Secretary of Mr. Caleb의 모든 챕터: 챕터 241 - 챕터 250

Jane’s POVGusto kong manakal. As in, gusto kong sabunutan at pigain ang leeg ng dating Executive Vice President ng Salvador Holdings.Nakatayo ako sa pintuan ng aming maliit na guest room habang nakatitig kay Conrad Salvador. Nakaupo ang bilyonaryo sa gilid ng lumang wooden bed frame na gawa sa kawayan, habang hawak-hawak ang kaniyang Patek Philippe watch at tinitingnan ang lumang electric fan na umiikot sa sulok ng kwarto.Ang lalaking ito na nakasanayan ang central air-conditioning at limang-bituing mga hotel sa Switzerland at New York, ngayon ay nakatira sa aming bahay sa El Nido—at may kalakip pa na amoy ng tuyo at prinitong saging mula sa kusina!"Mr. Salvador," pormal at mariin kong panimula habang nakahalukipkip sa may pintuan. "Sigurado ka ba talagang dito ka matutulog? Baka naman gusto mong tumawag sa private jet mo para ibalik ka sa Maynila? Walang bilyonaryong nabubuhay sa simpleng electric fan."Lumingon sa akin si Conrad. Dahan-dahan niyang inalis ang kaniyang linen shir

Jane’s POV"A-Apat na taon...?" parang napuwing na tangang usal ni Conrad Salvador habang nakatitig sa akin.Ang matangos niyang ilong at perpektong mukha na karaniwang puno ng kayabangan, kumpiyansa, at alindog ay biglang natulala at napa-nganga nang bahagya. Tila hindi maiproproseso ng utak ng bilyonaryong playboy na may isang simpleng babaeng katulad ko na magtatanggol sa isang apat na taong relasyon kapalit ng sampung milyong piso at kalahating milyong buwanang sahod."Oo, Mr. Salvador. Four years," pormal kong ulit sabay tayo mula sa wooden bench ng kubo. Inayos ko ang salamin sa aking ilong habang pinapanatili ang pader sa aking mukha. "Kaya pakiusap lang, itabi mo na 'yang tsekera mo, 'yang mga bonggang alok mo, at 'yang mga walang kuwentang kasunduan mo dahil kailanman ay hindi ako interesado sa mga ganiyang laro."Nakatitig lang sa akin si Conrad. Nakikita ko ang mabilis na pagproseso ng mga ideya sa kaniyang madidilim na mata. Sanay siya na kapag pumitik ang mga daliri niya,

Conrad’s POV"No. Absolutely not. Over my dead body, Mr. Salvador."Nakatayo si Jane sa harap ng lumang refrigerator sa kanilang maliit na kusina habang nakakuyom ang kaniyang dalawang kamay at nakataas ang kaniyang kilay sa likod ng kaniyang may kakapalang salamin. Kakatapos lang niyang maghiwa ng mga rekado para sa hapunan ng pamilya niya, pero heto ako, nakasandal sa pinto ng kanilang kusina habang nakabihis na nang maayos para sa gabi—naka-navy blue fitted linen shirt, maayos na chinos, at dala ang pambihirang alindog na kailanman ay hindi pa nabibigo sa kahit anong social gathering sa Maynila."Come on, Ms. Vandolf. It’s just a simple night out," kaswal kong pambubuyo habang maingat kong isinusuot at inaayos ang aking gintong Rolex sa aking pulso. "Nagsasawa na ako sa paulit-ulit na pritong isda at saging dito sa bahay niyo. I need a decent drink, good food, and some ambient music to clear my head. At dahil wala pa akong nakukuhang hotel room, ikaw ang magiging tour guide at loca

Jane’s POVNakatitig ako sa kawalan habang hinahalo ang natitirang yelo sa aking pineapple juice. Ilang minuto na ring wala si Conrad dahil pumunta lang daw sa rest room. Medyo nababawasan na rin ang tensyon sa dibdib ko habang nakaupo sa VIP couch, pero naroroon pa rin ang pangamba na baka anumang oras ay simulan na naman ng bilyonaryong iyon ang panggugulo niya tungkol sa fake girlfriend contract.Natanaw ko si Conrad na dahan-dahang naglalakad pabalik mula sa hallway ng rest room. May kakaibang ngisi sa kaniyang mga labi, at ang kaniyang mga mata ay kumikislap sa tila pananalo o malaking kartang hawak niya.Subalit bago pa man makarating si Conrad sa aming mesa, biglang naputol ang tugtog sa gitna ng dance floor."Hoy, Miss! Ano bang problema mo?! Naglalakad lang 'yung tao, binuhusan mo agad ng inumin?!" sigaw ng isang matangkad at nakainom na lalaking turista sa may dance floor.Napatayo ako nang maigi nang marinig ko ang pamilyar na boses na sumagot sa kaniya."Lalaki ka pero bas

Jane’s POVKinabukasan ng umaga, napaka-tahimik ng paligid sa bahay. Maagang umalis si Nanay para pumunta sa palengke, habang si Maricar naman ay mahimbing pa ring natutulog sa kaniyang kwarto dahil sa puyat at pagod sa ginawa naming paglabas kagabi.Lumabas ako ng bahay dala ang isang tasa ng mainit na kape at dahan-dahang umupo sa paborito kong pwesto sa beranda—sa lumang papag na nakaharap sa bakuran. Laking gulat ko nang makitang naroroon na rin pala si Conrad. Naka-casual na white t-shirt siya at shorts, nakasandal sa patpatin na gabay ng beranda habang may hawak ding tasa ng kape at nakatitig sa malayo."Good morning, Ms. Magna Cum Laude," salubong niya sa akin nang marinig ang footstep ko. Ang kaniyang boses ay malumanay at may kakaibang lambing na mas lalong nagpapatibok ng mabilis sa puso ko ngayong umaga."Good morning din, Mr. Salvador," sagot ko habang dahan-dahang umuupo sa papag. "Ang aga mo namang nagising. Akala ko tanghali ka na magigising dahil sa pagod kagabi.""I’m