Todos los capítulos de Secretary of Mr. Caleb: Capítulo 261 - Capítulo 270

Third-Person POVAng init sa loob ng beachfront bungalow suite ay tila wala nang balak lumamig. Ang bawat paghinga nina Conrad at Jane ay mabigat, mainit, at puno ng walang katapusang pagnanasa. The soft glow of the amber lamps painted long, dramatic shadows across the bed, mirroring the unbroken, intense rhythm of their bodies.Bahagyang huminto si Conrad, but only to switch things up. Inangat niya ang dalawang binti ni Jane at isinampa ang mga ito sa kaniyang matitigas na braso, giving him complete control and a much deeper, more intimate angle."Conrad... ahh! Wait... mmm... ah! Ahh!" napasinghap nang napakalakas si Jane sa biglang pagbago ng posisyon at sa matinding lalim ng bawat baon ng binata."I got you, baby... don't worry, mmm... ahh," pabulong at baritonong sagot ni Conrad habang ang kaniyang mga mata ay hindi kumalas sa mukha ng dalaga.Ang kaniyang mga daliri ay mahigpit na humawak sa mga balakang ni Jane, guiding her body to match his exact cadence. Bawat paggalaw ni Con

Third-Person POVMula sa salamin ng malaking window ng bungalow suite, unti-unti nang nababasag ang kadiliman ng gabi. Ang madilim na langit sa ibabaw ng El Nido ay dahan-dahang napapalitan ng malamlam na kulay ube at ginto—isang senyales na papasikat na ang araw. Subalit sa loob ng silid, ang init at pasyon sa pagitan nina Conrad at Jane ay parang hindi pa rin nagtatapos.Dahan-dahang ibinaba ni Conrad si Jane mula sa pagkakasandal sa pader pabalik sa malambot na kama. Basang-basa sila ng pawis, at ang mabilis na pagtaas-baba ng kanilang mga dibdib ay sumasabay sa mahinang hampas ng alon sa labas.Nakahiga si Jane sa gitna ng kama, nanginginig pa rin ang kaniyang mga hita habang nakatitig sa binata. Ang kaniyang mga labi ay namumula at bahagyang nakabukas, at ang kaniyang mga mata ay puno ng matinding kapaguran ngunit may halong kakaibang ligaya at kumikislap na emosyon."Conrad... mmm... halos umaga na..." pabulong at paos na usal ni Jane, her voice completely husky from hours of br

Third-Person POVMatapos ang maingat at malambing na pagpapaligo ni Conrad kay Jane sa bathtub, dinala niya ang dalaga pabalik sa silid. Pinalitan niya ito ng isang maluwag at komportableng silk robe habang maingat na iniuupo sa malambot na sofa.Bago pa man maglakad si Conrad patungong maliit na kitchenette ng bungalow para magluto ng breakfast—o higit na late lunch—mabilis na napatingin si Jane sa side table kung saan nandoon ang kaniyang telepono."Conrad, pakiabot nga 'yung telepono ko," maawtoridad ngunit paos na utos ni Jane habang dinadampian ng twalya ang kaniyang basang buhok.Mabilis namang sumunod si Conrad. Inabot nito ang cellphone sa dalaga bago nagtungo sa kitchenette para ipagluto si Jane ng garlic rice, fried eggs, crispy bacon, at mainit na brewed coffee.Pagbukas ni Jane ng screen, laking gulat niya nang makitang may higit limampung missed calls at sunod-sunod na mensahe mula sa kaniyang pinsan na si Maricar! Matapos kasi ang kaguluhan sa Municipal Gala Night sa bay

Third-Person POVKinaumagahan, mas magaan at mas presko na ang pakiramdam ni Jane nang magising siya sa loob ng beachfront bungalow sa El Nido. Bagama't naroroon pa rin ang bahagyang pananakit sa kaniyang katawan pati na rin ang ilang banayad na bakas ng mga marka sa balat, malaki na ang nabawas sa kapaguran at kirot na naramdaman niya kagapon. Ang lahat ng ito ay salamat sa maingat, tapat, at walang pagod na pag-aalaga, warm compress, at pagmamasahe ni Conrad sa kaniya mula hapon hanggang sa makatulog siya kagabi.Habang iniaayos ni Jane ang kaniyang damit sa tapat ng salamin, nakita niya si Conrad na pumasok sa silid dala ang kaniyang maliit na duffel bag. Nakasuot ang binata ng simpleng linen shirt at sunglasses na nakasabit sa kaniyang kwelyo, handa na at maayos na ang lahat para sa biyahe pabalik sa bayan."Ready to go back home?" tanong ni Conrad habang nakasandal sa pinto ng silid, may malambing ngunit maingat na tingin kay Jane. "I already arranged the private SUV to drop us o

Jane’s POVKatatapos ko lang mag-ayos ng aking mga damit sa loob ng aking kuwarto sa bahay ni Mama. Magaan-gaan na rin kahit paano ang pakiramdam ng katawan ko kumpara kahapon, pero tuwing nakikita ko sa salamin ang ilang banayad na marka sa leeg at dibdib ko, hindi ko maiwasang manginig at mapahawak nang mahigpit sa gilid ng mesa.Napakagat ako sa aking ibabang labi habang dumarating ang sunod-sunod at malinaw na alaala ng nakaraang gabi sa El Nido. Nararamdaman ko pa rin ang init ng mga kamay ni Conrad sa aking balat, ang bawat banayad at maingat niyang paghalik sa akin habang itinataas niya ang aking baba, at ang nakalilitong lambing ng kaniyang boses habang ibinubulong niya ang pangalan ko sa gitna ng dilim.“Jane... please, look at me.”Napapikit ako nang mariin habang unti-unting namumuo ang mga luha sa aking mga mata. Bakit ganito? Bakit sa tuwing pumipikit ako, ang mukha pa rin ni Conrad ang nakikita ko? We don't belong in the same world. At higit sa lahat, takot na takot ako—