฉบับของผลงานทั้งหกฉบับ ประวัติการแก้ไขอย่างละเอียด ความคิดเห็นที่บัน
การ์เซียที่แท้จริง บทที่ 4
เช้าวันรุ่งขึ้น ห้องประชุมของสำนักงานกฎหมายถูกเปลี่ยนโฉมไป ป้ายแบนเนอร์สีแดงผืนใหญ่ถูกขึงพาดเต็มฝาผนัง มีข้อความระบุว่า: ผดุงความยุติธรรมในการจ้างงาน ปกป้องหลักกฎหมายเดวิด จอห์นสัน และกรรมการสัมภาษณ์อีกสองคนนั่งประจำอยู่ที่โต๊ะหลักแดเนียล แฮริงตัน และคุณนายแฮริงตันนั่งอยู่ในโซนแขกผู้มีเกียรติ โดยมีอิซาเบลนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสองนักข่าวจากทุกสำนักพิมพ์สายกฎหมายเบียดเสียดกันจนเต็มห้อง กล้องถ่ายรูปตั้งเรียงรายเป็นสองแถว อุปกรณ์ไลฟ์สดส่งสัญญาณไฟสีแดงกระพริบถี่ฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟชั้นล่างและเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา การถ่ายทอดสดเริ่มขึ้นแล้วเดวิด จอห์นสัน จัดเนคไทให้ตรงก่อนจะเดินไปยังโพเดียม "เรียนสื่อมวลชนทุกท่าน ขอบคุณที่สละเวลามาในวันนี้ การแถลงข่าวในวันนี้เกี่ยวข้องกับกรณีที่ เอเวอลีน สมิธ อดีตหุ้นส่วน ได้ทำการปฏิเสธผู้สมัครที่โดดเด่นอย่างเจตนาร้ายในระหว่างกระบวนการสรรหาบุคลากรของเรา"เขาเว้นจังหวะพลางขมวดคิ้ว "สำนักงานกฎหมายแห่งนี้ยืนหยัดเพื่อความถูกต้องและความยุติธรรมเสมอมา หลังจากที่เราตรวจสอบแล้ว เราได้รับการยืนยันว่าคุณสมิธได้คัดผู้สมัครที่ได้คะแนนอันดับหนึ่งอย่าง อ
การ์เซียที่แท้จริง บทที่ 3
เย็นวันนั้น ฉันเดินเข้าไปในร้านกาแฟอันเงียบสงบแห่งหนึ่งแดเนียล แฮริงตัน นั่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิงสูงบุด้วยหนัง ตอนนี้เขาแก่มากแล้ว ร่างกายอ้วนท้วม และสวมเสื้อเบลเซอร์ผ้าขนสัตว์สีเข้มแต่ฉันจำเขาได้ในทันที ใบหน้านั้น คิ้วคู่นั้น เหมือนกับในรูปถ่ายสีจางที่ฉันเพ่งมองมาตลอดสามสิบปีไม่มีผิดเพี้ยน"ศาสตราจารย์แฮริงตันคะ" ฉันนั่งลงตรงข้ามเขาเขาจิบกาแฟก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง "คุณสมิธ ผมลองอ่านประวัติคุณดูแล้ว เด็กผู้หญิงจากชนบททางตะวันตก แต่กลับประสบความสำเร็จได้ถึงขนาดนี้ น่าประทับใจจริงๆ"เขารินกาแฟให้ฉันแก้วหนึ่ง "ผมเองก็มาจากชนบททางตะวันตกเหมือนกัน ผมรู้ดีว่าการต่อสู้ดิ้นรนมันยากลำบากไหน ไม่ว่าคุณจะกังวลเรื่องอะไร ผมรับรองได้เลยว่าคุณสมบัติของอิซาเบลน่ะผ่านเกณฑ์ของคุณได้อย่างสบายๆ แค่คุณตอบตกลง และผมสัญญาเลยว่าคุณจะก้าวไปได้ไกลมากในสายงานนี้"น้ำเสียงของเขาดูสบายๆ และวางตัวโอ้อวด เป็นความเคยชินของคนที่เรืองอำนาจมานานหลายทศวรรษเขามองฉันด้วยรอยยิ้มเขาจำฉันไม่ได้เลย แม้แต่เศษเสี้ยวความรู้สึกคุ้นเคยก็ไม่มีทั้งที่ใครๆ ต่างก็บอกว่าฉันถอดแบบย่าของฉันมาเหมือนพิมพ์เดียวกันเขาไม่มีหัวคิด
قد تعجبك أيضًا
สายใยรักสุดปลายทาง
สือฮวน5.8K وجهات النظرโดนรังแกที่สระโรงแรมกับแม่สามี ฉันก็เอาคืนแบบไม่ยั้ง
เรื่องดีๆ ได้เกิดขึ้นแล้ว3.6K وجهات النظرถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ
หวังต้าฉุยจื่อ8.9K وجهات النظرไปกินข้าวร้านน้อง แต่โดนรีดสองล้านห้าแสน
ป้ายหยกเสริมโชคลาภ3.4K وجهات النظرหลังตายไปอย่างอนาถ ในที่สุดพี่ชายก็เสียใจแล้ว
บานาน่า34.0K وجهات النظرสองสาวหย่าพร้อมกัน สองหนุ่มเสียใจทีหลัง
เม่นน้อย3.7K وجهات النظرพี่สาว ชาติหน้าไม่ขอเป็นน้องชายของพี่อีก
เจียอี๋4.5K وجهات النظرสิบห้าปีแห่งความรัก
เซี่ยรื่อยา6.2K وجهات النظر
