《ไม่ใช่เพื่อนเล่น 》全部章節:第 21 章 - 第 30 章

40 章節

ตอนที่21 ทำหน้าเครียดจัง

“ว่าแต่ได้ยินว่าโรงงานเราก็จะไปมอบถุงยังชีพอะไรด้วยนะ”“ก็ดีสิ ช่วยๆกันไป”ตุลานิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้ตามข่าวละเอียดนัก ข่าวโทรทัศน์ช่องหลักแทบไม่มีอยู่แล้ว ต้องติดตามจากข่าวช่องท้องถิ่น เขาหยิบมือถือมาเปิดอ่านข่าวดูแล้วก็อดเป็นกังวลไม่ได้ ยัยเด็กนั้นเอาเป้มาใบเล็กนิดเดียว คงเอาเสื้อผ้ามาแค่ไม่กี่ชุด ถ้าต้องอยู่บ้านเขาจนน้ำลด เสื้อผ้าคงไม่พอใส่ ถ้างั้นซื้อของสดเข้าบ้านไว้หน่อยดีกว่า เอ...ทำกับข้าวเป็นไหมนะ หรือเขาควรจะโทรสั่งให้ไปส่งที่บ้านดี“ทำหน้าเครียดจัง หรือที่บ้านโดนน้ำท่วมไปด้วย”“บ้านผมไม่โดน แต่คนรู้จักโดน” เขาตอบแล้วรีบจัดการข้าวราดแกงของตัวเองให้เสร็จ ต้องไปแจ้งขอลาหยุดงานอีก“อ้าว จะรีบเข้าโรงงานแล้วเหรอ”“พอดีจะไปฝ่ายบุคคล ว่าจะขอลางานวันศุกร์นะ” ตุลาเอ่ยตอบแล้วรีบลุกขึ้นไปทันที เพื่อนแผนกเดียวกันมองแผ่นหลังของคนตัวสูงแล้วก็หันมาคุยกันเอง“เป็นลูกเจ้าของโรงงานต้องลางานด้วยเหรอวะ กูนึกว่าอยากทำอยากหยุดวันไหนก็ได้”“เฮ้ยๆ อย่าพูดดังไป ไอ้คุณตุลย์มันไม่ชอบให้ใครมองว่าเป็นลูกเจ้าของโรงงานแล้วได้อภิสิทธิ์เหนือคนอื่นอยู่”เพื่อนร่วมแผนกพยักหน้าให้กันแล้วเปลี่ยนเรื่องคุย
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่22 มีเรื่องอะไร

เห็นคนตรงหน้ากินข้าวได้เยอะ เขาก็อดยิ้มไม่ได้ อุตส่าห์ไปรอแม่ค้าย่างคอหมู ปกติเขากินเป็นกับแกล้มในบางวันที่นึกอยากดื่มเบียร์ แต่คิดเอาเองว่าคนตัวเล็กคงชอบเลยซื้อมาให้เธอกินด้วย หน้าตาตอนได้กินของอร่อยก็น่าเอ็นดูจนอยากดึงแก้มเล่นจริงๆเพราะรู้สึกถึงสายตาที่มองอยู่จึงเผลอเงยหน้าขึ้นสบตาด้วย นึกถึงภาพเขาที่น้ารัศมีให้ดู ตอนนั้นเขาทำผมสีเทาๆ แล้วยังเจาะหู เจาะคิ้ว เอ๊ะ! เหมือนว่าจะสักด้วยนี่“มองหน้าพี่แบบนี้มีอะไรเหรอ”“ปะ...เปล่าค่ะ” ขวัญข้าวส่ายหน้าไปมาเร็วๆ แล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ แต่พอช้อนตาขึ้นมองเห็นมุมปากของยกยิ้มนิดๆ ทำให้เธอใจชื้น “เอ่อ...ข้าวจี่ของเบอร์ติดต่อพี่อาร์มหน่อยได้ไหมคะ”ใบหน้าที่อารมณ์ดีกลายเป็นบึ้งตึงในทันที เขายกแก้วน้ำขึ้นดื่มแล้วถาม“จะเอาเบอร์มันไปทำอะไร”“ก็...”“ให้ได้ แต่ไอ้อาร์มมันเพื่อนพี่ พี่ก็ต้องสกรีนคนที่จะเข้าใกล้มันสิ”หญิงสาวอ้าปากค้าง เธอดูเป็นคนร้ายกาจขนาดนั้นเลยเหรอ?“ว่าไง มีอะไรถึงอยากได้เบอร์มัน” เขาถามอย่างไม่พอใจนัก ทำไมต้องสนใจเพื่อนเขาด้วยล่ะ“ก็ไม่มีอะไรนี่คะ เห็นพี่อาร์มเป็นหน่วยกู้ภัยก็เลยอยากปรึกษาขอความช่วยเหลือหน่อยก็แค่นั้น” เธอทำหน
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่23 ฟังดูดีแต่หมายความว่าไง?

“คุณตุลาค่ะ ผู้จัดการเรียกพบค่ะ” “ครับ” ตุลาขอบคุณพนักงานที่มาเรียกเขา เวลาอยู่ในโรงงานบางทีประกาศเรียกก็ไม่ค่อยได้ยิน เขาส่งงานต่อให้เพื่อนร่วมงานแล้วเดินมาพบผู้จัดการที่ออฟฟิศ “เรียกผมใช่ไหมครับ” ตุลาเอ่ยถามน้ำเสียงถ่อมตัว ผู้จัดการมองแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ วันแรกๆ ที่มาทำงานยังเหมือนเด็กหนุ่มอารมณ์ร้อนเอาแต่ใจ ผ่านมาแค่ไม่กี่ปี ดูเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก “อืม ไม่ได้เรียกมาตำหนิอะไรหรอก” ผู้จัดการหัวเราะในลำคอ “พอดีประชุมออนไลน์กัน คุณรัศมีให้คุณหยุดงานที่โรงงานไปช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมได้” “หา!” ตุลาหลุดเสียงตกใจออกมา “อะไรนะครับ” ฟังดูดีแต่หมายความว่าไง? ให้เขาไปช่วยใครเหรอ? “ได้ยินว่าคุณต้องไปส่งอาหารช่วยคนที่ติดน้ำท่วมอยู่นี่ อืม..เอาเรือยางไปใช้ไหม? ถ้าจำไม่ผิดมีอยู่ที่ห้องเก็บพัสดุนะ” “เอ่อ...” “วันนี้ก็ทำงานครึ่งวันก็กลับได้เลยนะ” “แต่ว่า ผมไปแบบนี้ที่แผนกจะทำยังไงล่ะครับ” “ที่แผนกไม่ขาดคน แค่คุณไม่อยู่งานก็ไม่เสียหายหรอก ตอนโควิดคนอื่นลาหยุดกันแ
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่24 พระเอกเกาหลียังสู้ไม่ได้เลยนะเนี้ย

“รู้แล้ว”“แต่พี่ตุลย์...”“พี่รู้จักแม่ตัวเองดีอยู่หรอกน่า แม่โทรหาเธอสินะ” เขาหัวเราะในลำคอแล้วขับรถออกไป “ค่ะ” เธอพยักหน้ารับ “คุณน้าโทรมาถามเรื่องเจ้าฟูฟู ข้าวจี่ก็เลยเล่าเรื่องที่พี่ตุลย์จะไปส่งอาหารแมวให้คุณป้า ไม่ได้พูดอะไรไม่ดีเลยนะคะ”“แล้วพี่เคยทำอะไรไม่ดีหรือเปล่าล่ะ” เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย “ก็...ไม่มีค่ะ”“ก็นั้นสินะ” เขาเหลือบตามองหญิงสาวแล้วส่ายหน้าไปมา “ขอโทษนะคะ”“ขอโทษเรื่องอะไร?”“ขอโทษที่ทำให้พี่ตุลย์ต้องลำบาก”“ไม่ได้ลำบาก” เขาขับรถมุ่งหน้าไปตามเส้นทางที่นัดหมายไว้ ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที แต่น้ำท่วมถนนอย่างนี้ รถเคลื่อนตัวได้ช้า “รถเราสูงก็จริงแต่เพื่อไม่ให้รถดับ พี่ต้องปิดแอร์รถนะ”“ค่ะ” “เรานี่พูดน้อยจริงๆ” ตุลาเคาะนิ้วกับพวงมาลัยรถเล่น ก่อนเข้ามารับขวัญข้าวเขาแวะซื้อของที่ต้องเอามาส่งคุณป้าแล้วจึงมุ่งตรงไปที่หมายได้เลย “ก็ไม่รู้จะพูดอะไรนี่ค่ะ”“แต่เวลาคุยกับแมวนี่คุยแจ้วๆเลยนะ”“ก็คุยกับแมวไม่เหมือนคุยกับคนนี่” เธอเผลอทำแก้มป่อง “พูดเหมือนไม่ค่อยมีเพื่อน” เขาอดมองทางหญิงสาวไม่ได้ “นี่ๆ มีแฟนหรือยัง”“คะ?” จู่ๆ เขาก็ถามอะไรแปลกๆ ขว
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่ 25 ชอบแมวมากจริงๆ

เอ๊ะ! ทำไมต้องอยากให้ยัยเด็กนั้นมาสนใจด้วยนะ ได้ตุลย์เอ๊ย! สมงสมองไปหมดแล้วสินะ . เขาควรชื่นชมฝีมือการขับรถของตัวเองดีไหม หรือที่เธอหลับสนิทอย่างนี้เพราะเหนื่อยเกินไป ตุลาถอยรถเข้ามาจอดในบ้านแล้ว แต่ขวัญข้าวยังหลับสนิท วันนี้คงเหนื่อยมากจริงๆ สำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอ แต่ก็ทำให้เห็นว่าแกร่งเกินตัว แต่จะปล่อยให้หลับบนรถก็คงไม่ได้ เขายิ้มบางๆ แล้วปลุกขวัญข้าวให้ตื่น “ข้าวจี่...ถึงบ้านแล้ว” “อื้ม...” คนถูกรบกวนการนอนทำจมูกยู่แล้วเอียงหน้าหนี “ยัยขี้เซา ตื่นได้แล้ว” “ขอห้านาที...” “ไม่ได้ ถ้าจะนอนต่อก็ไปนอนในบ้าน” ตุลาหัวเราะเบาๆ แล้วใช้ปลายนิ้วเขี่ยปลายจมูกของเธอเล่น เพราะถูกเขี่ยปลายจมูกทำให้ขวัญข้าวค่อยๆ ลืมตาขึ้น แต่เพราะใบหน้าระบายยิ้มที่ยื่นมาใกล้ทำให้เธอต้องหลับตาลงอีกครั้ง จะเป็นไปได้ยังไง พี่ตุลย์นะเหรอจะยิ้มอย่างอ่อนโยนขนาดนี้ “ถ้าไม่ตื่น พี่อุ้มเข้าบ้านนะ” “คะ?” คราวนี้เธอตื่นเต็มตา เธอขยับตัวเล็กน้อยมองไปรอบตัว เธอยังนั่งอยู่ในรถยนต์แต่ตอนนี้รถจอดในบ้านเรียบร้อย
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่ 26 พี่ตุลย์กินข้าวจี่ไหมคะ?

“นี่น่ารักเหรอ” เขาปรายตามองไปทางกรงเจ้าแมวอ้วนที่ทำตาขวางใส่เขา “แล้วทำไมพี่ตุลย์ไม่ชอบแมวล่ะคะ” เขายื่นแขนขวาให้ดู มีรอยแผลเป็นเล็กๆ ที่ท้องแขน “ก็ไม่ได้ไม่ชอบ แต่เคยโดนแมวกัดก็เลยไม่อยากเข้าใกล้” “ไปทำยังให้แมวกัดคะ” “คุณนายรัศมีไม่เล่าให้ฟังเหรอ” เขาเลิกคิ้วเป็นเชิงถามแล้วแทะตีนไก่อย่างเอร็ดอร่อย เธอส่ายหน้าแทนคำตอบ เขากินตีนไก่หมดแล้วเล่าสั้นๆ “ก็ไม่มีอะไร ตอนไปออกค่ายไปเจอแม่แมวติดอยู่ในท่อระบายน้ำเลยไปช่วยกัน แต่แม่แมวคงคิดว่าพี่จะไปทำร้ายมัน มันก็เลยกัดเข้าให้ เลือดสาด เย็บสามเข็ม” “เจ็บแย่เลย...” “เจ็บใจมากกว่าอุตส่าห์ไปช่วย” “แม่แมวคงกลัวมากค่ะเลยกัดพี่ตุลย์ไป อย่าโกรธแม่แมวเลยนะคะ” “ชอบแมวมากๆ จริงด้วย ถึงขนาดแก้ตัวแทนแมว” เขาส่ายหน้าไปมา “ไอ้อ้วนมันโดนขังทั้งวันแล้ว กินเสร็จก็ไปปล่อยมันออกมาเถอะนะ สงสารมัน” “ค่ะ” ขวัญข้าวยิ้มขำ ปากบอกไม่ชอบแมว แต่ก็สงสารแมว อาหารมื้อเย็นจบลง ขวัญข้าวอาสาล้างจานเอง ตุลาจึงเดินมาที่ห้องนั่งเล่น ปรับโซฟาให้เป็นเตียงนอนแล้วกดรีโมทเ
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่27 พี่เด็กค่ายนะเว้ย!

“พี่เด็กค่ายนะเว้ย! ทำกับข้าวง่ายๆ ทำกินกันตายได้อยู่หรอก” เขาหันมาใช้นิ้วดีดหน้าผากเธอเบาๆ “ไป! ไปอาบน้ำได้แล้ว” “ค่ะ!” ตุลาลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกที่หญิงสาวหมุนตัวเดินออกไปเสียที เขาจะข่มอารมณ์ตัวเองไม่ให้แตะต้องร่างนุ่มนิ่มหอมละมุนได้ยังไงละหนอ เมื่อไรน้ำจะลด เมื่อไรเธอจะกลับไปอยู่หอ อ้อ! เมื่อไรไอ้แมวอ้วนจะหายดีด้วย! เขาเสยผมยุ่งๆ อย่างหงุดหงิดแล้วตั้งสติ หยิบของสดออกจากตู้เย็นแล้วเดินไปหุงข้าว เรื่องทำกับข้าวกินเองเขาพอทำได้ เมนูง่ายๆ ตอนอยู่กับคุณย่าท่านก็เคยสอนทำกับข้าวอยู่บ้าง แต่พอทำงานอยู่คนเดียว เขาไม่ค่อยได้ทำกับข้าวกินเอง ฝากท้องร้านค้าหรือโรงอาหารของโรงงานจนชินแล้ว ชายหนุ่มจัดการหุงข้าวแล้วเดินกลับออกมา แล้วก็ต้องตกใจที่เห็นขวัญข้าวนุ่งเพียงผ้าขนหนูพันกายออกมา “พี่ตุลย์ ช่วยไปดูเสื้อให้ข้าวจี่หน่อย มันแห้งหรือยัง ข้าวจี่ลืมไม่กล้าออกไปหน้าบ้านทั้งแบบนี้” “เอ่อ..ดะ...ได้...รอเดี๋ยว อยู่ตรงนี้ก่อน” ตุลารีบสาวเท้าเดินไปหน้าบ้านที่ยัยคนอาศัยตากเสื้อผ้าไว้ โชคดีที่มันแห้งแล้ว เขารวบเสื้อผ้าของเธอมาหมดราวรวมทั้งชุด
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่28 อย่ามาทำให้หวั่นไหว!

“ก็บอกไม่มีอะไรไงคะ” “ไม่มีแล้วทำไมต้องหลบตาด้วย” “ใครหลบตา!” คราวนี้ขวัญข้าวหันมาเผชิญหน้าด้วย แต่ก็รู้ว่าตัวเองคิดผิดไปจริงๆ เพราะการหันมาสบตากับเขายิ่งเหมือนถูกมนตร์สะกดทำให้ขยับตัวไม่ได้ เขายื่นแขนมาค้ำอ่างล้างจาน กักขังคนตัวเล็กไม่ให้หลบหนีไปไหนได้ “จะพูดดีๆ หรือให้พี่ต้องบังคับ” “ก็...” ลมหายใจอุ่นร้อนและกลิ่นน้ำหอมจางๆ ทำให้ขวัญข้าวเริ่มพูดจาตะกุกตะกัก และร้อนผ่าวที่สองแก้มจนแก้มนวลแดงระเรื่อ ท่าทางเขินอายของเธออยู่ในสายตาของชายหนุ่ม เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วเผลอยิ้มอารมณ์ดี แสดงว่า...คนตรงหน้าก็หวั่นไหวกับเขาอยู่บ้างสินะ เขาโน้มหน้าลงมาใกล้แล้วพูดเสียงเบา “พี่ทำอะไรให้ข้าวจี่ไม่พอใจเหรอ” เขาหลุบตามองแก้มนวลแดงปลั่ง “ไม่...ไม่มีค่ะ” เธอส่ายหน้าไปมา ทำไมสายตาของมองเธอแปลกๆ ไปนะ “ไม่มี...แล้วทำไมเดินหนี” เขาถามเพราะไม่ได้คำตอบที่ต้องการ “ไม่มีจริงๆค่ะ” เธอยืนยันแต่เขากลับขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีก “พี่ทำอะไรให้ไม่พอใจแน่ๆ ถ้าไม่พูด...พี่จะยืนอยู่
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่29 ชอบวันนี้ รักวันหน้าก็ได้

“เรียบร้อยแล้วครับ” เขาตอบแล้วเดินไปส่องที่ประตูครัว มองเลยไปเห็นร่างเล็กนั่งที่ห้องนั่งเล่นกำลังตั้งใจเรียนออนไลน์ก็เดินกลับเข้ามาคุยโทรศัพท์ในครัว “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าปกติไม่ค่อยเห็นโทรหาแม่” คราวนี้น้ำเสียงแม่จริงจัง ปกติลูกชายไม่ค่อยโทรหา มีแต่นางที่โทรหาลูกชายเสียมากกว่า “มีครับแม่” เขาสูดลมหายใจลึกแล้วพูดต่อ “แม่ฟังแล้วห้ามดุหรือห้ามตกใจนะ” “พูดแบบนี้แม่ใจคอไม่ดีเลย” นางรัศมีหันไปมองสามีที่นั่งกินข้าวอยู่ “หรือจะคุยกับพ่อแก” “คุยกับแม่ดีกว่า เรื่องข้าวจี่” “ไอ้ตุลย์!แกทำอะไรน้อง!” “แม่อย่าตะโกนใส่แบบนี้สิ” ตุลาถึงกับต้องลดโทรศัพท์ลง “ไม่ได้ทำอะไรน้อง แค่อยากบอกให้แม่รู้ว่าผมชอบข้าวจี่” “อ้อ...ชอบน้อง” คุณรัศมีลดเสียงลงแล้วพูดทวนซ้ำ “อะไรนะ แกชอบหนูข้าวจี่เหรอ” “ครับ ชอบ...อยากคบเป็นแฟน แม่ช่วยพูดกับน้าวรรณาให้หน่อยสิ” “อยู่ด้วยกันไม่ถึงอาทิตย์ชอบหนูข้าวจี่ของแม่แล้วเหรอ” คราวนี้คนเป็นแม่หัวเราะอย่างคนที่เหนือกว่า “เมื่อก่อนบอกให้แกมาเจอน้องไม่เห็นอยากมา ตอนนี้มาบอกช
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多

ตอนที่30 คนนี้ของกู ห้ามแตะต้อง

“เตือนไว้ก่อน พี่มันพวกคลั่งรัก เตรียมตัวไว้เลย” เขาบีบปลายจมูกเธออย่างหยอกล้อ คนถูกหยอกหน้าแดงจัดรีบขึ้นรถทันที ตุลาหัวเราะปิดประตูรถให้แล้วเดินมาฝั่งคนขับ ขับรถตรงไปซื้ออาหารเอาใจแมวเจ็บ ใจจริงอยากชวนกินอาหารนอกบ้านแต่ดูท่าทางคงต้องอีกหลายวันเพราะขวัญข้าวเป็นห่วงเจ้าแมวอ้วน "พี่ตุลย์ค่ะ มีคนทักมาขอดูฟูฟูค่ะ” “หมายถึง...”“ที่ข้าวจี่โพสในกลุ่มตามหาแมวหมาค่ะ ข้าวจี่เอาลงประกาศเจ้าฟูฟูไว้ ตอนนี้มีคนทักมาขอดูสามสี่คนแล้ว” “สามสี่คนที่ว่านี่คือคิดว่าเจ้าของแมวหรืออยากรับแมวไปเลี้ยง” “ก็มีที่คิดว่าเป็นแมวของตัวเองและที่อยากรับเจ้าฟูฟูไปค่ะ” “ถ้าคนที่คิดว่าเป็นแมวของตัวเองก็หาหลักฐานมายืนยัน เอารูปถ่ายมาเปรียบเทียบกัน แต่คนที่จะมาขอไปเลี้ยงนี่คิดยังไง แมวอายุขวบกว่าๆ แถมหางกุดอีก” “ก็ฟูฟูน่ารักนี่ค่ะ” “แล้วเราจะไม่เหงาเหรอ ถ้ายกให้คนอื่นไปแล้ว” “ก็...” “ก็บอกแล้วไง ย้ายมาอยู่กับพี่ก็เลี้ยงแมวได้แล้ว” “เหมือนพี่ตุลย์เอาแมวเป็นตัวประกันเลยค่ะ” “ใช่ที่ไหน
last update最後更新 : 2026-07-18
閱讀更多
上一章
1234
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status