Pagsisisi Pagkatapos ng Diborsyo, Naghiganti ang Dating Asaw의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

“Ma'am... narinig n'yo na po ba ang balita?”Mabilis na pumasok si Mila sa opisina, mahigpit na yakap ang tablet sa kanyang dibdib. Halata ang matinding pag-aalala sa kanyang mukha.“Ang mga entertainment news website ay inaakusahan kayo ng pangongopya sa mga disenyo ni Cassandra, Ma'am. Mabilis nang kumakalat ang balita.”Natigilan si Rosemary, na kasalukuyang inaayos ang pattern ng isang dress. Nanatiling nakabitin sa ere ang kanyang mga daliri.“Pangongopya...?” mahina niyang ulit.Mabilis na tumango si Mila.“Opo. At wala akong duda na si Cassandra ang nasa likod ng tsismis na ito. Kagabi, nagbigay siya ng panayam sa telebisyon at nagpahiwatig na, ‘May mga taong walang kahihiyan na magnakaw ng ideya ng iba para lang mabuhay ang sarili nilang karera.’ Agad na inakala ng lahat na kayo ang tinutukoy niya.”Huminga nang malalim si Rosemary.Pakiramdam niya ay mahigpit na pinipiga ang kanyang dibdib.“Hindi ba talaga siya titigil...?” mahina niyang bulong.“Kahit ano ang gawin ko, pala

“Madam Rosemary… pakiusap po, kahit ilang subo lang.”Maingat na inilapag ni Mila ang isang mangkok ng mainit na sabaw sa harap ng kanyang amo, na tahimik na nakaupo sa isang silya malapit sa bintana. Walang laman ang tingin ni Rosemary habang nakatanaw sa labas, na para bang ang buong buhay niya ay naging abo kasama ng kanyang boutique.“Wala akong ganang kumain, Mila.”Paos ang kanyang tinig, halos hindi marinig.“M-Madam… dalawang araw na po kayong walang kinakain. Hindi sapat ang tubig lang para manatili kayong malakas,” pakiusap ni Mila habang namumuo ang mga luha sa kanyang mga mata.Mahinang umiling si Rosemary.“Ano pa ang silbi ng maging malakas? Wala nang natitirang dahilan para ipaglaban ko. Nawala na ang lahat.”Natahimik si Mila. Kumirot ang kanyang dibdib habang nakikita ang babaeng dati'y napakatatag na ngayon ay tuluyang dinurog ng kawalan ng pag-asa.Biglang tumunog ang doorbell ng apartment.Dali-daling nagtungo si Mila sa pinto, ngunit agad siyang natigilan nang mak

«Madam Rosemary, pakiusap… gumising po kayo kahit sandali lang.»Marahang niyugyog ni Mila ang maputlang katawan ni Rosemary na walang imik na nakahiga sa kama.Dahan-dahang iminulat ni Rosemary ang kanyang mga mata. Mabigat at hungkag ang kanyang titig.«Bakit pa ako babangon, Mila? Ayaw na sa akin ng mundong nasa labas.»Kinagat ni Mila ang kanyang labi, pinipigilan nang buong lakas ang mga luhang nagbabadyang tumulo.«Hindi po iyon totoo. Tingnan ninyo ito, Madam.»Itinaas niya ang kanyang telepono at pinatugtog ang isang video.Kaagad na umalingawngaw ang malalakas na palakpakan at sigawan. Sa pulang karpet, iniinterbyu ang isang sikat na aktres. Ang suot nitong nakabibighaning bestida ay kumikislap sa ilalim ng mga ilaw. Nang tanungin siya kung sino ang paborito niyang fashion designer, buong kumpiyansa siyang sumagot,«Si Rosemary. Isa siyang tunay na henyo. Walang sinuman ang kayang tumbasan ang husay at masusing detalye ng bawat disenyo niya.»Lalong lumakas ang palakpakan ng

«Hindi! Hindi ko hahayaang magpatuloy ito!»Umalingawngaw ang boses ni Cassandra sa kanyang atelier na puno ng mamahaling mga rolyo ng tela. Mahigpit niyang nilamukos ang isang fashion magazine na ang pabalat ay tampok ang isang sikat na aktres na nagniningning sa suot na bestidang likha ni Rosemary. Punong-puno ng saya ang mukha ng artista, habang buong pagmamalaking nakasulat sa ilalim ng larawan ang pangalan ni Rosemary.«Ano bang nangyayari sa mundong ito?! Bakit patuloy pa rin nila siyang hinahangaan matapos ang lahat ng tsismis na maingat kong ikinalat?»Sa matinding galit, ibinato ni Cassandra ang magasin sa sahig.Naglakas-loob ang isa sa kanyang mga assistant na magsalita.«Madam Cassandra… baka mas mabuti pong pagtuunan na lang natin ng pansin ang bago nating koleksiyon. Mabilis namang nagbabago ang mundo ng fashion. Sino ba ang nakaaalam...»«Tumahimik ka!»Matalim at malamig ang naging tingin ni Cassandra.«Akala mo ba hahayaan ko siyang maagaw na naman ang lahat ng atensy

«Hindi ko maaaring hayaang mangyari ito...»Mahinang ibinulong ni Cassandra ang mga salitang iyon habang nakatayo sa harap ng salamin. Ang mukha niyang dati'y puno ng kumpiyansa ay ngayon ay nababalot ng takot. Mahigpit niyang hinawakan ang gilid ng kanyang vanity table hanggang sa mamuti ang kanyang mga buko.Hindi mawala sa kanyang isip ang tingin ni Adrian—ang mga matang dati'y puno ng pagtitiwala, ngunit ngayo'y unti-unti nang napapalitan ng pagdududa.«Hindi... hindi ako matatalo sa isinumpang babaeng iyon,» mahina ngunit mariin niyang bulong.Nang hapong iyon, nakaupo si Cassandra sa isang marangyang café kasama ang isang lalaking nakasuot ng kulay-abong suit. Hindi niya ito kilala nang personal, ngunit ang malamig at tusong ningning sa mga mata nito ay nagsasabing isa itong taong hindi basta-basta.«Kung ganoon, ano ba talaga ang gusto mong ipagawa sa akin?» tanong ng lalaki habang bahagyang yumuyuko upang hindi marinig ng iba ang kanilang usapan.Inaayos ni Cassandra ang kanya