Pagsisisi Pagkatapos ng Diborsyo, Naghiganti ang Dating Asaw의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

«Wala akong ginawa sa lahat ng iyan!»Umalingawngaw ang boses ni Rosemary sa maliit na conference room ng kanyang boutique. Mariin niyang hinampas ang kahoy na mesa, dahilan upang bahagya itong manginig. Napatalon sa gulat ang kanyang assistant na si Lila, habang ang dalawa pa nilang empleyado ay nanatiling nakayuko, halatang balisa.Kumalat na sa lahat ng pangunahing media sa bansa ang balitang gumagamit umano si Rosemary ng maruming pera upang pondohan ang kanyang boutique. Sunod-sunod na tumatawag ang kanilang pinakamalalaking kliyente—ang ilan ay pansamantalang sinuspinde ang kanilang mga order, samantalang ang iba ay tuluyan nang kinansela ang kanilang mga kontrata.Marahang sinubukan siyang pakalmahin ni Lila.«Rose, hindi tayo maaaring manatiling galit lang. Patuloy na maniniwala ang mga tao hangga't wala tayong naipapakitang ebidensyang magpapatunay na kasinungalingan ang lahat ng ito.»Biglang tumayo si Rosemary habang mabigat ang kanyang paghinga.«Ebidensya? Paano ko mapapa

Nang gabing iyon, walang tigil ang malakas na buhos ng ulan na humahampas sa buong lungsod, na tila hinuhugasan ang bawat kalye sa ilalim ng rumaragasang tubig.Tahimik na nakatayo si Rosemary sa harap ng bintana ng kanyang apartment, nakatanaw sa basang lungsod sa labas. Namamaga ang kanyang mga mata sa kaiiyak, at ang pagod niyang katawan ay tila pasan ang buong bigat ng mundo.Biglang may malakas na kumatok sa pinto.«Rose... pakiusap, buksan mo. Ako ito, si Adrian.»Sa sandaling marinig niya ang boses na iyon, nanginig ang kanyang puso.Mariin niyang ipinikit ang kanyang mga mata bago sumigaw sa paos na tinig.«Umalis ka! Ayoko ka nang makita kailanman!»Ngunit hindi tumigil ang pagkatok.Sa halip, lalo pa itong naging mapilit.«Rosemary! Hindi ako aalis hangga't hindi mo ako pinakikinggan!»Nanginginig ang buong katawan, dahan-dahan siyang lumapit sa pinto at bahagyang binuksan ito.Nagtagpo ang kanilang mga mata.Basang-basa si Adrian sa ulan. Halatang pagod ang kanyang mukha, n

“Halos mapatay si Rosemary ng isang misteryosong sasakyan!”“Ang henyal na designer na minsang itinaboy ng Adrian Corp ay naging biktima na ngayon ng tangkang pagpatay?”“May kinalaman ba sina Adrian at Cassandra sa aksidente ni Rosemary?”Paulit-ulit na ipinapalabas ang mga balitang ito sa telebisyon sa sala. Makikita sa mga kuha noong nakaraang araw ang maputlang mukha ni Rosemary, ang duguan niyang siko, at si Adrian na halatang takot na takot habang agad siyang tinutulungan.Tinakpan ni Rosemary ang kanyang mukha gamit ang dalawang kamay at hirap na huminga.“Diyos ko... bakit kailangang maging pampublikong palabas ang lahat ng ito?”Si Adrian, na nakaupo sa tabi niya, ay biglang pinatay ang telebisyon. Dumilim ang kanyang mukha.“Kakasuhan ko ang istasyong ito. Wala silang karapatang gawing murang iskandalo ang nangyari.”“Nasa lahat na ng balita ang insidenteng ito,” mahinang bulong ni Rosemary. “Lahat ng media ay kukunin din ito. Naiisip ko na ang mga magiging ulo ng balita nil

“Hindi ko siya hahayaang manalo!”Galit na ibinato ni Cassandra ang fashion magazine sa ibabaw ng mesa. Sa pabalat nito, tila direktang nakikipagtitigan sa kanya ang mukha ni Rosemary.Umalingawngaw ang kanyang boses sa buong silid. Ang kanyang assistant na si Rani ay napaurong sa isang sulok ng sofa at halos hindi na nangahas huminga.“Madam... nakukuha lang ngayon ni Rosemary ang simpatiya ng publiko. Sigurado akong lilipas din iyan.”“Lilipas?!”Biglang humarap si Cassandra. Nagliliyab sa galit ang kanyang mga mata.“Bulag ka ba o sadyang tanga? Tingnan mo ito!”Muli niyang dinampot ang magasin at itinuro ang malaking headline.“‘Muling bumangon si Rosemary mula sa abo at malapit nang muling manguna sa mundo ng fashion.’”Napalunok si Rani.“Mukhang... nagsisimula nang kumampi sa kanya ang media.”Naglakad si Cassandra habang malakas na umaalingawngaw ang tunog ng kanyang matataas na takong sa marmol na sahig.“Ang media ay mga kasangkapan lamang. At ang bawat kasangkapan ay maaari

“Markus, hindi na ako puwedeng manatiling walang ginagawa!”Malakas na ibinagsak ni Adrian ang pahayagan sa kanyang mesa, dahilan upang manginig ang kahoy. Nanginginig ang kanyang boses sa matinding galit.Malaki ang nakasulat sa unang pahina:“Inakusahan si Rosemary ng pagnanakaw ng mga lumang disenyo ng Adrian Corp – Isang anonymous na source ang naglantad ng nakakagulat na katotohanan!”Nakatayo si Markus sa harap niya habang mahigpit na nakakuyom ang kanyang mga kamao.“Sinabi ko na sa iyo, Adrian. Pakana ito ni Cassandra. Napakaperpekto ng tiyempo. Nang makabangon na muli si Rosemary, bigla naman siyang pinalabas na magnanakaw.”Hinagod ni Adrian ang kanyang mukha gamit ang dalawang kamay at malalim na huminga.“Alam ko... pero pinaniniwalaan ito ng lahat. Ang media, ang mga investor... maging ang ilan sa mga empleyado ko ay nagsisimula nang pagdudahan siya. Hindi ko maisip kung gaano siya nasasaktan ngayon.”“Kung ganoon, patunayan mo ang katotohanan.”Matalim ang tinig ni Marku