All Chapters of Desired by the Billionaire : Chapter 91 - Chapter 100

Agnes Riley’s point of view..Naka simangot akong naka titig kay kuya. Hinihintay ko kung anong iuutos niya sa akin ngayon dahil abala siya sa mga papeles niya na nasa lamesa niya. Wala naman talaga ako dapat ngayon dito pero sa sobrang dami niyang gagawin ay pati ako pina tulong na niya sa trabaho niya. “Agnes.. Huwag kang sumimangot,” natatawang sambit ni ate Cassandra sa akin. Mas lalo lamang lumaki ang simangot ko sa mukha dahilan matawa siya sa akin. We are arranging the files from the archive room, nagpa tulong na rin si ate Cassandra kay Reed. “Bakit ba kailangan mo pang ayusin ang mga ito kuya? Ang tagal na ng iba!” iritadong pag rereklamo ko. Hindi ko maintindihan ang gusto niyang gawin. “Kailangan kong ayusin ang mga ‘yan, Agnes. Huwag ka nang mag tanong at ayusin mo nalang ang mga iyan,” masungit niyang sagot sa akin. Umirap ako sa kanya at tinuon nalang ang atensyon ko sa mga papel na nasa harapan ko. Madali lang naman silang ayusin pero sa sobrang dami naiinis ako.

The event was done but we can’t go home yet because of the heavy rain. We decided to wait for the rain to stop first before going home, kaya nandito kami sa isang shed para magpa tila ng ulan. “Naliligo ka ba sa ulan, Vicente?” kapag kuwan ay tanong ko sa kanya. Tumayo ako mula sa pagkaka upo ko sa bench at sinalo ko ang ulan gamit ang palad ko. Kusang gumuhit ang isang ngiti sa labi ko nang maramdaman ko ang lamig ng tubig. “I don’t do that. Come here, Cassandra. You might get sick for doing that,” Bahagya akong natawa sa sinabi niya sa akin. “I won’t get sick, Vicente,” Hindi ako nakinig sa kanya. Pinag patuloy ko ang pag dama ng tubig ulan sa palad ko. Ngumisi ako nang maisip ko na maligo ako sa ulan. I’ve been meaning to do this pero hindi ako pinapayagan. “Come Vicente! Maligo tayo sa ulan!” Lumapit ako sa kanya at hinawakan ko ang braso niya para hilahin siya pero hindi man lang siya natinag. Agad akong sumimangot nang hindi man lang siya mahila dahil sobrang tigas ng

Cassandra Louise’s point of view…Tahimik lang akong nakatitig sa mga batang kasali sa charity event namin ngayon. This is the last day of our partnership with Vicente, meaning this is the last charity event that we will have. The last and the heaviest, dahil ang mga batang nandito ay mga abused children, kinuha sila mula sa mga pamilya nilang walang ginagawa sakanila kung hindi sila saktan. Ramdam na ramdam ko ang pag bigat ng dibdib ko kahit naman naka ngiti ang mga bata sa akin. They are smiling but their eyes says it all. Ang lulungkot ng mga mata nila. Umiwas ako ng tingin sa kanila. Nag tama ang tingin naming dalawa ni Vicente. “Are you okay? What’s the matter, Cassandra?” Bahagya akong natawa. Kapag ganito ako ay palaging siya nalang ang nakaka pansin. “I am just sad, ang lungkot ng mga mata nila kahit nakangiti sila sa akin ngayon,” Hindi ko magawang tagalan ang mga bata. Nauna na naming binigay ang mga regalo nila kaya sobrang saya nila. “They are fine here, Cassand

Reed’s point of view… Maaga palang ay nandito na ako sa mansiyon ng mga Ledesma dahil pinatawag ako ni donya Soledad. Alam kong tungkol ito kay Cassandra dahil hindi siya basta bastang tatawag sa akin para lang sa wala. “Sir Reed, nasa opisina po ang donya,” Tumango ako sa katulong at dumiretso na ako sa opisina. Sa tagal ko nang nag ta-trabaho ay nasanay na akong ganito ang gawain kapag pinapa punta nila ako rito. “Magandang umaga, donya Soledad,” nakangiting bati ko sa matandang ginang nang maabutan ko siyang mag isa sa opisina ng kanyang asawa. Magiliw na ngumiti si donya Soledad sa akin at sinenyasan akong pumasok. “I know you already have an idea why I asked you to be here, Reed,” “Cassandra,” binanggit ko ang pangalan ng apo nila. Mahal na mahal nila si Cassandra, ako mismo ang naging saksi doon. Lahat ng gusto ni Cassandra ay binibigay nila sa kanya. “Yes… unfortunately, we heard that she’s in danger right now. The enemy is closing in, and I want you to monitor her f

Amadeo Vicente’s point of view…“Kuya where are you!? Nandito ang sekretarya mo hinahanap ka sa akin!” ang iritadong boses ni Agnes ang bumungad sa akin nang sagutin ko ang kanyang tawag. Lumabas lang ako sandali dahil may kinita ako sa malapit na coffee shop, uuwi na sana ako nang makita ko si Cassandra na lumabas sa isang luxury car. Tumaas ang kilay ko. I know she’s an orphan, and she is working as a maid on ur mansion, so how come that she can afford to ride in a luxury car? It is not also helping those packages she received from someone, those are expensive items. “Sir? Your order po..” bumalik ako sa ulirat nang lapitan ako ng isang waitress para sa take out order ko. My meeting here is done already, nag order nalang ako ng take out para kay Agnes at Cassandra nang makita ko siya rito. I cannot shake the weird feeling I have with Cassandra, parang palagi siyang may tinatago sa akin, sa amin na hindi namin pwedeng malaman. As much as I want to know it, I don’t want her to