All Chapters of PAG-ANGKIN NG BILYONARYO: Ang Lihim Na Anak: Chapter 11 - Chapter 20

JACE POVNaramdaman ko ang biglang paghigpit ng hawak ni Iris sa kamay ni Zion habang pababa kami ng kotse sa tapat ng Ramirez Holdings. Namumutla ang sekretarya kong si Sarah na naghihintay sa lobby, hawak ang isang emergency file na parang nanginginig pa ang mga kamay. Kung hindi ako nagkakamali, alam ko na kung bakit siya nagkakaganyan. Dumating na si Mom.Tiningnan ko si Iris. Kitang-kita ko ang takot sa mga mata niya—ang parehong takot na nakita ko noong gabing nagkita kami sa gala, at noong marinig niya ang boses ni Mom sa phone ko kahapon. Bakit ganyan ka katakot sa pamilya ko, Iris? Kung totoo ang sinabi nina Mom na pera lang ang hinabol mo sa akin at iniwan mo ako nung na-coma ako, bakit mukha kang biktima rito?Simula nung makita ko ang resulta ng DNA test kahapon, hindi na ako pinagkatulugan ng gabi. Limang taon kong pinanindigan ang galit ko sa kanya. Noong magising ako mula sa aksidente, blangko ang utak ko pagdating sa kanya, pero punong-puno ng poot dahil sa mga kwento

IRIS POVHalos mapatid ang hininga ko nang magtagpo ang mga mata namin ni Arthur Ramirez. Limang taon na ang nakalipas, pero ang ganoong klaseng lamig sa tingin ay hindi mo talaga makakalimutan. Kung si Victoria ay parang bagyo na maingay at nananakot, ang asawa niya ang mismong gabi—tahimik, madilim, at kayang pumatay nang walang babala.Napahawak ako sa doorknob ng conference room, sinusubukang itago ang panginginig ng mga tuhod ko. Lumingon ako nang bahagya sa loob. Mabuti na lang at mahimbing pa rin ang tulog ni Zion sa sofa, yakap-yakap ang dinosaur niya."M-Mr. Ramirez," pilit kong pinatatag ang boses ko, kahit ang totoo ay gusto ko nang tumakbo pabalik sa loob at i-lock ang pinto."Iris Alcantara," bigkas niya sa pangalan ko. Mababa ang boses niya, walang galit pero puno ng awtoridad na nakakakilabot. Itinukod niya ang hawak niyang mamahaling baston sa sahig. "Akala ko ay naging malinaw ang usapan natin limang taon na ang nakararaan. Sinagip namin ang buhay ng anak ko, at binay

IRIS POVHapunan na pero parang hindi ko malasahan ang masarap na luto ni Manang Celia. Si Zion lang ang maingay sa hapag-kainan, walang tigil ang pagkukuwento tungkol sa mga napanood niyang cartoon habang binubudburan ng kanin ang mukha niya. Si Jace naman, nakaupo lang sa tapat ko, tahimik na nakikinig sa bata pero paminsan-minsan ay sumusulyap sa akin na may seryosong tingin.'Yung mga sinabi niya sa kwarto kanina, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko. *Kahit hindi ko maalala ang nakaraan natin... ang nararamdaman ng katawan ko tuwing malapit ka sa akin, hindi nagsisinungaling.* Ano'ng ibig niyang sabihin doon? Na kahit burado ang alaala niya sa utak niya, naaalala pa rin ako ng puso niya? Ang hirap paniwalaan, lalo na’t galing 'yon sa isang taong kilala sa pagiging cold at calculative sa business world. Pero kapag tinitingnan ko siya ngayon na maingat na nagpupunas ng pisngi ni Zion gamit ang tissue, nakikita ko 'yung Jace na minahal ko limang taon na ang nakararaan."Mommy, bakit

IRIS POVHindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Paulit-ulit na nag-e-echo sa utak ko 'yung sinabi ni Jace tungkol sa police report. Si Nanay naman kasi, bakit kailangan pa niyang buksan ang bagay na 'yon? Alam kong galit siya sa mga Ramirez dahil sa ginawa nila sa pamilya namin, pero hindi niya alam kung gaano kadelikado para kay Jace ang pilitin ang sarili niyang maalala ang lahat.Kung malaman ni Jace na ang sarili niyang mga magulang ang nagmanipula ng aksidente niya... o kung ano man ang totoong nangyari noon... baka hindi niya kayanin.Kinabahan ako habang nag-aayos ng sarili sa harap ng salamin. Suot ko ang isang kulay pastel pink na corporate blouse at black slacks na binili ni Jace. Simple lang pero halatang mamahalin ang tela. Paglabas ko ng walk-in closet, saktong gising na rin si Zion. Nakaupo siya sa kama habang kinukuskos ang mga mata niya gamit ang maliit niyang kamao."Mommy..." paos na tawag niya. "Aalis na po ba tayo? Sasama po ba ako sa office ni Handsome Daddy?""O

IRIS POVHindi ako mapakali buong magdamag. Pabalik-balik ako sa pag-ikot sa kama habang katabi ko si Zion na mahimbing ang tulog. Tiningnan ko ang malaking walk-in closet kung saan nakasabit 'yung puting gown na ipinahanda ni Jace. Kulay puti ito, gawa sa mamahaling silk, at bagsak na bagsak ang tela. Simple lang ang tabas pero kapag isinuot mo, alam mong pang-alta talaga ang dating. Kaya ko ba talagang harapin sila nang ganito?Alam ko sa sarili ko na kahit anong bihis ang gawin ko, sa paningin nina Victoria at Don Arthur, ako pa rin 'yung mahirap na babaeng madaling manipulahin mula sa Pasay. Idagdag mo pa si Chloe na alam kong walang ibang gagawin kundi ang humanap ng paraan para hilahin ako pababa. Napabuntong-hininga ako at niyakap na lang si Zion. Ramdam ko ang marahang paghinga ng anak ko, at 'yon lang ang nagbigay sa akin ng kaunting lakas para pumikit.Kinabukasan, parang lumipad ang oras. Masyadong naging abala ang buong mansyon. Si Manang Celia at ang mga katulong ay maag