Mag-log inยืนสูบบุหรี่หลังรถตัวเองอยู่ดีๆ จู่ๆก็โดนขโมยจูบแบบไม่ทันตั้งตัว จะผลักออกก็ไม่ได้เพราะแม่คุณเล่นขู่ว่าจะส่งคนมากระทืบ แต่พอเหลือบมองไปข้างๆกลับเห็นผู้ชายทรงเลวๆคนนึงยืนมองด้วยสายตาตกใจอยู่ ใช่ครับ เขาโดนผู้หญิงคนนี้ขโมยจูบเพราะต้องการประชดผัวตัวเอง! เหอะ! ห้าวแบบนี้ก็ต้องเจอไอ้แปลนเอาคืน!! “กูก็ยืนสูบบุหรี่ของกูอยู่ดีๆ แต่แม่งยัยบ้านั่นเดินมาจูบกูเฉย แต่ที่ทำให้กูหงุดหงิดคือจูบกูประชดผัว!” ************** แปลน ราชภัทร อายุ28ปี ทายาทเศรษฐีหมื่นล้านอาณาจักรLKกรุ๊ป ชายหนุ่มหน้าหวาน ดาเมจรุ่นแรงทำสาวๆหลายคนเคลิบเคลิ้มกับความหล่อมานับไม่ถ้วน นิสัยส่วนตัวไม่ใช่คนเจ้าอารมณ์แต่ถ้าใครมาทำให้โมโหก็พร้อมชนเต็มที่ ___________ มาร์ลิน อายุ 26ปี ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในประเทศ หญิงสาวหน้าสวยเก๋มาพร้อมกับความกล้าหาญ ชอบความท้าทาย ไม่มีสิ่งที่เกรงกลัว แต่พ่อไม่ค่อยอนุญาตให้ออกจากบ้าน เกลียดที่สุดคือผู้ชายปลิ้นปล้อนไม่รู้จักพอ
view moreเสียงเพลงดังกระหึ่ม จังหวะบีทหนักๆ อัดแน่นเข้ามาในโสตประสาทพร้อมๆ กับหน้าอกข้างซ้ายเต้นตุบตับแทบจะทะลุออกมานอกอก ร่างผอมเพรียวในชุดเดรสสีดำสั้นเหนือเข่า ปล่อยผมยาวสลวยถึงกลางหลังถือกระเป๋าแบรนด์เนมยี่ห้อดังกำลังกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อมองหาร่างของใครบางคนที่เพิ่งได้รับสายมาว่ากำลังนั่งนัวเนียกับสาวหน้าอกตูมอยู่ที่นี่ด้วยสีหน้าระรื่น
มาร์ลิน สาวสวยผู้มีใบหน้าสวยเก๋ดวงตามีเสน่ห์ดั่งนางพญา ร่างบางผอมเพรียวอย่างคนสุขภาพดี ใครเห็นต่างก็ต้องสะดุดตากับหุ่นนาฬิกาทรายและดวงหน้าที่สวยเก๋ไร้ที่ติของเธอ ทว่าตอนนี้ดวงหน้าสวยเก๋กลับบูดบึ้งคิ้วย่นเข้าหากันอย่างหงุดหงิด เมื่อพยายามมองหาชายหนุ่มที่คุ้นเคยอย่างแฟนหนุ่มไม่เจอสักที
“ไปมุดหัวอยู่ที่ไหนของมันนะ” ริมฝีปากได้รูปสีแดงตุ่นขยับบ่นพึมพำพร้อมกับหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมาจากกระเป๋า กดหยุกหยิกอยู่สองสามครั้งก่อนจะแนบหูไปในที่สุด
“เจเดน ไหนเมื่อกี้นายบอกว่าเห็นไอ้พี่ไทป์มันมาผับซีไง นี่ฉันเข้ามาหาตั้งนานละ ไม่เห็นจะเจอตัวพี่ไทป์เลย นี่นายลอกฉันหรือไง”
“ใจเย็นสิคนสวย ฉันเห็นไอ้พี่ไทป์แฟนสุดหล่อของเธอจริงๆ นะ ตอนนี้ฉันก็ยังเห็น แถมยังนั่งนัวเนียสาวนมโตไม่ไปไหนเลยด้วย” คนปลายสายตอบกลับสีหน้ายิ้มพรายขณะที่สายตากำลังจับจ้องไปที่แฟนหนุ่มของเพื่อนสนิท
“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง นายรีบบอกมาเดี๋ยวนี้ว่าอยู่ชั้นไหน ฉันจะได้รีบไปดึงหนังหัวไอ้พี่ไทป์เดี๋ยวนี้เลย”
“หึ สมกับความเป็นลูกสาวมาเฟียจริงๆ เลยวะ อ่าๆ ฉันบอกก็ได้ ไอ้พี่ไทป์ของเธอมันอยู่ชั้นสาม ขึ้นมาถึงเธอจะเห็นมันทันที”
“เค!” วางสายเพื่อนหนุ่มผู้ส่งข่าวมาให้เธอเสร็จ เท้าทั้งสองข้างก็ไม่รอช้าที่จะขยับเดินไปตามทางที่บอกไว้ก่อนหน้านี้ทันที
มาร์ลินเดินขึ้นชั้นสาม ตามทางมีคู่หนุ่มสาวยืนจู๋จี๋กันเป็นจุด แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอต้องหยุดสนใจสักนิด เพราะสิ่งที่ทำให้เธอร้อนใจจนต้องรีบก้าวขึ้นบันได คือไอ้แฟนหนุ่มตัวดีที่ไม่รู้จักพอนั่นต่างหาก!
หลังจากที่ขึ้นบันไดมาถึงชั้นสาม สายตาดั่งนางพญาก็กวาดมองหาอีกครั้ง ก่อนจะเจอแฟนหนุ่มตัวดีนั่งอยู่บนโซฟาขนาบข้างด้วยสาวนมโตทั้งสองข้างอย่างที่เพื่อนได้โทรมารายงานไว้ไม่มีผิด
“หึ พี่กล้ามากเลยนะที่ทำขนาดนี้กับลิน”
ริมฝีปากสวยพึมพำออกมาขณะที่สายตาจ้องเขม็งไปที่แฟนหนุ่มอย่างนึกโมโห ก่อนจะสาวเท้าเดินพุ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว และเมื่อเดินไปถึงเธอก็ไม่รอช้าที่จะแยกผู้หญิงน่าขยะแขยงพวกนี้ออกจากแฟนหนุ่มจนกระเด็นไปคนละทิศคนละทางด้วยความโมโห จนไทป์แฟนหนุ่มอายุยี่สิบแปดของเธอเงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าเตรียมหงุดหงิดที่ถูกหญิงสาวปริศนามาพังบรรยากาศแห่งทรวงสวรรค์ของตัวเอง
ทว่าพอเงยหน้าขึ้นเตรียมจะสาดคำพูดอย่างโมโหเดือดออกไป เขาก็ต้องรีบกลืนคำลงคอไปพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไปอีกแบบทันที
“ลิน! ลินมาที่นี่ได้ไงครับ” ไทป์เอ่ยถามแฟนสาวสีหน้าตกใจขั้นสุด คิดไม่ถึงว่าแฟนสาวจะมาที่นี่และได้เห็นภาพไม่น่าให้อภัยก่อนหน้านี้
ไทป์รีบลุกขึ้นจากโซฟา เตรียมจะอธิบายให้แฟนสาวเข้าใจ แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะสายไปแล้ว
เพี๊ยะ!
“เรื่องระหว่างเรามันจบลงแล้วพี่ไทป์ ลินขอให้พี่มีความสุขกับสิ่งที่เลือกละกัน ลินขอถอนหมั้น!”
สิ้นเสียงฝ่ามือกระทบแก้มฉาดใหญ่จนหน้าหล่อหันไปตามแรงตบ มาร์ลินก็ถอดแหวนเพชรเม็ดโตฟาดใส่ใบหน้าหล่อเหลาของคนที่ทำให้หัวใจของเธอเพิ่งแตกสลายไปด้วยสายตาผิดหวังทันที ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปจากคนเฮงซวยไม่รู้จักพอ
ทว่า…
หมับ!
“เดี๋ยว เรื่องเมื่อกี้พี่อธิบายได้นะ พี่แค่มาหาความสุขเฉยๆ พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเกินเลยไปกว่านั้นเลยนะ ลินก็เห็นนี่” ร่างสูงของไทป์รีบเดินตามออกมาจากผับจนถึงลานจอดรถ ก่อนจะเข้าไปคว้าท่อนแขนเล็กของแฟนสาวไว้
“ค่ะ เมื่อกี้ลินเห็นตามนั้นจริงๆ แต่ก่อนหน้านี้ลินก็เห็นว่าพี่ทำเกินกว่าจะนั่งเฉยๆ แบบนั้นด้วย” มาร์ลินหมุ่นตัวหันกลับไปเผชิญหน้ากับไทป์อีกครั้ง ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ของตัวเองตรงหน้าแฟนหนุ่ม
เปิดภาพถ่ายวิดิโอที่ถูกเล่นก่อนหน้านี้อีกครั้งให้คนในคลิปได้เห็นตำตาว่าเธอไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้อะไรเลย ภาพเคลื่อนไหวของแฟนหนุ่มที่กำลังจูบอยู่กับสาวข้างกายอย่างเร่าร้อนเมื่อครึ่งชั่วโมงทีแล้ว เห็นแล้วก็ขยะแขยง
“มันก็แค่จูบอะลิน”
“หึ เหรอพี่ไทป์ งั้นถ้าลินไปจูบกับผู้ชายคนอื่นดูบ้างพี่จะว่ายังไง”
น้ำเสียงสั่นเทาพูดออกมาอย่างเจ็บปวดขณะที่สายตาซึ่งคลอไปด้วยน้ำตากำลังมองแผ่นหลังของชายร่างสูงในชุดเสื้อหนังสีดำกำลังยืนหันหลังสูบบุหรี่อยู่ข้างหลังรถหรูคันหนึ่งด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์เหลือร้ายบ้าง
ร่างสูงโปร่ง ต้นคอดูดี ทรงผมโอเค เธอสแกนดูแค่นี้ก็พอจะรู้แล้วว่าผู้ชายคนนี้ต้องหล่อมากแน่ ๆ
และใช่ เขาคือผู้ถูกเลือกในการใช้เป็นเครื่องมือแก้แค้นแฟนเฮงซวยในครั้งนี้
“ลินหมายความว่าไง?”
“หึ ก็หมายความว่าตามที่พูดนั่นแหละ” ว่าจบร่างผอมเพรียวก็เดินนวยนาดเข้าไปหาชายหนุ่มหลังรถหรูทันที ก่อนจะคว้าใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่ว่าเข้ามาจูบต่อหน้าต่อตาแฟนหนุ่มที่ยืนดูด้วยสีหน้ายกยิ้มอย่างพึงพอใจ!
หลายเดือนต่อมา..."อ้วก! อ้วก!" เสียงอาเจียนดังสนั่นอยู่ในห้องน้ำ ทำให้ฉันที่นอนหลับอยู่รีบตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ ก่อนจะชะโงกหน้าไปทางห้องน้ำที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของตัวเองเสียงที่ว่าเมื่อกี้มันคือเสียงอาเจียน แล้วถ้าถามว่าใครเป็นคนประสบอยู่ตอนนี้ก็ต้องตอบว่า คนคนนั้นก็คือพี่แปลนสามีของฉันนั่นเองใช่ค่ะ พี่แปลนกำลังอ้วกอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ในห้องน้ำ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันได้ยินเสียงนี้ด้วย ฉันได้ยินเสียงนี้ทุกเช้าตลอดเวลาหลายเดือนที่ผ่านมาเลยละ ก็ถ้ายกนิ้วขึ้นมานับตอนนี้ก็น่าจะประมาณแปดเดือนได้แล้วละมั้งค่ะ ฉันท้องได้แปดเดือนแล้ว...และคนที่มีอาการแพ้ท้องตั้งแต่ไตรมาสแรกจนถึงไตรมาสสุดท้ายตอนนี้ก็คือพี่แปลน ส่วนฉันนะเหรอ ไม่เคยเจียดคำว่าแพ้ท้องเลย ใช้ชีวิตได้อย่างปกติ กินได้ปกติ แถมกินเยอะด้วย เห็นอะไรไม่ได้อยากกินไปหมดในขณะที่พี่แปลนเห็นอะไรไม่ได้เหม็นไปหมด แถมยังกินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะอยากอ้วกออกมาท่าเดียว สิ่งเดียวที่เยียวยาพี่แปลนได้ก็คือฉัน เขาจะสามารถทนอาการพะอืดพะอมได้ถ้าเข้ามากอดมาหอมฉัน สูดดมกลิ่นกายของฉัน แต่มันก็บรรเทาได้เพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น เพราะส่วนใหญ่เขามีความ
"ถ้าไม่ได้พูดเล่นงั้นก็เขาม่านรูดแถวนี้ไปก่อนนะ" ผมว่าขึ้นก่อนจะหันไปมองหน้าคนที่ยังลูบเล่นตรงส่วนนั้นของผมอยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองถนนต่อ ซึ่งข้างหน้าที่เห็นไกลๆ อยู่ตอนนี้ก็ดันเป็นป้ายสิ่งที่ผมกล่าวไปก่อนหน้านี้พอดีหึ โชคเข้าข้างคนอย่างผมฉิบหาย แต่...ขวับ!"เอาจริงปะเนี่ย" มาร์ลินหันขวับมองป้ายข้างหน้าก่อนจะหันมาถามผมสีหน้าจริงจังเจือไปด้วยความไม่แน่ใจเท่าไหร่ออกมา คงคิดว่าคนอย่างผมจะล้อเล่นกับเรื่องแบบนี้สินะ บอกเลยเรื่องแบบนี้อย่ามาล้อเล่นกับผมครับ เดี๋ยวเสียระบบ"ลินครับ จริงไม่จริงมันก็ตื่นแล้วครับ"ฟุบ!"อุ้ย!" มือเล็กรีบดึงออกจากเป้าของผมทันทีที่ผมพูดแบบนั้นพร้อมกับอุทานออกมาสีหน้าตกใจเมื่อสิ่งที่อยู่ภายใต้เป้ากางเกงมันพองตัวขึ้นมาแล้ว ก็ผมบอกไปแล้วไงว่าเรื่องแบบนี้ ผมมันไม่เคยล้อเล่นอยู่แล้ว "ลินว่าอย่าเข้าม่านรูดเลย พี่เข้าปั๊มไปจัดการตัวเองก่อนดีกว่า" หึ สถานที่ที่ถูกต้องกับสถานการณ์ตอนนี้มันคือม่านรูดครับเมียไม่ใช่ปั๊ม ปัดโถ่"ต้องเข้าม่านรูดสิถึงจะถูก""ไม่เอาอะ ลินไม่เข้า ถ้าพี่เข้าไปนะ รถลีโอที่ตามอยู่ข้างหลังก็จะตามเข้าไปเป็นขบวนเลยนะ จะให้คนในนั้นตกใจวิ่งกระเจิง
Plan partหลังจากที่ผมปรับความเข้าใจขอโทษขอโพยกับมาร์ลินและเธอก็ยกเธอให้ผมพร้อมกับกลับมายิ้มและทำสีหน้าปกติเฉกเช่นทุกวันแล้ว เราสองคนก็เริ่มลองชุดแต่งงานกันต่อทันที ซึ่งในส่วนของผม ผมก็ได้ออกมาลองชุดที่อีกห้องหนึ่ง ส่วนมาร์ลินเธอก็ลองชุดของเธอไปเรื่อยจนกว่าจะได้ชุดที่พอใจตัวเองผมที่ลองชุดในส่วนตัวเองเสร็จแล้วก็เลยเดินออกมานั่งรอที่โซฟาด้านนอก หยิบพวกหนังสือนิตยสารของทางร้านที่จัดเตรียมไว้ให้แขกนั่งดูฆ่าเวลาขึ้นมาเปิดดู เปิดดูไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งที่มีเสียงพนักงานเรียกผม ผมถึงได้ละสายตาจากหนังสือนิตยสารในมือแล้วเงยหน้าขึ้นมองตรงหน้าแทน"คุณผู้ชายค่ะ"อึ้ง! ผมนั่งอึ้งตาค้างมองภาพที่อยู่ตรงหน้าผมด้วยความสะพรึงใจ สวย...มาร์ลินสวยมาก สวยที่สุด"เจ้าสาวสวยมากเลยใช่ไหมคะ""ครับ สวยจนหัวใจผมเต้นแรงไปหมด" พอพนักงานได้ยินผมพูดแบบนั้นก็พากันยิ้มเขินบิดตัวไปมากันทันที ส่วนเจ้าตัวความสวยที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมก็ทำเพียงแอบยิ้มบางๆ อย่างเคอะเขินเท่านั้น ก็แล้วจะให้ผมพูดว่ายังไงละครับ ถ้าไม่ใช่พูดแบบที่พูดออกไปก่อนหน้านี้มาร์ลินในชุดแต่งงานสีขาวพร้อมเวลบนหัวลากยาวถึงพื้นยืนถือดอกไม้อยู่ตรงหน้าผม เธอสวยม
เช้าวันต่อมา...อ่า ปวดหัวชะมัด! ปวดหัวเหมือนหัวแม่งจะระเบิดออกมาให้แหลกกระจุยให้ได้เลยว่ะทันทีที่รู้สึกตัวมือหนาก็นวดขมับทั้งสองข้างที่ปวดตุบๆ คล้ายจะระเบิดออกมาทันที ก่อนที่สมองจะนึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้เลยรีบใช้มือควานหาสิ่งที่คิดว่าจะอยู่ข้างกายอย่างทุกเช้าในเวลาต่อมา แต่ใช้มือควานหาเท่าไหร่ก็ไม่แตะไม่สัมผัสคนข้างๆ สักที เขาเลยต้องค่อยๆ ลืมตาที่ยังหนักอึ้งอยู่ตอนนี้แทน ซึ่งทันทีที่เขาลืมตาขึ้นมาสิ่งที่พบเห็นก็ทำให้คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างสงสัยกับภาพความว่างเปล่าข้างกายที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเพราะมันไม่มีร่างเล็กที่เขานอนกอดทุกคืนให้เห็น และที่สำคัญนี่มันไม่ใช่ห้องนอนที่เขาไว้ใช้นอนกับมาร์ลินทุกคืนนี่หว่าพรึบ!แปลนยัดกายลุกขึ้นจากเตียงมองไปรอบๆ ห้อง สิ่งที่สงสัยก่อนหน้านี้จึงได้คลายความสงสัยออกมา เมื่อเขาจำได้ว่าที่นี่มันคือคอนโดของเขานั่นเองซึ่งไวกว่าความคิดและยังพอจำภาพเมื่อคืนได้รางๆ ว่าไปดื่มเหล้าที่ผับเพื่อนมา เขาเลยรีบคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงขึ้นมาเพื่อต่อสายหาเพื่อนสนิทอย่างทามไททันที"ฮัลโล่ ไอ้ทาม""อืม ว่าไง" เสียงทุ้มต่ำที่ยังตื่นไม่เต็มตากรอกเสียงอืออาในลำคอตอบก