Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Just by thinking of his mother's words, he decided to visit Colleen. Ang huling pagbisita niya roon ay noong ika-40th days nito. Wala siyang naabutang tao roon dahil palubog na ang araw nang dumating siya, ngunit alam niyang galing doon sina Simone dahil sa mga bulaklak at kandila. Nanghinayang nga siya noon nang hindi niya ito abutan. Alam niya namang puntahan ang bahay ni Simone, anytime ay kaya niyang bumisita pati sa mga bata. But he knew that he cannot see them again. To respect his relationship with Regina and also Simone's decision. As much as he wants to be part of their life, si Simone na ang humiling sa kaniyang lumayo, at kahit ayaw niya ay kailangan niya iyon ibigay kay Simone. Sa katunayan, sa loob ng tatlong buwan ay ilan beses niya na ring muntik nang puntahan si Simone, but he can't find any excuses to see her, and the kids. "Just wait for me here," bilin niya kay Lorenzo pagkalabas niya ng sasakyan habang nakaabang ito sa may p***o at hawak ang isang basket ng puti

Hindi niya na hinintay ang magiging sagot nito, ayaw niya na rin makita ang magiging reaksyon ng kuya niya, kaya binilisan niya na ang pag-akyat at bumalik sa kuwarto ng kambal. Pagkabukas niya ng p***o ay napatayo si Carol. Ang nag-aalala nitong mukha ang sumalubong sa kaniya.Nanghihina na sumandal siya sa p***o habang dahan-dahan na sinasara iyon."Okay ka lang?" Base sa tingin nito sa kaniya ay alam niyang hindi niya na kailangan ikuwento o ipaliwanag ang nangyari sa baba kanina. Marahil dinig din nito hanggang second floor ang kanilang naging pag-uusap. Nang tanungin iyon ni Carol ay hindi napigilan ni Simone ang kaniyang emosyon. Tinakpan niya ng palad niya ang kaniyang bibig upang hindi makagawa ng ingay ang kaniyang pagsinghap. "Carol, gusto kong magalit kay Kuya at Colleen sa pagsisinungaling nila sa akin, pero hindi ko magawa." Pumait ang kaniyang boses at umiling. "Anim na taon kong hinusgahan si Joe, nagsinungaling ako sa kaniya para lang itago ang katotohanan, pinagkai

Malapit lang ang condo ni Jonathan sa building ng kaniyang opisina, kaya naman 30 minutes lang ay nakarating na rin sila roon.Pagkahinto ng sasakyan ay kaagad na nagtanggal ng seat belt si Simone at hindi na hinintay pang pagbuksan siya ni Lorenzo ng p***o, siya na ang nagbukas at sinalubong kaagad siya nito sa labas na plano sana siyang pagbuksan ng p***o.Tiningala niya ang kataasan ng condo building habang si Lorenzo na ang nagsara ng p***o sa kaniyang tapat.Knowing na nasa loob niyon si Jonathan ay tila hindi na naman mapakali ang kaniyang puso, nais na naman kumawala sa kaniyang dibdib.Kailangan niya na yatang i-normalize ang kabang nadarama niya pagdating kay Jonathan. "Halika na po sa loob."Inilahad nito ang kamay sa kaniyang daan para paunahin siyang maglakad, kaya sinunod niya na lang ito kahit pakiramdam niya ay ano mang oras ay bibigay na ang kaniyang tuhod.Iniabot lang ni Lorenzo ang car keys sa valet at kaagad din na sumunod sa kaniya.Tinanguhan niya lang ang securi

Chapter 17:Masakit ang ulo ni Simone sa sumunod na araw, marahil sa pag-iyak at stress niya kahapon. Matamlay pa nga rin siya, dahil hanggang sa panaginip ay nakikita pa niya si Jonathan.In her dreams Jonathan did listen to her, he even let her touch his face when the truth is he didn't. He's not cold and mad at her. Unfortunately, that was just a dream. And she's fully aware that he's mad at her in reality.Ganoon pa man ay bumangon pa rin siya. Tanggap na rin naman niya ang nangyari, alam niyang wala na siyang magagawa pa. Wala rin naman siyang planong magmukmok na lang.Plano niyang kausapin ang kuya niya pagkahatid nila kay Lohan sa school, habang maiiwan naman muna sa bahay si Melanie para magbantay kay Lindsay.Nursery school pa lang ang pinapasukan ni Lohan, habang si Lindsay ay sa bahay lang tinuturuan ni Simone. Balak sana niyang i-home schooling na lang din si Lohan para hindi naman malungkot si Lindsay, pero naisip din niyang kailangan din ni Lohan na pumasok sa eskuwela

Chapter 18:"Hindi po ba talaga tayo lalapit?" tanong ni Lorenzo kay Jonathan.Tahimik lang si Joe habang nakatanaw sa bintana ng kaniyang kotse. Sa kanilang kinaroroonan ay tanaw nila ang bahay ni Simone, at kitang-kita niya si Simone habang kausap si Samuel sa kanilang garahe.Hindi man dinig ay halatang seryoso ang kanilang pinag-uusapan. Umaasa si Joe na tungkol na sa mga bata ang kanilang pinag-uusapan at anytime soon ay makukuha niya na ang kambal, kagaya ng ipinangako sa kaniya ni Simone.Maagang lumabas ng opisina ngayong araw si Joe para magpunta sa bahay ni Simone. Nais niya sanang makita ang mga bata.Hindi pa naman niya ipipilit na makilala na siya ng mga ito bilang tunay nilang ama, pero hindi rin siya papayag na bawalin siyang makita sila.Gusto nga sana niyang lumapit na, ang kaso ay sinabi sa kaniya kahapon ni Simone na hanggang pag-uwi ng bahay ay umiiyak ito dahil sa takot dahil sa nangyari sa sememteryo. Kaya nang matanaw niyang nasa garage lang si Samuel ay hindi n