Desired by the Billionaire 의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

Amadeo Vicente’s point of viewCedric glanced between us before settling more comfortably against the sofa. “Actually,” sabi niya, “that would explain a lot.” Cedric glanced between us before settling more comfortably against the sofa, a knowing look already forming on his face. “Actually,” sabi niya, “that would explain a lot.” “Shut up.” Klaus’s smile widened, obviously pleased with himself. “See?” I gave him a flat look. “I already told her I like her. So what exactly are you trying to prove?” For a moment, parehong natahimik sina Cedric at Klaus. Mukhang hindi nila inaasahan na ganoon kadali kong sasabihin iyon. Wala na rin naman akong dahilan para itago pa. I had already confessed to Cassandra, and I was now waiting for her answer. Whether she would allow me to court her or not was no longer something I could control. All I could do was give her the time and space to decide without forcing her into anything. Then Cedric blinked. “You actually admitted it?” “Yes.” Klau

Amadeo Vicente’s point of viewUnfortunately, Cedric wasn't any better. “Okay,” sabi niya habang mas kumportableng sumandal sa sofa. “One last question.” I looked at him suspiciously. “What?” “What kind of blue was her blouse?” “Blue.” “That’s not what I asked.” “I know.” “So?” Tinitigan ko siya nang ilang segundo bago ako sumagot. Alam ko kung saan niya gustong dalhin ang usapan, at mas alam kong wala akong makukuhang benefit sa pagsagot sa tanong niya. Cedric slowly smiled, while Klaus let out a quiet laugh from where he was sitting. I looked away, refusing to give them the satisfaction of seeing me react. Hindi lang basta ang kulay ng blouse ni Cassandra. Naalala ko pa kung paano niya iyon sinuot noong araw na iyon, kung paano nakatiklop ang sleeves hanggang siko dahil sa init, at kung paano ilang beses niyang inaayos ang mga hiblang nahuhulog sa mukha niya habang paikot ikot siya sa outreach area. Hindi niya naman talaga inaayos nang maayos. She would simply push them b

Agnes Riley’s point of view“Kuya, you need to see this.”Hindi ko na hinintay kung may sasagot pa mula sa loob bago ko tuluyang itinulak ang pinto ng opisina ni Kuya Amadeo. Mahigpit niyang bilin sa akin kanina na huwag muna akong manggulo dahil may inaayos siyang ilang documents at may meeting pa siyang kailangang paghandaan, pero sa pagkakataong ito, wala akong pakialam kung gaano siya ka-busy.He needed to fucking see this.Hindi ito iyong klase ng bagay na puwede kong banggitin mamaya habang sabay kaming naghahapunan. Hindi rin ito simpleng chismis na maaari kong i-send sa kanya sa message at hintaying makita niya kapag may oras siya.No.He needed to see it now.“I told you not to come to my office, Agnes.”Hindi ko agad pinansin ang iritadong tono niya. Nakaupo siya sa likod ng malaki niyang desk, isang kamay ang nakahawak sa ilang dokumentong nakalatag sa harapan niya habang ang isa naman ay nakapatong sa table. Halata sa mukha niya na matagal na siyang nakatutok sa trabaho.K

Agnes Riley’s point of view“Where are you going?”Agad kong tanong nang makita kong tumayo si Kuya mula sa kinauupuan niya. Kanina pa siya nakatutok sa mga documents na nakakalat sa ibabaw ng desk niya, halos hindi nga ako pinansin nang pumasok ako sa office niya. Kaya naman, nang bigla siyang tumayo na parang may biglaang pupuntahan, hindi ko napigilang magtanong.“To talk to someone.”Napataas ang isang kilay ko.“Ate Cassandra?”Huminto siya.At doon pa lang, unti-unti nang lumapad ang ngiti ko.Oh.Interesting.Tumingin siya sa akin nang bahagya, at kahit wala pa siyang sinasabi, kitang-kita ko na agad ang warning sa mga mata niya.“Don't.”Mas lalo lang lumawak ang ngiti ko.This was definitely interesting.Inabot niya ang phone at keys niya, completely ignoring the documents na kanina ay halos isang oras niyang inayos. Iyong parehong documents na mahigpit niyang ipinagbilin sa akin na huwag kong istorbohin. Iyong parehong documents na halos ikagalit niya pa sa akin kaninang uma

Agnes Riley's point of viewLater that afternoon, muli ko na naman natagpuan ang sarili kong nakatitig sa phone ko.I told myself I was only checking kung nawala na ba ang mga posts.That was a lie.Gusto ko lang talagang malaman kung gaano pa kalala ang sitwasyon.And the answer?A lot.Ang original article ay na-repost na ng ilang entertainment pages. May ilan na tinatrato lang iyon bilang simpleng dating rumor, habang ang iba naman ay pilit na gumagawa ng mas malaking issue sa paligid ni Ate Cassandra.I hated it.Not because bigla akong naging protective pagdating sa gossip.But because I knew exactly how this worked.One person asks a question.Another person adds a theory.Someone else finds an old photo.At bago mo pa mamalayan, people were already talking as if they knew the truth.Napabuntong-hininga ako habang nag-scroll sa panibagong set ng comments.“This is getting annoying.”“Talking to yourself again?”Napalingon ako.Nakatayo si Klaus malapit sa doorway, halatang hindi