หลังจากพูดคุยกับคุณป้าเรียบร้อย ภีมจูงมือทรายออกมานั่งรับลมที่ม้านั่งหินอ่อนหน้าร้านโชห่วย บรรยากาศยามค่ำคืนในต่างจังหวัดเงียบสงบและเต็มไปด้วยแสงดาว ร่างสูงนั่งชิดจนไหล่เกยกัน ก่อนจะถือวิสาสะคว้ามือบางขึ้นมาประสานเรียวนิ้วเข้าด้วยกันแน่น ภีมยกมือของทรายขึ้นมาพรมจูบลงบนหลังมือบางแผ่วเบาด้วยความทะนุถนอม แววตาที่เคยเย็นชาบัดนี้ฉ่ำเยิ้มและเต็มไปด้วยความโหยหา ชายหนุ่มก้มลงซบฝ่ามือเธอราวกับอยากจะชดเชยทุกวินาทีที่เคยละเลยไป จนทำเอาทรายขัดเขินจนใบหน้าซับสีเลือด “พี่ภีมคะ ปล่อยก่อนค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็น” “พี่ไม่ปล่อย” ภีมกระซิบเสียงทุ้มพร่า สายตาจับจ้องริมฝีปากบางไม่วางตา “สามเดือนที่พี่ต้องนั่งมองทรายอยู่ตรงนี้โดยไม่ได้กอด ไม่ได้จับมือ พี่จะลงแดงตายอยู่แล้ว ขอพี่กอดให้หายคิดถึงหน่อยนะครับ” ไม่พูดเปล่า ภีมรวบตัวทรายเข้ามานั่งบนตักกว้าง กดจมูกโด่งคมลงบนแก้มเนียนฟอดใหญ่ซ้ายขวาจนเกิดเสียงซ้ำๆ ทรายทำได้เพียงซุกหน้าลงกับอกแกร่งที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกายที่คุ้นเคย ยอมปล่อยให้เขาแสดงความคลั่งรักจนหัวใจดวงน้อยเต้นรัว กรุงเทพมหานคร รถยนต์ยุโรปคันหรูแล่นมาจอดเทียบที่ลานจอดรถส่วนตัวของเพ้นท์เฮ้าส์สวีทสุ
最終更新日 : 2026-07-16
