All Chapters of HEAL MR, MY BILLIONAIRE FAITH HEALER : Chapter 31 - Chapter 38

Makalipas ang limang taon, tila tumigil na ang oras sa lupang ito. Dito sa malawak at luntiang lupain, hindi kalayuan sa lumang kubo na saksi sa aming simula, nakatayo ang aming tahanan—isang istrakturang pinaghalong ganda ng makabagong panahon at ang simpleng anyo ng pamumuhay sa probinsya. Walang sobrang ginto o kumikinang na palamuti sa labas, ngunit ang bawat sulok ay puno ng buhay, init, at pagmamahal. Dito kami nakatira nang payapa—ako, si Luke, at ang aming anak na si Prince Jude. Pitong taong gulang na siya ngayon. Hindi lamang siya matalino sa paaralan, kundi mayroon din siyang mabuting pusong namana niya sa aming dalawa. Madalas siyang makitang tumutulong, maging sa pagdidilig ng halaman o sa pagbibigay ng tinapay sa mga batang nangangailangan. Ngayon, habang nakaupo kami ni Luke sa aming malawak na balkonahe, masaya naming pinapanood si Jude na nakatayo sa gitna ng isang maliit na hardin na siya mismo ang nagtanim. Nakapaligid sa kanya ang ilang bata mula sa aming nayon, n

Isang umaga, pagkagising ko pa lang ay agad kong naramdaman ang pamilyar na pakiramdam na matagal ko nang hindi nararanasan. Bigla akong napahawak sa aking tiyan habang parang umaalsa ang laman ng aking sikmura. Ilang beses ko itong iniling noong una, baka pagod lang o masama lang ang aking nakain kahapon. Ngunit habang tumatagal ang oras, lalo itong umuulit. May kung anong bumubulong sa aking puso—isang hinala na tila totoo na, ngunit ayaw ko munang maniwala hangga’t wala akong kumpirmasyon.Nang makaalis na sina Luke at Jude para magtungo sa hardin ng mga halamang gamot, dahan-dahan akong lumabas ng bahay. Pumunta ako sa pinakamalapit na botika sa bayan. Ang tibok ng aking puso ay tila gustong kumawala sa aking dibdib habang hawak ko ang maliit na kahon ng pregnancy test. Bumalik ako agad sa bahay, at nang makapasok ako sa banyo, ginawa ko ang dapat kong gawin. Nakaupo ako roon nang ilang minuto, hindi makahinga nang maayos habang hinihintay ang resulta. Nang tignan ko ito, doon ako

Tatlong araw na ang nakalipas mula nang isilang namin si Lumina. Ang bahay ay puno pa rin ng kagalakan at damdaming tila walang katapusan, ngunit sa likod ng bawat ngiti ay ang mahinang pag-aalala na dala ng babala na natanggap namin. Ang liham na iniwan ng mga hindi kilalang tao ay hindi lamang basta banta—ito ay paalala na hangga’t mayroong naghahangad ng kapangyarihan, hindi pa rin lubusang tapos ang laban ng ating angkan. Ngunit ngayon, hindi na ako ang takot na babae na tumatakas lamang noon. Ngayon, ako ay ina—at gagawin ko ang lahat upang maprotektahan ang aking mga anak at ang pamilyang ipinagkaloob sa akin ng tadhana. Isang hapon, habang mahimbing na natutulog si Lumina sa kanyang duyan, tinipon ni Luke ang lahat ng aming mga pinagkakatiwalaan sa loob ng silid-aklatan. Nandoon ang aking mga magulang, ang mga kamag-anak ni Luke, ang mga matatandang tagapayo ng angkan, maging si Aling Marta at ilang pinuno ng aming nayon. Ang mukha ng lahat ay seryoso, alam nilang hindi biro a

Lumipas ang sampung taon. Ang dating kubo na saksi sa aming simula ay nakatayo pa rin nang matibay, ngunit ngayon ay napapaligiran na ito ng mas malawak na pasilidad, luntiang hardin, at mga taong laging may ngiti sa kanilang mga labi. Ang pangalan na "Mang Berting" ay hindi na lamang kilala sa aming probinsya o sa buong Pilipinas—nakarating na rin ito sa ibang bansa, dala ang mensahe ng pag-asa, pagpapatawad, at ang tunay na diwa ng paghilom.Ngayong araw ay espesyal. Ito ang kaarawan ng aming matandang kubo—isang dekada na mula noong opisyal naming binuksan ito bilang sentro ng pagtulong, hindi lamang ng gamot kundi pati na rin ng pagmamahal. At ngayon din, ang aming mga anak ay nagsisimula nang humakbang sa sarili nilang landas, bitbit ang mga aral na aming ibinahagi.Si Prince Jude ay labimpitong taong gulang na. Matangkad na siya, halos kasing-laki na ng kanyang ama, at ang kanyang mga mata ay taglay ang parehong kabutihan at tapang. Kakaiba ang daloy ng lakas sa kanyang katawan—