Semua Bab Fall in love พ่ายรักยัยลูกสาวมาเฟียตัวร้าย (แปลนxมาร์ลิน): Bab 31 - Bab 40

Marlin Part"อะฮึ่ม! จะจ้องตากัน จูบกันก็ช่วยเกรงใจคนโสดหน่อยเถอะค่ะ ทางนี้เห็นแล้วตาร้อนไปหมด" ทันทีที่ได้ยินเสียงของยัยเมษาดังขึ้นอยู่ใกล้ๆ ฉันก็รีบละสายตาหนีจากพี่แปลนทันที ก่อนจะหันไปมองหน้ายัยเมษาที่ทำท่าโน้มตัวหาอะไรสักอย่างในกระเป๋าบนเก้าอี้ ซึ่งพอมันหันมาทางฉัน ฉันก็เลยทำหน้าเซ็งใส่พร้อมกับกลอกตาไปหนึ่งทีที่มีเวลาขึ้นมาจากสระว่ายน้ำเพื่อมาแซวฉันให้เสียทรงเล่นโอเค ก็ยอมรับว่าก่อนหน้านี้เราจูบกัน เราจ้องตากัน แล้วสถานที่ที่เรานั่งจูบกันมันก็ไม่ใช่ในที่ลับสายตาคนด้วย มันโจ่งแจ้งมากและในบริเวณนี้มันก็มีคนอื่นๆ นั่งตากแดดกันด้วย ก็ขอโทษกับการแสดงความรักของผัวตัวเองที่ทำให้รู้สึกอิจฉาตาร้อน แต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะผัวรักผัวหลงไม่ไหว การที่โดนยัยเมษาว่าด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้แบบนั้น ฉันก็เลยไม่ค่อยแคร์เท่าไหร่ก็ไม่อยากจะบอกเพื่อนหรอก ว่าตอนจูบเสร็จผัวก็มีการชวนฉันขึ้นไปบนห้องด้วยนะ เหอะ! ให้ตายเถอะ ทำอย่างกับว่าตอนที่ฉันงอนเขาอยู่ที่เพ้นท์เฮ้าส์เราไม่ได้เอากันอย่างนั้นแหละใช่ค่ะ เราได้กันเกือบทุกคืน ถึงจะงอนจะโกรธกันแต่เรื่องบนเตียงคือไม่เสื่อมค่ะ ได้กันเสร็จก็โกรธกันต่อ นี่ไม่ใช่การบอ

หลังจากที่ฉันกับพี่แปลนชมพระอาทิตย์ตกเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราสองคนก็เดินทางเข้าไปในเมืองกันต่อ เพราะพนักงานของโรงแรมบอกมาว่า ที่นี่จะมีสถานที่ท่องเที่ยวในตอนกลางคืนค่อนข้างที่จะเยอะถ้าอยากเที่ยวแบบเดินไปดูของสวยๆ ไปพร้อมกับชิมของอร่อยๆ ด้วยก็ต้องขับรถเข้าไปในเมือง เนื่องจากมันจะมีจุดแลนด์มาร์กเป็นที่ฮอตฮิตของนักท่องเที่ยวเวลามาเที่ยวที่นี่นั่นก็คือโซนเมืองเก่า ที่นั่นเขาจะมีตลาดไว้เดินเล่นชมของสวยๆ และอาหารอร่อยๆ เยอะมาก แถมยังมีดนตรีสดเล่นให้ฟังด้วย ฉันที่ได้ยินแบบนั้นก็เกิดความสนใจอยากลองไปเที่ยวที่นั่นทันที ก็เลยชวนพี่แปลนกับเมษาไปด้วยกันแต่พอโทรหายัยเมษากลับเป็นเจเดนที่รับสายโทรศัพท์ยัยนั่น ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าหมอนั่นมาที่นี่ได้ยังไงและมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เรื่องนั้นฉันก็ไม่ได้สงสัยหรือคิดอะไรมาก เพราะฉันก็แอบรู้มาบ้างว่าช่วงหลังมานี้สองคนนี้เขามีซัมติงบางอย่างกันอยู่ แต่ที่แปลกใจอยู่นิดหนึ่งคือ ทำไมยัยเมษาไม่รับสายฉันเอง แต่คำตอบที่ได้รับมาจากเจเดนก็คือ เมษานอนอยู่ไม่มีแรงจะรับสายโอเค ฉันก็เข้าใจได้ทันทีก็เลยกดวางสายไปเลยเหอะ! ยัยเมษาถึงขั้นไม่มีแรงลุกขึ้นมาคุยกับฉันนี่คงไม

หลายวันต่อมา...หลังจากที่ฉันกับพี่แปลนกลับมาจากต่างจังหวัดวันนั้น ตอนนี้เราสองคนก็ดูเหมือนจะเข้าใจกันมากขึ้น รักกันมากขึ้นและก็ดูเหมือนฉันเองก็เข้าใจในความเป็นเขามากขึ้นเช่นกัน เราสองคนคุยกันว่าถ้าหากอยากจะให้ความรักของเราสองคนยืดยาวไปตลอดเส้นทางที่จะเดินไปด้วยกัน สิ่งที่ต้องมีเลยก็คือ ความเข้าใจกันเพราะถ้าหากว่ารักอย่างเดียวแต่ไม่มีความเข้าใจกันเลย สักวันมันก็ต้องถึงทางตันและจุดจบก็คือแยกย้ายกันไปทางใครทางมัน แต่สำหรับพี่แปลนเขาไม่อยากให้เรื่องของเราสองคนเป็นแบบนั้น เพราะเขาบอกว่า เขารักฉันและผู้หญิงที่เขาวาดฝันว่าอยากให้เป็นแม่ของลูกเขา ก็คือฉัน เขาจะพยายามทำทุกอย่างให้มันสวยงามที่สุด เขาจะพยายามเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟคที่สุดในแบบที่ผู้หญิงต้องการแต่อันที่จริงฉันว่าเขาไม่ต้องพยายามทำถึงขนาดนั้นหรอก เพราะตัวตนที่แท้จริงของเขาเวลาที่มีคนที่รักอยู่ข้างกายแล้ว เขาจะเป็นผู้ชายที่อ่อนโยน ใจดี สุขุมบ้างบางเวลาโดยเฉพาะต่อหน้าลูกน้อง แต่ที่สำคัญเลยก็คือ เขาค่อนข้างที่จะใส่ใจฉันเก่งมากเลย ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมา ฉันพอใจมากๆ ที่เขาแสดงและปฏิบัติออกมาแบบนั้นจริงๆ และสัมผัสได้ว่าเขาไม่ได้ทำเพียง

หลายวันต่อมา...Plan partปึก! แอ๊ด~"ตั้งแต่พวกกูได้ข่าวว่ามึงจะแต่งงานกับญาติไอ้โยเนี่ย มึงก็หายเงียบไปเลยนะไอ้แปลน"ฟุบ!ผมเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสารที่กำลังอ่านอยู่ตรงหน้ามองไปยังประตูทางเข้าห้องทำงาน หลังจากที่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยและแอบรำคาญอยู่เล็กน้อยอย่างเสียงไอ้ตฤณกำลังพูดขึ้นขณะที่กำลังเดินตรงมานั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะทำงานของผมแต่ผมบอกเลยว่าวันนี้มันไม่ได้มาคนเดียว มันยกพวกมาด้วย และพวกที่ว่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจาก ไอ้ทาม ไอ้เธียรแล้วก็ไอ้โยญาติเมียของผมใช่ครับ พวกมันยกโขยงกันมาที่ทำงานของผมแล้วก็มานั่งตามสบายใจชอบ ยกแขนยกขาพาดโต๊ะพาดเก้าอี้กันไม่เกรงใจผมกันเลยไอ้พวกเวร!"พวกมึงจะยกโขยงกันมาที่บริษัทกูทำไมวะ มีเรื่องด่วนอะไรนักหรือไง" ผมถามสีหน้ารำคาญคือผมต้องบอกก่อนว่า ถ้าพวกมันพากันมาครบองค์ประชุมแบบนี้ มันต้องมีเรื่องอะไรสักอย่างแน่นอน ไม่งั้นพวกมันที่มีลูกมีเมียกันไปหมดแล้วเนี่ย จะมีเวลาว่างมาเดินโชว์หน้าหล่อๆ ของพวกมันให้พวกพนักงานในบริษัทของผมดูเป็นอาหารตาเหรอไม่มีทางอะ"มึงจะไม่ให้พวกกูยกโขยงมาหามึงแบบนี้ได้ไงกัน มึงถามตัวเองก่อนเถอะ ตั้งแต่มีเมียกับเขาเนี่ย มึง

เช้าวันต่อมา...อ่า ปวดหัวชะมัด! ปวดหัวเหมือนหัวแม่งจะระเบิดออกมาให้แหลกกระจุยให้ได้เลยว่ะทันทีที่รู้สึกตัวมือหนาก็นวดขมับทั้งสองข้างที่ปวดตุบๆ คล้ายจะระเบิดออกมาทันที ก่อนที่สมองจะนึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้เลยรีบใช้มือควานหาสิ่งที่คิดว่าจะอยู่ข้างกายอย่างทุกเช้าในเวลาต่อมา แต่ใช้มือควานหาเท่าไหร่ก็ไม่แตะไม่สัมผัสคนข้างๆ สักที เขาเลยต้องค่อยๆ ลืมตาที่ยังหนักอึ้งอยู่ตอนนี้แทน ซึ่งทันทีที่เขาลืมตาขึ้นมาสิ่งที่พบเห็นก็ทำให้คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างสงสัยกับภาพความว่างเปล่าข้างกายที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเพราะมันไม่มีร่างเล็กที่เขานอนกอดทุกคืนให้เห็น และที่สำคัญนี่มันไม่ใช่ห้องนอนที่เขาไว้ใช้นอนกับมาร์ลินทุกคืนนี่หว่าพรึบ!แปลนยัดกายลุกขึ้นจากเตียงมองไปรอบๆ ห้อง สิ่งที่สงสัยก่อนหน้านี้จึงได้คลายความสงสัยออกมา เมื่อเขาจำได้ว่าที่นี่มันคือคอนโดของเขานั่นเองซึ่งไวกว่าความคิดและยังพอจำภาพเมื่อคืนได้รางๆ ว่าไปดื่มเหล้าที่ผับเพื่อนมา เขาเลยรีบคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงขึ้นมาเพื่อต่อสายหาเพื่อนสนิทอย่างทามไททันที"ฮัลโล่ ไอ้ทาม""อืม ว่าไง" เสียงทุ้มต่ำที่ยังตื่นไม่เต็มตากรอกเสียงอืออาในลำคอตอบก