Todos los capítulos de เขตหวงห้ามรักคนเย็นชา: Capítulo 1 - Capítulo 10

วันต่อมาที่หน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ รถสปอร์ตคันหรูขับเข้ามาจอดเทียบหน้าบันไดตึก ทรายชะงักฝีเท้าลงเมื่อประตูรถเปิดออก ภีมก้าวลงมาในชุดนักศึกษา แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียว ชายหนุ่มเดินอ้อมไปเปิดประตูฝั่งผู้โดยสาร ยื่นมือหนาไปประคองร่างบอบบางของ เจ้าเอย ดาวคณะอักษรศาสตร์ปี3ผู้เพียบพร้อมให้ก้าวลงมาภาพผู้ชายที่แสนนิ่งขรึมและเย็นชา บัดนี้กลับคลายความแข็งกร้าวออกจนหมด ใบหน้าหล่อเหลาจุดรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุด ฝ่ามือใหญ่กระชับมือเจ้าเอยไว้แน่น ปลายนิ้วยาวไล้แก้มเนียนของคนรัก“เดินระวังนะครับเอย แดดเริ่มร้อนแล้ว รีบเข้าคณะเถอะ” ภีมเอ่ยพลางโน้มตัวลงจูบหน้าผากมนของแฟนสาวแผ่วเบา แววตาเต็มไปด้วยความเทิดทูน“ภีมน่ารักแบบนี้ตลอดเลย เอยรักภีมที่สุดค่ะ” เจ้าเอยหัวเราะร่าเริงพลางกอดแขนแกร่งไว้ทรายยืนนิ่งอยู่ใต้ร่มเงาเสาตึก ทอดสายตามองภาพนั้นด้วยความรู้สึกหน่วงหนึบในอกจนแทบหายใจไม่ออก หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มเงียบๆ มือบางกำถุงผ้าเช็ดหน้าแน่นยับยู่ยี่ ความจริงตบหน้าเธออย่างโหดร้ายทรายสูดหายใจเข้าลึก บังคับตัวเองไม่ให้ส่งเสียงสะอื้น เธอก้าวถอยหลังกลับเข้ามุมมืดเงียบๆ ยัดผ้าเช็ดหน้าเก็บลงส่วนที่ลึกที่สุดข

ภายในห้องประชุมใหญ่ของคณะบริหารธุรกิจ คณะกรรมการสโมสรนักศึกษาและสตาฟพาร์ทไทม์นับสิบชีวิตกำลังนั่งตรวจความเรียบร้อยของเอกสารงบประมาณนิทรรศการประจำปีบรรยากาศอึดอัดขึ้นมาทันตาเมื่อภีมในฐานะประธานสโมสรเดินหน้าขรึมเข้ามาในห้องพร้อมกับเจ้าเอยที่เดินเคียงคู่มาด้วยภีมหยิบรายงานงบประมาณของฝ่ายทะเบียนที่ทรายเป็นคนคีย์ข้อมูลขึ้นมาตรวจ สายตาคู่คมกวาดอ่านเพียงรวดเดียว ก่อนจะโยนปึกเอกสารนั้นลงบนโต๊ะประชุมเสียงดังลั่นจนคนทั้งห้องพากันเงียบกริบ“ทราย ตัวเลขสรุปรายจ่ายนี้ทำไมมันไม่ตรงกับยอดเงินโอน” ภีมเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ เยือกเย็น ทว่าเต็มไปด้วยความดุดัน นัยน์ตาคมกริบจ้องจับผิดเธอตรงๆ“ฉันย้ำเรื่องความถูกต้องไปแล้ว ทำไมยังทำงานสะเพร่าแบบนี้”ทรายชะงัก ในใจตื่นตระหนก แต่สีหน้าของเธอยังคงนิ่งสงบก่อนจะเอ่ยออกไป“ทรายตรวจสอบตามสลิปหลักฐานที่ฝ่ายการเงินส่งมาให้แล้วค่ะ ยอดตรงกันทุกบาทแน่นอนค่ะ”“แต่ที่ฉันดูอยู่ตรงนี้มันไม่ตรง!…” ภีมตวาดเสียงเรียบห้วนอย่างไม่ไว้หน้า“ถ้าไม่มีปัญญาทำเรื่องพื้นฐานแค่นี้ให้ถูกต้องก็ไม่ต้องทำ วันๆเอาเวลาไปทำอะไรอยู่ ถึงได้ทำงานชุ่ยๆออกมาให้คณะเดือดร้อน”คำว่า ชุ่ย และ ไม่มีปัญญา

ห้องสโมสรภายในห้องสโมสรที่นักศึกษาเปิดประตูแง้มไว้ ทรายในชุดสตาฟพาร์ทไทม์กำลังใช้ไม้ถูพื้นทำความสะอาดโถงทางเดินอยู่ด้านนอก ทว่าบทสนทนาที่ดังเล็ดลอดออกมากลับทำให้มือบางที่กำไม้ถูพื้นต้องชะงัก“โอ๊ย! ภีมคะ เอยเจ็บ” เสียงเจ้าเอยร้องอุทานแผ่วเบา“ไหนครับเอย เจ็บตรงไหน พี่ดูหน่อย…” น้ำเสียงทุ้มต่ำของภีมเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ชายหนุ่มทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นปูนทันที“รอยถลอกตรงข้อเท้านี่เอง แดงหมดเลย”“เอยเดินสะดุดขอบพรมนิดเดียวเองค่ะ แสบจังเลย”“แสบใช่ไหมครับ เดี๋ยวพี่เป่าให้” ภีมเอ่ยเสียงทุ้มนุ่มนวลพลางก้มลงเป่าลมที่แผล“ภีมใจดีกับเอยที่สุดเลย รักภีมที่สุดเลยค่ะ”“พี่ก็รักเจ้าเอยครับ” ภีมบอกพลางส่งยิ้มอ่อนโยนที่ทรายไม่เคยได้รับ เขาก้มลงจูบหน้าผากคนรักแผ่วเบา“วันหลังพี่จะไม่ยอมให้เอยเดินคนเดียวอีกแล้วนะ พี่มีไว้เพื่อดูแลเอยคนเดียวนะครับ”ทรายยืนนิ่งกำด้ามไม้ถูพื้นในมือแน่นจนปลายนิ้วขาวซีด เมื่อได้ยินประโยคนั้นของเขา‘พี่มีไว้เพื่อดูแลเอยคนเดียวนะครับ’“อ้าวทราย ยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ” เจ้าเอยเหลือบมาเห็นจึงเอ่ยทักเสียงเรียบติดจะไล่“งานเช็ดพื้นตรงนี้เสร็จหรือยัง คราบฝุ่นมันฟุ้งเข้ามาใน

ห้องสโมสร ภายในห้องสโมสรนักศึกษาช่วงเย็นวันปิดภาคเรียนปี1 ทรายเดินเข้าไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ท่ามกลางเสียงเปิดสมุดบัญชีและการกดเครื่องคิดเลขของรุ่นพี่ปีสี่ “กุญแจห้องสโมสรและเอกสารสรุปงานพาร์ทไทม์ทั้งหมดของทรายค่ะพี่ภีม” ทรายวางกุญแจลงบนโต๊ะ สีหน้าเรียบตึงเพื่อซ่อนความเหนื่อยล้าของร่างกาย ภีมปรายสายตามองลูกกุญแจสลับกับใบหน้าของรุ่นน้อง แววตาของเขาไร้ความรู้สึก “อืม วางไว้ตรงนั้นแหละ ตรวจเช็คพัสดุและยอดเงินคงเหลือเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” “ครบถ้วนไม่มีตกหล่นค่ะ” ทรายบังคับสุ้มเสียงให้ราบเรียบ “ภีมคะ เช็คเงินสดค่าตั๋วเครื่องบินยุโรปช่วงซัมเมอร์นี้เซนเสร็จหรือยังคะ” เจ้าเอยเดินพรวดพราดเข้ามาในห้อง แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นพลางกอดแขนแกร่งไว้ “เอยอยากจองที่นั่งที่มองเห็นวิวสวยๆแล้วนะ” “เซ็นเสร็จพอดีครับเอย” ภีมเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นอ่อนโยนทันทีพลางยื่นเช็คเงินสดมูลค่าหกหลักให้คนรัก สายตาของเขาเต็มไปด้วยความทะนุถนอมมองแฟนสาวราวกับเธอเป็นโลกทั้งใบ “พี่ตามใจเอยอยู่แล้ว ทริปนี้พี่เปย์ให้เอยคนเดียวเต็มที่เลยครับ” “ภีมน่ารักที่สุดเลยค่ะ รักภีมที่สุดเลย” เจ้าเอยหัวเราะเสียงใสก่อนจะปรา

สัปดาห์แรกของการทำงาน ทรายตั้งหน้าตั้งตาทำงานที่โต๊ะแผนกกลยุทธ์ชั้นล่างเพื่อหลีกเลี่ยงการเจอภีม ทว่าช่วงบ่ายวันศุกร์ หัวหน้าทีมกลับยื่นแฟ้มเอกสารรายงานด่วนมาให้เธอ “ทราย ช่วยเอาเอกสารสรุปยอดไตรมาสชุดนี้ขึ้นไปส่งให้ท่านประธานเซ็นอนุมัติด่วนที” “ได้ค่ะ” ทรายรับคำเสียงเบาก่อนจะเลี่ยงออกไป เธอสูดหายใจลึกบังคับตัวเองให้อดทนแล้วกดลิฟต์ขึ้นไปยังห้องทำงานส่วนตัวของประธานบริหารชั้นบนสุด ประตูห้องเปิดแง้มไว้เล็กน้อย ทว่ายังไม่ทันที่จะยกมือเคาะ ภาพเบื้องหลังบานกระจกกลับทำให้ฝีเท้าของเธอต้องชะงักนิ่ง ภีมสวมเสื้อเชิ๊ตสีขาวพับแขนเสื้อดูหล่อเหลาสง่างาม ทว่าข้างกายของเขาในตอนนี้กลับมีเจ้าเอย แฟนสาวนั่งอยู่บนที่พักแขนเก้าอี้ ทั้งคู่กำลังดูสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับวันหยุดยาวในโทรศัพท์อย่างมีความสุข ใบหน้าคมคายของภีมที่ปกติมักจะนิ่งขรึม บัดนี้กลับคลายออกกลายเป็นรอยยิ้มอบอุ่นและเอ่ยเสียงละมุน “เอยอยากไปที่ไหน พี่ตามใจเอยทุกอย่างอยู่แล้วครับ” ภีมเอ่ยเสียงทุ้มนุ่มนวล ฝ่ามือใหญ่คอยลูบผมอย่างอ่อนโยน “เคลียร์งานอาทิตย์นี้เสร็จ พี่จะเคลียร์คิวพาเอยไปทันทีครับ” “ภีมน่ารักที่สุด เอยรักภีมที่สุด“ เจ้าเอยห